facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 651

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2563 21:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5
แบบอักษร

ติวเตอร์ร้อนรักกับนักเรียนร้อนวิชา 

บทที่ 5 

 

“เฮ้ย ถามจริง ผู้หญิงกับผู้หญิงมันไม่จั๊กจี้กันเหรอวะ”

เมธกาพิมพ์ถามเพื่อนๆ ในกรุ๊ปไลน์ เด็กสาวเคยดูแต่ภาพยนตร์ต่างประเทศที่นักแสดงหญิงกับชายจูบกอดกัน ส่วนที่เป็นเพศเดียวกันก็เคยมีเพื่อนที่เป็นผู้หญิงกับผู้หญิง แต่เพิ่งจะเคยเห็นคลิปที่ใกล้ชิดนัวเนียขนาดนี้เห็นแล้วใจเต้นตุ๊มๆต่อมๆ 

“ไม่รู้โว้ย ไม่เคยลองเหมือนกัน มาลองกันเองไหมล่ะนังเม” 

เพื่อนส่งข้อความย้อนกลับมา เมธกาขนลุกซู่ 

“กับพวกมึงอะนะ เห็นไปถึงไหนกันหมดแล้ว กูไม่เอาด้วยล่ะ เลิกคุยดีกว่าพรุ่งนี้มีเรียนพิเศษ” 

“เดี๋ยวนังเม ได้ข่าวว่าครูมึงสวยเหรอ” 

เพื่อนอีกคนพิมพ์ถามมา เมธกาหัวเราะอยู่คนเดียว 

“อันที่จริงพี่ลูกจันก็สวยนะ แต่ไม่ค่อยแต่งหน้าแต่งตัวไง เลยเหมือนซิสเตอร์ที่โบสถ์เลย” 

เมธกาเลิกสนใจเพื่อน หล่อนเปิดคลิปสั้นๆ นั่นวนดูอีกหลายรอบ ยิ่งดูเลือดสาวก็ยิ่งวูบวาบจนนอนเกือบไม่หลับ จนกระทั่งถึงตอนเช้าของวันเสาร์ที่ติชิลามาตามเวลานัด 

“เม วันนี้พ่อออกไปติดต่อลูกค้าข้างนอกนะ เมอยู่กับลูกจันก็ดูแลพี่เขาดีๆนะลูก บ่ายๆพ่อจะกลับมา” 

“ค่ะ พ่อ ไม่ต้องห่วงเมหรอก เมโตแล้ว เดี๋ยวจะดูแลพี่ลูกจันอย่างดีเลย” 

เมธกากล่าวตอบบิดาที่ต้องออกไปทำงานแม้จะเป็นวันเสาร์ เด็กสาวเล่นเกมในโทรศัพท์จนกระทั่งติชิลามาถึง 

“พี่มาแล้วจ้ะเม” 

ติชิลาคลี่ยิ้มเล็กน้อย น่าแปลกที่คราวนี้มันทำให้หัวใจของเมธกาเต้นแปลกๆ เด็กสาวรีบเรียกสติกลับคืนมา 

“ไอ้บ้าเม เป็นอะไรวะ สงสัยเพราะนอนน้อย” 

เมธกาพยายามจะตั้งใจเรียนแล้ว แต่บางครั้งที่เผลอภาพในคลิปก็จะตามมารบกวนจนสมาธิหลุดไปหมดจนติชิลามองอย่างแปลกใจ 

“น้องเมเป็นอะไรคะ ดูใจลอยนะ” 

“เอ่อ ไม่มีอะไรค่ะพี่ลูกจัน เมหิวน้ำพี่ลูกจันไปห้องครัวกันนะ เดี๋ยวพ่อจะดุที่เมดูแลพี่ลูกจันไม่ดี” 

เด็กสาวลุกขึ้นฉุดแขนให้ติชิลาลุกตามไปที่ห้องครัว เมธกาเปิดตู้เย็นด้วยมืออันสั่นเทาเพื่อหยิบขวดน้ำส้มมาเทใส่แก้วก่อนจะส่งให้ติชิลา 

“น้ำส้มค่ะพี่ลูกจัน ว้าย เมขอโทษ” 

เพราะความใจลอยและไม่นึกว่าติชิลาอยู่ใกล้มากขนาดนี้แก้วบรรจุน้ำส้มเย็นเฉียบจึงลื่นมือจนน้ำส้มกระฉอกเปียกเลอะเสื้อสีอ่อนของติชิลา เมธกาตกใจจนต้องรีบวางแก้วและยื่นมือไปเช็ดเสื้อของอีกฝ่าย 

“เม ไม่เป็นไร เปียกนิดหน่อยเอง” 

