email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แกล้งมาแกล้งกลับ

ชื่อตอน : แกล้งมาแกล้งกลับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 391

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2563 10:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แกล้งมาแกล้งกลับ
แบบอักษร

 

“ลิ่วกงลูกชายเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”ฮ่องเต้ทรงถามลิ่วกงขนาดที่ลิ่งกำลังจดจ่ออยู่กับงาน

“ทรงดีขึ้นแล้วพะยะค่ะ”ลิ่วกงตอบกับฮ่องเต้ ลิ่วกงกับฮ่องเต้นั้นทรงเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กและสนิทกันมากฮ่องเต้ไว้ใจลิ่วกงมากและรักสหายคนนี้มาก

“เพราะข้าเองที่ประทานมงคลสมรสให้กับเจ้าทำให้เจ้าไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับคนที่เจ้ารัก”สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ฮ่องเต้รู้สึกผิดมานานนับ10ปีเขาเองที่ทำให้สหายรักต้องเป็นทุกข์กับการแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักถ้าเขามีความกล้าคัดค้านเหล่าขุนนางตั้งแต่แรกสหายรักของเขาคงไม่เป็นทุกข์เฉกเช่นวันนี้ตอนนั้นเหล่าขุนนางต่างก็พากันเรียกร้องให้ทั้งคู่แต่งงานกันซึ่งตอนนั้นอ่องเต้ไม่กล้าที่จะคัดค้านเพราะเขาเพิ่งขึ้นเป็นฮ่องเต้ได้ไม่ถึงปี ความลับอีกเรื่องหนึ่งของเหมยฮวาคือนางท้องก่อนที่จะแต่งงานกับลิ่วกงเรื่องนี้ลิ่วกงกับเขาต่างก็รู้ดีแต่ลิ่วกงก็ดูแลเหมยฮวากับลูกอย่างดีไม่ขาดตกบกพร่องทั้งที่ตนไม่ใช่พ่อแท้ๆของนาง

“เรื่องมันผ่านมานานแล้วพระองค์ทรงลืมไปเถิดพะยะค่ะ”ลิ่วกงไม่อย่างรื้อฟื้นเรื่องเก่าๆขึ้นมาอีก

“องครักษ์เงามารายงานข้าว่าเมื่อวันก่อนเหม่ยลี่ผลักลูกเจ้าตกน้ำนางช่างเป็นคนใจร้ายยิ่งนักที่ผ่านมานางแค่แกล้งจิ่งฟูเท่านั้นแต่ครั้งนี้นางทำเกินไปจริง”ฮ่องต้ไม่เคยคิดเลยว่าเหม่ยลี่หญิงสาวที่งามล่มเมืองจะกระทำตัวแบบนี้ ที่ฮ่องเต้รู้เพราะว่าฮ่องเต้ได้ส่งองครักษ์เงาคอยดูแลจิ่วฟูมาตั้งแต่เด็กแล้วเพราะฮองเฮาได้ขอเอาไว้ตั้งแต่ที่เหลียนลี่เสียไปเหลียนลี่เป็นสหายรักเพียงคนเดียวของฮองเฮาตั้งแต่เหลียนลี่จากไปฮ่องเฮาของเขายิ้มน้อยมาก ถ้าฮองเฮารู้ว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับจิ่งฟูคงจะโกรธเป็นแน่แล้วช่วงนี้ร่างกายฮองเฮาไม่ค่อยแข็งแรงฮ่องเต้จึงไม่อยากให้มีอะไรไปกระทบจิตของฮองเฮา

“วันพรุ่งนี้เจ้าจงพาจิ่งฟูเข้าวังมาเข้าเฝ้าข้า”ฮ่องเต้พูดจบก็ก้มลงไปสนใจงานตรงหน้าต่อ ลิ่วกงถึงแม้จะสงสัยนิดๆแต่ก็ตอบรับฮ่องเต้ไปที่จริงมันอาจจะเป็นผลดีกับตัวจิ่งฟูจะได้หลีกเลี่ยงไม่โดนโดนพี่สาวแกล้ง

อีกด้านเรือนของลิ่วกง

“คุณหนูลงมาเดี๋ยวนี้นะเจ้าคะเดี๋ยวหล่นลงแข่งขาจะหักนะเจ้าคะ”แม่นมอยากจะเป็นลมสักร้อยรอบหลังจากที่อาการคุณหนูดีขึ้นก็กลับมาซนเหมือนเดิมปีนป่ายต้นไม้เป็นเรื่องสนุกถ้าท่านลิ่วกงรู้มีหวังบ่าวเรือนนี้หลังลายเป็นแน่

“ไม่หล่นหรอกหน่าแม่นมข้าน่ะแข็งแรงจะตายไปปีนป่ายต้นไม้มาตั้งแต่เด็กไม่ตกลงมาง่ายหรอก”ไม่พูดป่าวจิ่งฟูปล่อยมือที่จับกิ่งไม้ออกมาทำท่าเบ่งกล้ามให้แม่นมดูทั้งที่ความเป็นจริงรูปร่างของจิ่งฟูนั้นบอบบางราวหญิงสาว

