email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รุ่นน้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 772

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2563 08:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นน้อง
แบบอักษร

"วันนี้ขอให้เป็นวันที่เริ่มต้นที่ดีนะครับ..จุ๊บ" มังกรพูดและโน้มเข้าไปจูบที่หน้าผากของภาดลอย่างทะนุถนอมเมื่อมาส่งมหาวิทยาลัย ภาดลยิ้มให้

" วันนี้เลิกกี่โมงเดี๋ยวพี่มารับ" มังกรถาม

" พี่ครับวันนี้มันเป็นวันแรกนะครับ ผมยังไม่รู้เลยว่าผมต้องไปที่ไหนบ้าง เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมถามขนุนก่อนยังไงผม LINE ไปบอกพี่นะครับ" ภาดลตอบมังกร

มังกรเอามือขยี้ที่ผมนุ่มอีกครั้งก่อนที่จะผละมือออกมา ทั้งสองออกมาจากรถแล้วรีบยืนรอ ขนุนกับต้นกล้าที่กำลังเดินมาไกลๆ ขนุนเรียนบริหารธุรกิจ คณะเดียวกับภาดล ส่วนต้นกล้า เรียนคณะวิศว ปี 2 ขนุนใส่ชุดนักศึกษาที่ดูเรียบร้อยสะอาดสะอ้าน ตัวเล็กน่ารักสูงกว่าภาดลนิดหน่อย ส่วนต้นกล้า ใส่เสื้อช็อปออกมาแล้วดูเท่และหล่อมาก สูงขาว เดินไปทางไหนก็เหมือนจะมีสาวๆมองแต่เขา เขาสูงพอๆกับมังกรเลยทีเดียว

" สวัสดีครับพี่มังกร" ทั้งสองคนเลยทักมังกรเกือบจะพร้อมๆกัน

" สวัสดีครับพี่ต้นกล้า สวัสดีขนุน" ภาดลไหว้ต้นกล้าอย่างนอบน้อมและหันไปยิ้มทักทายขนุน

" เฮ้ยไม่ต้องไหว้หรอกคนกันเองทั้งนั้น" ต้นกล้าหรือทัก

" วันนี้เลิกกี่โมงวะ" มังกรหันไปถามกับขนุน

" วันนี้หรอครับก็ไม่มีอะไรมากนะครับ ไปลงทะเบียนเสร็จแล้วก็เลือกชมรมครับแล้วก็ไปดูว่าต้องเรียนอะไรบ้างแล้วก็ช่วงบ่ายอาจจะมีรวมพลรุ่นพี่รุ่นน้องนะครับ" ขนุนกับมังกรไป

" ไม่ต้องห่วงนะครับพี่มังกรรุ่นพี่ปี 2 อ่ะมีเพื่อนผมด้วยคนนึงชื่อจีนมันสนิทกับผมมากผมฝากมันดูแลให้ละ" ต้นกล้าพูดเสริมมังกรพยักหน้ารับ ก่อนที่จะหันเอามือมาลูบหัวผมนุ่มนั้นอีกที

" ตั้งใจเรียนนะ เดี๋ยวเย็นพี่มารับนะ"

" ครับ" ภาดลตอบและส่งยิ้มหวานให้

" อยากได้แบบนั้นบ้างไหมล่ะ" ต้นกล้ายื้นหน้าเข้าไปกระซิบข้างๆหูขนุนทําให้ขนุนหน้าเริ่มแดง พร้อมกับเอาศอกสะกิดไปตรงสีข้างของต้นกล้า

