ขออนุญาตเก็บเหรียญในตอน [Leak] นะครับ เนื่องจากต้องการให้บุคลิกด้านมืดของตัวละครนั้นๆ เป็นความลับ เช่นเดียวกับ [NC-25] TAG-Hardcore นะครับ เนื่องจากเนื้อหาในตอนดังกล่าวจะแรงกว่าตอนอื่นๆ จึงแจ้งให้ทราบล่วงหน้าครับ

Scandal 50 [Season 2] : On Stage...? [กลางเวที...?]+++++[NC-17]+++[Tag. Public]

ชื่อตอน : Scandal 50 [Season 2] : On Stage...? [กลางเวที...?]+++++[NC-17]+++[Tag. Public]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2563 19:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Scandal 50 [Season 2] : On Stage...? [กลางเวที...?]+++++[NC-17]+++[Tag. Public]
แบบอักษร

---------- :: [คำเตือน] :: ---------- 

เนื้อหาที่คุณกำลังจะได้อ่านต่อไปนี้ 

ไม่เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอายุต่ำว่า 18 ปี 

เยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยครับ 

---------- :: [คำเตือน] :: ---------- 

 

 

You are my Destiny… 

ฉันไม่กล้ามองไปทางไหนเลย... เพราะเธอคือทุกสิ่งที่ฉันมองเห็น 

เธอคือพรหมลิขิตของฉัน ฉันจึงทิ้งเธอไปไหนไม่ได้ 

เธอคือโลกทั้งใบของฉัน เป็นศูนย์กลางของทั้งวันและเวลาของฉัน 

 

[Sooyeon’s POV] 

“ทำไมเธอถึงเอาแต่โคจรรอบตัวเค้าคนนั้นล่ะ?” ฉันเริ่มร้องในท่อนของตัวเองขณะจะออกแรงบิดตัวหมุนให้เบาที่สุดเพราะไม่อยากให้ชายกระโปรงมันสะบัดเปิดมากนัก “ทั้งๆ ที่ฉันเองก็คอยอยู่รอบๆ ตัวของเธอเหมือนดวงจันทร์…” 

“แต่ฉันกลับเข้าใกล้เธอไม่ได้เลย…” 

มีรโยอนนี่ที่ร้องต่อและเต้นอยู่ข้างๆ เริ่มมองฉันด้วยสายตาแปลกๆ ต่างกับยองจีอนนี่ที่เต้นนำเยื้องๆ อยู่ทางด้านหน้า 

“…” 

“เธอเองก็น่าจะเข้าใจความรู้สึกนี้ดีไม่ใช่หรอ?” 

เป็นครั้งแรกที่มีรโยอนนี่มัวแต่เหม่อจนร้องคร่อมจังหวะ แต่เธอก็พอจะเร่งกลับมาให้เป็นปกติได้ทัน 

 

*เฮือกกกกก!!!!* 

 

ฉันสะดุ้งสุดตัวและรีบหันขวับกลับไปมองจินซูอนนี่ที่เพิ่งจะเอามือล้วงก้นของฉันแถมยังฉีกยิ้มด้วยความสนุก ทำเอาฉันเกือบจะหลุดกรี๊ดออกไปด้วยความตกใจ “…” ย่าาาาห์!!! มันสนุกมากนักรึไงคะเนี่ย!!!? ฉันหันขวับไปมองตาขวางแต่อีกฝ่ายก็ยังทำลอยหน้าลอยตาเหมือนไม่สำนึก 

 

คืนนี้เธอฝันถึงเค้าคนนั้นอีกแล้วใช่ไหม? ถึงแม้ฉันจะพยายามส่องแสงไปหาเธอเท่าไร 

เธอก็ยังเอาแต่จบวันๆ นึงของเธอแบบนี้ทุกครั้ง… 

 

ฉันพยายามจะไม่สนใจและเต้นต่อไปโดยที่ระมัดระวังตัวให้มากขึ้น เพราะนอกจากจะต้องระวังอนนี่ตัวแสบแล้ว ยังต้องคอยระวังไม่ให้แฟนคลับที่กำลังถือโทรศัพท์บันทึกภาพอยู่ด้านหน้าเห็นอีกด้วยว่าฉันไม่ได้ใส่กางเกงใน… ซึ่งดูแล้วมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยเพราะดูแต่ละคนสิ ถ่ายมุมเสยขึ้นแทบทั้งนั้นเลยอะ!!! 