แกร๊ก

“เฮ้ย”จังหวะที่จิ่งฟูกำลังจะลงจากไม้อยู่ๆกิ่งไม่ก็เกิดหักขึ้นมาเสียดื้อๆ จิ่งฟูหลับตาและรู้ชะตากรรมตัวเองว่าตกลงคงเจ็บและได้แผลให้ท่านพ่อดุแน่ๆแต่ทำไมไม่รู้สึกเจ็บเลย จิ่งฟูลืมตาขึ้นมาก็เจอกับตัวเองที่อยู่ในอ้อมแขนขององค์รัชทายาท

“เจ้ามันซนยิ่งนัก”องครัชทายาทดุจิ่งฟูพลางส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย

“เอ่อ พระองค์ทรงปล่อยหม่อมฉันลงก่อนได้ไหม”จิ่งฟูรู้สึกอายที่ต้องมาอยู่ในอ้อมแขนของบุรุษร่างใหญ่ องค์รัชทายาทวางจิ่งฟูลงที่พื้นแม่นมที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็โล่งใจคิดว่าคุณหนูจะได้รับบาดเจ็บเสียแล้วโชคดีที่องค์รัชทายาทรับไว้ทัน ถึงองค์รัชทายาทปล่อยจิ่งฟูลงก็จริงแต่ยังไม่คลายอ้อมกอดออก ทำให้จิ่งฟูรู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงแปลกๆ

“จิ่งฟูนี่เจ้าอ่อยองค์รัชทายาทเหรอ”ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นใครเจ้ากรรมนายเวรของข้าเอง จิ่งฟูรีบผละออกจากองค์รัชทายาท

“เจ้าทำไมจึงทำกิริยาไม่งามเช่นนี้ถ้าท่านพ่อรู้จะเสียใจเพียงใด”เหม่ยลี่แสร้งทำเป็นสั่งสอนน้องแต่ในใจลึกๆนางอยากจะเข้าไปตบหน้าของจิ่งฟูนักถ้าไม่ติดที่มีองค์รัชทายาทอยู่ด้วย

“ไม่งามยังไงท่านพี่ข้าน่ะแค่ตกลงมาจากต้นไม้แล้วองค์รัชทายาทรับหม่อมฉันไว้ไม่ให้หม่อนฉันเจ็บตัวแค่นั้นเอง”ที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องมานั้งอธิบายให้ฟังด้วยซ้ำแต่แค่รู้สึกรำคาญเพียงเท่านั้นเลยพูดออกไป

“ข้าขอตัวก่อนพะยะค่ะองค์รัชทายาทแล้วก็ขอบคุณที่องค์รัชทายาททรงช่วยหม่อมฉันไว้”พูดจบจิ่งฟูก็รีบเดินออกมาทันทีแต่ยังไม่ทันได้ออกจากสถานที่ตรงนั้นเหม่ยลี่ก็เอาเท้ามาขวางทางให้จิ่งฟูสะดุดจนล้ม

“โอ๊ย”จิ่งฟูตกใจที่ตัวเองล้มหน้าขมำ แม่นมเห็นจิ่งฟูล้มลงตกใจอย่างหนักรีบไปพยุงจิ่งฟูขึ้นแล้วจับดูตามตัวจิ่งฟูว่ามีแผลตรงไหนบ้าง

"คุณหนูเจ็บตรงไหมเจ้าคะ"ปม่นมถามออกมาด้วยความเป็นห่วง

“น้องพี่ซุ่มซ่ามอีกแล้วนะ”จิ่งฟูสงบจิตใจ ก่อนหันไปยิ้มให้เหม่ยลี่ เดี๋ยวก่อนท่านพี่เดี๋ยวได้เจอจิ่งฟูคนใหม่แน่จิ่งฟูคิดในใจก่อนเดินออกไปโดยไม่พูดอะไร สร้างความหงุดหงิดให้กับเหม่ยลี่อย่างมากที่ติ่งฟูไม่ยอมตอบโต้นางกลับ

“คุณหนูเจ้าคะรีบๆนะเจ้าคะเดี๋ยวมีคนมาเห็นจะเกิดเรื่องเอาได้”

"เรารู้แล้วหน่าเจ้าก็อย่าเอะอะไปสิ"หลังจากที่จิ่งฟูโดนเหม่ยลี่แกล้งจิ่งฟูวานให้เมยอิงไปหาหมามุ่ยมาให้ตนแล้วจิ่งฟูก็แอบเข้ามาในห้องของเหม่ยลี่โดยให้เมยอิงดูต้นทาง จิ่งฟูรีบเอาหมามุ้ยใส่ลงไปในเสื้อผ้าของเหม่ยลี่ทุกชุด แล้วหลังจากนั้นจิ่งฟูก็รีบแอบออกมาทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"แกล้งมาแกล้งกลับไม่โกง"สะใจจริงๆเลยคอยแล้วกันพี่สาวของข้าจะต้องขายหน้าต่อหน้าองค์รัชทายาทแน่

_______________________________________________________________________________________________________________________________________________

มาอัพแล้วนะขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ

ความคิดเห็น