email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จิ๋นซีอ๋องผู้ยิ่งใหญ่

ชื่อตอน : จิ๋นซีอ๋องผู้ยิ่งใหญ่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 157

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2563 19:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จิ๋นซีอ๋องผู้ยิ่งใหญ่
แบบอักษร

จิ๋นซีอ๋องแต่งกายด้วยอาภรณ์สีดำเรียบง่าย ดูสบายตานั่งมองภรรยาตัวน้อยด้วยรอยยิ้มที่ฉายชัดบนใบหน้า 

ครึ่งชั่วยามต่อมา 

“อะ...อืม” หลิวไห่ฟางค่อยๆ ลืมตากระพริบตาสองสามทีก่อนจะมองไปรอบๆ ก็ไม่พบเห็นผู้เป็นสามี ก่อนจะสำรวจดูตามร่างกายมีรอยแดงเป็นจ้ำให้เห็นเต็มไปหมดนึกขึ้นมาล่ะน่าโมโห 

“เจ้าตื่นแล้วรึ”  

“อะ...ทะ...ท่าน” ข้าพูดเสียงแผ่วเบานึกถึงเรื่องเมื่อคืนทำเอาข้าเขินจนหน้าแดงสงสัยข้าจะรู้สึกแบบนั้นไปแล้วจริงๆ  

“เจ้าอายข้ายังงั้นหรือ” จู่ๆ คนร่างสูงใช้มือจับปลายคางของข้าให้เงยขึ้นก่อนจะประกบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่มนานเท่าไรไม่รู้ กว่าละออกจากปากด้วยความเสียดาย เพราะกลัวคนแถวนี้จะขาดอากาศหายใจ 

“ไป๋เซียนเหอ!” มาล่ะไม้ตายของข้าแม้ว่าข้าจะไมใช่สตรีมันก็ต้องมีความมารยาหญิงเข้าช่วย ในเมื่อข้าตกเป็นของเขา ข้าจะไม่ยอมถูกเอาเปรียบ... 

“หือ!! “ 

“ข้าขอร้องท่านสักเรื่องได้มั้ยขอรับ”  

“เจ้าต้องการสิ่งใดเล่าข้าให้เจ้าได้ทุกอย่าง”  

“ข้าต้องการพบน้องสาวนางมีนามว่าหลิวซีเหมย” ในใจของข้านั้นเป็นห่วงเพียงแค่นาง ทั้งชีวิตนี้มีเพียงน้องสาวตัวน้อยที่เอาแต่ร้องให้ขอร้องไม่ให้คนเป็นพี่ชายอย่างข้าขายตัวเพื่อแลกกับเงินเพียงไม่กี่บาทเพื่อให้นางมีชีวิตที่ดีขึ้นไม่ต้องทนอดอยากอีกต่อไป 

“เรื่องแค่นี้เองหรือได้ข้าจะให้คนพาเจ้าไปพบนางแต่ข้าจะไปด้วย”  

“ขอบใจท่านมาก”  

“จิ๋นซีอ๋องเช่นข้าก็มีหัวใจเจ้าอย่าได้ดูแคนน้ำใจของข้านักเลย” พอนึกขึ้นมาได้ว่าไม่ได้สวมใส่สิ่งใดเลยก้หน้าแดงขึ้นมาอย่างเสียอาการถึงจะเป็นบุรุษทั้งคู่ข้าก้อายอยู่ดี 

“ฮาๆ “ 

“ท่านขำข้า”  

“เวลาเจ้าเขินอายช่างน่ารัก”  

“คนบ้า!! “ 

จิ๋นซีอ๋องเช่นเขาเป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาเป็นจิ๋นซีอ๋องอายุน้อยมีความสามารถรอบด้านจนได้เป็นใหญ่ มีอำนาจมากมาย มีที่ดินอีกหลายร้อยไร่ มีกิจการนับไม่ถ้วน แต่เขากับมีรสนิยมแลกประหลาดนั้นคือชอบพอชายหนุ่มพวกไม้ป่าเดียวกันนั้นเอง  

ส่วนตัวข้าผู้มีใบหน้างดงามดั่งสตรีผู้หนึ่งผู้คนต่างเล่าลือว่าหลิวไห่ฟางแท้จริงคือเทพธิดาที่แปลงกายเป็นบุรุษเพศ แต่สำหรับเขามองว่ามันออกจะเหลวไหลสิ้นดี แล้วอย่างไรเขาไม่สนหากได้ที่บ้านไม่เป็นหนี้มีหรือเขาจะยอมขายตัวแลกเงิน 

“หลิวไห่ฟางข้าจะพาเจ้าไปดูที่ไร่นาซึ่งอยู่ในการปกครองของข้า” จิ๋นซีอ๋องผู้ยิ่งใหญ่มีที่นาหลายร้อยไร่ยังไม่ร่วมอาณาเขตที่ยึดมาได้อีกเป็นคนที่มีอำนาจเสียจนข้าอิจฉาเหตุข้าได้เกิดใหม่ทั้งที่ฟ้าไม่ประทานพรให้ข้าได้เกิดมามีอำนาจสูงส่งบ้าง 

“ไป๋เซียนเหอข้าอยากเปิดกิจการค้าขายท่านจะว่าเช่นไรบ้าง” ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ก็ขอใช้ชีวิตที่มีไปกับการบริหารกิจการที่กำลังจะก่อร่างสร้างตัวขึ้นในเร็ววันนี้ 

“ข้าส่งคนไปจัดการให้เจ้าแล้วเห็นเจ้าเขียนลงในกระดาษข้าจึงอ่านมันอย่ากล่าวโทษข้าล่ะในฐานะสามีข้ามีสิทธิ์ที่จะรู้ว่าภรรยาเช่นเจ้าต้องการสิ่งใดบ้าง” จะกล่าวโทษอะไรกัน จิ๋นซีอ๋องมีอำนาจบาทใหญ่เสียจนข้ายังหวาดกลัวใครมันจะกล้า 

“แล้วแต่ท่านไป๋เซียนเหอเลยขอรับ”  

“ขี้ประชดประชันเสียจริงภรรยาตัวน้อย”  

“อย่าเรียกข้าแบบนั้น”  

“ย่อมได้ภรรยาตัวน้อย”  

ไม่รู้ว่าสามีของข้าจะเป็นคนแบบใดแต่ที่แน่ๆ เขาช่างหื่นเสียจริงข้าเผลอเป็นไม่ได้คิดจะหลอกจับข้ากินตลอด สงสัยข้าต้องหาข้ออ้างเพื่อหลบหน้าเขาสักระยะแต่ข้าก็ไม่อาจวางใจได้ กลัวเขาจะแอบลักหลับข้าขึ้นมาทำไงได้ ข้าควรวางแผนการเตรียมรับมือเอาไว้ให้พร้อม จะปล่อยให้คาดสายตาไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นมีหวังข้าต้องโดนจับกินอีกเป็นแน่ 

เมื่อก่อนข้าอาจจะไม่คิดแต่ว่าเป็นต้วนซิ่วก็ไม่เลวได้ทั้งสามีรูปหล่อแถมได้สมบัติไว้ใช้เพียงแค่นี้ข้าก็ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินๆ ทองแค่ขอปรนิบัติสามมีนิดๆ หน่อยก็ได้เงินมาใช้สบายๆ  

แต่ข้าไม่ใช้คนประเภทที่ต้องงอมืองอเท้าไม่ทำมาหากินได้เช่นไรกันขีนข้าอยู่เฉย มีหวังได้ป่วยตายกันพอดี เพราะต้องคอยปรนิบัติสามีอยู่ทุกวี่วัน ข้าจะปล่อยให้มันเป็นเช่นนั้นไม่ได้อย่างเด็ดขาด 

สิ่งแรกที่ข้าต้องทำก็คือทำไร่ให้ได้ผลผลิตและนำมันไปแปรรูปขายให้มีผลกำไรขึ้นทีนี้เงินทองจะไปไหนเสีย แค่ทำมาหากินด้วยสองมือกับลำแข้งที่มีแค่นี้ข้าก็มีชีวิตอยู่ต่อไปได้แล้ว 

แต่ความคิดนั้นก็ต้องจบลงแต่เพียงเท่านี้ เพราะข้าได้ขายตัวแลกเงินไปแล้วแถมยังต้องคอยทำหน้าที่พระชายาของจิ๋นซีอ๋องให้เป็นอย่างดี ความคิดที่ว่าจะสุขสบายมันก็ดีแต่ต้องทนเสียร่างกายให้จิ๋นซีอ๋องได้เชยชมอยู่ตลอดนั้นมันจะดีจริงๆ นะหรือ 

ความคิดเห็น