“…” 

เพราะอนนี่คนเดียวเลยแท้ๆ!!! เล่นบ้าอะไรไม่รู้เวลามั่งเลย!! 

 

แต่สำหรับฉันแล้ว… วันๆ นึงมันกลับรู้สึกเหมือนกับผ่านมาเป็นเดือนๆ 

ฉันได้แต่หวังว่าความฝันนี้มันจะจบลง… และหวังว่าค่ำคืนนี้จะสิ้นสุดเพราะถูกปลุกขึ้น 

ฉันก็ได้แต่แอบหวังว่าคงจะมีคลื่นซัดสาดเข้าไปในหัวใจของเธอบ้าง 

 

“…” 

“You are my Destiny… เปรียบเหมือนกับ Gravity ที่ฉุดรั้งฉันเอาไว้…” ฉันร้องประสานเสียงกับคนอื่นๆ และเต้นไปตามจังหวะ ก่อนที่ยองจีอนนี่จะร้องต่อในท่อนของเธอ ซึ่งฉันจำได้ว่าท่านี้ฉันต้องยืดแขนขึ้นข้างหนึ่งแถมยังต้องหมุนตัวอีกต่างหาก 

“…ทำให้ฉันไม่กล้ามองไปไหน… เพราะเธอคือทุกสิ่งที่ฉันมองเห็น” 

“เธอคือพรหมลิขิตของฉัน ฉันจึงทิ้งเธอไปไหนไม่ได้…” 

ฉันพยายามดึงมือกลับและรูดปิดกระโปรงของตัวเองที่กำลังสะบัดให้เร็วที่สุด ก่อนจะหันกลับมาและสบตาเข้ากับแฟนๆ ที่กำลังถือกล้องถ่ายอยู่ทางด้านหน้า แล้วสิ่งที่มันแย่ไปกว่านั้นก็คือฉันต้องแสร้งทำให้ดูเหมือนปกติและต้องคอยยิ้มให้กับกล้องทั้งๆ ที่ตัวเองรู้สึกไม่โอเคแบบสุดๆ อีกต่างหาก 

“…” 

จนเหลือบหันไปเห็นสายตาของจินซูอนนี่เข้า “…” อมยิ้มแบบนั้นมันสนุกมากรึไงคะ!? หึ่ยยยยย!!! เป็นอีกครั้งที่ฉันมองอนนี่เขาตาขวาง ก่อนจะต้องปรับกลับไปฉีกยิ้มให้กับแฟนคลับตามปกติพร้อมกับโบกมือให้เป็นระยะๆ 

จากนั้นจึงหันกลับไปส่งสายตาจิกใส่อนนี่เขาอีกครั้ง 

กลับบ้านไปจะบิดให้หูกางเลยคอยดู!! 

“เธอคือโลกทั้งใบของฉัน… เป็นศูนย์กลางทั้งวันและเวลาของฉัน…” 

พอร้องจบ ฉันก็ต้องก้าวเดินขึ้นหน้า แล้วฉันก็จำท่าเต้นที่มันล่อแหมแบบสุดๆ ได้ เพราะไหนจะต้องตั้งแขนขึ้นข้างนึงส่วนอีกข้างก็ปล่อยชี้ลงเฉียงออกข้างแล้วต้องหมุนตัวท่านั้น จะเอามือที่ไหนมาใช้ปิดชายกระโปรงได้ละ แล้วแค่นั้นไม่พอ กระโปรงนี่ก็สั้นแบบสุดๆ อีกต่างหาก ไอกู... เวลาก้มลงไปมันก็เหมือนกับโก่งก้นให้คนดูเลยน่ะสิ!??? 

