facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 [II]

คำค้น : ทราฟชาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 57

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2559 22:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 [II]
แบบอักษร

 

 

 

 

 

ตอนที่ 2

 

 

 

สวัสดีชาม

 

สวัสดีครับพี่หมอ

 

วันนี้ไม่มีบอดี้การ์ดหรอคำถามของพี่สยามทำผมหลุดขำทันที ปกติจะมีเสี่ยมายืนทำหน้าไม่รับบุญข้างๆผมตลอดแต่วันนี้เขารีบเข้าบริษัทเลยไม่ได้เดินเข้ามาส่งผมในโรงพยาบาล

 

กลับไปแล้วครับ ผมพูดตอบกลับขำๆก่อนจะเดินเข้าไปนั่งเล่นกับพี่หมอในห้องทำงาน

 

ช่วงนี้ตัวแสบมาหาพี่บ้างรึเปล่า

 

ไม่ค่อยได้มาแล้วล่ะ สงสัยการบ้านเยอะ

 

อ๋อ ดีแล้วพี่จะได้ทำงานสะดวกช่วงนี้มันงอแงขึ้นยังไงก็ไม่รู้

 

นิสัยเดิมๆ พี่หมอตอบกลับมายิ้ม ๆ ผมก็พยักหน้ารับเฉยๆจนได้เวลาเริ่มงานผมถึงแยกตัวไปหาเพื่อนคนอื่น ถึงที่นี่จะเป็นโรงพยาบาลเอกชนแต่คนก็เยอะพอสมควร

 

ผมนั่งทำงานจนพักเที่ยงเสี่ยก็มารับเหมือนทุกวัน ผมรีบวิ่งไปเปิดประตูขึ้นรถหน้าโรงพยาบาล ผมปิดประตูเสร็จเสี่ยน้อยก็ออกรถทันที

 

ไม่ร้อนรึไงเสี่ย

 

ร้อน แต่มือถอดไม่ได้ ผมยิ้มออกมานิดๆก่อนจะเอื้อมมือไปปลดเนกไทให้ร่างสูงที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาขับรถ ผมจัดเสื้อให้เขาดีๆก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายจากไอ้ฟิกที่เดี๋ยวนี้โทรหาผมบ่อยขึ้นเหมือนกัน

 

ไอ้ฟิก แค่เสี่ยน้อยหันมามองผมก็รู้เลยว่าเขาจะถามอะไร เสี่ยพยักหน้ารับก่อนจะหันไปสนใจขับรถต่อ

ว่าไง

 

(อยากเจอว่ะ เที่ยงแล้วทานข้าวด้วยกันหน่อย)

 

ไอ้อชิ เอ้ย! พี่อชิไม่สนใจรึไง ผมรีบเปลี่ยนสรรพนามทันทียังไงการเรียกไอ้อชิด้วยคำพูดดีๆนี่ก็ไม่ใช่แนวผมเลยจริงๆ แต่ตอนนี้มีเสี่ยไงผมเลยต้องทำตัวดีๆเหมือนหน้าตาตัวเองหน่อย

 

 

(หึ มันติดงาน งั้นเจอกันที่เดิมนะ)

 

อ่า โอเค ผมตอบรับยิ้มๆก่อนจะกดตัดสายเพื่อน ก่อนจะหันไปบอกเสี่ยน้อย

 

ไอ้ฟิกมันบอกอยากเจอ งั้นเราไปทานข้าวร้าน XXX นะเสี่ย

 

อืม เสียงทุ้มรับคำผมก็หันไปมองหน้าเสี่ยยิ้มๆ ผมเอนหัวไปซบไหล่แกร่งไว้ก่อนจะช้อนสายตามองหน้าเสี่ยเขา ผมเพิ่งจะพาเขาไปตัดผมและเปลี่ยนทรงผมใหม่เมื่ออาทิตย์ก่อนดูดีขึ้นมาเยอะแถมดูแก่ขึ้นมาอีก แต่ถึงยังไงก็หล่อเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเป็นสามีผมเต็มตัวแล้วไง !!

