ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ทัศนศึกษา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 164

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2564 11:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทัศนศึกษา
แบบอักษร

 

วันเวลาผ่านไป ตอนนี้พี่อินมาส่งฉันที่โรงเรียนเหมือนเดิมแค่เช้ากว่าปกติเพราะว่าวันนี้โรงเรียนของฉันพาไปเที่ยวจ้าาา

"อ่ะ"พี่อินยื่นแบงค์พัน3ใบให้ฉัน

"ไม่เอาหรอก ผักหวานมีแล้ว" ฉันบอกพี่อิน

"เอาเก็บไว้ก็ได้" พี่อินบอกต่อ

"แต่..." ไม่กล้าเอาหรอกจริงๆนะ

"เอาไปครับเก็บไว้นะ"แล้วพี่อินก็ยัดเงินนั้นลงในกระเป๋าฉัน

"ห้ามปฏิเสธ พี่ให้ เอาเก็บไว้" พี่อินพัดขัดขึ้นเมื่อเห็นฉันกำลังจะหยิบเงินออกมาคืนให้

"ขอบคุณค่ะ" ส่วนฉันก็ต้องจำใจรับไว้

"มากอดหน่อย เดี่ยวไม่เจอกันหลายวัน คิดถึงมากแน่ๆเลยไอ้จิ้มลิ้ม"พูดจบพี่อินก็คว้าฉันไปกอดฉันเองก็กอดพี่อินเหมือนกัน

พี่อินกอดฉันนานมากส่วนปากก็หอมลงมาบนหัวฉันเรื่อยๆ ไม่นานเราสองคนก็ผละออกจากกันพี่อิน พี่อินหอมมาที่หน้าผากฉันส่วนฉันก็หอมแก้มพี่อินกลับไป

"เดี่ยวผักหวานจะไลน์หาและโทรหาเรื่อยๆนะคะ" ฉันบอกพี่อิน

"ครับ" ฟอดพี่อินหอมหน้าผากฉันอีกครั้ง

"บายๆค่ะ" ฉันโบกมือลาพี่อินก่อนลงจากรถ ไปรอขึ้นรถทัวร์กับเพื่อนๆ

 

/อิน/

มาส่งผักหวานขึ้นรถไปทัศนศึกษา ตอนนี้ผักหวานลงจากรถผมไปแล้ว นั่งรอขึ้นรถทัวร์อยู่กับเพื่อนๆของเธอ ส่วนผมก็นั่งอยู่ในรถตัวเองนี่แหละครับรอให้ผักหวานขึ้นรถไปก่อนถึงจะกลับ ผมว่าผมต้องคิดถึงเธอมากแน่ๆ ไม่อยากจะห่างจากเธอเลยครับ ผมนั่งอยู่ไม่นานรถทัวร์หลายคันก็เคลื่อนตัวออกไป ผมเองก็คงต้องกลับแล้วเหมือนกัน

"ไงมึงไปไหนมาแต่เช้ามืด" ไอ้เอที่เห็นผมลงจากรถปุ้บก็ถามปั้บเลยครับ

"ไปส่งผักหวานมา" ผมตอบมัน

"อ้าวน้องจิ้มลิ้มไปไหนอ่ะ" ดูมันเรียกผักหวาน

"ไปเที่ยวอ่ะ"ผมตอบไป

"ทัศนศึกษาอ่ะน่ะ"ไอ้พลถามต่อ

"เออ" ผมตอบ

"หงอยแดกเลยสิมึง" ไอ้เอมันว่า

"อือ" ผมตอบออกไปเสียงอ่อย

"เป็นเอามาก" ไอ้เตอร์มันว่าผมต่อ พวกห่านิ

"พวกมึงไม่เข้าใจไง"ผมโวยวายใส่พวกมันเลยครับ

"เข้าใจดิ เข้าใจว่ามึงติดน้องจิ้มลิ้มมาก ไม่อยากให้ห่างไปไหน" ไอ้พลมันว่าพร้อมทำท่าทำทาง

"นี่เป็นแค่แฟนนะ ถ้าได้เป็นเมียจะไม่ขังไว้ในบ้านเลยหรอว่ะ"ไอ้เตอร์มันว่า

"เออว่ะ" ไอ้เอกับไอ้พลมันเห็นด้วยกับไอ้เตอร์

"ทำงานไปพวกไม่มีใครเอา" ผมว่าพวกมันก่อนจะเดินเข้าไปด้านในที่เป็นห้องพักผ่อน โทรหาผักหวานคุยกันสักพักก็วางสายเพราะผมก็ต้องไปทำงาน

