email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณพ่อมือใหม่

ชื่อตอน : คุณพ่อมือใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 884

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2563 08:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณพ่อมือใหม่
แบบอักษร

ปุยฝ้ายยังคงนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเดิม เพื่อเตรียมพร้อมกับร่างกายไปรักษาต่อที่อเมริกา ประมาณเกือบ 2 อาทิตย์ก็ต้องเตรียมตัวไปอเมริกา ก่อนไปเธอขอเจอลูกๆอีกครั้ง

" มาแล้วครับ" เสียงสดใสของคุณพ่อมือใหม่เปิดประตูมาพร้อมกับเด็กน้อย ภาดลอุ้มน้องฟ้าใสและมังกรอุ้มน้องฟ้าคราม เดินเข้ามาที่เตียงของผู้ป่วย ปุยฝ้ายยิ้มกว้างทันทีเมื่อเห็นลูกทั้งสอง

" เหมือนแท็กทีมกันเลยร้องสลับกันเกือบทั้งคืนฉันแทบไม่ได้นอนเลย" เสียงของมังกรพูดขึ้น แต่น้ำเสียงก็ไม่ได้หงุดหงิดอะไรมากนักเหมือนประมาณว่าจะฟ้องซะมากกว่า

" อย่าเลย ที่มังกรน่ะหลับตลอดมีแต่ผมแหละที่ดูแลลูก" ภาดลพูดแล้วแอบทำตาค้อนใส่ แต่กลับถูกมังกรยู้หน้าใส ปุยฝ้ายเห็นก็ยิ้มบางๆออกมา

" ฉันก็บอกแกแล้วไงมังกรให้จ้างพี่เลี้ยง พวกแกก็ไม่เอา ไหนมาดูซิ คนไหนกวนพ่อรองกับพ่อใหญ่คะ" ปุยฝ้ายพูดไปยิ้มไป

" เดี๋ยวค่อยจ้างก็ได้ครับพี่ปุยฝ้ายเดี๋ยวอีกไม่นานผมก็เปิดเรียนแล้วผมอยากดูลูกก่อนนะครับ" ภาดลพูดยิ้มๆแล้วส่งน้องฟ้าใสให้กับผู้เป็นแม่ได้อุ้ม

" คนนี้เลยครับร้องอ้อนเยอะที่สุด ส่วนฟ้าครามไม่ค่อยร้องนะครับ" ภาดลพูดแล้วเอามือมาลูบหัวเด็กน้อย

" เหมือนแม่ไม่มีผิดเลยกรี๊ดกร๊าดโวยวาย ไม่เหมือนฟ้าครามเนอะลูกพ่อ" คำพูดของมังกรทำให้ปุยฝ้ายถลึงตาใส่ จนภาดลอดขำไม่ได้

" นั่นไงเห็นไหมกำลังจะเตรียมโวยวายแล้ว" มังกรก็ยังแหย่ปุยฝ้ายไม่เลิก เมื่อเห็นปุยฝ้ายกำลังเปลี่ยนอ้าปากจะบ่นให้เขา

"หืม.. อย่าให้ฉันหายดีนะ ระวังตัวไว้มังกร" ปุยฝ้ายมองหน้าอย่างคาดโทษ

" นี่ขนาดยังไม่หายนะครับ ก็ตีกันซะแล้ว ถ้าหาย เฮ้อ..ผมไม่อยากคิดเลย" ภาดลพูดเพราะภาพเดิมๆที่มวยคู่เอกประจำบ้านได้กลับมาอีกครั้งแล้ว

" พี่ปุยฝ้ายจะไปวันนี้เลยหรอครับ" ภาดลถาม

" ใช่ ตอนนี้คุณพ่อกำลังเตรียมเอกสารอยู่" เปิดไฟต่อ เราก็หันมามองลูกลูกแก้มนุ่มๆของเด็กน้อย ก่อนที่จะเงยหน้าไปสบตากับภาดล

"ดล..."

" ครับพี่ปุยฝ้าย"

" ถ้าพี่ไม่ได้กลับมา..."

