facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พักก่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2563 20:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พักก่อน
แบบอักษร

" ก็..เชิญชวนทุกคนนะคะ มาดูหนังเรื่องนี้กันเยอะๆนะคะ ก็.. 31 มกราคมนี้นะคะ อยากให้มาดูกันเยอะๆค่ะ " 

ทันทีที่เสียงน่ารักของหญิงสาวพูดจบด้วยรอยยิ้มที่แสนหวาน เสียงเฮเพื่อสร้างบรรยากาศความสนุก พร้อมเสียงปรบมือของพิธีกรก็ดังขึ้น 

นี่คือรายการสุดท้ายของวันนี้ ที่ปูเป้เดินทางมาโปรโมทหนังเรื่องล่าสุดของเธอ ภายนอกที่เราเห็นปรากฏภาพนักแสดงสาววัยรุ่นหน้าตาน่ารัก ที่มีรอยยิ้มเปื้อนอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา จนทำให้ดูเหมือนว่าเธอเป็นคนตาตี่ แต่ตัวตนภายในที่เราไม่ได้เห็นนั้น คือหญิงสาววัยรุ่นธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่เริ่มเบื่อหน่ายกับการทำอะไรเดิมๆซ้ำๆ 

เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่เธอไม่ได้เห็นท้องทุ่งนา ภูเขา ลำคลอง และวัวควาย ซึ่งเป็นที่ที่เธอจากมา เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่เธอไม่ได้สัมผัสกับสายลมที่เกิดจากธรรมชาติที่แท้จริง ไม่ได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องหาคู่ ไม่ได้กลิ่นขี้เป็ดขี้ไก่ที่เธอเคยให้อาหารมันในตอนที่เธอเป็นเด็ก 

เมื่อกลับถึงคอนโดหรูที่อยู่ท่ามกลางเมืองฟ้าเมืองสวรรค์แห่งนี้ ร่างเล็กทิ้งตัวลงนอนกับเตียงนอนนุ่มๆ พลางหลับตาลง 

คิดถึงบ้านจัง… 

นักแสดงสาวพูดพึมพำกับตัวเองในใจ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมา เธอเลื่อนที่หน้าจอเพียงไม่กี่ที จากนั้นก็นำมันไปแนบที่หู 

[ ว่าไงลูก ] 

ปลายสายพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราวกับว่ากำลังนั่งเฝ้ารอคอยเวลานี้อยู่ 

[ แม่.. เป็นไงบ้าง สบายดีมั้ย แล้วพ่อล่ะ ] 

[ สบายดีลูก.. พ่อเอ็งไปบ้านตาเสียม ป่านนี้ยังไม่กลับเลย แล้วเป้ล่ะลูก งานเหนื่อยมั้ย ] 

[ ก็.. นิดหน่อยจ้ะแม่ ไม่เท่าไหร่หรอก ] 

ปูเป้พยายามพูดเพื่อให้แม่รู้สึกสบายใจ 

ผู้เป็นแม่ที่นั่งเฝ้ามองลูกสาวตัวเองในทีวีเป็นประจำ เธอรู้ดีว่าลูกสาวตัวเองนั้นเป็นคนอย่างไร แม้ภายนอกเธอจะดูเข้มแข็ง แต่ภายในนั้นตรงกันข้าม 

[ พรุ่งนี้หนูจะกลับไปหาพ่อหาแม่แล้วนะ ] 

หญิงสาวพูดต่อ 

[ จริงหรอลูก จะมาถึงกี่โมงล่ะ แม่จะได้ไปตลาด เตรียมของมาทำกับข้าวที่เป้ชอบเอาไว้รอ ] 

ปลายสายที่เป็นเสียงของหญิงวัยกลางคนพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น 

[ น่าจะถึงบ้านตอนเที่ยงๆจ้ะแม่ แต่แม่ไม่ต้องบอกพ่อนะ จะได้เซอร์ไพรส์ ] 

เสียงหัวเราะเล็กน้อยของต้นสายดังขึ้นในขณะที่เธอกำลังพูดคุยกับผู้เป็นแม่ที่อยู่ปลายสาย 

. 

. 

. 

