ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : จะจีบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 64

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2563 20:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จะจีบ
แบบอักษร

 

"ขอเข้าห้องนำ้หน่อยได้ไหมครับ" ผมถามออกไปที่จริงไม่ได้จะเข้าห้องนำ้หรอก

 

"ได้จ้ะ ด้านหลังเลยจ้ะพ่อหนุ่ม"

 

"ขอบคุณครับ" ผมเดินออกไปทางห้องนำ้แล้วลัดเลาะเข้าไปในบ้าน ผมนี่ทำตัวเหมือนโจรขึ้นทุกวัน

________________________________

 

ผมขึ้นมาอยู่บนบ้านผักหวานเรียบร้อยแล้วและตอนนี้ผมก็ยืนอยู่หน้าห้องเธอแล้วด้วย ถามว่าผมรู้ได้ไง อย่าลืมสิครับผมตามเฝ้าไม่ห่างเหมือนไอ้โรคจิตจะไม่ให้รู้ได้ไงเนาะ

 

ผมค่อยๆเปิดประตูเข้าไป เห็นผักหวานกำลังนอนซมใต้กองผ้าห่มอยู่ ใบหน้าจิ้มลิ้มของเธอซีดอย่างเห็นได้ชัด ข้างๆตัวเธอมีถ้วยข้าวต้มที่กินหมดแล้ว ส่วนยาผมไม่เห็นไม่รู้ว่าได้กินหรือเปล่า ผมรู้ว่าเธอไม่ชอบกินยาและเป็นคนที่กินยายากมาก ผมนั่งลงข้างๆเธอปัดปอยผมที่ปลกหน้าออก เวลานอนเธอน่ารักมากจริงๆดูไร้เดียงสามาก เห็นเธอนอนพักแล้วก็ไม่อยากกวนถึงจะอยากอยู่ต่อก็เถอะ แต่เดี่ยวแม่เธอจะสงสัยเอา ผมค่อยลัดเลาะกลับเข้าไปในร้านเหมือนเดิม

"ไงมึง สบายใจยัง" มันพูดขึ้นเมื่อเห็นผมเดินกลับมาแล้วหันไปกินข้าวต่อ

"อือ"

"ถ้าจะขนาดนี้ ก็ขอแม่เขาเอาไปอยู่ด้วยเลยเถอะ" ดูมันแซะผม

"ทำได้ง่ายๆแบบที่พูดก็ดีสิ" ผมบอกออกไป ผมกับน้องยังไม่ได้เป็นอะไรกัน จีบก็ยังไม่จีบ ได้แต่ตามห่วงตามเฝ้าอยู่ห่างๆ

"ก็จีบเลยสิ จะรออะไรว่ะ ปีหน้าน้องก็ขึ้นมหาลัยแล้วระวัง หมาคาบไปก่อนนะเว้ย" มันบอกผม ก็จริงปีหน้าน้องก็ขึ้นมหาลัยแล้ว ต้องไปเจอโลกกว้างเจอคนมากมาย แล้วผมจะรอช้าอยู่ทำไมล่ะ

"อือ คงต้องถึงเวลาแล้วแหละ"

"ถึงเวลานานแล้วเหอะ 3ปีเกือบ4ปีที่ตามเฝ้าตามดูตามมอง จะรอช้าอยู่ทำไมละ"

ก็จริงผมมองน้องตั้งแต่น้องอยู่ม.ต้น จนตอนนี้ก็จะขึ้นมหาลัยแล้วผมคงต้องทำตามหัวใจจริงๆสักที

"ไงอิน ไปกินข้าวหรือไปดูลูกสาวแม่ค้าว่ะ" พี่เอกพี่ที่ทำงานที่อู่ แซวผม ทุกคนที่นี่รู้หมดว่าผมรู้าึกยังไงกับน้อง

"ไม่ใช่ไปดูเฉยๆนะพี่ แอบขึ้นไปถึงบนบ้านเขาด้วย" ไอ้พลว่าขึ้น

"ถ้าขนาดนี้รีบๆจีบจริงๆจังๆสักทีเหอะ " พี่เอกว่ายิ้มๆแซวผม

"ก็คิดว่าจะจีบจริงๆแล้วแหละ ไม่อยากรอแล้วเหมือนกัน"

"ฮิ้ววววว เฮียอินของพวกเราจะมีเมียแล้วเว้ย" พอผมพูจบทุกคนก็เริ่มสงเสียงแซวผมทันที

 

วันต่อมา

วันนี้ต้องไปโรงเรียนฉันตื่นขึ้นมาอาบนำ้แต่งตัว ถึงจะยังปวดหัวอยู่แต่ยังไงก็ต้องไปเรียน ฉันไม่ชอบขาดเรียน เพราะเดี่ยวจะเรียนไม่ทันเพื่อน

 

โรงเรียน🏨

"เป็นไงบ้างผักหวาน เห็นว่าไม่สบาย" คะนิ้งเพื่อนสาวคนสนิทของฉันเอง

"ไม่เป็นไรแล้ว ดีขึ้นแล้ว" ฉันบอกเพื่อนไป

"หน้ายังซีดอยู่นะผักหวานทำไมไม่พักอยู่บ้านก่อน" พะพลอยเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันหน้าซีด

"ไม่เอาอ่ะ ผักหวานไม่อยากหยุด"

"ดื้อจังเลยนะผักหวาน จะมาขยันเรียนอะไรตอนป่วยหะ" วิเวียนเอ่ยขึ้นดุๆไม่จริงจังนัก

เลิกเรียน...