" ไม่ครับ พี่ปุยฝ้ายอย่าพูดแบบนี้ พี่ปุยฝ้ายต้องสู้ แล้วต้องกลับมาหาน้องฟ้าใสกับน้องฟ้าครามนะครับ"

หยดน้ำตาใสๆไหลลงมาจากดวงตาคู่สวยของปุยฝ้าย ภาดลเอามือไปจับที่แก้มนุ่มของปุยฝ้าย แล้วใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาออก ปุยฝ้ายเอามือทาบไปที่มือของภาดลส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้า มังกรเองก็เอามือทาบไปที่หัว ของปุยฝ้ายแล้วลูบเบา เขาทั้งสองคนระหว่างปุยฝ้ายกับมังกรคงเหลือซึ่งไว้มิตรภาพดีๆและความเป็นพ่อของลูกและแม่ของลูกเท่านั้น

" ฝ้ายต้องหาย กลับมาเป็นคู่กัดกับฉันต่อไป ลูกมันมีแต่พ่อไม่ได้นะเว้ยมันต้องมีแม่ด้วย" มังกรพูดจนปุยฝ้ายต้องยิ้ม

"ก็ดลใง แม่ของลูกอ่ะ" ปุยฝ้ายพูดแล้วก็ส่งสายตาเหล่ไปทางภาดล ถ้าโดนถึงกลับหน้าแดงขึ้นมาทันที

" จริงๆนะพี่อยากให้เราเป็นแม่ด้วยซ้ำดล ตัวพี่เองคงเป็นแม่คนไม่ได้หรอก"

" ทำไมจะไปไม่ได้ครับ เท่าที่พี่ปุยฝ้ายพิสูจน์มาก็ทำให้ผมรู้แล้วว่าพี่จะเป็นแม่ที่ดีแน่นอน" รอยยิ้มที่ให้กำลังใจจากภาดลนั้นยังคงเหมือนเดิม ทำให้ปุยฝ้ายมีกำลังใจที่จะสู้ต่อ

" ใช่ แม่มีได้คนเดียว เมียก็มีแค่คนเดียวเหมือนกันนะครับ" มังกรพูดแล้วส่งสายตากรุ้มกริ่มไปให้พาดล ภาดลหันมาสบตาเข้ากับมังกรก็ต้องหลบตาทันทีด้วยความอาย

"จ้า ฉันคงไม่คิดสั้นแย่งตำแหน่งเมียจากดลหลอก แต่ถ้าอยากดลมาเป็นสามีฉันก็อีกเรื่องนะจ๊ะ" ปุยฝ้ายพูดแหย่ให้มังกรโมโห ก่อนที่จะโน้มตัวไปหอมแก้มภาดลอย่างจงใจ

"พี่...." ภาดลตกใจเล็กน้อยเมื่อถูกหอมแก้มโดยไม่รู้ตัว

" ฉันว่าแกไม่ตายง่ายๆหรอกฝ้าย ท่ากวนกันได้ขนาดนี้ก็ แต่ถ้าคิดจะแย่งดล ไม่มีทางเลี่ยงได้หรอกเพราะแกทำถึงฉันไม่ได้" คำพูดของมังกร ทำให้ปุยฝ้าย และภาดลถลึงตาใส่พร้อมพร้อมกัน มังกรเห็นก็หัวเราะชอบใจ

ผ่านไปเกือบ 3 เดือนแล้ว ที่ปุยฝ้ายพักรักษาตัวอยู่ที่อเมริกา ถึงจะ Video Call คุยกันบ่อยแต่ก็คุยได้ไม่นานเพราะตอนนี้ปุยฝ้ายร่างกายย่ำแย่มากจากการทำคีโม ภาดลเองก็ต้องเริ่มเรียนแล้ว คุณสีดาจ้างพี่เลี้ยงมา 2 คน เพื่อมาช่วยดูแลหลานๆทั้งสามของเขา มารีนาคลอดลูกออกมาแล้วเป็นลูกชาย ชื่ออินทัช เป็นเด็กหน้าตาน่ารัก คุณก้องภพเหอหลานจนต้องลงทุนทำห้องเลี้ยงเด็กอ่อนไหม่ เมื่อก่อนห้องที่ทุกคนไปบ่อยมากที่สุดก็คือห้องกระจกของคุณสีดาแต่ตอนนี้ ห้องที่ทุกคนไปบ่อยมากที่สุดก็คือห้องเด็กน้อยทั้ง 3 คน คุณสีดาไม่เหงาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เพราะมีเด็กน้อยทั้ง 3 คนให้คุณสีดาดูแล

"พ่อใหญ่มาแล้วครับ" มังกรยิ้มหวานเดินเข้ามาหาเด็กน้อยที่อยู่ในเปลก่อนที่จะเอื้อมมือเพื่อที่จะอุ้ม

เพี้ย!!!