ณ จังหวัดหนึ่งทางภาคเหนือ 

แม้ยามค่ำคืนอากาศของที่นี่จะค่อนข้างเย็น แต่ในตอนบ่ายแบบนี้ความร้อนจากดวงอาทิตย์นั้นแทบจะแผดเผาร่างของคนตัวเล็กที่เปิดประตูลงมาจากรถเก๋งสีขาวของเธอ  

" อ้าว! ลูกสาวใครมาวะเนี่ยยายสำรวย " 

เสียงผู้ใหญ่บ้านตะโกนร้องบอกกับเมียของเขา ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบลุกไปช่วยลูกสาวขนสัมภาระลงจากรถ 

" หวัดดีจ้ะพ่อ " 

ปูเป้ยกมือข้างหนึ่งขึ้นไหว้ผู้เป็นพ่อ ในขณะที่มืออีกข้างไม่สามารถยกขึ้นได้เนื่องจากกำลังถือกระเป๋าเป้สีชมพูที่บรรจุสิ่งของจนหนัก 

" เออๆ ไหว้พระลูก ไปๆ เข้าไปหลบแดดก่อน เดี๋ยวดำหมด " 

ชายวัยกลางคนพูดบอกกับลูกสาวของเขา ในขณะที่เขากำลังช่วยเธอขนสัมภาระลงจากท้ายรถ 

" แม่… " 

นักแสดงสาววัยใสวางกระเป๋าเป้ลงบนเตียงไม้ที่หน้าบ้าน ก่อนจะกางแขนออกกว้างเพื่อเข้าไปสวมกอดกับหญิงวัยกลางคนที่เดินออกมาจากตัวบ้าน  

" พี่เป้ "  ทันใดนั้นเสียงแหลมของเด็กหญิงตัวน้อยก็ดังขึ้น พร้อมกับวิ่งเข้ามาหาผู้ที่ถูกเรียก 

" น้องแพรววววว.. จ้ำม่ำขึ้นเยอะเลยน๊าาา " 

ปูเป้ยิ้มแย้มทักทายกับเด็กตัวน้อย พร้อมกับหยิกแก้มเธอเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว 

" ดารามาทั้งที ขอถ่ายรูปกับพี่เขาหน่อยเร็วแพรว " 

หญิงสาวที่เดินตามเด็กน้อยมาได้พูดขึ้น พร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมาเตรียมจะถ่ายภาพลูกสาวตัวน้อยของเธอ กับดาราสาวชื่อดัง 

ปูเป้หย่อนตัวลงไปนั่งยอง ใช้มือโอบหัวไหล่เด็กน้อยเข้าติดกับตัวเธอ  

" หนึ่ง สอง ซั่ม.. " 

และหลังจากนั้นทั้งวัน ปูเป้ก็ได้พบปะชาวบ้านที่อยู่บ้านระแวกเดียวกัน ที่แวะเวียนมาขอถ่ายภาพด้วยเป็นระยะ ซึ่งพี่ๆน้าๆป้าๆเหล่านี้ต่างก็เคยเห็นปูเป้มาตั้งแต่ตอนที่ตัวยังเล็กๆ  

ในระหว่างที่ลูกสาวคนเดียวของผู้ใหญ่บ้านกำลังนั่งพูดคุยกับพ่อแม่ และเพื่อนบ้านอยู่นั้น สายตาของเธอก็ชำเลืองไปเห็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นหน้าตาดีคนหนึ่ง กำลังปั่นจักรยานผ่านหน้าบ้านเธอไปแบบช้าๆ โดยที่เขาก็ได้หันมาสบสายตากับเธอด้วยเช่นกัน 

คิมหันต์หรอเนี่ย… 

เสียงของหญิงสาวร่างเล็กผิวขาวที่ตอนนี้ลำคอเปื้อนไปด้วยเหงื่อเนื่องจากอากาศที่ร้อนระอุ ดังขึ้นในใจ 

. 

. 

. 

ในช่วงสายของวันรุ่งขึ้น เด็กหนุ่มกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเปลญวน ที่ผูกอยู่กับเสาบ้านของเขา มันเป็นบ้านไม้ใต้ถุนสูง เขามักจะนอนเล่นตรงนี้เป็นประจำหลังจากที่ให้อาหารเป็ดอาหารไก่เสร็จแล้ว และทันใดนั้นเอง... 