“…” 

ชนนา(ชิบหาย)… เป็นไงเป็นกัน… ฉันนึกในใจก่อนจะเต้นต่อโดยพยายามหมุนตัวให้มันเบาที่สุดก่อนจะค่อยๆ ก้มตัวลงไปโดยพยายามหันก้นเข้าไปทางเวทีให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะค่อยๆ ยืดตัวกลับขึ้นมาและเต้นต่อด้วยใบหน้าที่มันแดงแบบสุดๆ 

 

[Jinsoo’s POV] 

ใจของเธอมันช่างลำเอียง… 

“…” ฉันไม่ได้โฟกัสในสิ่งที่ยองจีกำลังร้องเลยสักนิด เพราะสิ่งที่ฉันกำลังสนใจมันคือก้นของเจ้าตัวเล็กที่กำลังโก่งให้อยู่ตรงหน้าต่างหาก แถมดูสิแฉะซะขนาดนั้น… ฉันมองและอมยิ้มด้วยความชอบใจถึงแม้อีกฝ่ายจะหันกลับมาและจิกสายตาใส่ก็ตาม 

ฉันอาศัยจังหวะที่เดินเข้าไปซ้อนอยู่ทางด้านหลังของยัยตัวเล็กนี่และใช้นิ้วมือรูดไปที่กลีบแฉะๆ ของน้องมันอีกครั้งจนอีกฝ่ายถึงกับสะดุ้ง อาอีกู… ฉันล่ะชอบความรู้สึกแบบนี้จริงๆ ฉันนึกในใจขณะฉีกตัวออกและเต้นต่อไปตามจังหวะ 

 

วันเวลาของเธอสดใสแบบนี้ได้ยังไงกันนะ? มันไม่มีที่ว่างสำหรับฉันบ้างเลยหรอ? 

 

ทุกครั้งที่กระโปรงของซูยอนสะบัด ฉันก็จะคอยเหลือบมองและยิ้มกริ่มไปด้วยทุกครั้ง กระทั่งมาถึงท่อนของมีรโยซึ่งฉันต้องร้องต่อจากมัน 

“ใจฉันมันเต็มจนล้น…” 

“…แต่แล้วมันกลับพลิกคว่ำจนหายหมด” ฉันร้องต่อและก้าวขยับขึ้นด้านหน้า ก่อนจะเตรียมร้องประสานเสียงกับมีรโยในท่อนต่อไป แต่ใครมันจะไปคิดล่ะว่ายัยตัวเล็กมันจะแอบมาล้วงก้นของฉันคืนแบบนี้ 

“สำหรับฉัน… วันๆ นึงมันรู้สึกเหมือนเป็นเดือน” 

“ฉันหวังว่าความฝันจะหยุดลง… และหวังว่ายามค่ำคืนจะถูกปลุกขึ้น” 

ฉันหันไปมองยัยตัวเล็กที่เพิ่งร้องจบและกำลังอมยิ้มที่ได้เอาคืนสักพัก อาอีกู… จะเล่นกันแบบนี้ใช่มั้ย? ซึ่งจังหวะที่ยองจีกำลังจะร้องต่อ ฉันจะต้องเดินผ่านหลังของยัยตัวเล็กพอดี ฉันจึงฉวยโอกาสนั้นบีบก้นนิ่มๆ ของยัยตัวเล็กไปเต็มแรง ซึ่งเหมือนอีกฝ่ายจะยังพอทนได้และพยายามร้องต่อในท่อนของตัวเอง 

“คุณคือพรหมลิขิตของฉ… อั๋นนน!!” 