" ไอ้พี่บ้า" ขนุนทะลึ่งตาใส่ต้นกล้า ทำให้ต้นกล้าอดขำไม่ได้

คลื่นๆๆ หลังจากแยกกันเสียงข้อความในกระเป๋ากางเกงของมังกรก็สั่น มังกรหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็ต้องทำหน้านิ่ว ขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะข้อความที่ส่งมานั้น เป็นข้อความของหญิงสาวที่ชื่อปุยฝ้ายที่เขาเพิ่งคั่วไปก่อนหน้าที่จะมาเจอกับภาดลไม่กี่วัน มันเป็นข้อความรูปภาพ ผลตรวจอะไรสักอย่างที่ขึ้น 2 ขีดทำให้เขารู้ทันทีว่าปุยฝ้ายต้องการจะสื่ออะไร เขากดโทรศัพท์ไปหาหญิงสาวทันที

" สวัสดีค่ะมังกร" ปุยฝ้ายเอ่ยทักด้วยเสียงหวาน

" หมายความว่ายังไง" แต่มังกรกลับเลยทักไปด้วยเสียงที่นิ่งและเฉย

" ก็ท้องใงค่ะ ดูไม่ออกหรือไง" ปุยฝ้ายใช้คำพูดที่ยี่ยวนกลับมาทันที

" จะเป็นไปได้ยังไงผมป้องกันทุกครั้ง" มังกรพูด

" มันเป็นไปแล้วค่ะ วันนั้นคุณเมามากคุณไม่ได้ต้องกัน" ปุยฝ้ายบอกอย่างมั่นใจ แต่มังกรรู้แก่ใจดีเพราะเขาไม่ได้เมามากขนาดนั้นเพียงแต่แสร้งเมาเฉยๆ

" ได้ งั้นรอลูกคลอดแล้วเราค่อยมาตรวจดีเอ็นเอกัน ถ้าเป็นรูปผมจริงผมจะรับผิดชอบ" มังกรตอบกลับไปด้วยท่าทีที่มั่นใจเช่นกัน

" ไม่ได้นะคะ คุณต้องแต่งงานกับปุยฝ้าย ลูกของฝ้ายก็โตขึ้นทุกวันอายคนเขานะคะ คุณก็รู้นี่คะว่าฝ้ายทำงานอะไร" ปุยฝ้ายโต้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนัก เธอเป็นเจ้าของธุรกิจเครื่องสำอางที่สวยและเซ็กซี่ที่สุด มีตามีตาในสังคม ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ตัวเองก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

" ผมคงทำอย่างนั้นไม่ได้" มังกรตอบเสียงนิ่ง

" ทำไมคะ" ปุยฝ้ายถามกลับทันที

" ตอนนี้ผมมีเมียแล้ว" มังกรยังคงตอบไปด้วยเสียงนิ่ง แต่ปลายสายที่ได้ยินกับพึ่งไปถึง 2-3 วินาที ก่อนที่จะตอบกลับมา ด้วยเสียงที่ไม่พอใจนัก

" ฝ้ายไม่สนคุณต้องไปเลิกกับมันแล้วมันแต่งงานกับ ฝ้าย ลูกของคุณอยู่ในท้องฝ้ายนะคะ"

"คุณแน่ใจน่ะว่าเด็กในท้องเป็นลูกผม" คำตอบของมังกร ทำให้หญิงสาวกำมือแน่น

"มังกร" ปุยฝ้ายพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวและกัดกราม

" คุณจะเล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้แล้วคุณอย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน" ปุยฝ้ายพูดก่อนที่จะตัดสายทิ้งไป ทิ้งความหนักใจให้เขาไม่ใช่น้อย ถึงเขาจะตอบปุยฝ้ายไปอย่างมั่นใจ แต่เซ็กส์ที่เกิดขึ้นวันนั้นก็ดูจะรุนแรงไม่ใช่น้อย ถ้าถุงมันเกิดแตกขึ้นมา เพียงนิดหน่อยมันก็อาจจะเป็นไปได้ ความมั่นใจที่เขามีเต็มร้อยตอนนี้มันเริ่มถดถอยลง เขาจะให้ภาดลรู้เรื่องนี้ไม่ได้ เพราะเขากลัวจะเสียภาดลไป แต่ตอนนี้เขายังคิดไม่ออกว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไงดี ผู้หญิงที่ชื่อปุยฝ้าย เป็นผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองสูงมากเขาคงไม่ยอมจบง่ายๆแน่ๆ

