email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Bonding love : 28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2563 23:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Bonding love : 28
แบบอักษร

.

.

.

.

ทางด้านของพยัคฆ์

 

ร่างสูงตอนนี้กำลังเข้ามาภายในป่าลึกเพราะเมื่อสักครู่อีธานได้รายงานมาว่า มันได้จัดการพวกลูกน้องและเสี่ยชาญชัยไปเรียบร้อยแล้ว แล้วมันกำลังตามมา ส่วนเเมทธิวนั้นได้มุ่งหน้าไปก่อนแล้ว

ในระหว่างที่เดินนั้นเขาเองก็สงสัยว่าทำไมมันเงียบผิดปกติแม้แต่เสียงของสัตว์ป่าก็แทบจะไม่ได้ยินเลยสักตัว ร่างสูงเดินตาอไปพลางเเหงนมองดูดวงจันทร์ที่ตอนนี้ที่กำลังถูกกลืนกิน

แต่แล้ว...

แปะ แปะ แปะ!!

จู่ๆเสียงปรบมือก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงที่ปรบมือพลางเเสยะยิ้มอย่างพอใจ

"ไม่คิดเลยว่ามึงจะมาคนเดียวแบบนี้...ลีโอนาโด้" โลแกน พูดได้ออกมาพร้อมกับเเสยะยิ้มเหี้ยม

"กูจะมากี่คนก็เรื่องของกูที่แน่ๆกูจะมาฆ่ามึงไงล่ะ" ร่างสูงตอบอย่างเสียงเรียบพลางจ้องไปยังอีกฝ่ายด้วยดวงตาที่แข็งกระด้าง

"ฮึๆฮ่าๆๆ!! แล้วถ้ากูบอกว่าตอนนี้มึงกำลังพลาดอะไรบางอย่างล่ะ"

"หมายความว่ายังไง"

"หึ...ก็ดูเอาเองแล้วกัน" โลแกนพูดก่อนที่จะโยนกริซเงินให้ร่างสูงดูทันที

"!!" ร่างสูงเมื่อเห็นกริซเงินที่เขาเป็นคนมองให้กับไวน์ แต่ตอนนี้กริซเงินเล่มนี้กลับอยู่ตรงหน้าเขาแล้วไวน์ล่ะ!!

"โลแกน!!...มึงคิดจะทำอะไรเมียกู!!" ร่างสูงตวาดลั่นใส่อีกฝ่ายทันที

"ใจเย็นสิ...กูไม่ได้ทำอะไรเมียมึงหรอกแต่ต่อจากนี้ก็ไม่แน่นะ" โลแกนพูดออกมาพลางเเสยะยิ้มเหี้ยมก่อนที่จะหลีกไปทางอื่น

แสงจันทร์ได้สาดส่องไปยังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งแล้วปรากฏว่า ร่างบางของไวน์ที่ตอนนี้ได้นอนวลบอยู่ถูกผูกไว้กับต้นไม้ รอบๆนั้นมีฉนวนที่ทำให้เกินไฟได้ง่าย

"ไวน์!!!" ร่างสูงเมื่อเห็นคนรักถูกจับมาก็จ้องมองไปที่อีกฝ่ายด้วยความโกรธ

"มึงต้องการอะไร!!"

"สิ่งที่กูต้องการคือการเป็น'จ่าฝูง'ยังไงล่ะฮ่าๆ"

"ชิ!...งั้นกูกับมึงมาสู้กัน"

"หึๆได้ถ้ากูแพ้กูจะปล่อยมึงกับเมียไปแต่ถ้ากูชนะ....มึงก็ต้องตายรวมถึงเมียมึงด้วย"

พอโลแกนพูดจบ ร่างสูงของพยัคฆ์ก็พุ่งเข้าหาอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วทันที

ฟึ่บ!!

โบแกนได้ทำการหลบอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยิ้มเยาะเย้ยอีกฝ่าย

"หึๆเป็นคนใจร้อนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...หืม?"