ช่วงที่ฉันต้องถอยหลังกลับมาอีกรอบ ฉันจึงสอดลือล้วงไปที่กลีบของยัยตัวเล็กทำเอาอีกฝ่ายถึงกับหลุดร้องเสียงหลงไปครู่หนึ่ง ถึงแม้มันจะเป็นช่วงระยะเวลาเพียงสั้นๆ และมีเสียงของคนอื่นช่วยร้องกลบไปก็ตาม 

ก็อยากเล่นแบบนี้เองไม่ใช่เหรอคะ? 

ฉันขยับปากทำเป็นพูดล้อเลียนอีกฝ่ายที่ได้แต่หันกลับมามองใส่ตาขวางด้วยความรู้สึกเหมือนเป็นผู้ชนะ 

. 

. 

. 

เพราะเธอคือทุกสิ่งที่ฉันมองเห็น… 

เธอคือพรหมลิขิตของฉัน ฉันทิ้งเธอไปไหนไม่ได้ 

“เพราะเธอคือโลกทั้งใบ… ซึ่งเป็นศูนย์กลางของฉัน…” 

ฉันมองดูยัยตัวเล็กที่กำลังร้องท่อนจบและเดินกลับมาเรียงแถวกันอีกครั้ง ก่อนจะฉวยโอกาสล้วงเข้าไปที่กลีบแฉะๆ ของน้องมันอีกครั้งก่อนจะใช้ปลายนิ้วรูดไปเข้าหาตัวทำเอาอีกฝ่ายถึงกับสะดุ้ง แต่มันยังไม่จบเท่านี้หรอกนะ ซูยอนนา… ฉันฉีกยิ้มนิดๆ ก่อนจะบีบขยำแก้มก้นของยัยตัวเล็กอีกครั้ง สลับกับลูบมันไปมา 

“…” 

ก่อนที่เราทั้งสี่จะฉีกตัวแยกออกจากแถวไปโพสต์ท่าจบ แต่การแสดงของเราก็ยังไม่ได้จบลงเพียงเท่านั้น เพราะเรายังต้องแสดงต่อกันอีกหลายเพลงเลยทีเดียว ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีเพลงช้าหนึ่งเพลงที่อยู่ในอัลบั้มแต่เราไม่ได้ใช้ในการโปรโมตอย่างด้วยหนึ่งเพลง และแน่นอนว่าเพลงช้าแบบนี้พวกเราไม่ได้มีท่าเต้นอะไรกันหรอกนะ ก็แค่ยืนร้องไปเรื่อยๆ เท่านั้น ถือซะว่าเป็นการพักจากการเต้นเพลงก่อนหน้านั่นล่ะ 

“…” 

และเมื่อดนตรีเริ่มบรรเลง ฉันก็ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ๆ กับยัยตัวเล็กซึ่งอีกฝ่ายก็น่าจะรู้ตัวอยู่แล้วถืงได้พยายามจะเอามือของตัวเองมาคอยจับมือของฉันเอาไว้ ถ้าคิดว่าแค่นี้จะหยุดพี่ได้ละก็… คิดผิดนะคะซูยอนนา… 

 

*หมั่บบบบ…* 

 

ฉันอาศัยจังหวะที่น้องมันมัวแต่หันไปยิ้มและโบกไม้โบกมือให้กับบรรดาแฟนคลับค่อยๆ เลื่อนมือต่ำลงไปและบีบขยำแก้มก้นนิ่มๆ ของยัยตัวเล็กเอาไว้อีกครั้งจนอีกฝ่ายถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ และถึงแม้อีกฝ่ายจะพยายามขยับหนี แต่ฉันก็ขยับมือตามบีบไม่หยุด จนน้องมันยอมแพ้แต่โดยดีและยืนนิ่งๆ ให้ฉันล้วงบีบได้ตามชอบใจ 

ถึงแม้จะคอยหันมามองด้วยสายตาอาฆาตนิดๆ ก็ตามที… 

“…” 