 

เวลาผมซบไหล่เสี่ยผมโคตรสบายใจ มันเหมือนยารักษาผมเลยนะ ผมพูดออกไปจากความรู้สึกจริงๆ เสี่ยน้อยคลี่ยิ้มก่อนจะยกมือที่ว่างมาตบหัวผมเบาๆ ผมยู่ปากนิดๆแต่ก็ไม่ได้โกรธอะไรเขา

 

แล้วนี่ด้วยจ้องตาเสี่ยเนี่ยโคตรอบอุ่น โคตรๆมีความสุข

 

หึหึ เสี่ยน้อยหลุดขำออกมาทันทีเมื่อผมยื่นหน้าเข้าไปจ้องตาเขาก่อนจะหัวเราะขำอยู่คนเดียว

 

 

ผมรักเสี่ยนะ ผมพูดจนตัวเองนับไม่ได้แล้วว่าพูดไปกี่ครั้ง แต่ผมก็บอกเสี่ยตลอดเวลาอยู่แล้ว เสี่ยไม่ได้ตอบอะไรแต่ปากเขาก็ยิ้มตลอดเป็นแบบนี้ทุกครั้งผมตื้อเขาให้พูดเสี่ยถึงจะยอมพูด ผมก็ไม่ได้คิดมากอะไร

 

เสี่ยไม่พูดอะไรกับผมหน่อยหรอ หยอดผมหน่อยดิขอคำใหม่ๆนะเหมือนที่ผมพูดเมื่อกี้ ผมพูดขึ้นยิ้มๆ เสี่ยน้อยหันมามองหน้าผมนิดๆก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาทั้งๆที่กำลังขมวดคิ้ว

 

สายตาชามก็ทำให้พี่สบายใจที่สุดเหมือนกันน้ำเสียงจริงจังของเสี่ยทำผมเบิกตาขึ้นนิดๆ

 

แหม่ ผมล้อร่างสูงทันทีก่อนจะยิ้มเขินอยู่คนเดียว หัวใจผมมันพองโตไปหมดก่อนจะจับมือร่างสูงมากุมไว้แน่น

 

โลกนี้นะไม่มีใครอบอุ่นเท่าเสี่ยแล้ว รู้ตัวป่ะ ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเพราะผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

 

รู้ เสี่ยน้อยตอบกลับยิ้มๆ ผมพาเสี่ยน้อยเปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง ก่อนจะมองใบหน้าหล่อด้านข้างด้วยสายตาเรียบๆ

 

...ผมก็แอบคิดนะว่าถ้าไม่มีเสี่ยผมจะทำยังไงต่อไป เห้ย ไม่เอาดิผมไม่คิดดีกว่ามันคงไม่มีวันนั้นแน่นอน

 

 

ผมมั่นใจ!

 

จนกระทั่งเรามาถึงร้านที่นัดกันไว้มีไอ้ฟิกนั่งกดเกมรออยู่แล้วผมเดินเข้าไปนั่งก่อนจะให้เสี่ยนั่งลงข้างๆ ไอ้ฟิกยกมือไหว้เสี่ยยิ้มๆ ผมก็มองหน้ามันนิดๆ

 

ทะเลาะกันมาล่ะสิ ผมพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด จากที่ดูสายตาไอ้ฟิกแล้วเหมือนมันกำลังน้อยใจใคร คงไม่พ้นไอ้อชิแน่นอน

 

นิดหน่อย เดี๋ยวสั่งอาหารกันเลยดีกว่า ไอ้ฟิกตัดบทผม ผมได้แต่ส่ายหน้าให้มันที่พยายามทำสีหน้ายุ่งๆกลบเกลื่อน

 

 

ขอน้ำกีวีให้ผมด้วยนะครับ แล้วเสี่ยเอาน้ำอะไร ผมนั่งอ่านเมนูก่อนจะหันไปบอกเสี่ยที่มองหน้าผมนิ่งๆ

 

น้ำเปล่า

 

อืม งั้นแค่นี้แหละครับ

 

แล้วไม่สั่งให้กูไง

 