เมื่อเขายังไม่ทันได้ถึงตัวเด็กน้อยก็ถูกคุณสีดาตีมือซะก่อน

" หยุดเลย เพิ่งมาจากข้างนอกเนื้อตัวก็สกปรกจะมาอุ้มลูกได้ยังไง" คุณสีดา ทำหน้าดุใส่มังกร

" สวัสดีครับคุณแม่" ภาดลที่เดินตามมาข้างหลังยกมือไหว้คุณหญิงสีดำเหมือนอย่างเช่นเคยก่อนที่จะเดินไปที่เปลซึ่งมีน้องฟ้าใสนอนอยู่

" หยุด!!!" แต่ยังเดินไม่ถึงเปลก็ดีเสียงคุณสีดาสั่งห้ามก่อน

" เราก็เหมือนกัน มาจากมหาลัยคนเยอะแยะ เชื้อโรคก็เยอะแยะ พากันไปอาบน้ำก่อนเลย" คุณสีดาดุ ก่อนที่จะเหลือบไปเห็นอินทรีย์เดินมา คุณสีดาเลยส่งสายตาดุๆไปให้อีกคน

" ครับ หยุดใช่ไหมครับ อ๊ะๆๆ ไปอาบน้ำด้วยใช่ไหมครับ" ลูกชายคนเล็กพูดเหมือนรู้ทันมันด่าทุกอย่าง

" เมียผมอยู่ไหนล่ะครับ" อินทรีย์ถามเมื่อไม่เห็นมารีนา

" อยู่ข้างบนขึ้นไปหาเธอสิ" หลังจากผู้เป็นแม่พูดจบทุกคนก็พากันเดินขึ้นไปอาบน้ำอาบท่า ก่อนที่จะลงมาในห้องเด็กอ่อนอีกครั้ง

ภาดลเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับเดินไปอุ้มน้องฟ้าใสขึ้นมาวางไว้กับตัวเอง ก่อนที่จะให้พี่เลี้ยงอุ้มน้องฟ้าครามลงมาวางที่ตักอีกข้างนึงของตัวเอง

" ว่าไงครับ วันนี้ดื้อกันไหมครับ กวนคุณย่าเหนื่อยหรือเปล่า" ภาดลพูดจากับเด็กน้อยที่ทำสายตาบ้องแบ๊ว เหมือนปากเล็กๆนั้นจะขยับพูดด้วยเสียงอ้อแอ้ที่ออกมาจากปากของเด็กน้อยทั้งคู่ทำให้ภาดลยิ้มกว้าง เขามีความสุขมากจริงๆช่วงนี้ ตัวเล็กทั้งคู่ยังทำปากจู๋แล้วมองเขาสายตาบ้องแบ๊ว ภาดลมองสลับเด็กน้อย 2 คนที่อยู่บนตักของตนไปมา ก่อนที่จะหันไปถามคุณสีดา

" วันนี้ได้โทรไปหาพี่ปุยฝ้ายไหมครับ"

" โทรไปก่อนหน้าเรามานิดเดียวเอง แม่ของปุยฝ้ายโทรวีดีโอคอลมาอยากเห็นหน้าหลานน่ะ" คุณสีดาตอบ ก่อนที่จะหันไปสนใจป้อนนมให้กับต้นน้ำที่อยู่ในตักของเธอ

" แล้วพี่ปุยฝ้ายเป็นยังไงบ้างครับ" ภาดลถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง

" หนักอยู่นะช่วงนี้ ซูบผอมลงไปเยอะมาก เพราะช่วงนี้ทำคีโมบ่อย" คำตอบของคุณสีดาทำให้ภาดลเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด

มังกรเดินมาทันได้ฟังประโยคที่คุณสีดาได้บอกกับภาดลเขาไม่อยากจะให้ภาดลเศร้าไปกว่านี้เลยๆขึ้นว่า

" แบ่งมาเลย จะมาเหมาลูกคนเดียวหมดอย่างนี้ไม่ได้นะครับ" มังกรพูดขึ้นเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศในห้อง และลงมานั่งรับลูกจากภาดล หยอกล้อเล่นกับเด็กน้อยสักพักก็เงยหน้าขึ้นมามองภาดล