พอช่วงบ่าย ภาดลกับขนุน ก็พากันเดินไปในกลุ่มของรุ่นพี่บริหาร และนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนๆรุ่นน้องอีกหลายคน จีนเดินเข้ามาทักทายทั้งสองคนก่อนที่จะเดิน ไปยืนอยู่ข้างหน้า แต่สิ่งที่ทำให้ภาดรถึงกับอึ้งนั้น หนึ่งในกลุ่มรุ่นพี่ คือคนที่ชื่อเมฆาที่พึ่งมีเรื่องกับเขาไปเมื่อวันก่อน เมฆาเองก็อึ้งไม่ใช่น้อยที่เห็นเด็กหนุ่มน่ารักที่เขาหมายปองในวันก่อนมานั่งอยู่รวมกลุ่มในนี้

โอกาสมาแล้ว เขาจะไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปเด็ดขาด เมฆาคิดในใจ

เมื่อจีนเห็นอย่างนั้นก็ใช้มือสะกิดเพื่อน ให้เบาๆกับพฤติกรรมตัวเองหน่อย จีนหันไปมองหน้าเด็กหนุ่มคนนั้นก็นึกออกขึ้นมาทันทีมันคือเด็กหนุ่มที่เมฆาจ้องจะกินอยู่นี่เอง แล้วมันก็ดันเป็นเด็กหนุ่มที่เพื่อนสนิทของเขาต้นกล้าฝากฝังไว้ด้วยสิ ความลำบากใจเกิดขึ้นกับเขา

จะทำยังไงดีวะ จีนได้แต่คิดในใจ

กิจกรรมได้ดำเนินไปจนถึงการล่ารายชื่อของรุ่นพี่ ภาดลกับขนุนเดินขอรายชื่อรุ่นพี่ได้เกือบครบแล้ว เดินเข้ามาเจอ 2 คนคือเมฆากับจีนที่ยืนอยู่ด้วยกัน ด้วยความสนิทกับจีนอยู่แล้วขนุนก็เลยยื่นสมุดให้ ทั้ง 2 เซ็นให้กับขนุนโดยดีจีนและเอิ้อมมือมาหยิบสมุดของภาดลและเซ็นให้ ก่อนที่จะส่งไปให้เมฆา เมฆายิ้มที่มุมปากก่อนจะหันไปมองหน้าภาดล

" วันนั้นพี่ขอโทษด้วยนะครับ" เมฆาพูดขึ้น คำพูดที่อ่อนหวานและนุ่มนวลถ้าเป็นสาวๆคนไหนได้ฟังก็คงละลายไปแล้ว แต่ไม่ใช่กับภาดล ภาดลค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองสบตา

"เออ... ไม่เป็นไรครับเรื่องมันผ่านมาแล้ว" ภาดลตอบ ทำให้ขนุนหันไปมองแล้วก็ทำหน้าสงสัยและงงว่ามันเกิดอะไรขึ้น

" แต่วันนั้นพี่ไม่ได้ตั้งใจว่าให้เราจริงๆนะ พี่แค่หมั่นไส้เออ.... แฟนเราน่ะ" เมฆายังพูดต่อ และเซ็นชื่อให้ ก่อนที่จะยื่นสมุดกลับไป แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย จนภาดลเงยหน้าขึ้นมอง

" แต่พี่ก็ยังไม่ถอดใจนะ พี่จะจีบเราจนกว่าเราจะใจอ่อนมาชอบพี่" จบคำพูดของเมฆา ทำให้ขนุนถึงกลับหน้าแดงด้วยความโมโห

" เอ๊ะ... พี่หมายความว่ายังไง พี่ไม่รู้หรอว่าพี่มังกรเป็นใคร" ด้วยความที่ขนุนรักและเคารพมังกรมากเหมือนพี่ชายแท้ๆจึงยอมไม่ได้ที่ใครจะมาพูดอย่างนี้เหมือนจะแย่งของสำคัญของพี่ชายตัวเองไป

