ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD FRIEND 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2563 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD FRIEND 20
แบบอักษร

01.30

 

นี่ก็ดึกแล้วฉันว่าเราควรที่จะกลับกันได้แล้ว อีกไม่กี่วันฉันก็จะเปิดเทอมแล้ว ตื่นเต้นจัง ที่จะได้กลับมาเรียนที่นี่สักที 

 

“ธันวาเดี๋ยวมึงไปส่งซีด้วยนะ”พายุพูดขึ้นจนฉันตกใจ ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหม

 

“ไม่ต้อ….”ฉันพูดยังไม่ทันจบพายุก็พูดแทรกขึ้นมา

 

“มึงเงียบไปเลย ธันวาไปส่งอะดีแล้ว มึงเมา”ฉันทำหน้างงใส่มัน

 

“กูไม่ได้เมา”ฉันกระซิบใส่พายุท่ามกลางสายตาเพื่อน

 

“มึงก็กลับๆไปเหอะ จะเถียงกันทำไมวะ”ด้วยความที่พวกเพื่อนเริ่มรำคาญฉัน ฉันจึงต้องยอมไปกับธันวาแต่โดยดี

 

“ก็ได้”ฉันทำหน้าหงอยเหมือนหมาแล้วเดินตามพายุออกไป

 

“ไม่อยากกลับกับฉันขนาดนั้นเลยหรอ”ธันวาหันมาทำหน้าหงอยกว่าฉันอีก 

 

“เอ่อ เปล่า ไปสิ”ฉันยิ้มแห้งๆ และเดินไปขึ้นรถ

 

“ไปส่งฉันที่คอนโดนะ”วันนี้ที่ฉันนอนคอนโดเพราะว่าตอนเช้าต้องตื่นไปซื้อชุดนักศึกษาและของหลายๆอย่างอีก

 

“......”เรานั่งเงียบกันอยู่พักใหญ่ จนทำให้ฉันนึกเรื่องคืนที่ไปเที่ยวที่หัวหินได้ ฉันรู้สึกเหมือนกับว่ามันไม่ใช่ฝัน แต่ถ้าถามไปแล้วมันไม่ใช่นี่ ฉันหน้าแตกเลยนะ

 

“เอ่อนี่ วันที่เราไปเที่ยวกันคืนนั้น..”

 

“ทำไมหรอ”

 

“คืนนั้น….นายได้เข้ามาที่ห้องฉันไหม”ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดแล้วพูดมันออกไป

 

“ฮ่าๆ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ”ฉันหลับตาปี๋พร้อมรอฟังคำตอบ

 

“ตอบมาสิ”

 

“อืมมมมม...ฉันเข้าไปหาเธอจริงๆ แต่จู่ๆเธอก็ร้องไห้ออกมา ฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไรผิดก็เลยรีบออกมาเลย”ธันวาตอบด้วยเสียงเรียบๆ

 

“แต่ธันจูบเรา”ฉันพูดขึ้นมาด้วยเสียงนิ่งๆ

 

“ว้าาา นึกว่าจำไม่ได้สะแล้ว อ้อแล้วก็เรียกแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ เลิกเรียกฉันว่ามึงสักที”

 

เดี๋ยวนะเมื่อกี้ฉันเรียกธันวาไปว่าอะไรร ฉันไม่เคยพูดเพราะกับเพื่อนเลยนะ ทำไมฉันถึงเรียกอย่างอื่นได้ล่ะ

 

“ถึงแล้ว ขอโทษนะที่จูบเธอไป”เขาทำหน้ารู้สึกผิดจริงๆ

 

“ไม่เป็นไร”ฉันยิ้มให้

 

“งั้นวันหลังทำอีกนะ”เมื่อไหร่นายนี่จะเลิกกวนบาทาฉันสักที

 

“นี่!”ฉันตีเขาไปหนึ่งที แล้วลงจากรถ ก่อนจะเดินขึ้นห้องไป

 

แกร๊ก ปัง! กรี๊ดดดด!!

 

เดี๋ยวนะ ฉันขอเรียบเรียกลำดับเสียงก่อน เสียงแรกเลยคือเสียงเปิดประตู เสียงที่สองคือปิด และเสียงสุดท้ายคือเสียงที่ฉันกรี๊ดเมื่อแมลงสาบวิ่งผ่านขาฉันไป

 

ฉันรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างไว และโทรหาให้ธันวากลับมาก่อน

 

ห้านาทีต่อมา

 

ก๊อกๆ

 

ฉันก้าวขาลงจากเก้าอี้และวิ่งไปเปิดประตูอย่างไว

 

“นี่ทำไมมาช้าจังล่ะ”

 

“นี่ก็รีบสุดแล้วนะ ไม่ได้หายตัวได้นะเว้ย”

 

“รีบเอามันออกไปเร็ว”ฉันบอกธันวาและรีบวิ่งกลับไปอยู่บนเก้าอี้เหมือนเดิม

 

“แล้วฉันจะหาเจอไหมเนี่ย”ธันวาเดินหาอยู่นานสองนาน จนเหงื่อออกไปหมด

 

“มานั่งก่อนก็ได้”หลังจากนั้นธันวาก็ทิ้งร่างลงบนโซฟา ฉันจึงเดินไปหา

 

“ขอโทษนะ ที่ทำให้ลำบาก แล้วกลับดึกแฟนนายไม่ว่าหรอ”ฉันถามถึงทรายเพราะฉันว่าเขาน่าจะกลับไปคุยกัน หลังจากวันนั้น

 

“ซี เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่มีแฟนและถ้าพูดถึงแฟนเก่า แฟนเก่าก็คือแฟนเก่า”ธันวาพูดออกมาแบบนั้น แต่ฉันจะเชื่อได้ยังไง ในเมื่อเขาสองคนหวานกันขนาดนั้น

 

“ไม่จริงอะ”

 

“จริงสิ ก็ฉันชอบเธอ จะให้ฉันไปมีแฟนได้ยังไง”ฉันนิ่งไปสักพักและหน้าแดงขึ้นมา

 

“-////-”

 

 

ความคิดเห็น