kokomilk

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอน 1.1 | เหตุเกิดจากยืมเงิน 500

ชื่อตอน : ตอน 1.1 | เหตุเกิดจากยืมเงิน 500

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2563 08:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน 1.1 | เหตุเกิดจากยืมเงิน 500
แบบอักษร

 

         ไฟภายในห้องนอนเล็กถูกดับสนิท เหลือเพียงแสงอ่อนๆ จากโคมไฟบนโต๊ะทำงานกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังส่องสว่างภายใต้ความมืดมิด และท่ามกลางอุณหภูมิหนาวเหน็บในห้องนี้ ใครบางคนก็กำลังตั้งใจทำงานอยู่อย่างมุ่งมั่น 

 

         บนเก้าอี้หมุนหน้าโต๊ะคอมเป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง  

 

         ปอน ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 

 

         “เฮ้อ...”  

 

         เด็กหนุ่มขยี้ตาตัวเองอย่างเมื่อยล้า 

 

         บนหน้าจอเป็นหน้าต่างของโปรแกรม ภาพพื้นหลังของท้องฟ้าสีครามน้ำเงินกับทิวทัศน์ตัวเมืองชนบทและภูเขาสีเขียวถูกลงสีเก็บลงรายละเอียดไปไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ 

 

         มองดูเวลาตรงแถบมุมขวาหน้าจอคอมพิวเตอร์ 

 

         ตี 2.28 นาฬิกา 

 

         งานไม่คืบหน้าเอาซะเลย 

 

         ปอนวางดิจิตอลอาร์ตบอร์ดกับทัชเพ็นลงหน้าโต๊ะ ก่อนจะรินกาแฟอุ่น ๆ จากเหยือกเก็บความร้อนลงในแก้ว ยกขึ้นกระดกดื่มเพื่อกระตุ้นระดับคาเฟอีนในร่างกาย 

 

         “ใครวะ?” 

 

         ระหว่างดื่มกาแฟ สายตาของเด็กหนุ่มก็เหลือบไปเห็นตรงแถบล่างจอที่กำลังกะพริบๆ เป็นสีส้มอยู่อย่างเรียกร้องความสนใจ เขาเลื่อนเมาส์และคีย์บอร์ดออกมาจากลิ้นชักใต้โต๊ะ ก่อนจะคลิกเข้าไปยังแท็บของโปรแกรมนั้น 

 

         มันคือ MSM โปรแกรมสำหรับใช้แชทส่งข้อความ 

 

         เปิดขึ้นมาก็เป็นหน้าต่างพูดคุยแบบส่วนตัว 

 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > หวัดดี 

         Fri 12/05/2012 01:48 AM 

 

         ไรวะ? 

 

         เพื่อนห้องเดียวกันทักมา 

 

         แต่น่าว่าแปลก เพราะปกติ ยัยนี่ ไม่มีทางทักเขาก่อนแน่ๆ 

 

         นอกจากว่า... 

 

         [ 6-3 ] ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 [ เพนกวินดาวเหนือ... ] 

         > โทษที ก่อนหน้าเมื่อกี้ วุ่นๆ อยู่ 

         > มีอะไรเปล่า? 

         Fri 12/05/2012 02:29 AM 

 

         ปอนพิมพ์ตอบเพื่อนกลับไปตามมารยาท 

 

         ปกติไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ 

 

         ถ้าทักมาแบบนี้ แสดงว่ามีเรื่องสำคัญชัวร์ 

 

         และใช้เวลาแค่แป๊บเดียว อีกฝ่ายก็พิมพ์ข้อความส่งกลับมา 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > เปล่า 

         > แค่เห็นออนอยู่ เลยทัก 

         > พอดีกูเบื่อๆ คนอื่นแม่งนอนกันหมดและ 

          

         [ 6-3 ] ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 [ เพนกวินดาวเหนือ... ] 

         > เหรอ... 

