Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่สอง จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด

ชื่อตอน : ตอนที่สอง จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 649

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 13:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่สอง จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด
แบบอักษร

บิว พาร์ท

"โอ้ยยย เหนื่อยเป็นบ้า"ไอ้เจบ่นทันทีที่อาจารย์เดินออกจากห้องเรียน

 

"จะไม่ให้เหนื่อยได้ไงนั่งมานี้2ชั่วโมงเลย แถมยังมาปล่อยเลทอีกแม่ง!"คำเสริมนี้ก็ไม่ได้มาจากใครนอกจากริว นั่งหลับมาตั้งแต่อาจารณ์เริ่มสอนได้สิบนาที

 

"มึงเอาแต่นอนเถอะไม่ต้องมาพูดเลย"ขนาดคนอย่างไอ้พัตเตอร์ที่ไม่ค่อยพูดยังแอบบ่นให้เพื่อนตัวดูของตน

 

"ไหนๆก็ไหนๆแล้วคืนนี้ตี้ป่ะ ร้านไอ้เจเหมือนเดิม"คำถามนี้คงหนีไม่พ้นไอ้คิวเทนมันไปเกือบทุกคืนจนมันจะได้หุ้นร้านกับไอ้เจแล้ว

 

"มีหรอจะพลาด"ไอ้เจมันก็ตกลงทุกกครั้งที่ไอ้คิงเทนชวนนั่นแหละครับ

 

"ช่ายยยของฟรีนี้หว่า"ไอ้ริวเห็นมันรวยทั้งตัวมันมีแต่แบรนด์เนมมันก็โครตจะขี้งก

 

"อือ ไปก็ไป"ไอ้พัตตอบกลับเสียงเรียบมันไม่แปลกหรอกเราชอนกันแล้ว

 

"แล้วมึงอ่ะบิวไปไหม"ไอ้คิวเทนหันมาถามเพราะมีผมคนเดียวที่ยังไม่ให้คำตอบมัน

"สัส!กูก็ต้องไปทำงานอยู่แล้ว"มันทำหน้าพอนึกออก เห็นกูทำงานทุกวันยังลืมได้นะ

 

"แต่มึงก็เอาแต่ทำงานๆไม่ไปนั่งกับพวกกูนี่หว่า เดี๋ยววันนี้ให้มึงพักงานวันนึ่ง มึงจะได้มานั่งกับพวกกู"ไอ้เจผู้มีศักดิ์เป็นนายจ้างผมเมื่อไปทำงานที่ผับ ออกอำนาจสั่งให้ผมหยุดงาน

 

"ไม่เอาอ่ะ กูจะทำงาน"คำปฏิเสธของผมเริ่มทำให้พวกมันเบื่อหน่าย เพราะไม่ว่าพวกมันจะยืนความช่วยเหลือหรือให้อะไรหลายๆอย่างกับผม ผมก็ปฏิเสธทุกครั้ง

 

"ทำไมว่ะกูหักเงินมึงหรอก นะๆๆๆๆ"อยากจะเห็นใจมันนะครับ ถึงผมจะจนแต่ผมห็ม่อยากเอาเปรียบใคร

 

"ไม่!กูจะทำงาน"เพราะยังไงผมก็จะทำพึ่งจะจ่ายค่าต่างๆที่เปิดเรียนไปทำเอากระเป๋าผมเบาเลย ที่ผมได้ทุนก็ได้แค่ค่าเทอมฟรี ค่าหอพักฟรี แต่ค่าชีท ค่าสวัสดิการต่างๆ ค่าอยู่ค่ากินผมก็ต้องจ่ายเองอยู่ดี

 

"มึงมันดื้อ มึงไม่ทำงานพวกกูก็เลี้ยงมึงได้อยู่ดี"ดูไอ้ริวมันพูดเข้าพวกมันไม่เข้าใจผมหรอก ว่าผมละอายใจขนาดไหนที่พวกมันคอยช่วยอยู่อย่างงี้

 

"กูไม่อยากเอาเปรียบพวกมึง พวกมึงก็รู้ แล้วกูก็พูดหลายทีแล้ว แล้วอีกอย่างพวกมึงไม่ใช่พ่อแม่กูนะที่จะมาเลี้ยงกู"ครับนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเราพูดเรื่องนี้กัน ผมไม่อยากให้ใครมาดูถูกว่าผมเกาะพวกมันกิน

 

"ก็พวกกูเป็นเพื่อนมึง มึงควรรับความช่วยเหลือจากพวกกูบ้าง"แม้แต่ไอ้พัตเตอร์ถึงมันจะเป็นคนเงียบ แต่พอผมเดือดร้อนมันก็จะเป็นคนแรกๆที่ยื่นมือมาช่วย

 

"กูไม่อยากให้คนอื่นมองว่ากูมาเกาะพวกมึงนี้หว่า"ผมพูดเชิงตัดพ้อเหนื่อยที่จะเถียงกับพวกมันเรื่องนี้เต็มทนแล้ว

 

"มึงจะคิดมากทำไมว่ะ คนอื่นจะว่ายังไงก็ช่างแม่งมันดิ มึงก็ตัวแค่นี้ เดี๋ยวก็โดนฉุด"ไอ้คิวเทนพูดเสริม จากที่นั่งฟังพวกผมพวกผมเถียงกันอยู่นาน แต่เดี๋ยวก่อนกูผู้ชายน่ะโว้ยไอ้หมาใครจะมาฉุดว่ะ

 

"จริงอย่างที่มึงพูดมึงยิ่งตัวเล็กๆบางๆอยู่"ไอ้พัตเตอร์ก็อีกคนมึงไปเห็นดีเห็นงามกับทันทำม่ายยย กูไม่ได้ตัวเล็กสักหน่อยเค้าเรียกมาตรฐานชายไทยโว้ย

 

"ตัวเล็กบางบ้านพวกมึงดูสูงตั้ง178ซม. หนัก60กก. เค้าเรียกมาตรฐานชายไทยครับ พวกมึงนั้นแหละพวกเกินมาตรฐานตัวโตกว่าควายอีก"ผมพูดไม่ผิดหรอกครับ พวกมันสูง180ขึ้นกันทั้งนั้น

 

"มาตรฐานชายไทยอย่างมึงกูจับทำเมียได้สบาย เอ่ะ!หรือกูจะจับมึงทำเมียดี มึงจะได้รับความช่วยเหลือจากกูโดยไม่ต้องแคร์ใครนินทา"ดู๊ดูมันพูดเข้า ไอ้คิวเทนไอ้เหี้ยใครเค้าจะเป็นเมียมึงอกแตกตายก่อนพอดี เจ้าชู้เป็นบ้า อีกอย่างผมแมนทั้งแทง

 

"พ่องมึงสิไอ้เหี้ย! ใครจะเป็นเมียมึงไอ้ห่า"บังอาจมากมันไม่สะทบสะท้านกับคำด่าของผมหรอก แถมยังแค้นหัวเราะในลำคออย่างพอใจอีกตั้งหาก

 

"พอตกลง3ทุ่มผับกูนะ"ทุกคนพยักหน้าเมื่อไอ้เจตัดบทผมกับไอ้คิวเทนทะเลาะกันเมื่อครู่

 

คิวเทน พาร์ท

@ผับJ. 21.12น.

พวกผมนั่งกินเหล้าที่โซนVIP ที่โซนประจำที่เรานั่งกัน พร้อมกับมองไอ้บิวที่วิ่งเสิร์ฟเหล้าให้ลูกค้าโต๊ะนั่นโต๊ะนี่ เอาจริงๆพวกผมเป็นห่วงมัน ไม่อยากให้มันทำงานที่สถานที่แบบนี้ มันเสี่ยงเกินไป มันถูกลวนลามบ่อยจะตายทำไมผมจะไม่รู้ แต่มันเลืออกที่จะไม่บอกใครแม้กระทั้งพวกผม เพราะกลัวว่าพวกผมจะไม่ให้มันทำงานนี้ต่อ

 

"กูล่ะเหนื่อยกับความดื้อของไอ้บิวมันจริงๆเลยกูไล่มันออกดีไหมว่ะ"ไอ้เจมันพูดประโยคนี้ทุกครั้งที่เรามานั่งดูไอ้บิวทำงาน

 

"มึก็รู้ว่าถ้ามึงไล่มันออกมันก็ไปหาทำอยู่ผมอื่นเหมือนเดิม ปล่อยให้มันทำงานที่ผับมึงจะไม่ดีกว่าหรอดีกว่าให้มันไปทำที่ไกลหูไกลตาพวกเรา"ที่ไอ้ริวมันพูดมันก็มีเหตุผล

 

11:56PM

"เลิกคุยทั้งอำเพ้อออออเพื่อเทอคนเดี๋ยวเลยรู้ม่ายยยย"หมดกันคุณหนูริวสุดเพอร์เฟก เมาทีไรหมดสภาพทุกที ไอ้พัตเตอร์ก็คอพับไปตั้งแต่ก่อนเพื่อน เห็นมันเนียบลุคคุณชายขนาดนี้มันคออ่อนสุดในกลุ่มแล้ว

 

"น่าจะเลิกแล้วนะ เดี๋ยวก็มา"ไอ้เจที่นั่งเลื่อนไอแพตเพื่อตรวจบัญชีร้านตอบผม ก่อนที่จะว่างมือจากงานมากระดกเหล้าเข้าปาก

 

"ยังไม่กลับอีกหรอพวกมึง"ไอ้บิวถามพร้อมเดินมาถือสัมภาระส่วนตัวเตรียมกลับหอพัก

 

"ก็รอมึงนั่นแหละ ป่ะพากันขนไอ้สองตัวนี้ขึ้นรถไอ้เจ แล้วมึงเดี๋ยวกูไปส่ง"ผมเป็นคนพูดเสนอ ทั้งไอ้เจและไอ้บิวก็พยักหน้ารับคำ

 

@รถคิวเทน

"เห้ย!มึง มันไม่ใช่ทางกลับหอกู"ไอ้บิวเริ่มโวยวายเมื่อรู้ว่าผมไม่ได้ขับไปทางหอพักมัน

 

"กูเหนื่อยมึนหัวด้วย หอมึงแม่งก็ตั้งไกลคอนโดกูใกล้กว่า วันนี้ไปนอนคอนโดกูดีกว่า"ผมตอบปัดๆมันไป ผมไม่ค่อนอย่างให้มันอยู่หอมันเท่าไรมันเล็กเกินไประบบรักษาความปลอดภัยก็แย่ ตอนแรกผมเสนอให้มันมาอยู่กับผม แต่มันก็ไม่ยอมมา

 

"ทำไมมึงไม่บอกกูกลับเองก็ได้ไม่เห็นต้องลำบาก แล้วถ้ากูไปนอนกูก็ไม่มีชุดใส่ไปเรียนดิ"

"มึงก็ใส่ของกูไง ไปเถอะน่ากูไม่จับทำเมียหรอก"

"สัส!"

 

@คอนโดKT ห้องคิวเทน

"อ่ะผ้าแล้วนี้เสื้อผ้าไปอาบน้ำได้แล้ว"ผมพูดพร้อมกัมยืนผ้าแล้ะเสื้อผ้าให้มัน

"แล้วแปรงฟันกูอ่ะ

"ในห้องน้ำมีอันใหม่อยู่เลือกเอา"

15นาทีผ่านไป แกร๊ก

เชี่ยขาวสัส นี่ผมพึ่งสังเกตเพื่อนตัวเองน่ะว่าน่าเอาขนาดนี้ ยิ่งมันใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ของผม กับกางเกงบ็อกเซอร์ แม่งโครตเอ็กซ์

 

"คิวเทน คิวเทน คิวเทนโว้ยยยยย!"

"อะห่ะหะ มีไรวะ"

"มึงเป็นไรจองกูอยู่ได้ เรียกตั้งนานก็ไม่รู้ตัว"

"มึงใส่ชุดนี้แล้วโครตเอ็กซ์เลย"ผมพูดพร้มกับกวาดสายตาดูมันไว้จากหัวไปจนถึงเท้า

"สัส!ไปไกลๆกูเลยน่ะ กูไม่นอนกับมึงแล้วกูจะนอนโซฟาที่ห้องนั่งเล่น"

หมับ!!

"ปล่อยน่ะโว้ย!!"มันโวยวายทันทีที่ผมเดินไปสวมกอดมันจากด้านหลัง

"ฟอด!!..หอมเป็นบ้า"ผมก้มลงกดจมูกเข้าที่คอด้านหลังของมัน

"ไอ้เหี้ย!กูเพื่อนมึงนะ ทำเหี้ยอะไร!"มันทั้งดิ้นทั้งด่าผมแต่ก็ไม่สามารถหลูดจากอ้อมกอดผมได้

"กูอยากว่ะ"

"อยากก็ไปหาเด็กมึงดิมีเยอะไม่ให้หรอ"

"ไม่อยากเอาพวกนั่น ก็อยากเอามึง"

 

 

ไว้ตอนหน้านะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น