" ทั้งเมียทั้งแม่ติดลูกติดหลานหมด อย่างนี้คุณผัวจะกินอะไรล่ะครับเย็นนี้" พูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ ให้ภาดลมองหน้าแล้วก็ยิ้ม

" แล้วพี่มังกรอยากจะทานอะไรล่ะครับ" ภาดลพูดเอาใจคนที่อยู่ตรงหน้า

" อะไรก็ได้ ถ้าเป็นดลทำพี่กินหมด" มังกรพูดแล้วยิ้มหวานให้กับภาดล

" ป่ะ งั้นเราไปทำกับข้าวกันเถอะ เจี๊ยบ น้อย มารับเอาเด็กไปสิ" คุณสีดาพูดขึ้นก่อนจะเรียกพี่เลี้ยงมารับเอาเด็กน้อยที่อยู่ในมือไปนอนที่เปล

ห้องนอนของมังกรถูกเปลี่ยนแปลงและขยายออกไปอีก เจาะรูทำเป็นประตูทะลุไปอีก 1 ห้อง ซึ่งทำเป็นห้องของน้องแฝดฟ้าใสและฟ้าคราม เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยงอแงเท่าไหร่ถ้าโดนดูแลเป็นอย่างดี ส่งเด็กๆเข้านอนแล้วตัวเองก็มานั่งที่โต๊ะอ่านหนังสือต่อ มังกรเห็นก็เดินมาใกล้ๆ เอามือวางไว้บนหัวลูกไปมา

" เหนื่อยไหมครับ" มังกรถาม ภาดลเงยหน้าขึ้นมาสบตามังกรก่อนจะตอบออกไป

" ก็นิดหน่อยครับ ช่วงนี้กิจกรรมเยอะมาก ปีหน้าก็คงจะเยอะกว่านี้ครับ" ภาดลตอบแล้วก็ยิ้ม มังกรเลื่อนมือลงมาวางที่ป่า และนวดเบาๆเพื่อให้ภาดลได้ผ่อนคลาย

" สบายไหม" มังกรถาม

"อืม...ครับ สบายจัง" ภาดลตอบแล้วเงยหน้ายิ้มหวานให้

" จะทำอีกนานไหมอ่ะ พี่อยากนอนกอดแล้วอ่ะ" มังกรทำเสียงอ้อนสุดฤทธิ์

" กอดอย่างเดียวได้ไหมครับ" ภาดลพูดต่อรองมันรู้ว่ามังกรคิดจะทำอะไร

" กอดอย่างเดียวสิ พี่รู้ว่าโดนน่ะเหนื่อย" มังกรพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจเล็กๆ แต่ก็เข้าใจ เพราะช่วงนี้ ภาดลเหนื่อยมากจริงๆ

" ขอบคุณครับที่เข้าใจ งั้นเดี๋ยวพี่มังกรไปนอนรอที่เตียงก่อนนะครับ เดี๋ยวประมาณ 5 นาทีผมไปครับ" ภาดลพูดกับมังกรและส่งยิ้มหวานให้มังกรก็ทำตามเดินไปนอนรอที่เตียงว่างๆ เมื่อภาดลส่งเมลให้กับขนุนเสร็จเรียบร้อยก็มานอนที่เตียง สุขร่างตัวเองเข้าไปในผ้าห่ม มังกรเองก็อ้าแขนรับบางนั้นมากอดแนบชิด แล้วจุมพิตลงบนหน้าผากอย่างแผ่วเบา ภาดลเองก็เงยหน้าขึ้นแล้วจูบที่สันกรามเบาๆ ก่อนที่จะหลับกันไปทั้งคู่ด้วยความเหนื่อยอ่อน

เวลาผ่านไปเร็วมาก มาถึงช่วงที่ภาดลต้องสอบ วันนี้ภาดลกับขนุน นัดเมฆากับจีนมาที่ร้านกาแฟของต้นกล้า เพื่อจะมาติวหนังสือก่อนสอบหลักพรุ่งนี้ เมฆา จีน แล้วก็ขนุน รวบรวมข้อมูลทั้งหมดแล้วมาติวให้กับภาดลคนเดียว เพราะรู้ว่าภาดลไม่ค่อยมีเวลา ขนมกาแฟและน้ำดื่มถูกเอามาวางไว้ให้กับทั้งสามคน

" ดลดูข้อนี้นะ ถ้าทำแบบนี้มันจะง่ายกว่า" เมฆาใช้ปากกาที่ไปข้อหัวข้อนึง และอธิบายข้อแนะนำให้ภาดลเข้าใจ ทุกคนยังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือของตัวเองและสลับไปติวให้กับภาดล ช่วงสอบเป็นอะไรที่หนักหน่วงมากสำหลับทุกคนมาก ดีว่าขนุนและภาดลยังมีรุ่นพี่มาติวให้ เมื่อจัดการอะไรเสร็จเรียบร้อย ต้นกล้าก็เดินมานั่งข้างๆกับขนุนพร้อมด้วยหนังสือและชีทของตัวเอง ซึ่งดูแล้วยังไงก็เป็นหนังสือเล่มใหญ่โตมาก

ปึก!!!