" คิม !! " 

เด็กหนุ่มสะดุ้งลืมตาขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงน่ารักร้องเรียกเสียงดังอยู่ใกล้ใบหูของเขา 

หญิงสาวยืนหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นสีหน้าของเด็กหนุ่มที่มีท่าทีเหมือนทำตัวไม่ถูก 

" อะไร เอ็งจำพี่ไม่ได้หรอ " 

นักแสดงสาวพูดขึ้น พร้อมกับกำมือสองข้างหลวมๆแล้วนำมันมาเท้าสะเอว 

" ได้.. ได้ครับ " 

คิมหันต์พูดด้วยท่าทางดูเกร็งๆ ก่อนจะขยับตัวรุกขึ้นนั่งที่เปลญวน 

ทันในนั้น ร่างเล็กของหญิงสาวในชุดเสื้อยืดกับกางเกงผ้ายีนส์แบบขาสั้นก็ทิ้งตัวเองลงนั่งข้างๆเขาแบบไม่ถือตัว และด้วยความที่มันเป็นเปล เมื่อคนสองคนนั่งด้วยกัน ตัวของพวกเขาจึงไหลไปติดกันอยู่ตรงกลาง จนทำให้ต้นขาของเด็กหนุ่มได้สัมผัสกับต้นขาขาวเนียนไร้ที่ติของดาราสาว 

คิมหันต์ตัวแข็งทื่อ หัวใจเขาเริ่มเต้นเร็วขึ้น และทำท่าเหมือนจะลุกขึ้นยืน ปูเป้จึงคว้าแขนของเขาเอาไว้เบาๆ 

" เป็นไร เขินพี่หรอ แล้วไม่ไปโรงเรียนหรือไง " 

หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่ราวกับว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ตอนนี้คือเรื่องปกติ ซึ่งตรงกันข้ามกับความรู้สึกของฝ่ายชายแบบชัดเจน 

" โรงเรียนปิดเทอมครับ " 

เด็กหนุ่มผิวสีแทนพูดแค่เพียงสั้นๆ เนื่องจากเขาห่างกับปูเป้ไปนานมากแล้ว และด้วยสถานะที่ปูเป้เป็นในตอนนี้ มันทำให้เขารู้สึกประหม่าในยามที่ต้องอยู่ใกล้กับเธอ อีกอย่างคือเขาเองก็โตเป็นหนุ่มแล้ว ถ้ายังมาเล่นอะไรกับปูเป้เหมือนตอนเด็กๆ มันอาจจะดูไม่ดี 

" เออ จริงด้วย ช่วงนี้โรงเรียนปิดเทอม แล้วเอ็งอยู่บ้านทำอะไรบ้าง ไม่ออกไปเที่ยวไหนหรอ " 

ความห่างระหว่างเธอกับเขา ไม่ได้ทำให้เธอพูดน้อยลงเลย ปูเป้ยังคงคุยจ้อเหมือนตอนเด็กๆไม่มีผิด  

" ก็.. อยู่บ้านเลี้ยงเป็ด เลี้ยงวัว เหมือนเดิมครับ " 

" แหม.. ไม่ต้องพูดครับก็ได้ " 

ปูเป้พูดแซวเพื่อนรุ่นน้อง พร้อมกับเอาไหล่ของเธอไปกระแทกไหล่ของเขาเบาๆอย่างเป็นกันเอง 

" ตอนเย็นเอ็งต้องพาวัวไปกินหญ้าใช่มั้ย " 

หญิงสาวยังคงถามต่อ 

" ใช่ครับ " คิมหันต์ยังคงพูดจามีหางเสียงเหมือนเดิม 

" กี่โมง เดี๋ยวข้าไปเป็นเพื่อน " 

นี่คือคำสรรพนามที่ปูเป้ใช้เรียกแทนตัวเธอเองในตอนที่เธอสิบขวบ สมัยที่วิ่งเล่นกับคิมหันต์ตามท้องทุ่งท้องนา 

" ประมาณสี่โมงครับ แต่.. แดดมันร้อนนะพี่ " 

" แดดไม่ใช่ผีจะกลัวมันทำไม " 

เจ้าของเรือนร่างขาวเนียนพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน และทำท่าจะเดิน 

" เอ้อ! เอ็งเอาโทรศัพท์มานี่หน่อย " 

แม่สาวเจ้ากำลังจะย่างเท้าเดิน แต่ก็หยุดชะงัก และพูดขึ้น  

คิมหันต์ล้วงโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาจากกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทีงงๆ ก่อนจะพูดว่า.. 

" ทำไรครับพี่ " 

" อ้ะ! นี่ไลน์พี่นะ แล้วเย็นนี้เจอกัน " 

จากนั้นครู่หนึ่ง ปูเป้ยื่นโทรศัพท์คืนให้เด็กหนุ่ม ก่อนจะเดินออกไป 

ความคิดเห็น