         > ปกติมึงไม่เคยจะทัก แสดงว่ามึงกำลังเบื่อจริง 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > เบื่อดิ 

 

         [ 6-3 ] ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 [ เพนกวินดาวเหนือ... ] 

         > เบื่อ แปลว่า เหงา 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > เออ เหงามั้ง 

 

         [ 6-3 ] ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 [ เพนกวินดาวเหนือ... ] 

         > เหงา แปลว่า เงี่eu 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > ไอ้สัส ตลกและ 

 

         [ 6-3 ] ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 [ เพนกวินดาวเหนือ... ] 

         > lol สรุป มึงมีไร 

         > ปกติมึงไม่ทักกูอยู่แล้ว นอกจากมึงจะมีเรื่อง 

         > บอกกูมาดีๆ มึงปิดบังกูไม่ได้หรอก 55555+ 

 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > กูก็บอกว่าทักเฉยๆ ไง 

 

         [ 6-3 ] ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 [ เพนกวินดาวเหนือ... ] 

         > มีอะไรก็บอกมา สัส ไม่ต้องเกรงใจ 

         > มึงอุตส่าห์ทักมาขนาดนี้ คุยกันให้เคลียร์ๆ เลยดิวะ 

 

         เกิดความเงียบอยู่สักระยะหนึ่ง 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > มึงมีให้กูยืมปะ 500 

 

         [ 6-3 ] ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 [ เพนกวินดาวเหนือ... ] 

         > เอาไปทำเชี่ยไร 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > เงินกูไม่พอใช้ 

         > มึงเคยบอกไม่ใช่เหรอว่าคุยได้ทุกเรื่องอะ 

 

         นึกอยู่แล้ว 

 

         ไม่พ้นเรื่องอย่างนี้ 

 

         แต่เรื่องธุรกิจเงินทอง มันพิมพ์คุยกันไม่ถนัดเท่าไหร่ 

 

         [ 6-3 ] ปรัชญ์ เพียรศิริกุล เลขที่ 6 [ เพนกวินดาวเหนือ... ] 

         > คอลคุยกันได้เปล่า 

         > พิมพ์ไม่ค่อยถนัดเลยว่ะ 

 

         [ 6-3 ] ปิยนุช แจ้งอุทัย เลขที่ 29 [ ปลาป๋อง... ] 

         > โอเค แปบ 

         Fri 12/05/2012 02:35 AM 

 

         ปอนหยิบแก้วกาแฟขึ้นจิบระหว่างรอเพื่อน 

 

         ผู้หญิง ก็อย่างนี้ 

 

         คงไม่อยากให้เห็นตัวเองในสภาพโทรมๆ ดูไม่ได้ 

 

         ผ่านไปประมาณนาที ข้อความจากโปรแกรมก็ปรากฏขึ้น 

 

         [ ปลาป๋อง... ] กำลังต้องการเรียกวิดีโอคอลกับคุณ... 

 

         ปอนเลื่อนเมาส์ไปคลิกตอบตกลง เขาหยิบเฮดโฟนขึ้นมาสวมหัว และไม่ลืมที่จะคลิกเปิดไมโครโฟนและลำโพงของตัวเองด้วย  

 

         “แอบไปใส่เสื้อผ้ามาเหรอวะ โคตรช้า” เขาแซวทัก 

 

         “ไม่ใช่ละ กูแค่ไปหยิบหูฟังมานิดเดียว” ปุ้มปุ้ยบอก 

 

         ปอนปรับไมโครโฟนให้เข้าตำแหน่ง มองไปยังภาพวิดีโอเคลื่อนไหวบนหน้าจอ เป็นภาพของเพื่อนสาวห้องเดียวกัน ปุ้มปุ้ย เธอหน้าตาใช้ได้ หน้าเรียว แก้มป่อง เป็นคนออกคล้ำๆ เล็กน้อย ผมดำปล่อยยาวในตอนก่อนนอนนี้ 