ติชิลาพูดเมื่อเห็นเด็กสาวตกใจ มือน้อยยื่นมาเช็ดเสื้อแนบไปกับใต้หน้าอกของหล่อนจนสะดุ้งไปเหมือนกัน เสื้อตัวหลวมก็จริงแต่เนื้อผ้าบางเมื่อเปียกน้ำมันจึงแนบไปกับเนื้อตัวจนมองเห็นขอบบราเซียร์ด้านใน 

“พี่ลูกจันขึ้นเป็นเปลี่ยนเสื้อบนห้องเมดีกว่า เดี๋ยวเป็นหวัด” 

เจ้าของบ้านดึงแขนติชิลาให้เดินตามขึ้นไปบนชั้นสอง เมธกาเปิดตู้เสื้อผ้าคว้าเสื้อยืดของหล่อนมาได้ตัวหนึ่งส่งให้ติชิลารับไป ติชิลาหน้าร้อนเห่อเมื่อเห็นสายตาเด็กสาวที่จ้องมองอยู่ตรงหน้าอกหน้าใจ 

“เม มองอะไรแบบนี้พี่เขินนะ” 

เมธกากลืนน้ำลาย เห็นติชิลาผอมๆแบบนี้แต่หน้าอกไม่ได้เล็กไปด้วยเลย มันพุ่งผ่านเสื้อเปียกน้ำส้มจนมองเห็นชัดเจน เมธกายื่นมือไปแตะที่กระดุมเสื้อตัวนั้น 

“เมช่วยพี่ลูกจันถอดเสื้อนะคะ” 

“พี่ว่าพี่ถอดเองในห้องน้ำ...” 

“พี่ลูกจันอย่าดื้อกับเมสิคะ” 

เสียงเล็กดุเบาๆเมื่ออีกฝ่ายไม่ตามใจ และเพราะอะไรไม่รู้ทำให้ติชิลาได้แต่ยืนอึ้งปล่อยให้เมธกาปลดกระดุมจนสาบเสื้อแยกออกจากกันจนมองเห็นบราเซียร์ข้างในที่เบียดเนินอกจนล้นออกมา เมธกาถอดเสื้อตัวบางออกจากแขนของติชิลาโยนทิ้งสายตาไม่ยอมละจากเนินเนื้อ 

“เม เดี๋ยวพี่ใส่เสื้อ....” 

ติชิลาสะดุ้งโหยงเมื่อเมธกายื่นมือมาวางหมับที่หน้าอกข้างหนึ่งของหล่อนแถมยังบีบเค้นเบาๆ  

“เม ปละ ปล่อย” 

“ขอเมจับนิดเดียว หน้าอกพี่ลูกจันพอดีมือจังเลยค่ะ อยากเห็นเต็มๆตาจัง” 

ไม่พูดเปล่า เจ้าตัวยังโผเข้าใส่แล้วเอื้อมมือไปด้านหลังปลดตะขอบราเซียร์โดยที่ติชิลาไม่ทันตั้งตัว ผ้าชิ้นน้อยหลุดออกจากกันเผยให้เห็นหน้าอกเต่งตึงยอดอกที่ชมพูรับกับเนื้อขาว 

“เม ทำไมทำแบบนี้ ไม่ดีเลยนะคะ” 

ติชิลารีบยกมือปิดหน้าอกตัวเองพลางส่งเสียงดุ แก้มแดงสุกปลั่งพยายามจะใส่บราเซียร์กลับคืน แต่เมธกาใช้ความคล่องแคล่วแย่งจนมันหลุดมาอยู่ในมือของหล่อน 

“เอาคืนพี่มาค่ะเม” 

ติชิลาร้องขอแต่เมธกาส่ายหน้า 

“น่าอิจฉาพี่เมจังค่ะ หน้าอกใหญ่กว่าตัวแบบนี้ เมแทบไม่มีหน้าอกเลยนะคะ พี่ลูกจัน” 

ไม่คิดว่าเด็กสาวจะทำอะไรแบบนี้ เมื่อในวินาทีต่อมาเมธกาก็ถอดเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นของตัวเองออกจนเหลือแต่แพนตี้กับบราตัวจิ๋ว ติชิลาได้แต่ตกตะลึงทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ 

“เม ถอดเสื้อผ้าทำไม” 

“อยากให้พี่ลูกจันเห็นไงคะ”  

เด็กสาวเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะถอดบราตัวเองออกแล้วคว้ามือของติชิลาให้มาวางบนหน้าอกเล็กๆในวัยแรกแย้ม สายตาที่จ้องมองบอกถึงความปรารถนาที่ปิดไม่มิด 

“อยากลองชิมตรงนี้ของพี่ลูกจัน” 

นิ้วชี้บดบี้ไปที่ยอดอกสีสวยที่หมายปองอยู่ ก่อนที่เมธกาจะยื่นหน้าเข้าไปเม้มมันด้วยกลีบปากแดงเรื่อ 

 

TBC 

โอย ตายแล้ว แก่แดดจริงลูกสาว  

อย่าลืมกดไลก์ กดดาวนะคะ  

 

ความคิดเห็น