 

@Farm Heart of dreams

ฟาร์ม หัวใจของความฝัน

 

ตอนนี้พวกเราทุกคนมาถึงปลายทางเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ที่นี่น่าอยู่มาก ต้นไม้ธรรมชาติเต็มไปหมด ตั้งแต่ทางเข้าจนถึงที่จอดรถข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้และดอกไม้นานาพันธ์ุ ตกแต่งกันได้อย่างลงตัว ที่นี่เป็นทั้งรีสอร์ทและสถานที่ท่องเที่ยว จัดสรรสัดส่วน เป็นโซนอย่างลงตัว

พอทุกครลงจากรถเสร็จก็ลงไปรวมตัวกันในอาคารรองรับ รอฟังรายระเอียดและชี้แจงจากครูอาจารย์ สักพักนึงมีผู้ชายวัยกลางคนแต่งตัวคล้ายชุดคาวบอย หน้าตาและรูปร่างยังคงดูดีแม้อายุจะมาก เดินมาพร้อมอาจารย์ท่านหนึ่งในโรงเรียนของฉัน

"นักเรียนครับ ฟังทางนี้หน่อยครับ" เสียงอาจารย์ที่เดินออกมาพร้อมผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นสร้างคสามสนใจให้กับนักเรียนหันไปมอง

"ผู้ชายที่นักเรียนเห็นยืนอยู่กับอาจารย์เขาคนนี้คือคุณขุนเขาเจ้าของสถานที่แห่งนี้ ซึ่งทางเราก็ได้รับอนุญาตจากคุณขุนเขาว่าสามารถนำนักเรียนมาทัศนศึกษาได้ ก็ต้องขอบคุณมากๆ" อาจารย์แนะนำให้พวกเราได้รู้จักและกล่าวขอบคุณ พวกเรานักเรียนจึงกล่าวขอบคุณตาม

"ไม่เป็นไรครับทางเรายินดีอย่างยิ่งครับที่จะรับนักเรียนมาทัศนศึกษาหาความรู้ในฟาร์มเรา สำหรับที่พักและอาหารทางเราได้ทำการจัดเตรียมตามที่ทางโรงเรียนติดต่อมาแล้วหากมีปัญหาอะไรสามารถติดต่อและแจ้งได้เลยครับ ส่วนวันพรุ่งนี้ที่จะเข้าเยี่ยมฟาร์มเราผมเองและพนักงานในฟาร์มจะเป็นผู้นำทีมให้กับพวกคุณเองครับ" คุณขุนเขาพูดบอกและแจ้งให้เราทราบเรื่องที่พักและอาหาร หลังจากนั้นอาจารย์ก็แจกกุญแจห้องพักให้เป็นกลุ่ม แล้วให้พวกเราไปเก็บกระเป๋าให้เรียบร้อยแล้วออกมากินข้าว หลังจากกินข้าวทำไรอะไรเสร็จเรียบร้อยทุกคนก็ไปอาบนำ้ชำระร่างกายเตรียมเข้านอน แต่ฉันอาบนำ้เสร็จก่อนเพื่อนเลยบอกเพื่อนไปเดินเล่นข้างนอก ออกมาก็มีนักเรียนบางส่วนที่นั่งเล่นอยู่ข้างนอก เดินออกมาเล่นข้างนอก เดินออกมาเรื่อยๆก็เห็นชิงช้าใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงนี้ห่างจากรีสอร์ทไม่ไกลมากนัก แต่สงบดี เดินเข้าไปแล้วคอลไลน์ไปหาพี่อิน คุยกันสักพักใหญ่ก็วางสายเพราะพี่อินต้องไปช่วยเพื่อนไปเอารถมาซ่อมเนื่องจากมีรถเสีย ฉันยังไม่กลับเข้าไปนอนยังคงนั่งเล่นที่เดิมคิดถึงแม่กับยายและพี่อินมาก เมื่อช่วงเย็นหลังจากกินข้าวเสร็จก็โทรไปหาแม่ แม่ก็กำชับให้ดูแลตัวเอง ฉันรู้ว่าแม่เป็นห่วงฉัน

"ฟักข้าว..."

ความคิดเห็น