 

         ปุ้มปุ้ยอยู่บนเตียง สวมหูฟังสีดำ เธอใส่เสื้อสายเดี่ยวตัวบางสีชมพู แขนสองข้างตอกยันอยู่ข้างกายนอนคว่ำเชิดอกบนขึ้นมาอยู่ และหากจ้องลึกเข้าไป มันก็สามารถมองเห็นร่องนมสวยๆ ของเธอได้เลย 

 

         “ปอน ทำไมมึงดูดีจังวะ” ปุ้มปุ้ยมองดูเพื่อนร่วมชั้น 

 

         เขาหน้าตาดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ปอนเป็นคนตัวเล็กผอม หน้าเรียวหล่อขาวเนียน นัยน์ตาคมบาดใจ และเพราะไม่ได้เรียนรักษาดินแดน ผมดำทรงนักเรียนของเขาก็เลยยาวมากๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะรอดจากเงื้อมมือของฝ่ายปกครองมาได้ 

 

         เด็กหนุ่มยิ้มๆ กับคำชม เขาบอกขึ้น “มึงก็เหมือนกัน น่ารักดูดีไปอีกแบบ เคยเห็นแต่ตอนที่มึงใส่ชุดนักเรียนกับชุดพละ ไม่เคยเห็นตอนมึงใส่ชุดอยู่บ้านมาก่อนเลย” 

 

         พอโดนชมเข้าจังๆ ปุ้มปุ้ยก็ถึงกับยิ้มหวาน เธอย้อนประเด็น 

 

         “ยิ้มเชี่ยไรมึง” 

 

         “กูกำลังส่องนมมึงอยู่” 

 

         “มึงนี่ หนักนะ ตอนอยู่โรงเรียนไม่เห็นหื่นขนาดนี้” 

 

         “เปล่า ก็มึงอุตส่าห์ตั้งใจโชว์ของดีให้กูดูแบบนี้ กูก็ต้องตั้งใจดูไง ต้องรักษาน้ำใจเพื่อนกันนิดนึง เดี๋ยวมึงจะงอนเสียความรู้สึกเอา” ปอนพูดหยอกๆ “แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ถอดโชว์นมให้ดูหน่อยดิ้” 

 

         “นมพ่อง!” 

 

         ปุ้มปุ้ยสวนกลับ แต่ยังยิ้มๆ ขวยเขิน 

 

         “เป็นเพื่อนอะ เอาไปแค่นี้ พอ!” 

 

         ต่างฝ่ายต่างกำลังอมยิ้มหัวเราะ 

 

         ชัดเจนเลยว่าทั้งคู่ถูกคอกันเป็นอย่างดี 

 

         “ปุ้ย” 

 

         “ไร” 

 

         “เสียงมึงโคตรน่ารักอะ” 

 

         “ก็กูน่ารักไง” 

 

         “มึงช่วยครางให้กูฟังหน่อย 

 

         “ครางพ่อง!” 

 

         ปอนยิ้มหัวเราะออกมาเมื่อได้แหย่เพื่อน 

 

         “เออ งั้นมึงไม่เอาใช่ปะ ห้าร้อย” 

 

         “เอาดิ สรุปมึงมีให้ปะล่ะ” 

 

         “กูมี” ปอนบอกต่อ “แต่กูไม่ให้ยืม ฮ่าๆๆ” 

 

         “พูดจากวนตีน เอาดีๆ ดิ” 

 

         “กูจะให้ไปเลยไง แต่กูไม่ให้ง่ายๆ หรอก” 

 

         เกิดความเงียบระหว่างสองคนเล็กน้อย 

 

         และปุ้มปุ้ยก็เอ่ยปากถามขึ้น 

 

         “แล้วมึงจะเอายังไง” 

 

         “กูขอดูนมมึงหน่อย กูให้เลย ห้าร้อย” 

 

. 

ความคิดเห็น