ผักหวานเดินไปหน้าโรงเรียนเพื่อรอขึ้นรถเมล์

แต่มีรถกระบะมาจอดอยู่ตรงหน้า กระจกรถถูกเลื่อนลงมาเผยให้เห็นหน้าคนที่อยู่ด้านใน

พี่คนนั้น พี่อิน

"ขึ้นรถ" พี่อินพูดขึ้น

"ไม่เป็นไรผักหวานเกรงใจ" ฉันเกรงใจจริงๆนะ ไม่ได้กลัวพี่เขาเลย

"อย่าให้ต้องลงไปลากนะผักหวาน" พี่อินพูดออกมาพร้อมทำหน้าดุ

"แต่ว่า..."

"ขึ้นมาผักหวาน" ฉันยังไม่ทันพูดจบพี่เขาก็พูดตัดหน้าฉันมาก่อน ฉันเลยต้องขึ้นไปนั่งบนรถเขาจนได้

"หายรึยัง" เขาถามขณะเคลื่อนรถออกจากบริเวณหน้าโรงเรียน ฉันเงียบไม่ได้ตอบเขาเพราะไม่เข้าใจคำถามที่เขาถามออกมา

"ไม่สบายหายรึยัง" หืออ เขารู้ได้ไงว่าฉันไม่สบาย

"หายแล้ว แต่ยังปวดหัวอยู่" ฉันตอบพี่เขาไปจากนั้นบทสนทนาก็เงียบไปจนถึงหน้าบ้านฉัน

"ขอบคุณค่ะที่มาส่ง" ฉันพูดออกไปแล้วยกมือไหว้พี่เขา

"พรุ่งนี้จะมารับไปส่งโรงเรียน ห้ามปฏิเสธ" พี่อินบอกทำให้ฉันแปลกใจไม่น้อยจะไปส่งฉันทำไม จะปฏิเสธพี่อินก็พูดตัดหน้าไว้ก่อน พอพูดจบก็ขับรถออกไปเลย

"ใครมาส่งอ่ะผักหวาน" คนเป็นแม่ถามขึ้นเมื่อเห็นลูกสาวลงจากรถกระบะ

"พี่อินจ้ะแม่ คนที่มาส่งผักหวานวันฝนตก"

"อ้อ แล้วมาด้วยกันได้ยังไง" พยักหน้ารับรู้

"คือ...พี่เขาบังเอิญเจอผักหวานยืนรอรถ เลยอาสามาส่งจ้ะ"

"อืมๆ ไปเปลี่ยนชุดแล้วมาช่วยแม่ได้แล้ว"

"จ้ะแม่"

 

วันต่อมา

พี่อินมารับฉันไปส่งที่โรงเรียนจริงๆ

"เอาโทรศัพท์มาหน่อยผักหวาน" เขาจะเอาไปทำไมกันนะ

"เอาไปทำไมอ่ะพี่อิน" ไวกว่าความคิดก็ปากฉันนี่แหละที่ถามออกไป

"เอามาก่อน" พี่อินบอกแกมบังคับ ฉันจึงต้องเอาโทรศัพท์ให้พี่อินไป พี่อินกดอะไรยุกยิกๆแปบๆก็ส่งคืนมา

"เบอร์ ไลน์ เฟส ไอจี ของพี่" หืมมมม

"เลิกเรียนแล้วรอที่เดิมจะมารับ อ้อแล้วตอนพักเที่ยงไลน์มาหาด้วยนะ" เอ๊ะ ฉันเริ่มจะรู้สึกแปลกใจขึ้นทุกทีแล้วนะ พี่อินชอบทำอะไรให้ฉันงงตลอดเลยอ่ะ

"ทำหน้างงอีก ก็จะจีบไง" อ้ออออ

"อ้อออ ห๊ะ!!" จะจีบ พี่อินจะจีบฉันบ้าไปแล้ว ฉันเริ่มรู้สึกว่าหน้าฉันร้อนผ่าว หน้าฉันคงแดงมากแน่ๆ ไอ้หัวใจบ้าก็มาเต้นแรงอีก งื้อออ ฉันหันไปหาพี่อิน พี่อินจ้องหน้าฉันอยู่ก่อนแล้ว งื้อออ ผักหวานไม่ไหวแล้ว เขินนนน

"ผักหวานไปก่อนนะ สวัสดีคะ" ฉันยกมือไหว้เขาเสร็จก็รีบเปิดประตูรถสิ่งเข้าโรงเรียนทันทีเลย เขินมาก ทำไมต้องเขินขนาดนี้ด้วยนะ

ความคิดเห็น