" ไอ้เมฆา มึงเบาได้เบานน่ะ ไอ้สัตว์ นี่น้องที่กูต้องดูแล" จีนพูดขึ้นเพราะเริ่มจะไม่พอใจพฤติกรรม ที่มั่นใจในตัวเองมากมายซะเหลือเกินของเมฆา

" พี่ไม่ต้องพยายามหรอกครับ เพราะมันคงเป็นไปไม่ได้" คำพูดเรียบๆของภาดลที่เหมือนใบมีดกรีดลงกลางใจของเมฆานั้นแม้มันจะเจ็บปวด แต่เมฆาก็ยังฝืนยิ้ม ยังไม่ยอมแพ้เขาปฏิเสธไม่ได้ว่าเขารู้สึกดีกับภาดลมากเพียงใด เพราะเขามั่นใจในตัวเองมากหล่อ รวย ลูกครึ่ง ไม่เคยมีใครปฏิเสธเขาแม้แต่สักครั้งเดียวนอกจากคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้

" ใจเย็น ที่หมายถึงให้เรามารักพี่เหมือนพี่ชายคนนึงน่ะ" เมฆาตอบกลับไป จีนฟังรู้ก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง แต่มันก็ดีที่เขาพูดออกมาแบบนี้ มันจะได้ไม่มีปัญหา เพราะเขาเองไม่อยากจะมีปัญหากับเพื่อนรักของเขาที่ชื่อต้นกล้าเหมือนกัน

ไม่คิดว่าโลกมันกลมได้ขนาดนี้มันจะมีอะไรที่มันจะบังเอิญขนาดนี้อีกไหมวะ จีบได้แต่คิดในใจ

"ออ...แล้วไป เกือบมีเรื่องแล้วนะพี่อ่ะ" ขนุนพูดด้วยความใส่ซื่อของตัวเอง

" แล้วเย็นนี้ไปไหนต่อหรือเปล่าครับ พวกพี่ว่าจะไปกินชาบูแถวๆมอนั่นแหละไปด้วยกันไหม" เมฆาเอ่ยชวน

" ไม่ล่ะครับ ตามสบายนะครับเดี๋ยวพี่มังกรจะมารับแล้ว" ถ้าโดนพูดออกไปโดยไม่ต้องคิด ทำให้เมฆารู้สึกน้อยใจไม่ใช่น้อย มันไม่ใช่เรื่องง่ายแล้วกับการที่จะเอาชนะใจเด็กหนุ่มนั่น แต่เขาเองก็ยังจะไม่ถอดใจง่ายๆหรอกนะ จากการที่จะเอาชนะตั้งแต่ทีแรกกลับกลายเป็นว่าเขาเริ่มจะจริงจังแล้ว เขาอยากจะชนะทั้งกายทั้งใจและอยากจะครอบครองแต่เขาต้องคงเบาลงพวกนั้นเรายิ้มออกมาให้แทน

" อ้าวหรอ โอเคงั้นไม่เป็นไร" พูดแล้วก็ฝืนยิ้มให้อย่างสุดฤทธิ์โดยไม่ให้อีกฝ่ายนึงมีข้อสงสัย ทั้งที่ในใจเสียดายมาก

" แล้วเราล่ะขนุน ไปไหม" เมฆาถามขนุนเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต

" ขอบคุณครับพี่ แต่เดี๋ยวผมต้องไปทำงานแล้ว ถ้าไปช้า พี่ต้นกล้ากินหัวผมแน่" ขนุนตอบเมฆาแล้วหันไปหาภาดล

