email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ประสานใจที่แตกร้าว( ตอนพิเศษ )

ชื่อตอน : ประสานใจที่แตกร้าว( ตอนพิเศษ )

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 880

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2563 22:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ประสานใจที่แตกร้าว( ตอนพิเศษ )
แบบอักษร

หลังจากภาดลได้รู้ความจริงจากมังกรเรื่องของลุงตัวเองแล้ว เขาเองก็ได้ไปถามสายรุ้งเกี่ยวกับเรื่องลุงเช่นเดียวกัน คำตอบที่ได้

" จริงๆแล้ว ดลต้องถูกขายให้กับอีกบ้านนึงแต่บ้านนั้นมันโหดมาก ลุงชัยแกก็เลยมาขอร้องคุณพ่ออ้อนวอนอยู่ตั้งนาน กว่าคุณพ่อจะยอมใจอ่อนรับดลเข้าบ้าน ถึงพี่จะไม่ชอบวิธีการที่ลูกชัยกระทำกับดลก็แล้วแต่นะ แต่ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่าลึกๆแต่ก็ห่วงดลนะ เพียงแต่เรื่องที่แกทำมันร้ายแรงจนแกกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว" ความจริงที่ปรากฏ ทำให้ภาดลอยากจะพบกับลุงของเขา เพื่อจะบอกกับลุงของเขาว่าเรื่องที่ผ่านมาเขาไม่ได้โกรธอะไรแล้ว ภาดลจึงบอกให้มังกรหาที่อยู่ของลุงให้ มังกรบอกว่าจะไปด้วยจะเป็นคนพาไปเอง ทั้งสองคนเดินทางไปร้านเล็กๆร้านหนึ่งแถวๆลาดพร้าว ซึ่งเป็นร้านอุปกรณ์ขายโทรศัพท์มือถือ ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมาก ทันทีที่รถเก๋งจอด ภาดลก้าวลงจากรถ สิ่งที่เขาเห็นก็คือลุงชัยกำลังขะมักเขม้นเช็คของทำนู่นทำนี่ ยังมีเด็กชายคนหนึ่งที่นั่งทำการบ้านน่าจะราวๆสัก 12 ขวบได้ ส่วนหน้าร้านก็มีผู้หญิงวัยกลางคนคนนึงกำลังสนทนากับลูกค้าอยู่

หญิงกลางคนที่ชื่อว่าอารีหันมายิ้มหวานให้กับภาดล

" รับอะไรดีคะคุณลูกค้า" เธอเอ่ยถามด้วยหน้าตาที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ภาดลไม่ได้ตอบอะไรแต่กลับเดินเข้าไปใกล้ๆลุงชัยที่กำลังเช็คของอยู่

" ลุงครับ" ทันทีที่ภาดลเอ่ยเสียงเรียกทำให้มือของลุงชัยชะงักค่อยๆเงยหน้ามาดวงตาที่สั่นระริกมองภาดล

"ดล" เอ่ยเสียงเพียงแผ่วเบา พอภรรยารักของลุงชัยได้ยินชื่อก็ถึงกับหันมามองเพราะลุงชัยพูดกับเธอเสมอว่า ที่เป็นอยู่ได้ทุกวันนี้เพราะภาดล

" ลุงสบายดีไหมครับ" ภาดลเอ่ยทักทายด้วยเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อยดวงตาสั่นระริกมีน้ำใสๆออกมาที่ดวงตา ทันทีที่ลุงชัยได้ยินคำทักทายของภาดล ก็ถึงกับน้ำตาตก เดินอ้อมเคาน์เตอร์เข้ามาใกล้ๆ มือคนมีอายุยืนมาจับมือของชายหนุ่ม กุ่มมันไว้อย่างนั้น

" ดล ดลยกโทษให้ลุงแล้วใช่ไหม" เสียงที่สั่นเครือของลุงชัยพร้อมด้วยน้ำตาที่อาบแก้มเงยหน้าไปมองหลานชายด้วยความสำนึกผิดจนมันล้นออกมาจากสายตา

" ครับ ผมให้อภัยลงแล้ว" จบคำพูดของภาดลลุงชัยถึงกับปล่อยโฮแล้วโผเข้ากอดหลานชายอย่างแนบแน่นๆ

" ลุงขอโทษ ฮือๆ ลุงขอโทษ" ลุงชัยพูดวนซ้ำไปซ้ำมา แล้วยังกอดหลานชายตัวเองอยู่อย่างนั้น

เวลาผ่านไปสักพัก ลูกชัยพามังกรและภาดลมานั่งอยู่ข้างในตัวบ้านซึ่งมีโต๊ะรับแขก น้ำเปล่า 2 แก้วถูกเสิร์ฟด้วยอารี ภาดลยกมือไหว้ขอบคุณ อารีรับไหว้ แล้วบอกว่าให้คุยกันไปตามลำพังนะเดี๋ยวเธอจะไปเฝ้าอยู่หน้าร้าน

" ลุงสบายดีหรอครับ" ภาดลเลยถามคำถามเดิม

" ก็สบายดี นึกว่าชาตินี้ดลจะไม่ให้อภัยลุงแล้ว" ลุงชัยพูดเพราะยังสำนึกผิดในสิ่งที่ตัวเองกระทำลงไปอยู่

" ตอนแรกผมก็ยอมรับครับ ผมให้อภัยลุงไม่ได้ แต่ผมก็ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่าลุงเป็นญาติคนเดียวที่ผมเหลืออยู่ พอผมทำใจได้ผมเลยอภัยให้ลุงได้" ทำไมคำตอบของภาดลมันช่างมีอิทธิพลต่อใจของลุงชัยอย่างนี้

" คุณมังกรครับ เดี๋ยวคุณมังกรรอสักครู่นะครับผมมีอะไรจะให้" เมื่อลุงชัยพูดจบก็ลุกไปที่โต๊ะแล้วดึงลิ้นชักชั้นแรกออก หยิบกระดาษเล็กๆ 1 ใบ ก่อนที่จะก้มเขียนอะไรบางอย่างลงไปแล้วเดินมาหาทั้งสองคน

" นี่คือเงิน 3 ล้านบาท ที่คุณมังกรเคยให้ผมไว้ครับ ผมละอายใจเกินกว่าที่จะใช้มัน" ลุงใช้พูดแล้วยื่นเช็คกระดาษใบนั้นให้กับมังกร

มังกรรับเช็คใบนั้นมาแล้วหันไปมองหน้าภาดล มังกรได้ยื่นเช็คใบงานให้กับภาดล

" พี่ให้ดลจัดการแล้วกันนะเงินนี้มันเป็นเงินของดล" ภาดลมองเช็ค 3 ล้านบาทที่อยู่ในมือ แล้วเงยหน้าไปสบตากับลุงชัย ก่อนจะหันไปมองเด็กผู้ชายที่กำลังนั่งจ้องเขาตาแป๋วอยู่

" คนนั้นลูกชายหรอครับ" ภาดลถามลุงชัย

" ใช่ครับ อาตี๋น้อยเอ้ย มานี่มาลูกมา" ลุงชัยเรียกลูกชายตนเดินเข้ามาหา

" สวัสดีพี่มังกรกับพี่ภาดลก่อน" เด็กน้อยยกมือไหว้ก้มโค้งคำนับอย่างสุภาพ

" สวัสดีครับ ผมชื่อดลธีครับ" เด็กน้อยก้มสวัสดีแล้วแนะนำตัว

" หนูรู้ไหมว่าพี่เป็นใคร" ภาดลถามเด็กคนน้อยคนนั้น

" พ่อเคยบอกว่า บ้านเรามีเทวดาที่ชื่อภาดล พี่ใช่เทวดาคนนั้นหรือเปล่าครับ" คำพูดใส่เสื้อของเด็กน้อยทำให้ภาดลยิ้มออกมาแล้วหันไปมองหน้าลุง ถึงก่อนหน้านี้ลุงจะเคยร้ายกาจกับเขาสักแค่ไหน แต่ลุงก็พยายามแก้ไขให้ดีที่สุดแล้ว

" ใช่ครับ เดี๋ยวเทวดาคนนี้ จะเสกเงินให้หนูได้เรียนนะครับ" ภาดลพูดแล้วยื่นเช็คให้กับเด็กน้อย

" เอาให้คุณพ่อเก็บไว้นะครับ หนูจะได้เรียนสูงๆ ถ้าหนูเรียนจบมีงานทำจะได้กลับมาดูแลพ่อกับแม่นะครับ" ภาดลพูดจบก็หันไปยิ้มให้กับลุง เขาให้อภัยลุงทั้งกายและใจแล้วจริงๆ

" เย้ๆ พี่ภาดลเป็นเทวดาจริงๆด้วย หนูมีตังค์จ่ายค่าเทอมแล้วครับพ่อ" ด้วยความใส่ซื่อของเด็กมันจึงทำให้ภาดลรู้ว่าช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาลุงเองก็ลำบากไม่ใช่น้อย แต่เขากลับไม่เคยเอาเงินที่มังกรให้ไปใช้เลยแม้แต่น้อย ลุงชัยมองภาดลด้วยความซาบซึ้งใจ ไม่มีอะไรเลยที่เขาจะตอบแทนภาดลได้ จนกระทั่งเขานึกขึ้นได้ว่า สร้อยของพี่ชายเขายังอยู่กับเขา เขาเลยเดินไปหยิบสร้อยเส้นนั้นมาแล้วบอกว่าอันนี้เป็นของพ่อทำให้ภาดลดีใจมาก เพราะมันเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่ภาดลจะเก็บไว้ระลึกถึงพ่อกับแม่เขาได้ อยู่คุยกันสักพักใหญ่ภาดลกับมังกรจึงขอตัวกลับ

" ไงครับคนดี รู้สึกดีขึ้นหรือยัง" มังกรยกมืออีกข้าง มาวางไว้บนหัวของภาดลแล้วขยี้เบาๆ ในขณะที่ขับรถอยู่

" ครับ ผมขอบคุณพี่มังกรนะครับที่พาผมมา" ภาดลพูดแล้วก็ยิ้มให้มังกร

" อะไรที่ดลอยากได้ที่ให้ได้หมดแหละ" มังกรพูดแล้วหันไปยิ้มให้ทำให้ภาดลรู้สึกซาบซึ้งใจมาก

" ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างครับ" มังกรเลยถาม

" หัวใจผมมันกลับมาเหมือนเดิมแล้วครับพี่ รอยร้าวที่มันมีเมื่อก่อนมันถูกประสานเรียบร้อยแล้วครับ"

หัวใจที่เคยแตกร้าวมันประสานกับมาเป็นหัวใจที่แข็งแรง ตอนนี้ภาดลไม่ติดอะไรแล้ว หัวใจดวงนี้พร้อมที่จะก้าวต่อไปแล้ว

 

 

 

 

ความคิดเห็น