เอ้า นึกว่าไม่มีมึงนั่งอยู่ด้วยกันด้วยซ้ำ ผมตอบกลับไอ้ฟิกไม่จริงจังมากนัก มันก็ชูนิ้วกลางมาให้ผมงามๆผมก็แค่ยักไหล่ไม่ได้สนใจมัน เราสั่งอาหารกันครบแล้วผมก็หันไปมองหน้าเพื่อนทันที

 

สรุปมึงจะเล่าให้กูฟังได้ยัง ผมพูดพร้อมหรี่ตามองหน้าไอ้ฟิกที่เริ่มจ้องหน้าผมกลับ

 

กูแค่ออกมาหาที่พักเฉยๆ หนีมันมามันเอาแต่ชวนกูทะเลาะ แม่งงี่เง่ากูนึกว่าผู้หญิง ไอ้ฟิกพูดพร้อมฮึดฮัดไม่หยุด ผมยิ้มขำนิดๆ

 

งั้นมึงก็คงต้องเปลี่ยนสถานะแล้วล่ะถ้ามันจะงี่เง่ากับมึงขนาดนั้น

 

กูก็ว่างั้นแหละ ไอ้ฟิกตอบกลับมายิ้มๆ ผมเห็นมันยิ้มได้ผมก็สบายใจล่ะ

 

พี่ทราฟเองก็ดูดีขึ้นนะครับไอ้ฟิกหันไปพูดกับเสี่ยน้อย ร่างสูงทำท่าจะตอบแต่ผมไม่เปิดโอกาส

 

 เสี่ยเขาดูดีที่สุดอยู่แล้ว ผมตอบกลับไปเอง เสี่ยน้อยที่มองหน้าผมยิ้มๆอยู่ก่อนแล้ว มือหนายกขึ้นมายีหัวผมไม่แรงมากนัก

 

กูก็ดูดีขึ้นนะมึงไม่ชมกูหรอผมหันไปถามไอ้ฟิกต่อ

 

ไปเพิ่มความสูงกับลดน้ำหนักก่อนนะมึงน่ะผมชูนิ้วกลางให้ไอ้ฟิกไปทันที ก่อนจะหันไปซบไหล่เสี่ยเขาอ้อนๆ

 

 

งั้นเดี๋ยวคืนนี้เราออกกำลังกันเลยดีป่ะเสี่ย หึหึ เสี่ยน้อยได้แค่ส่ายหน้ามาให้ผมยิ้มๆไม่ได้ตอบอะไรกลับอาหารก็ทยอยมาเสิร์ฟก่อน ผมลงมือทานทันทีก่อนจะหันไปป้อนเสี่ยเขาด้วยร่างสูงก็อ้าปากรับโดยไม่ปฏิเสธ มีไอ้ฟิกนั่งมองงเราด้วยสีหน้ายุ่งๆอยู่มันคงเริ่มคิดถึงได้อชิขึ้นมาแล้วมั้ง

 

ซื้ออะไรไปกินด้วยมั้ยเสี่ยน้อยหันมาถามผมเมื่อเราทานอาหารกันเสร็จแล้วผมทำหน้านึกสักพักก่อนจะบอกออกไป

 

เอานมปั่นดีกว่า ผมตอบกลับยิ้มๆ ก่อนจะหันไปหาไอ้ฟิก

 

มึงกลับยังไง

 

เดี๋ยวไอ้อชิมารับ

 

อ้าวไอ้นี่งั้นก็กลับดีๆล่ะกัน ผมหน้านิ่งไปทันทีก่อนจะโบกมือให้เพื่อนแล้วกลับขึ้นรถไปกับเสี่ยน้อย ร่างสูงพาผมแวะที่ร้านกาแฟก่อนถึงจะพากลับไปเข้าเวรต่อ

 

เดี๋ยวเย็นนี้พี่มีประชุมดึกจะมารับเข้าบริษัทด้วยกันก่อน ผมพยักหน้ารับเสี่ยก่อนจะนั่งรอในรถให้เสี่ยเขาลงไปซื้อมาให้ เรื่องนี้เขาอาสาเองผมไม่ได้ขอร้องหรืออะไร

 

 

ไม่นานร่างสูงก็กลับเข้ามาในรถพร้อมนมสดปั่นในมือกับเครปเค้กมาให้ผม ผมรับมาถือเอาไว้เสี่ยน้อยก็ออกรถทันที

ผมอยากไปว่ายน้ำคืนนี้เลย เสี่ยมีโอกาสรึยังผมหันไปพูดทวงเพราะเสี่ยเขาชอบเบี้ยวนัดผมบ่อยๆ

 

เราออกกำลังกายอย่างอื่นก็ได้นี่ เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเสี่ยน้อยเขา ผมหน้าร้อนวูบวาบไปหมด เห็นผมกล้าพูดแบบนี้เอาจริงๆผมก็เขินเป็นนะเว้ย!

