ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชานมไข่มุกเป็นเหตุ

ชื่อตอน : ชานมไข่มุกเป็นเหตุ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 60

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2564 11:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชานมไข่มุกเป็นเหตุ
แบบอักษร

 

"แต่ผักหวานต้องไปช่วยแม่ขายของนะ"

"รู้แล้ว ไปแปบเดียว" เธอทำหน้างอครับ งอแงเก่งจังเลย

"ถึงแล้วรอในรถแปบนึงนะ" มาถึงอู่อีกสาขาแล้วครับ ผมต้องลงไปเอาอะไหล่เลยบอกผักหวานให้รออยู่ในรถ

"ผักหวานไปด้วยได้ไหม" เธอบอกคงไม่อยากอยู่คนเดียวสินะ แต่...

"ไม่ได้ พี่ไปแปบเดียว เดี่ยวขากลับจะซื้อชานมไข่มุกให้" ต้องเอาของโปรดมาล่อครับ เธอถึงจะเชื่อฟัง

"ก็ได้ค่ะ แต่ผักหวานไม่ได้เห็นแก่ของกินนะคะ" ดูข้ออ้างเธอสิ5555

"ครับ"

 

ยกอะไหล่ขึ้นรถเสร็จก็พาผักหวานกลับ และไม่ลืมที่สัญญาไว้กับเขาแน่นอน ตอนนี้เจ้าตัวกำลังนั่งดูดชานมไข่มุกอยู่ ไม่ได้สนใจผมเลย

"ผักหวาน" ลองเรียกดูหน่อย

"หือออ" ตอบผมครับแต่ปากยังดูดชานมไข่มุกอยู่

"กินด้วย"

"ไม่ได้ ของผักหวานนะ ทำไมพี่อินไม่ซื้อ ขอผักหวานทำไมมีนิดเดียวเอง" ดูเธอสิ ถ้าเป็นของโปรดนี่หวงจริงๆ

"แต่พี่เป็นคนซื้อนะ" แค่อยากแกล้งครับ555

"เดี่ยวผักหวานคืนเงินให้" แล้วเธอก็หาเงินในกระเป๋าครับ ดูสิครับหวงของกินขนาดไหน

"อ่ะ เอาไป" ยื่นเงินให้ผมครับ

"ไม่เอา"

"เอ้าาา" เริ่มงอแงแล้วครับ งอแงได้น่ารักมาก

"อยากกินชานมไข่มุกอ่ะ ไม่อยากได้เงิน" ผมมองหน้าเธอ เธอทำหน้าคิดหนัก เชื่อแล้วละครับว่าหวงจริง

"นิดเดียวนะ" ยื่นแก้วชานมไข่มุกมาตรงหน้าผม ผมก็ดูดชานมไข่มุกในแก้วหายไปครึ่งนึงที่เธอกินเหลือ

"พี่อิน!! บอกว่านิดเดียวไง ฮื่ออ ดูสิ จะหมดแล้ววว" งอแงใหญ่เลยครับ

"ก็พี่หิว" ผมพูดจบเธอก็สบัดหน้าหนีผม จริงจังขนาดนั่นเลยหรอว่ะ

"ขอโทษครับ วันหลังพี่พาไปซื้อใหม่ จะไม่แย่งแล้ว" ผมพูดพร้อมยื่นมือไปลูบหัวคนตัวเล็กกว่าอย่างอ่อนโยน แต่เธอไม่พูดกับผมเลย

"ผักหวานครับ" ผมเรียกเธอก็ไม่ตอบ จนมาถึงบ้านเธอ ผักหวานยกมือไหว้ขอบคุณผมเสร็จก็รีบเปิดประตูลงไปเลยครับ แล้วผมต้องง้อยังไงดีครับเนี้ย พึ่งจะจีบก็โดนงอนซะแล้ว อ้ากกกกก

"ผักหวานเป็นอะไรลูก หน้ามุ้ยเชียว" ยายทักฉันขึ้นหลังจากเห็นฉันเดินเข้าบ้านด้วยใบหน้าบึ้งตึง

"พี่อินแกล้งผักหวาน อุ๊บ" งื้อออ ฉันเผลอตัวพูดออกไปได้ไงเนี้ย

" ใครอะไรนะผักหวาน" ดีหน่อยที่ยายหูไม่ค่อยดี ไม่งั้นยายรู้แน่เลยว่าฉันกำลังโดนพี่อินตามจีบ

"เปล่าจ้ะยาย ผักหวานขอตัวไปเปลี่ยนชุด ไปช่วยแม่ก่อนนะจ้ะยาย"

"จ้ะลูก รีบไปเปลี่ยนเลยไป"

"ฟอดด รักยายนะ" ฉันหอมแก้มยายและบอกรักยายแบบนี้ทุกครั้ง

 

วันต่อมา

"สวัสดีครับ ผักหวานอยู่รึป่าวครับ" ผมกล่าวสวัสดีแม่และยายของผักหวาน

"ทำการบ้านอยู่ในบ้านจ้ะ พ่อหนุ่มมีอะไรรึป่าว" ยายของผักหวานถามผม

"เอ่อ..คือ..." ผมไปไม่เป็นเลยครับจะให้ผมบอกยังไงล่ะ ว่าผมมาง้อผักหวานผักหวานงอลผมอยู่

ไหนจะเรื่องจีบผักหวานอีก แม่กับยายของผักหวานจะยอมรับผมรึป่าว

"มีอะไรึป่าวจ้ะอิน" คราวนี้เป็นแม่ของผักหวานถามผม ผมหันไปสบตากับท่าน ก่อนจะตัดสินใจพูดออกไป เอาว่ะ เป็นไงเป็นกัน อยากได้ลูกสาวเขาต้องเข้าตามตรอกออกตามประตูแหละว่ะ