"ชิ!!" พยัคฆ์ได้แต่กัดฟันกรอด เพราะตอนนี้ในหัวของเขานั้นมีแต่จะช่วยไวน์และลูกของเขามาให้ได้เท่านั้น!!

พยัคฆ์ได้ปะทะกับโลแกนอีกครั้ง ก่อนที่ทั้งสองจะกลายร่างเป็นสัตว์ที่มีขนปกคลุมทั้งตัว รูปร่างคล้ายหมาป่า แต่สูงใหญ่กว่าหมาป่าหลายเท่า

กรร!!! กรร!!!

ก่อนที่ทั้งสองจะพุ่งเข้าหาสั่นกับพร้อมกับเสียงคำรามที่ดังก้องไปทั่วผืนป่า

 

...

 

"นั่นมันเสียงคำรามนี่" อีธานที่ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าไปหาพยัคฆ์ก็ได้ยินเสียงคำรามที่ดังสนั่น เขารู้ทันทีเลยว่าตอนนี้พยัคฆ์ได้ต่อสู่กับโลแกนอยู่เเน่... อีธานจึงรีบตรงไปที่นั่นทันที

 

 

ฟึ่บ!! ตุ้บ!! กรร!!!

 

ทั้งสองที่อยู่ในร่างมนุษย์หมาป่านั้นได้ต่อสู้อย่างไม่มีคำว่าออมมือ โลแกนที่อยู่ในร่างหมาป่าได้ใช้พละกำลังพุ่งเข้าใส่ร่างขแงพยัคฆ์อย่างรวดเร็ว จนทำให้ร่างของพยัคฆ์กระแทกเข้าไปกระแทกกับต้นไม้จนต้นไม้หักเป็นแถว

"อั้ก!!" พยัคฆ์ได้ร้องออกมาถึงมันจะเจ็บแต่สำหรับเขามันไม่รู้สึกอะไรสักนิด ก่อนที่จะพยายามลุกขึ้นรวบรวมพละกำลังพร้อมกับพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายทันที

กรร!!

"หึ...ยอมแพ้ซะเถอะลีโอ" อีกฝ่ายพูดออกมา

"หึ!...ฝันไปเถอะกูจะชนะมึงให้ได้แล้วเอาเมียกูคืนมา!!" พยัคฆ์พูดพร้อมกับใช้กรงเล็บอันเเหลมคมโจมตีใส่อีกฝ่าย

ฉึก!! กรร!!

คมเล็บแหลมคมได้ข่วนเข้าตรงบริเวณกลางอกของโลแกนเข้าเต็มๆโดนที่ไม่ทันตั้งตัว

"อั้ก!!...มึง!" โลแกนมองอีกฝ่ายด้วยความโกรธแล้วใช้มือเช่นเลืดตรงบริเวณเเผล ก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่พยัคฆ์

กรร กรร !!!

.

.

.

.

"อึก" ไวน์ที่ตอนนี้ได้ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าตัวเองนั้นกำลังถูกมัดไว้กับต้นไม้ใหญ่ เมื่อมองไปข้างหน้าก็ต้องตกใจเพราะตรงหน้าคือมี มนุษย์หมาป่าสองตัว กำลังต่อสู้ แต่ร่างบางได้มองดูดีๆก็รู้ได้ทันทีเลยว่า หมาป่าที่มีดวงตาสีอำพันนั้นคือ

"พี่เสือ!!" ร่างบางตะโกนขค้นมาทันที จนพยัคฆ์ได้หันมามองตามเสียงเรียกทันที

"ไวน์!!" ร่างสูงหันไปหาไวน์ก็รู้สึกโล่งใจที่เห็นคนรักปลอดภัย แต่ในขณะเดียวกันโลแกนได้ใช้จังหวะที่พยัคฆ์เผลอนั้นพุ่งเข้ามาพร้อมกับใช้คมเบี้ยวอ้นเเหลมคมกัดเข้าไหล่ของพยัคฆ์ทันที

ฉึก!! กรร!!