ฉันค่อยๆ ใช้นิ้วกลางรูดผ่านรูก้นของยัยตัวเล็กไปและหยุดอยู่ที่กลีบเปียกๆ ของอีกฝ่าย ก่อนจะใช้นิ้วชี้และนิ้วนางช่วยในการแบะกลีบของเธอให้อ้าออก จากนั้นจึงค่อยๆ สอดนิ้วกลางเข้าไป… 

 

*สวบบบบบ…* 

 

ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับขมิบร่องของตัวเองแน่นและพยายามจะหนีบขาของตัวเองไว้ “…” อาอีกู… ขมิบซะแน่นเชียวนะ ฉันนึกในใจก่อนจะสอดนิ้วของตัวเองเข้าไปให้มันลึกยิ่งขึ้นพยายามจะไปให้ถึงจุดเสียวให้ได้มากที่สุด ก่อนจะเริ่มกระดิกนิ้วตัวเองไปมาในร่องหลืบคับๆ นั่น 

“…” 

 

[Sooyeon’s POV] 

 

*เฮือกกกก!!!* 

 

ฉันหนีบขาเข้าหากันด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าอนนี่เขาจะกล้าทำอะไรบ้าๆ เสี่ยงๆ แบบนี้ เกิดมีใครเค้ามาเห็นเข้าจะทำไงคะ!?? ฉันพยายามจะหันไปส่งสายตาดุให้กับอนนี่ที่ชักจะเลยเถิดเข้าไปทุกที “…” แต่อีกฝ่ายกลับทำเมินเหมือนไม่สนใจก่อนจะหันไปยิ้มให้กับแฟนคลับ 

“…” 

ส่วนฉันก็ได้แต่ยืนบิดไปบิดมาด้วยความทรมานบวกเสียวซ่านที่อนนี่เขากำลังมอบให้ 

ฉันพยายามจะหนีบขาของตัวเองเอาไว้และคอยดึงกระโปรงที่มันค่อนข้างสั้นให้ลงไปปิดเนินของตัวเองเอาไว้ แต่ด้วยความที่มันเป็นกระโปรงที่ค่อนข้างบาน ฉันจึงค่อยๆ แอ่นก้นขึ้นนิดๆ กะว่ากระโปรงส่วนหน้ามันจะเอียงลงไปปิด แต่กลับเหมือนว่าฉันกำลังแอ่นก้นให้กับอนนี่ตัวแสบไปซะนี่ 

“อึ๊ห์!!!” 

ฉันพยายามสกัดกลั้นเสียงครางของตัวเองเอาไว้และทำตัวเองให้ดูปกติที่สุด ถึงแม้ว่ามันจะไม่ปกติแบบสุดๆ เลยก็ตาม “…” ก่อนจะค่อยๆ หันมองไปทางจินซูอนนี่ที่ยังคงสนุกกับการขยับนิ้วเข้าออกร่องของฉัน… 

ซึ่งอีกฝ่ายก็หันมาเนียนยิ้มให้เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

“…” 

ฉันจึงได้แต่ยืนยิ้มและโบกไม้โบกมือให้กับบรรดาแฟนคลับทั้งๆ ที่ขาทั้งสองข้างก็เริ่มจะสั่นๆ เพราะความเสียว ยิ่งบวกกับความตื่นเต้นและความกลัวด้วยแล้ว มันยิ่งทำให้ฉันเข้าใกล้คำว่า ‘เสร็จ’ เข้าไปทุกที ถึงแม้ไม่อยากจะยอมรับ แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกเสียวซ่านมากกว่าปกติหลายร้อยเท่า… 

. 

. 

. 

“อ… อึ๊ห์!!!” 