" ไปเหอะดล ก็คงไปก่อนแล้วกันนะครับสวัสดีครับ" ขนุนพูดกับภาดลแล้วหันไปพูดตัดบทกับพี่ทั้งสองพร้อมกับก้มหัวให้แล้วดึงมือภาดลออกมาจากตรงนั้นทันที เขาเองไม่ไว้ใจไอ้คนที่ชื่อเมฆาสักเท่าไหร่ และไม่เชื่อในสิ่งที่เขาแสร้งทำด้วย ถึงเขาเองที่ดูเหมือนไม่ทันคนซื่อๆก็ตามแต่เขารู้ทุกอย่างจากต้นกล้า ยิ่งภาดลที่ไม่เคยออกสู่โลกภายนอกด้วยแล้วเขายิ่งเป็นห่วง เขาสัญญากับตัวเองเลยว่าจะไม่ยอมปล่อยให้ภาดลอยู่คนเดียวในมหาวิทยาลัยเป็นอันขาด

" รอพี่มังกรที่ร้านนี่แหละ เดี๋ยวพี่แกก็คงใกล้ถึงแล้วขอตัวไปทำงานก่อนนะทำตัวตามสบาย" ขนุนพูดก่อนที่จะเดินออกจากภาดล ภาดลยิ้มให้แล้วเดินไปนั่งที่เคาน์เตอร์ตัวเดิมที่เขาเคยมานั่งตั้งแต่ครั้งแรก ก็เห็นต้นกล้ากำลังเช็ครายการของอยู่

" อ้าวมาแล้วหรอ หิวไหมกินเค้กก่อนหรือเปล่า" ต้นกล้าเอ่ยทัก

" ไม่เป็นไรครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหม" ภาดลถาม

" ไม่เป็นไร นั่งสบายเลยครับ เดี๋ยวพี่มังกรมาจะหาว่าพี่รังแกเรา" ต้นกล้าพูดแล้วก็ยิ้มให้

" ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะพี่" ภาดลพูดแล้วทำหน้าถึงเขิน ขนุนเดินออกมาด้วยท่าทางที่รีบร้อนๆ เอึ้ยมที่คล้องคอก็ยังดูเบี้ยวอยู่เชือกที่อยู่ข้างเอวก็ยังไม่ได้ผูก ต้นกล้าเดินเข้าไปหาแล้วก็จัดแจงจัดเอี้ยมให้ดูเรียบร้อยแล้วผูกเตรียมให้ ภาพที่ออกมาดูน่ารักมาก ทำให้ภาดลแอบอมยิ้มไม่ได้

" เรานี่นะ ประจำจะรีบอะไรนักหนา" ต้นกล้าพูดไปจัดเอี้ยมให้ไป

" ก็ผมกลัวพี่ดุนิ" ขนุนต่อไปด้วยสายตามันงอนๆ

" นั่นมันเมื่อก่อนแต่ตอนนี้พี่ดูเรามั้ย" พูดแล้วก็หมั่นเขี้ยวต้นกล้าเอื้อมมือไปบีบที่จมูกทีนึง

" เจ็บนะ..." ขนุนพูดแล้วเอามือไปลูบที่จมูก

" เมื่อคืนทำแรงกว่านี้ยังไม่เห็นบ่นเจ็บเลย" ต้นกล้าพูดพลางส่งสายตายิ้มกรุ้มกริ่มไปให้ แต่กลับโดนขนุนถลึงตาใส่ จากนั้นหน้าขาวๆก็เริ่มแรงขึ้นมา ทำให้ภาดลที่ได้ฟังอยู่ก็หน้าแดงตาม ต้นกล้าเลยขำออกมาเพราะเห็นหน้าเหวอๆของทั้งสอง

รอไม่นาน ชายหนุ่มร่างกายสูงแกร่งหน้าตาคมสัน ก็เดินเข้ามาในร้านสาวๆต่างปรายตามองจนเหลียวหลัง แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ปลายตามองแม้แต่นิด กลับเดินตรงเข้าไปหาดวงใจของเขาที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์

" เหนื่อยไหมครับ" มังกรเอ่ยทักมือข้างหนึ่งก็รวบสวมกอดไว้ที่เอวโดยที่ไม่แคร์สายตาของใครต่อใครที่มองมา