 

ไม่เอา จะว่ายน้ำ ช่วงนี้มันร้อนจะตายชัก ผมตอบกลับเสียงอ้อมแอ้ม ก่อนจะได้ยินเสี่ยน้อยหัวเราะขำเบาๆ ผมหันไปมองค้อนเขาทันที

 

ผมกลับมาเข้าเวรเหมือนเดิมทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอ ผมไม่เก็บเรื่องอื่นมาคิดเวลางานจนบางครั้งผมก็ลืมเสี่ยเขาไปเหมือนกันเราไม่ได้ติดต่อกันเวลาว่างจากงานเพราะผมกับเสี่ยต่างก็จริงจังกับงานของอีกฝ่ายเสมอ ผมไม่ได้ระแวงว่าเขาจะนอกใจ เพราะผมเชื่อใจเขามากๆ เสี่ยน้อยเองก็เชื่อใจผมนะแต่เขาบังคับตัวเองให้หึงผมกับพี่หมอไม่ได้จริงๆ ผมเตือนหลายครั้งแล้วเรื่องสีหน้าเขาแต่เสี่ยเขากลับไม่ได้ทำตามเลยสักนิด เอาแต่ขู่คนอื่น

 

 

แต่ผมก็ดีใจแหละ หึหึ

 

เกือบหนึ่งทุ่มเสี่ยน้อยถึงมารับผมเข้าบริษัทไปกับเขา ผมมองรถมากมายในบริษัทเขามันมีแค่รถสปอร์ตคันล่ะล้านส่วนใหญ่ ผมก้มหัวทักทายพนักงานทุกคนยิ้มๆพวกเขาก็รู้จักผมหมดและไม่เคยทำท่ารังเกียจเรา มันก็มีคนรับไม่ได้แต่พวกเขาเลือกที่จะไม่ปฏิบัติให้เราเห็นและได้ยิน

 

 

เดี๋ยวจะแนะนำใครให้รู้จัก คนนี้เป็นคู้ค้าอีกคน

 

เหมือนพี่ริโซ่รึเปล่า ผมเงยหน้ามองเสี่ยที่พยักหน้ารับ เราเดินออกมาจากลิฟต์ตรงไปที่ห้องทำงานเสี่ยน้อยมีคนคอยเปิดประตูให้อยู่แล้ว

 

 

มาแล้วหรอครับ ผมหันไปมองตามเสียงเรียกก่อนจะยกมือไหว้แขกที่เราต้องดูแลเป็นอย่างดีหน่อย ผมมองร่างสูงตรงหน้าที่รังสีนักธุรกิจออร่าออกสุดๆ เขารับไหว้ผมก่อนจะมองเรายิ้มๆ เขาก็หล่อนะแต่น้อยกว่าเสี่ยผม

 

 

นี่ชามภรรยาผม ส่วนนั่นคุณกันต์ประธานบริษัทคู่ค้าเรา” เสี่ยน้อยพูดแนะนำเราให้รู้จักกัน ผมมองอีกฝ่ายนิดๆเขาไม่มีท่าทีจะตกใจหรือรังเกียจเราแค่นั้นผมก็รู้สึกถูกชะตากับเขาแล้ว

 

ยินดีทีได้รู้จักครับผมพูดขึ้นยิ้มๆด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร

 

เช่นกันครับ ไม่ต้องเรียกคุณหรอกเรียกพี่ดีกว่านะ คนกันเอง พี่กันต์พูดขึ้นยิ้มๆ ผมก็พยักหน้ารับทันที ก่อนจะปล่อยให้เสี่ยคุยงานกับเขาผมนั่งรอที่โซฟากดโทรศัพท์เล่นไปเรื่อย

 

 

เดี๋ยวพี่เขาจะไปทานข้าวกับเราที่โรงแรมเขา ไปด้วยกันและเล่นน้ำที่นั่นไปเลยเสี่ยน้อยพูดพร้อมยื่นมือมาตรงหน้าผม ผมจับมือเสี่ยก่อนจะลุกขึ้นยืนพอดีกับที่ร่างสูงที่สูงเท่าๆกับเสี่ยของพี่กันต์เดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆเรา ผมเลิกคิ้วกวนๆไปนิด

 

โฮ่ ดินเนอร์ริมสระ ผม ไม่ได้ปฏิเสธดีซะอีกพวกเขาจะได้แย่งกันเลี้ยงข้าวผม หึหึ ผมแค่เคยเห็นในทีวีน่ะนะ

 

 

เรากลับมาเตรียมเสื้อผ้าที่คอนโดก่อนจะเดินทางไปที่คอนโดหรูของพี่กันต์เขา ใช้เวลาไม่นานและตอนนี้ก็สองทุ่มเท่านั้นไม่เป็นอุปสรรคเท่าไหร่เพราะเราก็นอนดึกกันทุกวันอยู่แล้ว

 

เขาอายุเท่าไหร่อ่ะเสี่ย ผมถามเสี่ยน้อยหลังจากที่เราออกมาจากคอนโดได้ไม่นาน

 

มากกว่าพี่สามปีผมเบิกตากว้างทันทีเมื่อได้ยินที่เสี่ยบอก

 

โฮ่ นั่นก็ใกล้สามสิบแล้วอ่ะดิ ทำไมยังหล่ออยู่เลย

 

หรอ น้ำเสียงดุๆของเสี่ยน้อยทำผมรีบหุบปากฉับทันที คำเดียวรู้เรื่องเลยว่าไม่ให้ผมชมใครอีก

 

น้อยกว่าเสี่ยของผมอยู่ดี ผมรีบประจบเสี่ยเขาทันทีก่อนจะหัวเราะขำเมื่อร่างสูงยกมือขึ้นมาผลักหัวผมไม่แรงมากนัก

 

 

จนเราเข้ามาถึงตัวคอนโดก็ตรงไปที่ที่พี่กันต์เขานัดเราไว้ ผมมองสระว่ายน้ำตรงหน้าชัดๆก่อนจะรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปลงเฟสบุ๊กส่วนตัวกับไอจีที่ชอบเล่น แขนหนาของเสี่ยน้อยกอดคอผมไว้แน่นตอนนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่ถือว่าเป็นส่วนตัวมาก ผมยกมือไหว้ทันทีเมื่อเจอร่างสูงของพี่กันต์ที่ยืนรอเราอยู่ที่โต๊ะแล้ว

 

 

งั้นเราไม่เปลี่ยนชุดรอเลยดีกว่าพี่สั่งอาหารไว้แล้ว พี่กันต์พูดขึ้นยิ้มๆ ผมกับเสี่ยพยักหน้ารับผมมองลูกน้องของพี่กันต์เขาที่มายืนเป็นบอดี้การ์ดคอยบริการเจ้านายตัวเองด้วยสายตาอึ้งๆเพราะพวกนี้อย่างกับหลุดออกมาจากในหนังตัวใหญ่และหน้าดุทั้งนั้น ผมเลิกสนใจก่อนจะเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นกางเกงว่ายน้ำผ้าเช็ดตัวผืนหนาถูกห่มให้ผมด้วยฝีมือเสี่ย ผมยิ้มรับก่อนจะเดินออกไปพร้อมเขา พี่กันต์ที่ใส่กางเกงว่ายน้ำนั่งรอเราอยู่แล้วอาหารก็ทยอยมาเสิร์ฟมีแต่ของน่ากินทั้งนั้น ผมแม่งโคตรโชคดีจริงๆ

 

กินเยอะๆเลยนะน้องชาม

 