เสียงหนังสือเล่มโตที่วางลงกระทบกับโต๊ะที่ทุกคนนั่งอยู่ ทำให้ทุกคนหันไปมอง ขนุนเหลือบมองเล็กน้อยเหมือนไม่ได้แปลกใจอะไรแล้วก็ก้มอ่านหนังสือต่อ

" โหพี่ พี่ต้องอ่านหมดนี่เลยหรอ" ภาดลถามเมื่อเห็นหนังสือเล่มโตที่วางอยู่

" ใช่ แต่พี่อ่านมาบ้างแล้วแหละ" ต้นกล้าพูดแล้วก็เปิดหนังสือของตัวเองออกมาทบทวน

ความเงียบปกคลุมโต๊ะอีกครั้งเมื่อทุกคนกำลังตั้งใจดูบทเรียนของตัวเอง มีหนุ่มหล่อนั่งรวมตัวกันอยู่โต๊ะเดียว มันก็เป็นที่จับตามองของสาวหลายๆคนที่เดินเวียนเข้าเวรออกร้านกาแฟ

" เธอๆ คนนั้นน่ารักจังเลยอ่ะ" หญิงสาวหน้าตาน่ารักที่กำลังยืนรอกาแฟอยู่นั้นพูดขึ้นกับเพื่อน

" คนไหนอ่ะ"

" คนที่ใส่เสื้อสีม่วงอ่อนไง" เธอพูดแล้วชี้ไปทางขนุนซึ่งวันนี้ขนุนใส่เสื้อสีม่วงอ่อน

" แต่ฉันว่าคนนั้นหล่อกว่า คนที่หน้าตาออกลูกครึ่งอ่ะ"

ระยะทางมันไม่ได้ไกลมากเสียงพูดซุบซิบก็ดูเหมือนจะมากระทบเข้ากับหูของจีนและต้นกล้า ก็รู้ๆกันอยู่ว่าต้นกล้าหวงแฟนมากขนาดไหนทันที่หญิงสาวพูดจบ ต้นกล้าก็เอามือมาพาดที่ไหล่ของขนุนทันที ไม่ต่างอะไรกับจีน พี่ขยับตัวเองเข้ามานั่งชิดติดกับเมฆาแล้วเอามือมาคล้องแขน ไหวเหมือนแสดงความเป็นเจ้าของ ต้นกล้าเหลือบมองเบาๆสายตาส่งให้กับสาวสองคนนั้นว่าคนนี้ของผม

" แหมเธอ มีการแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของด้วย"

" ใช่ แต่ฉันว่า คนนั้นน่ะดูไม่ได้สะดุดตานะแต่แกมองดีๆน่ารักกว่าทุกคนในโต๊ะเลยอ่ะ"

" ใช่น่าหวานมาก"

" เราไปขอเบอร์กันไหม"

ยังไม่ทันที่สองสาวจะเดินไปขอเบอร์ภาดลร่างสูงใส่สูท ข้างในเป็นเสื้อสีขาวกระดุมปลดลงแหวกมาถึงอก สายตาอันคมกริบก็เหล่มอง2สาว สาวสองคนนั้นถึงกับตกในภวังค์เพราะในลุคนี้มังกรหล่อมากจริงๆ สาวทั้งสองคนมองตามร่างสูงนั้นไป มังกรเดินมาหยุดอยู่ที่พาดล นั่งลงข้างๆเอามือลูบหัว สองสาวนั้นหันมามองหน้ากันอย่างตะลึง พากันถอนหายใจกับภาพที่เห็นแล้วก็หันมารับกาแฟจากพนักงานเดินออกจากร้านไป

"กลัวคนไม่รู้หรือไงวะว่าเป็นแฟนกัน" มังกรพูดแล้วหันไปมองจีนกับต้นกล้าที่ยังเกาะคนรักอยู่ไม่ห่าง