"อั้ก"

"พี่เสือ!!" เมื่อร่างบางเห็นภาพตรงหน้าก็ตกใจทันที พยายามแกะเชือกที่มัดตัวเองไว้แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะต้องการที่จะไปช่วยคนรักให้ได้ เขาจะไม่ยอมให้พยัคฆ์ต้องมาตายเพราะเขาแน่

พยัคฆ์ได้ใช้กำลังที่มีอยู่จับโลแกนแล้วเหวี่ยงไปอีกทางหนึ่ง

"อีก...ชิ" ตอนนี้พยัคฆ์ได้ฟุบเข่าไปข้างหนึ่งเพราะเขานั้นได้รับบาดเจ็บตรงไหล่ซึ่งตอนนี้เลือดไหลโชคอย่างไม่ยอมหยุด

"แหมๆมึงรักเมียมากสินะ ถึงได้ยอมเจ็บตัวขนาดนี้" โลแกนได้ลุกขึ้กพร้อมกับพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่ดูเหี้ยม

"หึ! ถึงต่อให้กูยอมสละชีวิตเพื่อเมียกู กูก็ยอม!!" พอพยัคฆ์พูดจบก็พุ่งใส่อีกฝ่ายทันที

ฟึ่บ!! กรร!!!

"พี่เสือ!" ร่างบางตอนนี้ได้แต่ภาวนาขอร้องพระผู้เป็นเจ้าให้คนรักปลอดภัย

ตึก!!?

"...!?" ร่างบางก็ต้องคกใจเมื่อได้ยินเสียงเหมือนกับอะไรบางอย่างอยู่ด้านหลังต้นไม้ต้นเดียวกัับที่เขาโดนมัด

"ชู่ว...พี่เอง" ร่างสูงของอีธานได้ปรากฏตังขึ้นก่อนที่จะใช้มีดค่อยๆแกะเชือกที่มัดตัวของไวน์จนสำเร็จ อีธานจึงได้พาไวน์ไปหลบอยู่มนพุ่มไม้ใหญ่แล้วคอยเฝ้าดูเหตุการณ์ของพยัคฆ์และโลแกนที่ตอนนี้กำลังต่อสู่กับอย่างดุเดือด

"พี่อีธาน...ผมอยากจะไปช่วยพี่เสือ" ร่างบางพูดพร้อมกับเตรียมตัวจะลุกขึ้น แต่ถูกอีธานจับมือเอาไว้ซะก่อน

"น้องอย่าไป...ไอ้ลีโอมันไม่อยากให้เราเจ็บตัวหรอกนะ"

 

"เเต่..."

"เชื่อพี่สิ"

"อึก...ก็ได้ครับ" ไวน์ได้แต่จำใจแอบดูสถานการณ์อยู่บริเวณพุ่มไม้

กรร!! ตุ้บ!!

พยัคฆ์ได้พุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายโดยใช้คมเขี้ยวกัดเข้าที่คอของอีกฝ่ายจนเลือดโชค ส่วนอีกฝ่ายได้โจมตีกลับโดยใช้กรงเล็บข่วนเข้ากลางลำตัของพยัคฆ์

"กรร!!" พยัคฆ์ได้คำรามออกมาด้วยความเจ็บเเสบ ก่อนที่อีกฝ่ายจะจู่โจมพยัคฆ์ในตอนที่เจ้าตัวเผลอ

ปัง!!!

"กรร!!!" โลแกนได้ร้องคำรามออกมาเมื่อจู่ๆก็มีกระสุนเล็งเข้ามากลางหลังของเขาอย่างจัง จนทำให้เจาฟุบลงไปทันที

"นี่มัน...อย่าบอกนะว่า..." โลแกนรู้ทันทีว่ากระสุนที่เขาโดนนั้นคือ กระสุนเงิน เพราะเป่าพันธ๋์มนุษย์หมาป่าอย่างเขาย่อมไม่ถูกกับกระสุนเงินอยู่แล้ว

"หึ...ก็อย่างที่มึงคิด"

"นี่มึง!!" โลแกนได้คำรามด้วยความโกรธและความคลั่งก่อนจะพุ่งตัวเข้าใส่พยัคฆ์อย่างรวดเร็ว

ปัง!!!