ครับ หมดแน่นอน ผมตอบกลับยิ้มๆ พี่กันต์ก็ยิ้มรับเราไม่ได้คุยอะไรกันอีกทานข้าวไปสองสามคำผมก็กระโดดลงน้ำพร้อมกับเสี่ย  ผมรีบกอดคอร่างสูงจากด้านหลังไว้แน่นผมว่ายน้ำเป็นแค่อยากกอดเสี่ยเขาแค่นั้น ตอนนี้เราก็เปลือยท่อนบนกันทั้งคู่ผมเขินนะแต่ชินแล้ว

 

 

จระเข้ตัวนั้นเล่นฟรีป่ะเสี่ยว่า ผมเอียงหน้าถามร่างสูง พร้อมยกนิ้วชี้ให้เสี่ยดูจระเข้ยางที่วางอยู่บนขอบสระ

 

 

 น่าจะฟรี ทำไมจะเล่น ?”

 

ใช่ผมตอบกลับทันที เสี่ยน้อยเอียงหน้ามามองหน้าผมก่อนจะยกยิ้มมุมปากนิดๆ ผมเริ่มมีลางว่าจะถูกแกล้ง

 

งั้นว่ายวนกลับไปสามรอบแล้วค่อยไปเอามาเล่น น้ำหนักจะได้ลด

 

เสี่ยว่าผมอ้วนหรอวะ ผมเริ่มมีอารมณ์ขุ่นๆ เพราะใครๆก็พูดถึงเรื่องหุ่นผมตลอด! ทั้งๆที่ผมไม่ได้อ้วนขึ้นหรืออะไรเลย!

 

ก็ตอนนี้พี่เริ่มหนักเสี่ยพูดด้วยน้ำเสียงทรมานไม่พอสีหน้าเขาเหยเกจนผมยกมือลูบหน้าเสี่ยเขาทันทีก่อนจะแผดเสียงใส่แม่ง

 

เสี่ย!”

 

 

หึหึเสี่ยน้อยหัวเราะขำนิดๆก่อนจะจับแขนผมออกจากคอเขา ผมยอมปล่อยแต่หน้าผมยังงอไม่หายแขนแกร่งตวัดโอบรอบเอวผมไว้แน่น

 

สองคนนี้ทะเลาะกันได้น่ารักจริงๆ หึหึเสียงเข้มที่ดังขึ้นที่ขอบสระผมหันไปมองหน้าพี่กันต์ก่อนถอนหายใจนิดๆพร้อมกับยิ้มรับ

 

พี่กันต์อย่าพูดให้ผมเขินดิ  ผมตอบกลับไปตรงตรง พี่กันต์เขาเบิกตากว้างนิดๆก่อนจะหลุดหัวเราะให้กับนิสัยผมที่ใครได้รู้จักไม่ตกใจก็กลัว

 

 

เราสองคนแต่งงานกันแล้วจริงๆใช่มั้ย น่าเสียดายนะถ้าเรารู้จักกันเร็วกว่านี้พี่คงได้มาร่วมแสดงความยินดี

 

เราก็เหมือนแต่งงานกันตลอดทุกวันนั่นแหละครับ ผมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงมั่นใจ เสี่ยน้อยยิ้มขำไปนิดแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร

 

งั้นถือว่ามื้อนี้พี่เลี้ยงเพื่อแสดงความยินดีด้วยแล้วกันนะ ผมหันไปมองหน้าเสี่ยน้อยทันทีร่างสูงก็พยักหน้ารับ

 

ขอบคุณครับ เป็นเสี่ยน้อยที่ตอบกลับผมก็ยกมือไหว้พี่กันต์ยิ้มๆ ก่อนที่เราจะลงมาว่ายน้ำแข่งกันเป็นเกมที่ผมคิดขึ้นเอง ถ้าใครชนะก็ขึ้นไปกินอาหารได้

 

อีกแล้ว ผมเกาะขอบสระทำหน้าเครียดๆตอนนี้เราแข่งกันมาสามรอบแต่ล่ะรอบไม่เสี่ยก็พี่กันต์ที่ชนะ ทั้งๆที่เมื่อก่อนผมเคยว่ายชนะเสี่ยเขาเลยนะ!! กว่าผมจะหัดว่ายน้ำแข็งได้ขนาดนี้ต้องใช้เวลานานมากๆเลยเหอะ

 

น้องชามอดทานอีกแล้วแฮะ

 

ผมขอถูกทำโทษแทนเอง เราสองคนหันไปมองหน้าเสี่ยผมแยกเขี้ยวใส่เสี่ยเขาก่อนจะชี้หน้าคาดโทษเขาไว้ก่อน ผมรีบวิ่งขึ้นสระไปซัดอาหารทันที เขาแกล้งผมความจริงเขาน่าจะเสียสละให้ผมตั้งแต่ครั้งแรกแล้วแต่ผมเห็นว่าเขายิ้มกวนๆมาให้ผมตลอด!