"คือผมมาง้อผักหวาน ผักหวานงอลผมอยู่" แม่และยายของผักหวานหันมามองผมเป็นตาเดียว

"งอล งอลอะไรกันหรอ แล้วทำไมถึงงอล" แม่ผักหวานยิงคำถามใส่ผม

"คือว่า ผมกำลังจีบผักหวานอยู่ เมื่อวานผมแกล้งน้องครับน้องเลยงอล" ผมพูดความในใจออกไป

"จีบ จีบผักหวานน่ะหรอ"

"ใช่ครับ ผมกำลังจีบผักหวาน ผมแอบชอบน้องมา3ปีจะ4ปีแล้ว ผมชอบน้องจริงๆ ผมจริงจังและจริงใจต่อน้อง ผมจะขออนุญาตจีบน้องได้ไหมครับ" ผมพูดความในใจออกไปรู้สึกโล่งอกที่ได้พูดที่เหลือก็รอดูว่าแม่ของน้องจะยอมรับผมได้ไหมและน้องจะใจอ่อนจีบรึป่าว

"อินแน่ใจหรอ น้าไม่ห้ามถ้าผักหวานคิดจะมีแฟนน้าให้ผักหวานตัดสินใจเอง แล้วอินล่ะแน่ใจจริงๆใช่ไหม น้าไม่อยากเห็นผักหวานเสียใจ" แม่ของผักหวานพูดออกมาพร้อมกับสบตาผมเพื่อหามั่นใจและความจริงใจ ซึ่งผมเองก็ไม่หลบตา

"ครับผมมั่นใจ ผมอายุกว่าผักหวานมากก็จริง ผมผ่านการเคยมีแฟนมาแล้ว มีผู้หญิงเข้าหาก็จริงืแต่ผมอยากจะบอกว่าผมจริงจังและจริงใจต่อผักหวาน ตั้งแต่ผมเจอผักผ่านและรู้สึกชอบผมก็ไม่เคยมีใครไม่เคยมองใคร ผมมองผักหวานแค่คนเดียวมาโดยตลอด ผมมองน้องมาหลายปีแล้วและตอนนี้ความรู้สึกผมยังเหมือนเดิมอาจจะมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซำ้ไป ผมไม่สัญญาว่าจะไม่ทำให้ผักหวานเสียใจแต่ผมจะพิสูจน์ให้เห็น" ผมร่ายยาวออกมา พูดแสดงความจริงใจออกมาให้แม่และยายผักหวานฟัง

"แม่ก็ไม่ว่าถ้าจะจีบผักหวาน แต่ผักหวานล่ะน้องรู้รึป่าว" ยายผักหวานพยักหน้าเห็นด้วย แม่ผักหวานพูดแบบนี้แสดงว่าให้ผมจีบผักหวานได้แล้วใช่ไหม ผ่านด่านแม่และยายไปเหลือแต่ผักหวาน

"แม่ค่ะ ผักหวานขอออกไปซื้อชานมไข่มุกได้ไหม" เสียงผักหวานตะโกนออกมาจากในบ้าน

"กินอีกแล้วน่ะชานมไข่มุกนะ เพลาๆลงหน่อย" แม่เธอดุกลับไป แต่ก็จริงของแม่เธอนะ

"แม่อ่ะ" เธอพูดพร้อมเดินออกมาจากในบ้าน เธอหน้ามุ้ยนิดหน่อยที่โดนแม่ขัดใจ

"พี่อิน! มาทำไม"เธออุทานออกมาเมื่อเห็นหน้าผม เธอจ้องหน้าผมเขม็งเลย คงจะยังงอลอยู่สินะ

"ทำไมพูดอย่างนั้นลูก ไม่น่ารักเลย" ยายของผักหวานพูดดุเธอนิดน่อยที่เธอแสดงท่าทีไม่น่ารักออกมา แต่สำหรับผม ผมว่ามันน่ารักนะ

"พี่เขามาหาผักหวานอ่ะ คุยกันไปนะแม่กับยายไปดูร้านก่อน"แม่เธอว่าเสร็จก็ลุกขึ้นไปในร้านเลยพร้อมกับยายของเธอด้วย ส่วนผักหวานยัยเด็กน่ารักของผมนะหรอ ตอนนี้ยืมกอดอกหน้ามุ้ยใส่ผมอยู่

"มาทำไมคะ"เธอถามผมเสียงแข็งพร้อมสบัดหน้าใส่ผมอีก

"พาไปซื้อชานมไข่มุก ไปมั้ย" ผมถามออกไป

"ไม่ไป"เธอปฏิเสธเสียงแข็ง

"หรอ งั้นก็ไม่เป็นไร ว่าจะเลี้ยงซะหน่อย"ผมแกล้งพูดออกไปเสียงเศร้า

"เห้ออ กะว่าจะเลี้ยงซะหน่อย" เมื่อเธอไม่ตอบผมก็แกล้งพูดออกไปต่อ

"งั้นกลับแล้วนะ อุตส่าหยุดงานจะพาไปเลี้ยงคงต้องกลับไปทำงานแล้วล่ะ" ผมทำท่าจะลุกออกไป

"ก็ได้ๆ ไปก็ได้" ในที่สุดเธอก็ยอมไปกับผมและวันนั้นทั้งวันเธอก็ตระเวนซื้อของกินไปทั่วโดยมีผมเป็นคนจ่าย..

ความคิดเห็น