กระสุนปริศนาได้ยิงใส่ด้านหลังจองโลแกนอีกครั้ง

"อึก...กรร!!!" โลแกนเริ่มคลั่งก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่พยัคฆ์อีกครั้งก่อนที่จะใช้พละกำลังอันมหาศาลซัดอีกฝ่ายจนร่างของอีกฝ่ายกระเด็นชนเข้ากับโขดหินจนแตกละเอียด

"กรร!!!"

"พี่เสื-!!...อุ้ป!!" ไวน์ร้องออกมาแต่ก็อีธานปิดปากเอาไว้เพื่อไม่ให้โลแกนได้ยินเพราะโลแกนยังไม่รู้ว่าตอนนี้เขาได้ช่วยไวน์ไว้เรียบร้อยแล้ว

"หึ...ฮ่าๆๆๆดระสุนแค่นี้น่ะทำอะไรกูไม่ได้หรอก แต่ก็เอาเถอะเพราะตอนนี้มันได้เวลาแล้ว เวลาที่กูจะได้เป็น"หมาป่าทมิฬ"สักทีฮ่าๆๆ!!" โลแกนพูดพร้อมกับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เพราะตอนนี้ดวงจันทร์ค่อยๆถูกกลืนกินและกลายเป็นสีแดงเหมือนเลือด

"ชิ!!...ไม่ทันแล้วสินะ" อีธานได้พูดออกพร้อมกับกัดฟันอย่างเจ็บใจ

"ทำไมหรือครับ?" ไวน์ได้แต่สงสัยแต่จู่ๆเหมือนรู้สึกว่ามีลางสังหรณ์แปลกๆ

"อึก" ร่างของพยัคฆ์ตอนนี้ได้รับบาดเจ็บเป็นอย่างมากก็พยายามลุกขึ้นเพราะเขาจะไม่ยอมให้โลแกนกลายเป็นหมาป่าทมิฬแน่ เขาจึงใช่พละกำลังทั้งหมดที่มีพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายตอนที่อีฝ่ายเผลอทันที

ผลั่ก!!! กรร!!!

พยัคฆ์ได้ใช้จังหวะตอนที่อีกฝ่ายเผลอประเคนหมัดต่อยอีกฝ่ายจนกระเด็นไปชนกับต้นไม้จนหักระเนระนาด ซึ่งเขาได้อยู่กลางแสงจันทร์ซึ่งเป็นเวลาที่พอเหมาะกับการเกิดจันทรปราคาเต็มดวงพอดี โดยแสงจันทร์ได้ฉายแสงเข้ามายังร่างของพยัคฆ์พอดี

"อึก....อ๊ากกกก!!...กรร!!!"

.

.

.

.

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

มาแล้วๆวันนี้มาอัพให้ดึกๆนะค๊า ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ช่วงนี้ไรท์มาอัพนิยายช้ามากเพราะ ไรท์เรียนหนักมาก ไหนจะต้องเคลียงานส่งครู แถมจะใกล้สอบปรายภาคเเล้ว ไรท์ต้องขออภัยด้วยนะค๊า รีทอย่างอนไรท์🥺 ไรท์จะพยายามมาอัพให้จบนะคะ เพราะอีกอึดใจเดียวเรื่องก็จะจบแล้วค๊าาา

แล้วเอ้?....พี่เสือของพี่อะไรไป...ต้องโปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ😊 อย่าลืมกดติดตาม คอมเม้นให้ไรท์ด้วยน้า รักรีทที่น่ารักทุกคนค๊าาาา❤️❤️

ขอบคุณ🙏🏼ที่คอยติดตามนิยายของไรท์นะค๊าาาา ร๊ากกกกก❤️

 

ความคิดเห็น