 

ค่อยๆกินก็ได้ เสียงเข้มดังขัดผมอยู่กลางสระผมพยักหน้ารับก่อนจะหันมายิ้มให้พี่กันต์ที่นั่งมองหน้าผมสลับกับเสี่ยยิ้มๆ

 

 

ผมเคยออกมาทานข้าวกับลูกค้าเสี่ยเขาก็บ่อยเลยไม่ได้เกร็งอะไรกับพี่กันต์ออกจะทำตัวตามสบายกว่าคนอื่นเสียอีก อีกอย่างพี่เขาก็ดูไม่มีพิษมีภัยอะไรเราน่าจะเป็นคู่ค้าที่ดีต่อกันได้ในอนาคต

 

 

หลังจากที่ไปเล่นน้ำกันจนเกือบเปื่อยผมกับเสี่ยก็ขอตัวกลับคอนโดกันทันที ผมรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบคนแรกออกมาก็เจอเสี่ยน้อยนั่งถอดเสื้อรออยู่ปลายเตียง

 

เสี่ยเข้าไปอาบดิ ผมพูดพร้อมหลบสายตาเสี่ยเขาที่มันเริ่มร้อนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ซิกแพคเขาเดี๋ยวนี้โคตรเห็นชัดไม่รู้เอาเวลาที่ไหนไปออกกำลังกาย เรียกเลือดในร่างกายผมสุดๆ !

 

มานี่ก่อน เสียงทุ้มเรียกผมพร้อมตบมือลงที่หน้าตักตัวเอง ผมอ้าปากเหวอนิดๆแต่ก็ยอมเดินไปนั่งลงบนตักเสี่ยเขาพร้อมยกมือโอบรอบคอเสี่ยไว้แน่น ลมหายใจร้อนๆเป่ารดหน้าผมก่อนที่ริมฝีปากบางจะกดจูบลงบนริมฝีปากผมทันที แขนแกร่งกอดเอวผมไว้แน่นผมเริ่มเบียดตัวเข้าหาเสี่ยเขา ผมอ้าปากนิดๆให้ลิ้นร้อนที่เริ่มสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากผม เสี่ยน้อยตวัดปลายลิ้นระรัวจนผมแทบหายใจไม่ทันก่อนจะกดจูบตอบเขาตอบ เสี่ยหอบหายใจเราดังสลับกันจนผมเริ่มหายใจไม่ออกจริงๆผมถึงได้ยกมือดันหน้าอกเสี่ยเขาออกแรงๆ

 

เสี่ยต้องไปอาบน้ำก่อน ผมพูดบอกเขาดุๆ นิ้วเรียวยกขึ้นมาเกลี่ยริมฝีปากผมที่บวมเจ่อไปแล้วยิ้มๆ เราสบตากันด้วยสายตาที่แสดงออกว่ารักอีกคนมากแค่ไหน เป็นสายตาและสีหน้าที่ผมไม่เคยเบื่อและนึกรำคาญใจเลยสักครั้ง

 

 

นั่งรอก่อนล่ะกัน เสียงทุ้มพูดเสียงพร่ามานิดๆหน้าผมก็แดงเถือกไปหมดก่อนจะรีบดีดตัวลุกจากตักเสี่ยเขา เสี่ยน้อยถึงยอมไปอาบน้ำ

 

ความหื่นเสี่ยแม่งก็ไม่เคยลดอย่าว่าแต่ความหึงเลย

 

 

++++

 

 