ฉันขมิบร่องของตัวเองตอดนิ้วของจินซูอนนี่จนแน่นพร้อมกับหลับตาพริ้มไปด้วยเพราะกำลังฟิน  ก่อนจะแอ่นก้นให้กับอีกฝ่ายและยอมแพ้ต่อความต้องการที่ยากเกินจะควบคุม “…” ฉันค่อยๆ แยกขาออกจากกันเพื่อยืนให้มันมั่นคงขึ้น ถึงแม้ว่าจะทำให้เห็นว่าร่องของฉันกำลังโดนล้วงอยู่จนน้ำทะลักออกมาจนเปียกขาแล้วก็ตาม 

“…” 

ฉันกัดเม้มริมฝีปากของตัวเองเบาๆ ก่อนจะเริ่มแลบลิ้นออกมาเลียไปรอบๆ ในหัวก็โฟกัสไปที่นิ้วมือของจินซูอนนี่ที่กำลังถ่างร่องของฉันให้มันอ้ากว้างออก 

 

*สวบบบบบ…* 

 

“อ…อื๊มมมห์!!” ฉันครางออกไปเบาๆ และปล่อยให้นิ้วเรียวของจินซูอนนี่เสียบลึกเข้ามาในตัว ก่อนจะค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาและเห็นบรรดาแฟนคลับที่อยู่แถวหน้าต่างก็ชูโทรศัพท์มาทางฉันเหมือนกับกำลังถ่ายฉันที่กำลังโดนอนนี่เขาล้วงอยู่บนเวที โดยเฉพาะกับคนที่อยู่หน้าสุดที่กำลังจ้องมาที่หว่างขาของฉันแบบตาไม่กระพริบ 

“…” 

ด้วยความตกใจฉันจึงรีบดึงกระโปรงลงปิดและหนีบขาของตัวเองเอาไว้ แต่แทนที่จะหยุดเธอกลับจับฉันหมุนหันก้นให้กับเหล่าแฟนๆ ก่อนจะดึงนิ้วที่กำลังแหย่ร่องของฉันออกมาและแบะกลีบเปิดกระโปรงขึ้นโชว์ให้คนอื่นได้เห็นทั้งแก้มก้นขาวๆ และร่องเปียกๆ ของฉัน 

“ท… ทำอะไรคะอนนี่!!!?? ย… ย๊าาาาาห์!!!” ฉันพยายามขัดขืนและแหกปากลั่น 

“ก็กำลังทำไวรัลอยู่ไง” แต่อีกฝ่ายกลับตอบกลับและหันมายิ้มให้ด้วยรอยยิ้มที่ดูกวนตีนแบบสุดๆ และที่มันแย่ไปยิ่งกว่านั้น ก็คืออนนี่เขาดันทำให้ฉันแตกต่อหน้าแฟนๆ 

 

*พรวดดดดด!!!* 

 

ร่างของฉันกระตุกหงึกๆ ก่อนจะรู้สึกได้ถึงน้ำรักมากมายที่มันพุ่งทะลักออกไป “อ… อื๊ออออออออห์!!!!” ฉันร้องลั่นออกไมค์เพราะนิ้วที่ยังขยับไม่หยุดของจินซูอนนี่ มันกระแทกใส่ร่องของฉันส่งเสียงดัง ‘แจ๊ะๆ’ สวนกับน้ำรักที่พุ่งพรวดออกไปไม่ต่างอะไรกับน้ำพุ ใส่กลุ่มคนดูที่ยืนมุงกันอยู่ด้านล่าง… 

บริเวณหน้าเวที… 

. 

. 

. 

“…เล็ก” 

“…ตัวเล็ก” 

“ยัยตัวเล็ก… ย่าาาห์!!” 

จนมาได้สติอีกรอบก็ตอนที่จินซูอนนี่สะกิดเรียก “ค… คะ!?” ฉันรีบหันกลับไปตอบ แล้วก็เพิ่งได้รู้ว่าเพลงดังกล่าวมันจบลงไปแล้ว และเพลงต่อไปก็กำลังจะเริ่ม 

“มัวแต่ยืนเหม่ออยู่นั่นแหล่ะ เพลงต่อไปกำลังจะเริ่มแล้วนะ!!” 

