สถานะ : กลับมาเขียนต่อหลังจากอู้เพราะโควิดไปนานนม ตอนต่อไป : ตอนที่38-?? รีไรท์ยังไม่มีในเร็ววันนี้ขอให้อดทนไปก่อน เพราะใจไรท์อยู่กับตอนใหม่มากกว่าตอนเก่า

ชื่อตอน : บทคั่น 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 99

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2563 21:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทคั่น 3
แบบอักษร

ในห้องที่มีความหรูหรา เด็กสาวกำลังนั่งจิบชาโดยมีหญิงสาวสองคนยืนอยู่ข้างหลัง 

คนแรกมีร่างกายที่ดูแข็งแกร่ง แววตาที่ไม่ได้ดูเป็นมิตร และก็มิได้เป็นศัตรู อามาเมะ 

คนต่อมาเป็นสาวสวยมีรูปร่างบอบบาง แต่ก็ดูแลตัวเองได้ มีพลังแฝงที่หากไปยุ่งล่ะคงถึงตายอย่างแน่นอน ฮินาตะ คานะ 

และเด็กสาว ประหนึ่งเทพ ผู้มีพลังเวทสูงและแข็งแกร่งไม่แพ้ใคร แม้จะไร้ความมั่นใจไปเมื่ออยู่ต่อหน้าอามาเมะก็ตาม ยูริ ดิ ลันดอน 

เบื้องหน้าทั้งสามคือหญิงสาวที่ดูมีอายุเล็กน้อยแต่ก็ยังสวยอยู่ เหงื่อที่ไหลออกมานั้นแสดงให้เห็นว่าเธอเองก็กังวลเป็นกับเขาด้วยเช่นกัน 

ผมสีน้ำตาลอ่อนงดงาม รูปร่างน่าหลงใหล ริมฝีปากที่อวบอิ่ม ไม่ว่าเป็นชายตนใดก็ต่างหมายปองเธอ 

ราชินีแห่งโรซาเรีย โรเซ่ โรซาเรีย 

“ก็อย่างที่ว่ามา อนุญาตให้พวกเราลงแข่งซะเถอะ” 

“แล้วทำไมต้องทำอะไรแบบนั้นด้วยล่ะ? เราแค่มาตามตัวคุโระและจัดการไกอาแค่นั้นนี่?” 

“จริงอยู่ว่าการตามหาคุโระสำคัญ แม้จะไม่ต้องลงแข่งแต่ก็สามารถหาตัวเขาได้ ถ้าเขาอยู่ที่นี่น่ะนะ” 

“หมายความว่าถ้าคุโระไม่อยู่ที่นี่ แค่พวกเราชนะจนชื่อเสียงไปถึงหูของคุโระก็พอสินะ?” 

“เพราะการแข่งไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้น แต่ถ้าเจอตัวก่อนก็ไม่ต้องถอนตัวหรอก จะเป็นปัญหาให้ทางคุณซะเปล่าๆ ใช่ไหมล่ะคุณโรซาเรีย” 

“ร...เรียกฉันว่าโรเซ่เถอะค่ะ” 

แม้จะเป็นราชินี แต่เมื่อมาอยู่ต่อหน้าตัวตนที่เปรียบดั่งเทพไร้นามอย่างยูริก็ย่อมมีความกดดันเป็นแน่ 

อีกทั้งสองสาวที่ตามมาด้วยก็ดูไม่ธรรมดาทั้งคู่ โดยเฉพาะคนที่ต่อปากต่อคำกับยูริ 

หากไม่ใช่คำพยากรณ์จากเทพธิดา เธอคงล่วงเกินจนอาจถูกตัดหัวไปแลวด้วยซ้ำ แม้จะเป็นเทพไร้นามแต่ก็เป็นเทพ อย่างน้อยๆก็ต้องเคารพเธอเสียหน่อย 