เช้าผมตื่นสายนิดหน่อยก่อนจะกอดร่างสูงข้างๆไว้แน่น เงยหน้ามองเสี่ยที่กำลังหลับตาพริ้ม ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอทำให้ผมรู้ว่าเสี่ยเขาหลับสนิทมากแค่ไหน ผมเลื่อนมือลงไปจับมือหนาขึ้นมาดูแหวนข้างที่ผมสวมแหวนให้เขา

 

 

ผมนั่งยิ้มนอนยิ้มอยู่คนเดียวจนเสี่ยน้อยตื่นถึงได้ลุกขึ้นไปอาบน้ำ ถึงเราจะไม่ได้หวานกันเหมือนคู่ๆอื่น แต่ทุกวันนี้มีเขาอยู่ผมไม่รู้สึกเลยว่าตัวเองขาดอะไร แค่มีเขาผมก็ไม่สนอะไรทั้งนั้น ผมเชื่อว่าเสี่ยน้อยเองก็รู้สึกเหมือนผม

 

 

ผมขมวดคิ้วนิดๆก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้เสี่ยน้อยดู ร่างสูงรับไปก่อนจะมองหน้าผมนิดๆแต่ก็หันไปสนใจหน้าจอบนโทรศัพท์ผมต่อ

 

 “เพื่อนเสี่ยต้องทำอะไรให้เพื่อนผมเสียใจอีกแน่ๆ ไม่งั้นมันไม่อยากมาหาเราอีกแน่นอน ผมพูดขึ้นเสียงขุ่นๆ ก็ไอ้ฟิกมันนัดผมไปทานข้าวด้วยอีกแล้วปกติมีไอ้อชิคอยพาไปไหนมาไหนตลอด เสี่ยน้อยยกมือเสยผมตัวเองลวกๆก่อนจะถอนหายใจนิดๆ

 

 

งั้นคืนนี้นัดพวกมันมารวมกันล่ะกัน เสี่ยน้อยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเอือมๆเขาไม่ค่อยชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นเท่าไหร่ผมรู้ แต่นี่เพื่อนผมผมไม่ยุ่งไม่ได้ เสี่ยน้อยขับรถพาผมไปทานข้าวเช้าก่อนถึงได้พาผมไปส่งที่โรงพยาบาลเหมือนทุกวัน

 

อะ อ้าววันนี้บอดี้การ์ดมาด้วยแฮะ พี่หมอเดินเข้ามาทักผมกับเสี่ยยิ้มๆ ผมหัวเราะขำทันทีก่อนจะยกมือไหว้พี่สยาม

 

อย่าลืมว่าบอดี้การ์ดมันพกปืนล่ะกัน

 

อูยยยย เป็นผมที่แซวเสี่ยเขากวนๆ มือหนายกขึ้นมาตะปบหัวผมทันที ผมได้แต่หัวเราะให้เสี่ยเขาที่เริ่มจะแยกเขี้ยวใส่ผม

 

 

เดี๋ยวจะมารับ เสี่ยน้อยพูดทิ้งไว้แค่นั้นก็หันไปมองหน้าพี่หมอนิดๆ ก่อนจะเดินออกไปทิ้งให้ผมกับพี่หมอหัวเราะตามหลัง

 

วันนี้แสบบอกจะเข้ามาหา งั้นเราไปทานข้าวกลางวันด้วยกันหมดนี่เลยมั้ยพี่หมอพูดชวนขึ้นมายิ้มๆ ผมก็พยักหน้ารับทันที ก่อนจะหันไปมองตามแผ่นหลังกว้างของเสี่ยน้อยที่เดินพ้นหน้าประตูโรงพยาบาลออกไปแล้ว ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความง้อเขาทันที

 

 

*********************

 

ถ้าใครไม่อยากอ่านต่อโปรดจากไปดีๆค่ะ อย่าเม้นบอกเราให้เสียกำลังใจเล่นๆเลย 

ยังไงนิยายเรื่องนี้พระเอกก็ไม่ตาย แฮปปี้เหมือนเดิมแค่มีเรื่องวุ่นๆเท่านั้น ไม่มีอะไรมากค่ะ T_T พล็อตก็บ้านๆ อ่ะนะ

 

TBC.

 

 

 

 

ความคิดเห็น