จินซูอนนี่หันมาเอ็ด ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้แท้ๆ “…” แต่อย่างน้อยก็ดีอย่างที่มันไม่ใช่เรื่องจริง… ฉันถอนหายใจออกไปเฮือกใหญ่ขณะพยายามตั้งสติก่อนจะใช้มือดึงกระโปรงของตัวเองปิดร่องที่เปียกเยิ้มเอาไว้… ใจหนึ่งมันก็รู้สึกโล่งอกที่เรื่องเมื่อกี้เราแค่คิดไปเอง… 

แต่อีกใจหนึ่ง… มันก็นึกเสียดายอยู่นิดๆ จะแตกอยู่แล้วเชียว… “…” ฉันนึกในใจขณะยืนหนีบขาบิดก้นตัวเองไปมา… ก่อนที่การแสดงของเราทั้งสี่คนจะดำเนินต่อ และสิ้นสุดลงในเวลาถัดมาอีกไม่นาน 

“ขอขอบคุณสำหรับเลิฟวี่โดวี่ด้วยครับ หวังว่าทุกท่านคงจะสนุกกับการแสดงนะครับ!” 

สิ้นเสียงพิธีกร พวกเราสี่คนก็เดินยิ้มโบกมือให้กับบรรดาแฟนคลับก่อนจะก้าวขาลงจากเวที ซึ่งแน่นอนว่าพอลงมาได้ปุ๊บ ฉันก็รีบวิ่งนำหน้าคนอื่นไปเข้าห้องน้ำทันที แต่จังหวะที่กำลังเดินเข้าห้องน้ำสายตาก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวผมยาวสีฟ้าดูเด่นสะดุดตาคนหนึ่งที่กำลังยืนล้างมืออยู่ตรงหน้ากระจกเข้า 

“อันยอง!” 

ซึ่งฝ่ายนั้นก็กล่าวทักทายและยิ้มให้อย่างเป็นมิตร “ได้เจอกันอีกแล้วนะ” เธอคนนั้นพูดต่อ “เมื่อกี้พี่เดินไปดูการแสดงของเรามาด้วยล่ะ แต่ดูจากทางด้านหลังเวทีน่ะนะ…” 

“…” 

“เล่นแหย่กันบนเวทีแบบนั้นไม่กลัวคนอื่นเค้าเห็นรึไงคะนั่น? ใจกล้าดีเหมือนกันนี่นา…” 

“…” 

อ… ออม่อๆๆๆๆ นี่อนนี่เค้าเห็นงั้นเหรอ!?? ฉันนึกหวีดแทบจะกรี๊ดอยู่ในใจ ขณะมองรอยยิ้มอันแสนจะเจ้าเล่ห์ของผู้หญิงตรงหน้าที่ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้มาเจอกันอีกครั้งในสถานการณ์แบบนี้ ก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้าของจินซูอนนี่ที่กำลังวิ่งตามหลังมา 

“อ… อ้าวว!? กำลังแซวน้องเค้าอยู่พอดี…” 

“…” 

“ทีหลังจะทำอะไรก็ระวัง ‘ด้านหลัง’ นิดนึงนะ เพราะเมื่อกี้นี้พี่เห็นพวกเธอแบบเต็มสองตาเลยล่ะ” จีฮเยอนนี่พูดขึ้นอีกครั้งพร้อมรอยยิ้ม “ถ้างั้น… พี่ขอตัวก่อนนะคะ” 

. 

. 

. 

“จะต่อจะทำอะไรกันก็… ระวังคนอื่นเขามาได้ยินด้วยนะ หุหุ” 

 

================================ 

[มุมพูดคุย] 

ตัวละครเก่าโผล่กลับมาอีกหนึ่งตัว คงได้เวลากลับไปเขียนเรื่องนั้นต่อแล้วละมั้งนี่ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว