email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จิ๋นซีอ๋องกับสมบัติของเขา 18+

ชื่อตอน : จิ๋นซีอ๋องกับสมบัติของเขา 18+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 275

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2563 11:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จิ๋นซีอ๋องกับสมบัติของเขา 18+
แบบอักษร

หลิวไห่ฟางอยู่ดีกินดีจนหลงลืมไปว่าตัวเองนั้นเข้ามาในจวนจิ๋นซีอ๋องเพราะสิ่งใด พอนึกได้ว่าต้องเสียตัวเพื่อปรนิบัติในฐานะคู่นอนก็ทำให้เขาเกิดความกลัวขึ้นมา

 

"เป็นอะไรไป"

 

"ทะ...ท่านมาตั้งแต่เมื่อไร"หลิวไห่ฟางถึงกับตกใจเมื่อเห็นจิ๋นซีอ๋องมานอนอยู่ข้างๆ เขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

 

"เมื่อคืนเจ้ายังยอมให้ข้ากอดจูบทำนู่นทำนี้อยู่เลยพอตื่นเช้ามาเจ้ากับเมินใส่ข้าเข่นนี้เศร้าใจนัก"หลิวไห่ฟางยิ่งงงเข้าไปอีก ว่าเมื่อคืนเขากับจิ๋นซีอ๋องนะหรือมีอะไรกันแล้ว จะเป็นไปได้ไงก็เขาจำได้ว่าดื่มเหล้าเพียงแก้วเดียวก็หมดสติไป

 

"จิ๋นซีอ๋องท่านๆ ..."

 

"หลิวไห่ฟางเจ้าเป็นสมบัติของจวนข้าแล้วห้ามดื้อห้ามคิดหนีไม่งั้นน้องสาวของเจ้าหลิวซีเหมยเดือดร้อนแน่"

 

"รู้หรอกน๊า..."ก็ตกเป็นของเขาไปแล้วนิข้าจะไปขัดอะไรได้

 

เวลาผ่านไปสามวันข้านอนป่วยอยู่บนเตียงเพราะนั่งแช่น้ำร้อนนานเกินไปมัวแต่นั่งเศร้าเสียดายความบริสุทธิ์ ยามข้าป่วยบ่าวรับใช้นำอาหารมาส่งไร้วี่แววจิ๋นซีอ๋องจนวันที่เขาหายดี จิ๋นซีอ๋องก็โผล่หน้ามาพร้อมกับขบวนสินสอดแล้วบอกจะแต่งข้าเป็นพระชายา ห้ะ! ข้าฟังผิดไปหรือเปล่าจิ๋นซีอ๋องบอกจะแต่งข้าเป็นพระชายาบ้าไปแล้ว

 

"จิ๋นซีอ๋องท่านคงล้อข้าเล่นของพวกนี้ท่านนำไปเก็บเถิด"หลิวไห่ฟางคนซื่อรีบเดินหนีเข้าห้องไปเพราะหลงคิดว่าจิ๋นซีอ๋องนั้นเพียงแกล้งเขาเล่นๆ แตกต่างจากจิ๋นซีอ๋องที่ยื่นทำหน้าเหวอกับคนตัวเล็กดันคิดว่าเขานั้นแกล้ง

 

"เด็กๆ ไปจับหลิวไห่ฟางแต่งตัว"จิ๋นซีอ๋องสั่งกับบ่าวรับใช้หญิงให้ไปจัดการแต่งตัวคนตัวเล็กกว่าให้เรียบร้อยเพื่อเข้าพิธีมงคลสมรส

 

"ปล่อยข้า ปล่อยข้า"

 

"เริ่มพิธีได้"เหมือนทุกอย่างจะรวบรัดจนเขางงไปหมดว่าเกิดสิ่งใดขึ้น เหตุใดจิ๋นซีอ๋องถึงได้อยากแต่งกับเขานัก

 

"ท่าน...."

 

"เรียกข้าไป๋เซียนเหอต่อจากนี้เจ้าคือชายาของข้า"จิ๋นซีอ๋องไม่พูดเปล่าเดินมาปลดผ้าคลุมหน้าของหลิวไห่ฟางเอาออกไว้ก่อนจะโน้มตัวลงมาประกบริมฝีปากของคนตัวเล็กกว่าอย่างดูดดื่ม

 

"อือ...อืม...อ๊ะ! "เมื่อคนตัวเล็กเผลอร้องออกมาด้วยความเสียวซานที่จิ๋นซีอ๋องมอบให้ มือหนาหยาบกร้านลูบไล้ไปทั่วตัวของหลิวไห่ฟางอย่างนึกหลงใหล

 

"ชอบล่ะสิ! "จิ๋นซีอ๋องไม่รอช้าจับคนตัวเล็กให้พลิกคว่ำแล้วทำการสอดใส่ท่อนเอ็นใหญ่ดันเข้าไปในช่องทางรักของหลิวไห่ฟางอย่างช้าๆ นุ่มนวลที่สุด

 

"อ่า ซี๊ด เจ้าทำข้าแทบบ้า"

 

"อ๊ะ อ๊า อืม อ๊ะ อ๊ะ อ่าา เบาๆ ย๊ะ อย่า อือ อ่า "

 

"ข้าชอบเจ้ามากเลยรู้มั้ย อืม อ่า"ปากก็พูดไปส่วนล่างก็กระแทกเข้าออกอย่างรุนแรงจนคนใต้ล่างรู้สึกจุกท้องน้อยไปหมด

 

"อ๊ะ อ๊า อ๊ะ ซี๊ด ระ แรง อีก ข้าชอบ อ๊าาา"

 

"ดะ ได้สิ ต่อจากนี้เจ้าคือของของข้า"

 

"อ่าา ซี๊ด ข้าคือของท่านไป๋เซียนเหอ อ๊ะ อ๊าา อ๊ะๆ "

 

"หึๆ ชอบแบบนี้สินะ อือ อ๊ะ อ่าา"แล้วทั้งสองต่างก็ขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ในที่สุด

 

"ท่านใจร้าย"หลิวไห่ฟางแหกปากว่าจิ๋นซีอ๋องอย่างงอลๆ กล้ามาหลอกเขาได้ว่าเคยมีอะไรกันแล้วสุดท้ายความบริสุทธิ์ของข้าก็ถูกช่วงชิงไปโดยสมบูรณ์แบบ

 

"ข้าไม่ได้ทำอะไร"คนหน้าตายตอบออกมาอย่างหน้าตาเฉยอย่างไม่สนใจทำทีเป็นไม่รู้ไม่ชี้ว่าชายาของเขากล่าวหาเขาด้วยเรื่องอันใด

 

"ชิ! "หลิวไห่ฟางมองสามีหมาดๆ ของตัวเองอย่างเคืองๆ ก่อนจะนอนหลับไปด้วยความเหนื่อย

 

เช้าวันรุ่งขึ้นหลิวไห่ฟางในฐานะใหม่ก็ได้รับการเคารพจากบ่าวไพร่และเหล่าทหารองครักษ์ ส่วนจิ๋นซีอ๋องสามีของเขาก็ทำตัวว่างงานคอยเดินตามเขาอยู่ได้ทั้งวัน จนเขารู้สึกอารมณ์เสียเมื่อมีคนซุบซิบนินทาเรื่องว่าชายาจิ๋นซีอ๋องเป็นต้วนซิ่วในหอชายงามมาก่อน ทั้งที่ความจริงมันไม่ใช่เขาเคยเป็นชายชาตรีเต็มตัว เพราะความจนต่างหากทำให้เขาต้องยอมเอาตัวมาเข้าแลกทุกอย่างจึงลงเอยด้วยการแต่งกับจิ๋นซีอ๋องเป็นพระชายากับความสัมพันธ์ตัดแขนเสื้อ มันทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหวทุกครั้งที่เขาบอกว่าตนนั้นเป็นสมบัติของเขา

 

"ท่านไม่มีงานมีการทำหรืออย่างไรคอยเดิมตามข้าอยู่ได้ทั้งวัน"หลิวไห่ฟางหันไปถามผู้เป็นสามีอย่างไม่สบอารมณ์

 

"ทหาร! นำหญิงรับใช้สองคนนั้นไปตบปากสั่งสอนโทษฐานลบหลู่ชายาของข้า"ทหารยามทั้งสองก็ทำตามคำสั่งของสามีเขาด้วยการนำตัวสาวใช้สองคนนั้นออกไปลงโทษ

 

"ไป๋เซียนเหอท่านมันบ้าอำนาจ! "หลิวไห่ฟางยิ่งโกรธสามีเข้าไปใหญ่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ยังต้องสั่งลงโทษ เขามันคนไร้เหตุผลจริงๆ

 

"ข้าทำเพื่อเจ้า"

 

"งั้นท่านไป๋เซียนเหอผู้ยิ่งใหญ่ก็ควรตามใจชายาของท่านสั่งยกเลิกการลงโทษสองสาวใช้นั้นเดี๋ยวนี้! "หลิวไห่ฟางกอดอกเชิดหน้าใส่สามีย่างเหนือกว่า

 

"นางสองคนสมควรโดน..."

 

"เดี๋ยวนี้!! "หลิวไห่ฟางทำหน้าโมโหแบบสุดๆ ไหนบอกจะตามใจเขาไง เมื่อไม่ได้สิ่งที่ต้องการหลิวไห่ฟางก็เดินหนีเข้าเรือนตัวเองแถมปิดท้ายด้วยการปิดประตูใส่คนตัวสูงอย่างจัง

 

"นิเจ้า! "จิ๋นซีอ๋องกัดกรามตัวเองอย่างระงับอารมณ์ไม่ให้ระเบิดออกมา หากเป็นผู้อื่นคงโดนเขาว่าไปแล้วแต่นี้ดันเป็นชายาของเขาเองใครจะกล้าทำให้โกรธได้ลงสุดท้ายจิ๋นซีอ๋องผู้ยิ่งใหญ่ก็ต้องยอมให้เมียรักสั่งยกเลิกโทษของสองสาวใช้และสั่งห้ามพูดนินทาเจ้านายอีกไม่งั้นจะโดนโทษหนัก

 

"หลิวไห่ฟางเจ้าจะงอลพี่เช่นนี้ไม่ได้"

 

"บังคับข้าสิ"เด็กดื้อยังคงต่อปากต่อคำอย่างไม่ยอมคนนั่งจิบชาทีล่ะน้อยกับกินขนมทีล่ะนิดอย่างสบายใจที่ได้แกล้งคนตัวใหญ่

 

"ได้...จะยอมดีๆ หรืออยากโดนข้าจับกินดีหึ"

 

"ไป๋เซียนเหอท่านมันคนหื่นโจรราคะ"

 

"ข้ายินดีให้เจ้าประณามแต่เจ้าเป็นชายาของข้าใครจะกล้ากล่าวว่าข้านั้นคือโจรราคะ ถึงข้าจะหื่นมันก็เป็นเรื่องธรรมดาของสามีภรรยาแสดงความรักต่อกันมิใช่หรือ"คนตัวสูงไม่ว่าเปล่ามือไม้ก็ซุกซนจับนู้นนี้ไปทั่วจนหลิวไห่ฟางหลบหน้าไปทางอื่น แต่เขาก็ยังไม่ยอมซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนอย่างหื่นกระหาย

 

"อืม"หลิวไห่ฟางครางออกมาเบาๆ ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเขานั้นก็ชอบความรู้สึกแบบนี้

 

"เจ้าจะยอมดีๆ หรือจะไปจบที่เตียงนอน! "คนตัวสูงกระซิบข้างหูของเขาด้วยเสียงแหบแห้งเล็กน้อยกอดจะกัดเม้มปลายหูของเขาหยอกเย้าให้เขารู้สึกกลัวกับคำพูดเมื่อกี้

 

"ยะ...ยอมแล้วข้ายอมหายงอลท่านแล้วก็ได้"หลิวไห่ฟางรีบลุกขึ้นมาก่อนจะถูกคนหื่นหลอกกินเต้าหู้อีกครั้งรู้อยู่แก่ใจว่าเขาเพียงแกล้งเล่นยังจะต้มเขากินอีก นึกว่าข้าคนนี้โง่นักหรือไง

 

โดนหลอกกินเต้าหู้ไปตั้งแต่วันแรกสบตาได้พบกันตั้งแต่วันที่เขามาลงชื่อขายตัวมาแล้วรู้หรอกว่าเขาคิดอะไร แต่ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่อยากหลงเข้าข้างตัวเองว่าจิ๋นซีอ๋องนั้นแอบมีใจให้เขาตั้งแต่วันแรกที่ได้พบแล้ว

 

พอเขามาอยู่ในจวนไม่ถึงสัปดาห์ก็ได้แต่งงานกับจิ๋นอ๋องได้ฐานะใหม่เป็นพระชายามีคนรับใช้นับร้อยมีทหารตามติดอีกเป็นสิบ คนอื่นก็คงว่าเขานั้นโชคดีเขาดันมองว่ามันเป็นโชคร้ายที่เขาต้องมาคอยรับอารมณ์หื่นกามของจิ๋นซีอ๋องตลอดทุกๆชั่วยามเมื่ออยู่ใกล้กัน

 

คิดไปคิดมาเขาก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่าได้เผลอมีใจให้กับจิ๋นซีอ๋องไปแล้วโดยไม่รู้ตัว หัวใจมันสั่งไม่ฟังงั้นก็ยอมรับไปเลยว่าข้านั้นก็เริ่มชอบจิ๋นซีอ๋องผู้โหดร้ายเข้าไปเต็มๆ ใครคิดจะมาแย่งสามีของเขามันต้องข้ามศพเขาไปเสียก่อนหากเขายังเป็นที่หนึ่งในใจจิ๋นซีอ๋องใครก็จะมาภาคเขาทั้งสองจากกันไม่ได้

 

 

 

 

ความคิดเห็น