แต่สิ่งที่เธอกล่าวมานั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจัดการให้ แต่ว่าไม่ว่ายังไงก็ต้องทำตาม ดังนั้นโรเซ่จึงพาผู้จัดการแข่งขันอย่างไรฮะมาด้วย 

แน่นอนว่าไรฮะนั้นเมื่อรู้ถึงตัวตนของยูริก็ช็อกไปจนยังไม่ได้สติเลย และยังอยู่ในสภาพที่นั่งถือถ้วยชาอยู่ด้วย 

เห็นแบบนั้นยูริก็ถอยหายใจเบาๆแล้วร่ายเวทใส่ไรฮะเพื่อให้เธอตื่นขึ้นมา 

พร้อมบังคับให้เธอจัดการตารางการแข่งขันใหม่ โชคยังดีที่รายชื่อของโรงเรียนฝึกสอนการต่อสู้โรซาเรียที่สองเพิ่งส่งรายชื่อมา และเพราะความชักช้านั้นจึงทำให้การแก้ไขตารางต่อสู้มไ่ได้ยากเย็นเท่าไรนัก 

รายชื่อที่เพิ่มเข้ามาคืออามาเมะและคานะ ยูรินั้นเป็นเลิศด้านเวทมนตร์ ดังนั้นในโลกแห่งดาบนี้ ตัวตนของเธอจึงควรเก็บไว้เป็นความลับ 

“ว่าแต่ คุโระที่ว่านี่คือ…?” 

“นายแห่งเราน่ะ ตัวตนระดับเหนือพระเจ้า เหนือทุกสิ่ง แข็งแกร่งที่สุด แม้จะพูดไปก็คงไม่เห็นภาพ แต่เป็นคนที่ดูเผินๆก็คงเป็นคนธรรมดาๆ แต่ว่านะ สิ่งเดียวที่เธอควรจะจำไว้คือ ...” 

โรเซ่กลืนน้ำลายอย่างกดดันอีกครั้ง 

“ไม่ว่ายังไงก็อย่าทำให้เขาโกรธเด็ดขาด โดยเฉพาะการไปยุ่งกับพวกพ้องของเขา ทันทีที่เขาโกรธหากทำอะไรไม่ถูกก็จงวิ่งหนีซะ เพราะแม้จะเป็นเพียงแค่ลูกหลงแต่ก็ทำเจ้าถึงตายได้เชียวล่ะ” 

ได้ยินแบบนั้นโรเซ่ก็พยักหน้าตอบ นั่นหมายความว่าแม้แต่สามคนข้างหน้าก็ห้ามแตะต้องโดยไม่ได้รับอนุญาต 

บุตรของเขานั้นไม่โตพอที่จะเข้าใจเรื่องแบบนี้ ถ้าเกิดเขาเผลอล่วงเกินใครก็ตามที่เกี่ยวข้อง อาจทำให้เกิดโศกนาฏกรรมเลยก็ได้ 

“แต่ก็ไม่ได้โมโหง่ายขนาดนั้นหรอก นายแห่งเรานั้นใจเย็นและใจดี หากพูดด้วยแล้วเข้าใจก็จะไม่ติดใจเอาความ นั่นหมายความว่ามีโอกาศแค่ครั้งเดียวเท่านั้น” 

นั่นคือความใจดีเพียงหนึ่งเดียวที่คุณจะได้รับโดยที่คุณไม่รู้ตัวเสียด้วยซ้ำ 

ดูเหมือนว่าโรเซ่จะต้องทำใจปล่อยให้บุตรชายของเธอเผชิญหน้ากับชะตาที่มิอาจเลี่ยงเสียแล้ว คงได้แต่หวังพึ่งบุตรีที่เป็นพี่สาว ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องดูแลราาชอาณาจักรนี้แทนเธอและพี่ชายให้ได้ 

โรเซ่ได้แต่เสียใจอยู่ลึกๆที่เธอไม่สามารถดูแลลูกชายให้โตมาเป็นสุภาพบุรุษได้แม้ว่าจะสั่งสอนไปเป็นร้อยๆรอบแล้วก็ตาม 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว