ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๕

ชื่อตอน : เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๕

คำค้น : คาลอส,เซียน่า

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2559 07:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๕
แบบอักษร

มาแล้วคร้าาา ขอโทษที่หายหน้าหายตาไปนาน พอตัว >

ขอให้สนุกกับนิยายของ POKER นะค่ะ

 

 

งานเลี้ยงสรรค์สรรสำหรับกษัตริย์ต่างเมืองมากมายที่ต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดี

 

ซึ่งภายในงานถูกจัดภายในห้องโถงใหญ่  ภายในประดับไปด้วยเครื่องทองมันวาว  อาหารนานาชนิดได้นำมาจัดเตรียมไว้มากมาย  เครื่องดื่มรสเยี่ยม  เสียงบรรเลงจากเครื่องดนตรีสร้างความครื้นเครงตามจังหวะของดนตรี

 

ตอนนี้เหล่ากษัตริย์มากมายกำลังสนุกอยู่ภายในงาน  ต่างกับอีกคนที่ตอนนี้ผละออกมายืนอยู่นอกระเบียง

 

ฮ่อ…” ร่างบางถอนหายใจ สายตาก็มองไปยังเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย

 

ว่าไงองค์ราชินี…” 

 

เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้ผมหันกลับไป เจอกับร่างสูงผิวขาว ผมสีทอง  แต่เมื่อร่างหนาเข้ามาใกล้ก็ถือวิสาสะกระชากตัวผมเข้าหาอย่างรวดเร็ว

 

หยาบคาย!!

 

หน้ายังไม่เคยเห็น  ชื่อก็ไม่ รู้จัก   

 

เอ๊ะ! ปล่อยนะผมพยายามดิ้นให้หลุดจากคีมเหล็ก

 

  ซูด!!

 

ร่างหนาอยู่ๆก็ขยับใบหน้าลงมาเพื่อสูดกลิ่นกาย

 

อ่าข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกินเซียน่า”  ร่างหนาพยายามจะจูบผม  แต่ผมเบี่ยงหลบไปมา

 

อะไร! นายเป็นใคร! นี่!แล้วก็หยุดนุ่มร่ามเดี๋ยวนี้นะ!” ผมใช้แรงทั้งหมดผลักอีกคนออกอย่างแรง  แต่ก็แค่ให้อีกคนถอนตัวออกจากผมเท่านั้น

 

ผมเอ้ย! ฉันไม่ รู้จักคุณร่างหนายิ้มเย้ย  ใช้สายตาโลมเลียมองกลับมา

 

เจ้าเป็นของข้า

 

ใครเป็นของคุณ! พูดให้มันดีๆนะ ผมโต้กลับ  คิ้วขมวดเป็นปม

 

หึหึ..ไม่เป็นไร เจ้าจะทำเป็นจำข้าไม่ได้   ข้าก็ไม่ถือเพราะตอนนี้เจ้าก็เป็นถึงองค์ราชินีของโกลเลสแล้วแต่ยังไงก็ตามข้าได้ลิ้มลองเจ้าเป็นคนแรกแล้วนิหน่า  อย่าลืมที่สัญญาไว้ละกัน” 

 

หึหึ   ร่างหนายิ้มร้ายออกมาและ ขยับตัวออกห่างเมื่อเห็นว่าคาลอสกำลังเดินมาตามผม

 

“……….” ผมยืนนิ่งกับคำพูดที่ได้ยิน  สมองกำลังประมวลเรื่องราว

 

ใช่! ชายที่อยู่ตรงหน้าผมมีอะไรกับเซียน่าแปลว่าเค้าสองคนรักกันงั้นหรอ?(กับคนร้อยเล่ห์แบบนี้เนี่ยนะ)

 

แล้วทำไมแม่นม ถึงบอกกับผมว่าเซียน่ารักคาลอสมากและเป็นรักแรก?

 

แล้วทำไมเซียน่าต้องฆ่าตัวตายเพื่อหนีการแต่งงานวิธีอื่นมีถมไปในเมื่อคนรักก็เป็นถึงกษัตริย์เหมือนกัน

 

บลาๆ มีคำถามมากมายในหัวผมที่ยังหาคำตอบไม่ได้ แต่แล้วก็สะดุ้งเมื่อมีมือหนาคว้าเอวผมกระชับเข้าหาตัว

 

สติผมกลับมาเมื่อคาลอสเข้ามาโอบเอวเพื่อกระชับตัวผมเข้าหา

 

สวัสดีท่านทั้งสอง เราชื่อ ดาร์ก กษัตริย์จากเมืองโดมิคคนที่อยู่เบื้องหน้าก้มศีรษะลงเล็กน้อย  มือจับที่หน้าอกด้านซ้าย

 

ขอแสดงความยินดีกับท่านทั้งสอง หวังว่าคืนนี้คงเป็นวันที่…..”

 

ถ้ามันฝืนนัก ไม่ต้องทำเพราะข้าก็รู้อยู่แล้ว  สิ่งที่เจ้าพูดมามันตรงกันข้ามกับความคิดของเจ้าอยู่แล้วคาลอสควงผมให้เดินออกไปจากระเบียง  แต่เดินไปไม่กี่ก้าวก็หันกลับไปพูดอีกครั้ง

 

อ้อ! และถ้าเจ้าไม่มีใครอยากคุยด้วย จะกลับก่อนข้าก็ไม่ว่า

 

“….” ผมค่อยเดินตามคาลอสเรื่อยๆ  คาลอสมาหยุดอยู่ที่จานบุฟเฟต์ที่มีอาหารมากมาย

 

เจ้าไปอยู่กับมันทำไมคาลอสพูดแล้วหยิบของว่างเป็นชิ้นๆ ใส่จานใบเล็ก

 

มัน? ผู้ชายคนเมื่อกี้หน่ะหรอผมยืนอยู่ที่เดิมตอบคำถามคาลอส

 

 

ใช่เจ้าก็รู้นะเซียน่าว่า มัน! เป็นยังไงคาลอสหันหน้ามาประจันกับผมคล้ายกำชับ

 

“?? เป็นยังไงหรอผมถามตรงๆ

 

เจ้านี่มัน……..…กินซะ

 

อะ อื้อ..” อยู่ดีๆคาลอสก็หยิบขนมยัดปากผมซะงั้น  แล้วคาลอสก็ก้มหยิบขนมหวานต่อ  ผมจึงจำใจกิน ว่าแต่อร่อยดีแฮะ

 

อ้อ! ข้าลืมไปเจ้าความจำเสื่อมนิหน่า    เซียน่าข้า…”คาลอสหันหลังมาอีกทีร่าบางก็ไม่ได้ยืนที่เดิม  ร่างหนาจึง ชะเง้อมองรอบตัว

 

คาลอสขนมที่นายหยิบมาก่อนหน้านี้มีตรงไหนอยู่ๆร่างบางก็เดินมาพร้อมกับขนมมากมายในจานใบเล็ก

 

ห๊ะ! นี่เจ้าละสายตาข้าเพราะไปหาขนมงั้นหรอ

 

อื้มทำไมหรอ ที่นายเอายัดปากฉันเมื่อกี้  อร่อยดี

 

เซียน่า….อย่าไปไหนโดยไม่บอกข้าอีกเข้าใจไหม

 

วังก็มีทหารตั้งมากมาย  นายจะกลัวอะไรเล่า ทำหยั่งกะว่าฉันเป็นเด็กไปได้ชิ”  ผมสะบัดหน้าไปอีกทา

 

จุ๊บ!

 

นายนี่!!!……” ผมถูกคาลอสหอมแก้ม  ผมจึงหันหน้ากลับเพื่อจะเอาเรื่องแต่องค์ราชาไดม่อนและราชินีเดินมาทางนี้เสียก่อน ผมจึงหยุด

 

ได้เวลาพักผ่อนแล้วละจ๊ะ

 

  หลังจากกล่าวอำลาและขอบคุณผู้ที่มาร่วมงานแล้ว   ผมและคาลอสเดินมาตามทางที่มีตะเกียงไฟตามทาง ด้านหน้าองค์ไดม่อน  ราชินีโรส องค์ฟรานและราชินีมารี(พ่อแม่เซียน่า)เป็นผู้นำทางส่วน นมและองค์รักเดินตบท้าย

 

ตามธรรมเนียม…..พ่อกับแม่ส่งลูกได้แค่ตรงนี้  ขอให้เจ้าทั้งสองครองรักตราบนิรันดรองค์ฟรานพูดแล้วลูบศีรษะผม ใบหน้าเปื้อนยิ้ม

 

แม่รักเจ้า เซียน่า…” ราชินีมารีโผเข้ากอดผมด้วยความหวงแหน ผมก็อดกอดตอบไม่ได้

 

ต่อจากนี้เจ้าทั้งสองจะต้องมีภาระหน้าที่อันใหญ่หลวง พ่อกับแม่ขอให้เจ้าทั้งสองจงมีสติในการไต่ตรอง ตัดสินใจในทุกๆเรื่อง อีกอย่าง….ฮึ่ม

 

องค์ไดม่อนกำลังจะพูดแต่กระแอมออกมาแทนแล้วมองไปทางราชินีโรสที่กำลังยืนเคียงข้าง

 

อ้อ..ใช่มีอีกเรื่องที่สำคัญไม่แพ้กันราชินีโรสยิ้มมาทางผม 

 

“…..”ผมยิ้มกลับโดยไม่ได้พูดอะไร

 

คู่ครองถ้าจะให้สมบูรณ์ ก็จะต้องมีบุตรเพื่อเป็นผู้สืบทอดบัลลังค์

 

“…..0////0…..”

 

ฉ่า…..

 

มีหลานให้แม่ไวๆนะเซียน่า

 

เรื่องนี้สบายใจได้เลยเพค่ะคาลอสตอบแทน โดยทำท่าทางยียวนมองมาทางผม

 

เพค่ะ…” ผมตอบกลับสั้นๆ

 

อื่มรุ่งเช้าพ่อกับแม่จะจัดเตรียมไข่ดิบไว้สำหรับเจ้าทั้งสองนะ องค์ราชา  องค์ราชินี

 

>////   หน้าผม 

 

*^_^*     >     หน้าคาลอส

 

ทั้งผมและคาลอสเข้ามาในห้อง  ผมยังคงยืนอยู่หน้าประตูไม่ขยับไปไหนจากนั้นหันหลังกลับไปทางประตู แต่ร่างสูงเดินนำหน้าผมไปแต่ก็หยุดลงเพราะไม่เห็นผมเดินตามเข้ามาด้วย

 

ทำยังไงดี! ผมจะพูดยังไงให้เค้าเปลี่ยนใจดี

 

ความต้องการคนเรายิ่งห้ามยาก ผมควรทำยังไงดี

 

ในหัวผมตอนนี้คิดถึงสิ่งที่ต้องเกิดหลังจากนี้แน่นอน ผมก็ผู้ชายนะ เคยดูละคร มีทั้งทษฎีและปฏิบัติ รู้ว่าหลังจากแต่งงานส่วนใหญ่มักจะมีอะไรกัน  แล้วยังไงถึงผมจะอยู่ในร่างสาวงามแต่ความรู้สึกผมก็เป็นผู้ชาย  จะให้ผมมีอะไรกันกับผู้ชายเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว!!

(แกนั่นแหละคิดมากฮุๆๆPoker)

 

เซียน่าผมไม่รู้ว่าร่างสูงเข้ามายืนใกล้ผมมากแค่ไหน เมื่อไหร่เพราะสมองผมกำลังประมวลให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้

 

“…….” คิดหนัก

 

เฮ้..เซียน่าเสียงกระซิบจากร่างสูงทำให้ผมสะดุ้ง ผมจึงเด้งตัวหันหลังกลับทำให้จมูกผมชนกับแก้มคาลอสอย่างจัง

 

หะ…” ผมไม่แม้แต่มองร่างสูง หลบสายตาเป็นว่าเล่น บ้าจริง! ถึงไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ

 

“…..”

 

เมื่อได้สติผมรีบยกมือทั้งสองข้างปิดปากตัวเอง  ขยับตัวเบี่ยงออกไปด้านข้างเพราะเห็นท่าไม่ดี

 

คาลอสเองก็ปล่อยให้ผมเดินผ่านไป

 

ผมเดินไปเรื่อยๆ มาหยุดห้องที่มีโซฟาขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้องหนึ่งชิ้นโดยรอบห้องก็ตกแต่งสวยงามด้วยผ้าม่านใหญ่ เครื่องของใช้ต่างๆ

 

เซียน่า….” ผมหันตามเสียง คาลอสยืนมองมาทางผมจากนั้นก็ปรี่เข้ามาหาทำให้ผมถอยหลังไปอัตโนมัติ  

 

อ๊ะ!” ผมถอยไปไปเรื่อยๆจนสะดุดล้มบนโซฟาตัวยาว

 

 

เฮ้ย! เดี๋ยว! คาลอส!”  คาลอสทับตัวลงมาอีกทีทำให้ผมขยับตัวหนีไปไหนได้ลำบาก ผมจึงล่ำลักพูดออกมาอย่างหวาดหวั่น

 

.............................50%.............................

 

ไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรต่อ คาลอสก็ครอบครองริมฝีปากผมซะก่อน

 

 

แต่ผมไม่เปิดปากให้อีกคนเข้ามา  ฝ่ามือก็พยายามดันใบหน้าให้ออกห่าง แต่แรงหญิงหรือจะสู้แรงชาย

 

ข้อมือถูกจับรวบด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว

 

สายตาผมประสานกับคาลอส รับรู้ได้ว่าตอนนี้อารมณ์เค้าพุ่งพล่านมาก 

 

อย่านะ คาอื้อ!” คาลอสจับคางผมให้เชิดขึ้นเพื่อให้ผมเปิดปากและระดมจูบผมไม่ยั้ง

 

จูบที่รุนแรง ตอนนี้กลบเป็นจูบที่นุ่มนวลและอ่อนโยนจนผมคล้อยตาม  แต่ผมก็ยังไม่หยุดดิ้น

 

อื้ม..คา คาลอสฮื้อ..”

 

จุฟ จุฟ

 

คาลอสค่อยเลื่อนริมฝีปากลงมาจากริมฝีปาก คาง  คอ ใบหู ทั้งพรมจูบและขบเม้น

 

คาลอส...” ปากหนาเลื่อนต่ำลงมาถึงเนินอกผม ขยับตัวออกแล้วจ้องเนินอกผมอยู่นาน

 

ผมจึงใช้จังหวะนี้ดันร่างหนาให้ออกจากตัว ด้วยแรงทั้งหมด

 

ตุบ!

 

คาลอสนายเป็นผู้ชายนะ!” ผมพูดหลังจากที่วิ่งมาหลบด้านหลังโซฟาที่โล่ง

 

ใช่ก็ข้าเป็นชายชาตรี

 

ใช่! นายเป็นผู้ชายนายจะข่มขืนฉันรึไง! ฉันไม่ได้เต็มใจนะ!”

 

แล้วทำไมเจ้าถึงไม่เต็มใจเซียน่า!” ร่างสูงลุกจากพื้นทันที

 

ถ้าฉันบอกความจริงนายจะฟังฉันไหมละ

 

“…” คาลอสไม่ตอบเพียงแต่เอียงคอและทำหน้าเข้มขรึม ดั่งเดิม

 

เพราะฉันเป็นผู้ชายไง!!” ผมพูดเต็มเสียงด้วยความสัตย์จริง 

 

ให้ตายเค้าจะเชื่อผมไหมเนี่ย

 

“…ฮ่อร่างสูงถอนหายใจเฮือกใหญ่กับคำตอบที่เลี่ยงจะมีสัมพันธ์สวาทกับตนในค่ำคืนสมรสนี้

 

ผมมาจากอีกมิติหนึ่ง ที่แห่งนั้นฉันเป็นน้องชายคนเล็ก มีครอบครัว มีพี่ชาย แต่หลังจากผมถูกรถชนวิญญาณของผมก็กลับเข้าร่างไม่ได้ ผมถึงได้เข้ามาอยู่ในร่างเซียน่าแทน…” ผมจ้องหน้าคาลอสด้วยหวังจะให้เค้าเชื่อในสิ่งที่ผมพูดเพราะผมจำเรื่องราวได้เพียงเท่านี้จริงๆ

 

“…..” ร่างสูงไม่ตอบแต่กลับประสานสายตากับผม

 

มันคือเรื่องจริงได้โปรดเชื่อผมผมพยายามเกลี่ยกล่อมให้คาลอสเชื่อผมแต่ก็ยังไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากร่างใหญ่

 

หึ...” คาลอส ยิ้มร้าย

 

“….”

 

เรียกแทนตัวเองว่าผมงั้นหรอ? เจ้ากำลังปั่นหัวอะไรข้าอีกเซียน่าร่างสูงพูดออกมาอย่างหัวเสีย

 

“….”

 

“…..เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่!”

 

ผมไม่ได้จะปั่นหัวคุณนะแต่ทุกอย่างที่ผมพูด มันคือเรื่องจริง  คนที่ยืนข้างหน้าคุณตอนนี้ไม่ใช่เซียน่าที่คุณเคยรู้จักเพราะวิญญาณที่อยู่ข้างในนี้ไม่ใช่เธอ!”

 

แล้วยังไงก็แค่วิญญาณที่อยู่ข้างในไม่ใช่นางแต่ร่างกายก็เป็นของนางไม่ใช่รึไง

 

กะ ก็ใช่

 

ไม่เป็นไร ข้าไม่ถือละกันคาลอสรีบปรี่เข้ามาหาผม  ผมจึงรีบวิ่งหนีไปอีกทาง

 

หมับ!

 

จับได้แล้วคาลอสโอบเอวผมจากด้านหลังพร้อมลูบไล้ร่างกายผมทันที

 

อย่านะ! อย่าทำแบบนี้ ผมเป็นผู้ชายนะ…” เมื่อร่างกายถูกสัมผัส ผมกลับรู้สึกขนลุกซู่ เรี่ยวแรงหดหาย

 

อืมม…” คาลอสจับตัวผมให้นอนราบกับเตียง ซึ่งผมก็ไม่รู้ตัวว่าถูกพามาตั้งแต่เมื่อไหร่

 

ตุบ!

 

คาลอสทับตัวผมอยู่ด้านบนใช้ขายาวคล่อมตัวผมไว้แล้วยืดตัวเพื่อถอดเสื้อออก  เผยให้เห็นมัดกล้ามเป็นลอนๆ จนผมอิจฉา  จากนั้นล้มตัวลงมาหาผมที่มองตาค้าง

 

 

ไม่เอานะยะ อย่าผมร้องเมื่อคาลอสก้มหน้ามาไซร้ซอกคอและพรมจูบไปทั่ว  จากนั้นมือหนาก็ไล้ตามสรีระร่างกายผม  จนมาถึงจุดอันตราย

 

ทำให้ผมสะดุ้งตัวทันที  แต่ก็สู้แรงคนด้านบนไม่ได้

 

อย่า!!” ผมส่งเสียงพร้อมจับแขนคาลอสที่พยายามจะสอดฝ่ามือเข้ามาเพื่อลูบไล้

 

แต่คนด้านบนไม่ยอมฟัง ยังคงเดินหน้าต่อไป

 

อื้ออออ! อย่านะ  คะ คาลอส อย่าทำ บะ แบบนี้ร่างหนาสอดฝ่ามือเข้ามาลูบคลำจุดศูนย์กลางลำตัวผมอย่างเชี่ยวชาญ 

 

จุฟ จ๊วฟ

 

มืออีกข้างก็ใช้แกะชุดให้ร่นลงมาใต้นม  แล้วใช้ปลายลิ้นร้อนลากไล้ทั้งดูด เม้ม จนเกิดเสียงน่าอาย

 

 

ไม่!! ขอร้องเถอะฮืออออขณะที่คาลอสจะถอดชั้นในชิ้นล่างผมออก  ผมจึงใช้มือยื้อชั้นในผมไว้ไม่ให้เค้าถอดออกแล้วไม่ไหวปล่อยโฮ ออกมาทันที

 

เซียน่า…” คาลอสดูตกใจไม่น้อยกับปฏิกิริยาผม

 

 

มือหนาหยุดการกระทำและมองผม  คาลอสมองผมทั้งที่ผมยังร้องไห้อยู่แบบนั้นไม่มองคนตรงหน้าเพราะได้แต่ร้องไห้เอาเป็นเอาตาย

 

 

ฮืออออ ไม่เอานะ  ไม่เอา ผมกลัว

 

 

ไม่ร้องนะเซียน่า…” คาลอสใช้นิ้วเกลี่ยแก้มผมเพื่อเช็ดน้ำตาที่ยังไม่หยุดไหล

 

 

สัญญากับผมก่อน ฮึก วะ ว่าจะไม่ทำแบบนี้ ฮือ อีกผมพูดไปด้วยสะอึกไปด้วย

 

 

ข้า….” คาลอสคิดหนักเพราะคำพูดชายพูดไปแล้วไม่คืนคำ แต่เรื่องแบบนี้มันทรมานเค้าชัดๆ

 

ร่างหนาก้มหน้าลงพลางใช้ความคิด

 

สัญญากับผมนะ

 

ฮ่อ…”

 

ฮึก ฝุดผมสูดน้ำมูกและจ้องหน้าอีกคนเพื่อรอคำสัญญา

 

ข้าจะไม่ข่มเหงเจ้าก็ได้ข้าจะรอวันที่เจ้าเต็มใจทั้งร่างกายและจิตใจให้กับข้าก็ได้

 

“….”

 

แต่ตอนนี้ข้าคงต้องทำอะไรซักอย่างแล้วหล่ะคาลอสคลานลงจากเตียง แล้วยืนขึ้น

 

O.O!!  >> หน้าผม  

 

-_-!  >> คาลอส

 

“…….”

 

“…….” ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากผมและคาลอสเพราะผลของการปลุกสวาทเมื่อซักครู่นี้ ทำให้มังกรคาลอสผงาดขึ้นโดยที่ผมก็ไม่ได้สังเกตแต่พอเค้าลุกขึ้นเท่านั้นเหละ

 

ข้าต้องใช้เวลาซักครู่เจ้าทำให้ข้าเป็นแบบนี้ รู้ตัวบ้างไหม

 

“….” พยักหน้าอย่างเดียว

 

แล้วไม่ต้องแทนตัวเองว่า ผม อีกข้าไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

 

“…” พยักหน้าต่อ

 

จากนั้นร่างสูงพุ่งเข้ามาหาผม ใบหน้าประจันกันห่างเพียงคืบ ผมกลั้นหายใจด้วยความตกใจ

 

ขอข้าจูบเจ้าหน่อย

 

“….” หน้าแดงซ่าน

 

ไม่ตอบถือว่าตกลง

 

ดะ เดี๋ยว..แค่จูบผมเอนตัวไปด้านหลังก่อนที่คาลอสจะพุ่งเข้ามา

 

ใช่  แค่จูบ

 

จุฟ 

 

จูบนี้ผมบอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง  แต่ผมไม่รังเกียจจูบนี้เลย

 

อื้มม อือออ

 

ให้ตายคาลอสพูดแล้วถอนตัวออกจากผมตรงดิ่งไปยังห้องน้ำที่อยู่ห่างออกไป

 

ฮ่อ…” ผมถอนหายใจด้วยความโล่งใจ ที่อย่างน้อยคาลอสก็เป็นคนรักษาคำพูด จากนั้นมือผมก็ทาบกับริมฝีปากตัวเองพร้อมยิ้มออกมาเล็กน้อย

 

ฮึ่ย! บ้าหน่า…” พูดจบก็จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง

 

นอนทั้งอย่างนี้เหละพรุ่งนี้ค่อยอาบน้ำละกัน ผมพูดกับตัวเอง

 

ผมวางหมอนพร้อมล้มตัวลงนอน จากนั้นก็มีเสียงเล็ดลอดเข้ามาให้ผมได้ยิน

 

อ๊า!! ซี๊ดดดดดด อ่า  อ่า อ่า  เซียน่า  อ่า

 

O////O

 

ผมตาโต  ใช้มือปิดหูไว้

 

บ้าจัง!!

 

อ่า  อ่า  อื้มมมม อือ อือ  อ่า

 

ผมบิดตัวซ้ายขวา

 

อ๊า!!!

 

บ้าๆๆจริงเลยเฮ้ย!!” ผมตกใจเมื่อมีมือมาจับที่เอวผมเพราะใช้หมอนปิดหูไว้ หันหลังให้ห้องน้ำ

 

แต่เป็นคาลอสนี่เอง  แต่สภาพที่ออกมาจากห้องน้ำนี่ซิ

 

นี่!!คาลอส! จะบ้าหรอทำไมไม่สวมชุดนอนร่างหนาเปลือยกายออกมาจากห้องน้ำ ใครจะไม่ตกใจ (เป็นฉันก็ตกใจฮี่ๆ> Poker)

 

ข้าไม่ชอบสวมชุดตอนนอน

 

ไม่ได้!ต้องใส่

 

ผมรีบไปหยิบชุดนอนมาให้คาลอสทันที  (ชุดนอนที่นี่จะคล้ายชั้นในที่เป็นผ้าโปร่งค่ะ)

 

ใส่ซะผมยื่นให้โดยที่ไม่มอง

 

ไม่ถ้าเจ้าอยากให้ข้าสวมใส่ก็สวมให้ข้าเลยซิ

 

นี่นาย…” จะตอบโต้ก็หันไปประจันหน้า แต่ไม่วายมันเหลือบเห็นทุกทีซิน่า

 

งะ งั้นหันหลังก่อน

 

หืมมม

 

ซิ หันหลังไปผมคลี่ชุดพร้อมสวมใส่ให้อีกคนลวกๆ

 

เสร็จแล้ว

 

“…..” คาลอสหันมายักคิ้วใส่ผม

 

อะ อ้อ ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว! นายนอนก่อนเลยนะ

 

ทำไมเจ้าหน้าแดงอย่างนั้นล่ะ

 

ห๊ะ!! ก็ฉันร้อน อยากอาบน้ำจะแย่ผมเดินเลี่ยงไปที่ห้องน้ำทันที

 

ฟู่ว  ผ่านไปหนึ่งวันผมถอนหายใจกับตัวเองเมื่อเข้ามาชำระร่างกายในห้องน้ำที่มีบ่อน้ำขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง ที่กระทบกับแสงจันทร์

 

ผมจึงรีบถอดชุดออกแล้วค่อยสาวเท้าลงในบ่ออย่างใจเย็น

 

อ่า  สบายจังเลย

 

………………………………………………..

มารายงานตัวแล้วจ้าาาาาาา ^^

ขอให้สนุกกับนิยายของโปกเกอร์น้า

ถ้าผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ 

"รักทุกคนง่ะ อยากบอกว่าคิดถึงฝุดๆ

ความคิดเห็น