" เปล่าครับ แต่กลัวคนแย่ง" ต้นกล้าพูดขึ้น

" เนี่ยถ้าคุณมังกรมาช้าอีกหน่อย ภาดลอาจจะโดนสองสาวนั้นชกไปก็ได้นะครับ" จีนพูดกับมังกร มันจึงทำให้ภาดลเงยหน้าขึ้นมามองอย่าง งงๆ เมฆา ก็หันมามองหน้าจีน ต่างจากขนุนเที่ยงก้มหน้ามองหนังสือของตัวเองอยู่ แต่พูดออกมานิ่งๆ ทำให้ต้นกล้าต้องหันมามอง

" พี่ไม่ไว้ใจผมหรอ"

" รู้ด้วยเหรอ เราน่ะ" ต้นกล้าถามขนุนแล้วเอามือไปบีบเบาๆจมูก

" แค่มากอดไรก็รู้เราแล้วไหม"

"..."

" พี่ไม่ได้ตอบคำถามผมเลย พี่ไม่ไว้ใจผมหรอ" ขนุนพูดจบก็เลยหน้าขึ้นมาสบตากับต้นกล้า

" ก็ ไว้ใจ แต่มึงก็รู้นี่ ของกูใครมองกูก็หวงหมดอ่ะ" ต้นกล้าพูดอ้อมแอ้มออกมา เพราะกลัวคนตัวเล็กจะโกรธ

" หมดกันมาดนักเลง" จีนพูดแล้วหันไปมอง ต้นกล้าแล้วยิ้มเยาะ

" มึงก็พอกันไหม ไอ้จีน" ต้นกล้าโต้กลับทันที

" พอๆ จะมาหวงมาหึงอะไรกันตอนนี้เดี๋ยวก็ติวไม่เสร็จกันพอดี น้องมันยิ่งไม่มีเวลาอยู่" เมฆาพูดแล้วหันไปมองทั้งคู่ แล้วความเงียบก็ปกคลุมอีกครั้งมังกรมั่งไขว่ห้างแล้วเอนหลังมาพิงกับพนักพิงโซฟาหยิบมือถือออกมาดูอะไรเรื่อยเปื่อยรอคนตัวเล็กดิวเสร็จ แล้วก็พากันกลับบ้าน หยอกล้อเล่นกับลูกน้อยสักพัก ก็ได้รับข่าวดีว่าปุยฝ้ายดีขึ้นมากแล้วอีกไม่นานก็คงจะกลับมาได้ ภาดลดีใจมากอยากจะโทรศัพท์ไปหาแต่ก็กลัวจะรบกวนการพักผ่อนของปุยฝ้ายหรือต้องอดใจรอ

ในขณะที่พาดลเดินเข้ามาใกล้จะถึงเตียงแล้วก็ถูกมือใหญ่ดึงข้อมือเล็กลงมา ร่างของภาดลล้มทับไปกับร่างของมังกร ภาดลพยายามจะยันร่างลุกขึ้นและท้วง แต่แขนที่เกาะกลุ่มเอว และมีอีกข้างที่จับท้ายทอยอยู่นั้นทำให้ดิ้นไม่ได้ ริมฝีปากอุ่นร้อนประกบเข้ากับปากบางทันที มังกรพลิกร่างเล็กจนหลังของร่างเล็กแนบชิดไปกับเตียง ไม่มีทางที่ร่างเล็กจะขัดขืนได้เลย ต้องปล่อยให้มังกรจูบจนพอใจ มังกรค่อยๆผละจูบออก แล้วมองใบหน้าด้วยสายตาอันคมกริบ ก่อนที่จะกดจูบลงหน้าผาก

" พรุ่งนี้ผมมีสอบนะครับ" ภาดลพูดด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะตอนนี้หัวใจเขาเต้นแรงเหลือเกิน

" พี่ขอแค่นี้แหละ ไม่ถามมากไปกว่านี้หรอก" พูดแล้วก็ระดมจูบไปทั่วหน้า

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ

"พะพอแล้วครับฮะๆๆผมจักจี้" ภาดลพูดด้วยน้ำเสียงปะปนกับเสียงหัวเราะ

" นอนไหม" มังกรถาม ภาดลก็พยักหน้าแล้วทั้งคู่ก็นอนกอดกันมอบไออุ่นให้กันและกัน จนถึงเช้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น