"ไม่ครับ" ภาดลยิ้มและตอบกลับไปและไม่ได้แสดงท่าทีที่จะผลักมังกรออกเลยเหมือนมันเป็นเรื่องปกติ

" เออพี่ วันนี้เพื่อนพี่จีน รุ่นพี่พวกผมน่ะพูดจาแปลกๆ" ขนุนรีบฟ้องมังกร แต่ภาดลกลับเอามือมาจุ๊ที่ปากบอกว่าอย่าพูด มังกรเลยหันไปมองร่างเล็กสายตาคมกริบจ้องอยู่เหมือนให้บอกมา

" จะบอกมาดีๆ หรือจะให้พี่ทำโทษเราก่อน" มังกรพูด จองด้วยสายตาอันคมกริบ ภาดลเลยต้องยอมบอก

" ก็คนที่มีเรื่องกับพี่เมื่อวันก่อนนะครับ พวกเขาเป็นรุ่นพี่พวกผม" คำพูดนั้นทำให้มังกรไม่พอใจทันทีและหันหน้าไปมองต้นกล้า ต้นกล้าซึ่งยังทำหน้างงอยู่เพราะยังไม่รู้เรื่องราวอะไร หันกลับไปมองขนุนอย่างคาดโทษ

"ใคร" ต้นกล้าเอ่ยถามขนุน

" เขาชื่อเมฆาครับ เป็นเพื่อนพี่จีน เหมือนเขาจะมาจีบดล แต่ไม่ต้องห่วงหรอกครับเพราะว่าดลปฏิเสธเรียบร้อยแล้ว" พูดแล้วก็หันไปยิ้มให้กับมังกร

" อย่าอยู่คนเดียวเด็ดขาดและห้ามใกล้มันด้วยเข้าใจไหม" มังกรพูดและกระชับกอดเข้ามาใกล้ จนตอนนี้หน้าผากของภาดลเกือบจะติดริมฝีปากของมังกร

" ครับ" หูของภาดลเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆจนมาถึงแก้มขาวนวลที่ออกสีชมพูระเรื่อด้วยความเขินอาย

" พี่มังกรไม่ต้องห่วงนะครับเดี๋ยวผมจะดูแลให้โดยไม่ให้คลาดสายตาเลยทีเดียวเชียว ผมเองไม่ไว้ใจเจ้านั้นสักเท่าไหร่หรอครับ" ขนุนพูด

" เดี๋ยวผมจะไปกำชับกับไอ้จีนอีกทีนึง" ต้นกล้าเอ่ยขึ้น

" มีแฟนน่ารักก็ต้องอย่างนี้แหละครับทำใจหน่อยละกัน" ขนุนพูดแหย่มังกรแล้วยิ้มให้

" แล้วเราอ่ะมีใครมาจีบบ้างไหมเนี่ย" ต้นกล้าพูดพลางเอามือไปจับที่หัวของขนุน

" เยอะแยะครับ ก็ผมมันคนน่ารักนิ" ขนุนตอบยียวนต้นกล้า

" พูดแบบนี้ระวัง คืนนี้ไม่ได้นอน" คำพูดที่ต้นกล้าพูดนั้นทำให้ขนุนถึงกับหน้าแดง

"ไอ้พี่หื่น" ขนุนตอบกล้าเบาๆ

ทั้งสองคนก็คงจิกกัดกันตลอดเวลาเพียงแต่การจิกกัดตอนนี้มันดูละมุนน่ารัก ไม่เหมือนเมื่อก่อน

ตอนต่อไปรอหน่อยนะคะมีคำผิดเยอะเหมือนกันมัวแต่วนแก้คำผิดอยู่ ต้องขออภัยผู้ที่เข้ามาอ่านนะคะ เป็นนิยายเรื่องแรกที่เขียนในธวลัยค่ะเลยทำให้ประมาทและเขียนผิดพิมพ์ผิดพิมพ์ถูก

ขอบคุณค่ะ ลิงน้อย👾👾👾

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น