Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่สี่ เคลียร์

ชื่อตอน : ตอนที่สี่ เคลียร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 456

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 13:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่สี่ เคลียร์
แบบอักษร

คิวเทน พาร์ท

11:48AM

"อาบน้ำเสร็จแล้วก็มากินข้าว"ผมเรียกไอ้คนที่ผมได้มันเป็นเมียสดร้อนๆเมื่อคืนไอ้บิวเพื่อนสนิทผมแม่งเด็ดกว่าที่คิดไว้เยอะเลย แต่มันอาจจะทำให้ความเป็นเพื่อนของเราหายไป

"ไม่ กูจะคุยกับมึงให้รู้เรื่องแล้วกูจะกลับเลย"ยังมีแรงมาเถียงอีก ทั้งๆที่ผ่านศึกหนักมาทั้งคืน

 

"ถ้ามึงไม่กินกูก็ไม่คุย"เมื่อผมพูดจบไอ้บิวชักสีหน้าไม่พอใจก่อนที่จะเดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าว แล้วนั่งจองหน้าผมทั้งกินข้าว

 

"กูอิ่มแล้ว"ไอ้บิวพึ่งกินได้สามสี่คำแต่มันบอกมันอิ่มคงไม่อยากอยู่กับผมนานสิท่า

 

"อืออิ่มก็อิ่ม มึงจะพูดเรื่องเมื่อคืนใช่ไหม"

"ใช่ เรื่องเมื่อคืนกูว่า..."

"ไม่ต้องห่วงกูจะรับผิดชอบมึงเอง"

"ไม่!! ที่กูจะพูดกูหมายถึงให้มึงลืมเรื่องนี้ซะ มึงไม่ต้องรับผิดชอบกู กูเป็นผู้ชาย คิดสะว่าเป็นแค่วันไนท์สแตนเหมือนที่มึงเคยทำกับคนอื่น"

"วันไนท์หรอ กูบอกไงว่าจะรับผิดชอบ อีกอย่างมึงก็ตัดเพื่อนกับกูแล้วนิ"

"กูก็บอกให้มึงลืมเรื่องเมื่อคืนไง แล้วเราก็กลับมาเป็นเพื่อนเหมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขอร้องแหละยังไงมึงก็ต้องลืมเรื่องเมื่อคืนนะ กูรู้ว่ามึงเมา"

"ไม่อ่ะ มึงคิดว่ากูเมาขนาดนั้นเลยหรอ ไม่สิกูไม่เมาด้วยซ้ำมึงก็รู้ว่ากูคอแข็งแค่ไหน เหล้าแค่นั้นทำอะไรกูไม่ได้หรอก"

"แล้วมึงมาเอากูทำเหี้ยอะไร"

"ก็กูอยากเอามึงไง ที่กูเอามึงไม่ใช่เพราะกูเมา แต่กูเอามึงเพราะกูอยากเอามึง"

"ไอ้เหี้ย!"ผวัวะ!!

"มึงมันเหี้ยกูเพื่อนมึงนะ มึงทำแบบนี้ทำไม มึงเคยเห็นกูเป็นเพื่อนมั้ย!"ไอ้บิวก็นั่งปล่อยโฮ่ทันทีที่พูดเสร็จ

 

ผมยอมรับว่าตอนแรกผมไม่ได้อยากให้มันมาเป็นเพื่อนหรอ มันเป็นเด็กทุนที่มาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันกับพวกผม ผมรู้จักมันเพราะตอนนั้นไอ้เจไปช่วยมันมาจากห้องน้ำตอนที่กำลังโดนผู้ชายกลุ่มหนึ่งลวนลาม พวกผมไม่ได้เหยียดคนจน

แต่ที่ผมพูดว่า ผมไม่ได้เห็นมันเป็นเพื่อนตั้งแต่แรก เพราะอาจรู้สึกดีกับมันมั้ง หรืออาจชอบมัน เพราะเวลาเห็นหน้ามันครั้งแรกผมรู้สึกหัวใจเต้นผิดปกติแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อย่างที่เค้าเรียกว่าหวั่นไหว มันไม่ได้สวยอย่างผู้หญิง ไม่ได้เนิร์ด ไม่ได้เด่น แต่มันเป็นคนธรรมดาที่ดึงดูดคนที่นิสัยของมันทำให้คนรอบข้างหลงมันเหมือนโดนของ มันไม่ได้นิสัยดีมากแต่มัยเป็นคนจริงใจ

ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงขืนใจไอ้บิว แต่ทันเป็นความต้องการที่ฉุดไม่อยู่ มันตัวหอมมากมากกว่าผู้หญิงที่ผมเคยผ่านมา กลิ่มตัวมันเป็นเอกลักษณ์เป็นกลิ่นธรรมชาติไม่มีการปรุงแต่งด้วยน้ำหอม มันเลยทำให้อารมณ์ผมขึ้นเร็วกว่าปกติ

"ฮึก..กูจะกลับหอ"เมื่อไอ้บิวนั่งร้องไห้อยู่ซักพัก มันก็ลุกมาบอกผมว่าจะกลับ

 

"ไม่มึงมาอยู่กับกู"ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงพูดแบบนั้นออกไป แค่ผทอยากให้มันมาอยู่กับผม

 

"กูจะกลับหอ!"ผมตะคอกใส่ผม มันคงไม่พอใจที่ผ่านมาผมเอาเปรียบมันมากเกินไป

 

"ตอนเย็นกูจะไปส่ง มันจะบ่ายแล้วเราต้องไปเรียน มึงไปไหวมั้ย"ผมถ้ามันเพราะเป็นห่วง เพราะมันเป็นครั้งแรกของมันแล้วเมื่อคืนผมไม่ได้เบิกทางให้มัน แถมยังไม่ค่อยถนอมมันเท่าไร

 

"ไหว กูจะไป"คนอย่างไอ้บิวถ้าพูดถึงเรื่องเรียนมีหรอว่ามันจะไม่ไป ถ้าหัวมันไปถึงหมอนมันก็ไม่ยอมขาดหรือลาอยู่ดี

 

"งั้นรอแปปนึ่งกูอาบน้ำก่อน"

"......"

 

@มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง

00:42AM

"กว่าจะมานะพวกมึง จะเข้าเรียนอยู่แล้ว"เมื่อผมกับไอ้บิวเดินมาถึงไอ้เจก็เอ่ยทักทันที

"แล้วเป็นไงมาไงถึงมาด้วยกัน"ไอ้ริวทำหน้าสงสัยเพราะคอนโดผมกับไอ้บิวอยู่คนละทาง

"อ่อๆเมื่อคืนไอ้คิวเทนมันขับไม่ไหวก็เลยไปส่งกูไม่ได้กูก็เลยนอนคอนโดกัน"ไอ้บิวรีบตอบทันควัน แต่พิรุจเยอะสัส

 

"หึ ทำไมต้องมีพิรุจด้วย ถามแค่นี้เอง"ไอ้พัตเตอร์ที่นั่งฟังอยู่กูพูดขึ้นเหมือนกับเดาสถานการณ์อะไรได้บางอย่าง

 

"ไอ้บิว คอมึงไอ้โดนอะไรว่ะ มันเหมือน..."อยู่ไอ้ริวก็ทักไอ้บิวพร้อมกับเปิดคอเสื้อไอ้บิวออก

 

"เชี่ยยยย"ไอ้เจ ไอ้บิว ไอ้พัตเตอร์อุทายออกมาพร้อมกันเมื่อเห็นรอยที่คอลามไปถึงหน้าอกของไอ้บิว ไอ้บิวตกใจดึงกลับแต่คงไม่ทันแล้ว

 

"มึงอย่าตอแหลนะว่าโดนยุงกัด"ไอ้เจพูดดักทางไอ้บิว

อย่างรู้ทัน

 

"หึ พวกมึงสองคนมีอะไรจะสารภาพมั้ย"ไอ้พัตเตอร์ก็เหมือนจะดูออกตั้งแต่แรกก็เอ่ยถามแบบกวนตีนสุดๆ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น