ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 ผมตกเป็นเมียเขา

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ผมตกเป็นเมียเขา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.6k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2559 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ผมตกเป็นเมียเขา
แบบอักษร

 

 ผมตกเป็นเมียเขา ตอนที่ 3

 

 

วันจันทร์ เวลา 09.45 น.

 

            วันนี้เป็นวันที่น้ำต้องย้ายเข้าไปอยู่ที่คอนโดของสายฟ้าและวายุ คุณหญิงรัศมีสั่งให้สาวใช้จัดเสื้อผ้าและของจำเป็นให้น้ำตั้งแต่เช้า ดูคุณหญิงรัศมีกระดี๊กระด๊าอยากจะได้ลูกสะใภ้ซะเต็มทน แตกต่างจากต้นน้ำที่ทั้งคืนแทบจะไม่ได้นอนเลย มัวแต่คิดเรื่องที่คุณหญิงรัศมีพูดไว้

 

            แม่ไม่ได้สนสักหน่อยว่าหนูเป็นเพศไหน เพราะยังไงซะ หนูก็เป็นคนดีและเหมาะสมที่จะมาเป็นภรรยาลูกชายแม่ทั้งสองคนที่สุด

 

          ตั้งแต่อุปการะน้ำมาท่านไม่เคยกดดัน หรือบังคับอะไรมาก่อนแต่ครั้งนี้มันต่างไปจากครั้งอื่นๆ ทั้งน้ำเสียง สีหน้า แววตา มันบอกให้รู้ว่าคุณหญิงคาดหวังในตัวน้ำขนาดไหน มันทำให้เขารู้สึกว่าหากปฏิเสธไปจะทำให้คุณหญิงเสียใจและไม่สบายใจ แต่จะให้เขาแต่งงานกับผู้ชายพร้อมกัน 2 คนเหรอเขาทำไม่ได้ อีกอย่างเขาเป็นแค่เด็กกำพร้าไม่ใช่คุณมีชื่อเสียงหรือเงินทอง การที่เขาต้องแต่งงานกับพี่ๆทั้งสองคน คนอื่นจะมองว่าเขาเห็นแก่เงิน เกาะตระกูลนี้กินเป็นแน่

 

            น้ำนอนคิดเรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมาจนเผลอหลับไปและสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงตะกุกะกัก ก็เห็นสาวใช้เก็บเสื้อผ้าของเขาอยู่

 

ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

           

            “หนูน้ำเสร็จหรือยังลูก แม่ขอเข้าไปได้ไหน” เสียงคุณรัศมีดังลอดมาจากประตูห้องให้ขณะที่น้ำอาบน้ำเสร็จแล้ว กำลังนั่งเช็คของในกระเป๋าที่ถูกจัดไว้อยู่

 

            “เข้ามาเลยครับคุณแม่ ประตูไม่ได้ล็อก”

 

            “ทำอะไรอยู่จ้ะลูก”

 

            “เช็คของครับคุณแม่”

 

            “แม่ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม” น้ำไม่ตอบแต่พยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต

 

            “แม่ขอโทษที่เพิ่งบอกหนูเรื่องนี้เมื่อวาน หนูรู้ไหมที่แม่ทำอย่างนี้ก็เพราะ หนูเป็นคนที่แม่ไว้ใจที่สุด”คุณหญิงเว้นวรรคดูท่าทางของน้ำแล้วพูดต่อ

 

            “แม่มั่นใจว่าหนูสามารถดูแลพี่ๆได้ หนูจะทำให้พวกเขามีความสุข หนูสามารถมัดใจพี่ๆเขาได้”

 

            “แต่คุณแม่ครับนั่นมันผู้ชาย แถมยังสองคนด้วย”

 

            “แม่บอกหนูไปแล้วนิจ้ะว่าแม่ไม่ได้สนใจเรื่องเพศ”

 

            “แต่คุณแม่จะให้น้ำแต่งงานทีเดียวพร้อมกันสองคน แล้วคนอื่นเขาจะมองพี่ๆ มองคุณแม่ คุณพ่อ มองน้ำยังไงครับ”

 

            “ลูกแคร์คนอื่น แต่ไม่แคร์ใจแม่เหรอ ที่แม่กล้าที่จะให้หนูแต่งงานกับพี่ทั้งสองคน เพราะหนูเป็นคนเดียวที่แม่ไว้ใจว่าจะดูแลพี่ๆได้ แม่ขอแค่นี้หนูทำให้แม่ได้ไหม” คุณหญิงรัศมีพูดพลางทำหน้าเศร้าแบบที่ทำให้ใจของน้ำกระตุก นี่เขาทำให้คุณแม่เครียดขนาดนี้เชียวเหรอ

 

            “เอ่อ.....ครับ คุณแม่”น้ำพยายามจะปฏิเสธ แต่พอเห็นสายตาคุณแม่ที่มองเขา เขาก็เผลอตอบตกลงโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

            “จริงๆนะจ้ะลูก หนูไม่โกหกคนแก่ใช่ไหม”คุณแม่พูดขึ้นเสียงดังเปี่ยมไปด้วยความดีใจ แตกต่างกับเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง

 

 

Part น้ำ

            ตอนนี้ผมอยู่ที่คอนโดของพี่ๆครับ ตอนอยู่บนรถก็ไม่มีใครยอมพูดอะไรโคตรอึดอัดเลย พอมาถึงคอนโดพี่วายุเป็นคนที่พาผมมาที่ห้องนอนของผม คอนโดนี้มีขนาดใหญ่ แทบจะเป็นบ้านได้เลยและที่สำคัญอยู่ชั้นบนสุดด้วย ถ้าให้เดานี่ก็คงจะเป็นธุรกิจอีกอย่างของตระกูลอัครเดชาสินะ

 

            เรื่องที่ผมตอบตกลงคุณแม่ไปยังไงก็เปลี่ยนใจไม่ได้แล้ว ผมนั่งคิดเรื่องนี้ตลอดทางมาที่นี่ ผมมันก็แค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้คุณแม่มาคอยอุปการะดูแลเหมือนลูก ท่านคือผู้ที่มีพระคุณที่สุดในชีวิตของผม ดังนั้นการที่ตอบรับคำขอของท่านก็เหมือนกับการตอบแทนพระคุณอย่างหนึ่ง เพื่อให้ท่านสบายใจ ผมต้องดูแลพี่ๆทั้งสองให้ดีที่สุดสินะ

 

            “ห้องนี้ไม่ได้ใช้งานฉันเลยเอาไว้เป็นห้องเก็บของ เดี๋ยวจะให้แม่บ้านมาทำความสะอาดให้”

 

            “เอ่อคือไม่เป็นไรครับพี่วายุ เดี๋ยวผมเก็บกวาดเองก็ได้” ผมเอ่ยบอกไปด้วยความเกรงใจ ถึงพี่วายุจะบอกว่าห้องนี้เอาไว้เก็บของแต่มันก็ไม่ได้ดูรกอะไรมากหรอกครับ ส่วนมากก็จะเป็นพวกหนังสือทั้งที่อยู่ในลังและบนชั้นวางหนังสือ และของอย่างอื่นอีกนิดหน่อยอีก เก็บไม่นานก็คงเสร็จ

 

            หลังจากที่พวกพี่ๆมาส่งผมเสร็จทั้งสองก็ออกจากคอนโดไปเลยครับ ผมคิดว่าพวกเขาคงจะไปทำงาน เพราะคุณแม่เคยบอกว่าพี่ๆทำงานหนักกันมากแทบจะไม่มีเวลาพักผ่อน ผมเริ่มปฏิบัติการเปลี่ยนห้องเก็บของให้กลายเป็นห้องนอน โดยการเริ่มเก็บหนังสือที่อยู่ด้านนอกบางส่วนใส่ในลัง และขนลังทั้งหมดมาวางมุมห้องและเริ่มเก็บกวาดไปเรื่อยๆจนเสร็จ

 

            ห้องนี้ใหญ่โตทีเดียวครับ กว่าจะเสร็จหันไปมองนาฬิกาเข็มสั้นก็ชี้ที่เลขสี่แล้ว เลยนึกได้ว่าตัวเองยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง เลยลองเดินไปเปิดตู้เย็นในครัวดู ถึงกับช็อคครับ ตู้เย็นโคตรหรู เปิดออกมาเจอแต่เบียร์กับน้ำเปล่า อยู่กันไปได้ไงเนี่ยหรือว่าแทบจะไม่กลับมานอนคอนโดนกันเลยหรือไงน่ะ

 

            จากที่คิดว่าจะทำอาหารง่ายๆกินไปก่อน เลยต้องหยิบคีย์การ์ดที่พี่สายฟ้าทิ้งไว้ให้ก่อนไปแล้วเดินลงไปหาของกินด้านล่าง เลือกซื้อของในซุปเปอร์มาเก็ตใกล้ๆคอนโดได้สักพักก็กลับห้อง

 

            “ไปไหนมา”

 

            “ลงไปซื้อของด้านล่างมาครับ” ผมบอกพี่วายุพลางชูของในมือขึ้น แอบสะดุ้งนิดๆเปิดประตูเข้ามาเจอพี่ๆนั่งกันอยู่แบบนี้ไม่รู้กลับกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ละคนนั่งมองผมตาเขม็งเหมือนจับผิดผัวที่หนีเมียไปมีชู้เลย?

 

            ผมเดินเข้ามาในครัวเก็บของต่างๆเรียบร้อยก็เริ่มลงมือทำอาหาร วันนี้ผมทำแค่อาหารเมนูง่ายๆแบบต้มจืดสาหร่าย ผัดผัก และแกงเทโพ ไม่รู้ว่าพี่สายฟ้ากับพี่วายุจะทานได้หรือเปล่า เมื่อทำกับข้าว จัดโต๊ะอาหารเสร็จก็เลยเดินไปเคาะประตูเรียกพี่ๆให้มาทานอาหาร

 

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            “พี่สายฟ้า ทานข้าวครับ” ผมยืนเรียกอยู่สักพักก็ไม่มีวี่แววว่าพี่สายฟ้าจะเปิดประตู เลยถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปเลยเพราะห้องไม่ได้ล็อก แต่ภาพที่ผมเห็นทำให้ผมแทบช็อค

 

            “เธอเป็นโรคจิตชอบแอบดูคนอื่นแก้ผ้าหรือไง”

 

            “ผมจะไปรู้หรอว่าคุณจะแก้ผ้าเดินในห้องแบบนี้ -///-พอตั้งสติได้ก็รีบกลับหลังหันทันที คนบ้าใครเขามายืนแก้ผ้ากลางห้องแบบนี้กัน เอ๊ะทำไมผมตกเขินด้วยผมก็เป็นผู้ชายแบบเขามีเหมือนกันทุกอย่างถึงของเขาจะใหญ่กว่าก็เหอะ 0=0

 

            “ก็นี่มันห้องฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้เธอนั้นแหละเข้ามาทำไม”

 

            “ผม..ผมจะมาตามคุณไปทานข้าว”พูดจบก็รีบหนีออกมาเลยครับ ใครจะไปทนอยู่ได้ ไอ้พี่บ้านั้นก็ไม่ผิดจะหาเสื้อผามาปิดเลยรึไง ขนาดยืนคุยกับผมยังไม่สนใจเลย คนบ้าาาาาาาาาา

 

            พอตั้งสติได้ก็เพิ่งนึกออกว่ายังไม่ได้ไปตามพี่วายุมาทานข้าว แต่พอจะไปตามเขาก็เดินออกมาจากห้องพอดี เหมือนเขาจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จเพราะผมยังเปียกอยู่  

 

            “มื้อเย็นเสร็จรึยัง”

 

            “เสร็จแล้วครับ กำลังจะไปตามพอดี”

 

            จู่ๆเขาก็หันมามองหน้าผมแปลกๆจนผมชักจะเขิน แล้วเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เรื่อยๆ แล้วก็

            ฟอดดดดดด

 

            “ ^-^ ” พี่วายุ

 

            “ 0/////0 ” ผม

 

            “แก้มนายนี่น่าหอมชะมัดเลย นุ่มด้วย” พอพูดจบก็เดินหนีเข้าไปในครัวเฉยเลย เฮ้ เมื่อกี้เขาทำอะไรนะ หอมแก้มผมใช่ไหม ไม่จริงน่า

 

            “ตาบ้าาาาาาาาาาา”

 

            ให้ตายเหอะขนาดมาอยู่ที่นี่วันแรกก็โดนอะไรแบบนี้แล้ว ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไมเขาต้องมาทำแบบนี้กับผม ตอนแรกเขาก็คัดค้านคุณพ่อ คุณแม่เรื่องแต่งงานนี่หน่า แล้วทำไมต้องมาหอมแก้มผมด้วย ยิ้มแบบนั้นอีก พี่สายฟ้าก็เหมือนกันคนบ้าอะไรกล้าแก้ผ้าโชว์คนอื่นเขาแบบนี้ โอ้ยยยยยยยยยย ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว แล้วผมจะต้องทนอยู่กับตาแก่โรคจิตสองคนนี้ได้นานแค่ไหนนนนน

        

 

 

 

#

 

 

สวัสดีคะ ยังมีคนอ่านกันอยู่มั้ย5555555 

อ่านงงๆกันป่าว แพรแต่งสดคะ เพิ่งแต่งเมื่อกี้ด้วย

มีคำผิดตรงไหนบอกกันด้วยนะคะ

สุดท้ายฝากติดตามกับหน่อยน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/18.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/18.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/18.gif

 

           

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น