email-icon

หนุ่มหล่อลูกครึ่งคนธรรพ์กับนาคที่ขยันลบความจำของสาวสัตวแพทย์หน้าตาน่าเอ็นดู

ชื่อตอน : งูรัด

คำค้น : #ธัญท้าแต่งรอบที่1

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2563 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งูรัด
แบบอักษร

สลิลกลับถึงบ้านด้วยความรู้สึกว่างๆ โหวงๆ หญิงสาวนั่งอยู่บนเตียง ดวงตาใสแจ๋วเหม่อ 

ทำไมจำไม่ได้? ทำไมความทรงจำเหมือนหายไป ? คืนนี้ที่ทำงานที่ผับ อยู่ดีๆ เธอก็พบว่าตัวเองยืนอยู่ระเบียงริมน้ำคนเดียว ถาดเสริฟก็ไม่มี ไปอยู่ตรงนั้นได้ไงก็ไม่แน่ใจ 

อะไรบางอย่างบอกเธอว่า เธอต้องพบเรื่องที่ไม่ปกติสักอย่างแน่ๆ  

สลิลตัดสินใจเดินไปที่โต๊ะข้างหัวเตียง หยิบจดหมาย ลับ จากพ่อของเธอที่เขียนทิ้งไว้ให้นานแล้ว เธอตัดสินใจเปิดอ่านอีกครั้ง 

ลินลูกรัก 

พ่อมีความจริงต้องบอกหนู เกี่ยวกับการที่ลูกเกิดมามีเชื้อสายพาลขิยากร คนในตระกูลเราหากเป็นหญิงบางครั้งก็พูดกับนกได้ หนูอย่าตกใจไปนะลูก คิดเสียว่าเป็นพรสวรรค์  

พ่ออยากเตือนอีกเรื่อง หนูควรระวังผู้ชายที่จะมาใกล้ชิดให้ดี บางคนที่เขามีพลังอำนาจพิเศษเหมือนหนู และอาจคิดว่าหนูคู่ควรกับเขา แต่ความจริงแล้ว ลูกของพ่อควรเลือกคนดีที่พร้อมปกป้องหนู พลังพิเศษใดๆ ก็ไม่ควรมาก่อนความรักที่บริสุทธิ์ใจนะลูก 

ข้อความที่เหลือเป็นการเล่าเรื่องบรรพบุรุษคนอื่นๆ ที่คุยกับนกให้เธอฟัง ซึ่งเธอจำได้แม่นยำ เพราะเคยอ่านหลายรอบแล้ว 

สลิลเงยหน้า .. ผู้ชายมีพลังพิเศษ ?  

ความทรงจำบางอย่างเริ่มกลับมา เธอจำคำพูดใครบางคนที่ทำให้ใจเต้นแรงได้ 

ถ้าฉันแปลกเธอก็แปลก ยายเนิร์ด ! 

สลิลยิ้ม ปาดน้ำตาที่ไม่รู้มาจากไหน แล้วก็ตรงไปหยิบสมุดไดอารี่มาอ่าน เธอลงบันทึกเหตุการณ์ทุกวันไว้ เพื่อช่วยจำหลังจากที่พบว่าตัวเองลืมอะไรง่ายๆ  

ดวงตาใสแจ๋วอ่านไปช้าๆ จากหน้าที่คั่นไว้  

แล้วก็ยิ้มคนเดียว ตาวาว !  

พี่ ทีที ! คนบ้า คนผีทะเล !  

ฝีมือพี่อีกใช่ไหม ! 

———- 

นอกบ้านตึกแถวเล็กๆ ที่สลิลกับมารดาอาศัยอยู่ ไฟที่ห้องนอนของมารดาของเธอดับไปนานแล้ว แต่ไฟที่ห้องนอนหญิงสาวยังสว่างอยู่ 

ชายหนุ่มตาสีอ่อนพิงกำแพงในมุมมืดในรั้วบ้านเธอ เขาแหงนหน้ามองห้องเธออย่างอดทน แววตาพร่ำเพ้อคิดถึง  

นับตั้งแต่คืนนั้นที่ผับ เขาเฝ้าแอบมองเธอห่างๆ อย่างแสนหวง เธอคงไม่รู้หรอกว่า การตามส่องโซเชียลเธอ ตามไล่ผู้ชายน่ารำคาญเหมือนเห็บที่พยายามเกาะแกะเธอ โดยจัดการแบบไม่ให้เธอรู้ตัว มันเหนื่อย.. 

แต่มันก็คุ้ม คุ้มที่เธอยังอยู่ดีปลอดภัย ตอนนี้เขาได้แหงนมองแค่หน้าต่างทุกคืน ก็พอแล้ว 

พรึ่บ ! เสียงปีกใหญ่โตกระพืออยู่ไกลๆ บนฟ้าแต่หูของลูกครึ่งนาคกับคนธรรพ์ได้ยินชัดเจน ! 

ไอ้สิตาพลหรือเปล่าฟระ ?  

ทีที มองซ้ายมองขวา สัญชาตญาณเขาบอกว่าไม่มีอะไรหรอก แต่หัวใจเขาหวาดหวั่น เป็นห่วงสาวแก้มใสที่หมายปอง  

ทีที รู้ดีว่า ครุฑกับนาคเผชิญหน้ากันตรงๆ ปกติแล้วนาคจะแพ้หรือบาดเจ็บถึงตายเสมอ หนก่อนเขาโชคดีที่ไอ้สิตาพลไม่ทันระวังตัว หนหน้าเขาอาจไม่โชคดีอีกก็ได้ 

ดวงตาสีอ่อนหรี่ครุ่นคิด เขาจะสู้กับไอ้ลูกครุฑได้ดีที่สุด เขาก็ต้องคืนร่างเป็นงู  

แต่ถ้าสลิลเห็น..  

เอาวะ ! ขอเสี่ยงหน่อยแล้วกัน 

พรึ่บ !  

ฟู่ๆๆ !  

ไอน้ำประหลาดแผ่ขึ้นมาปกคลุมตัวเขา !  

แล้วงูใหญ่สีเขียวเข้ม ตาสีทองก็ปรากฏตัวขึ้นแทนที่ เจ้างูมองซ้ายมองขวาแล้วก็เลื้อยเงียบกริบเกาะพาดไปบนกิ่งต้นมะม่วงใกล้ระเบียงห้องนอนของสลิล ! 

———— 

ไฟสีเหลืองนุ่มนวลยังเปิดส่องให้เห็น ร่างนุ่มนิ่มของสลิลในชุดนอนกระโปรงลายน่ารักที่นอนหลับบนเตียง 

เจ้างูยักษ์เลื้อยไปใกล้ จ้องสาวแก้มใสแล้วก็พ่นลมหายใจออกมาราวถอนหายใจ ก่อนเลื้อยเข้าไปหาและโอบรัดร่างบางอย่างนุ่มนวลไว้แนบตัว  

“อืมม” เสียงครางเบาๆ หลุดจากริมฝีปากของหญิงสาวทำให้เจ้างูยิ้มมุมปาก แล้วมันก็หลับตาวางหัวหนุนลงบนอกของเธอ 

ราวกับขอนอนกอดฟังเสียงหัวใจเธอไปทั้งคืน 

—— 

สลิลรู้สึกอึดอัด พลิกตัวไม่ได้ จึงงัวเงียลืมตาขึ้น แล้วก็ตาเหลือก ! ช๊อก ! พูดไม่ออก ! 

เธอกำลังถูกงูยักษ์สีสวยตัวหนึ่งรัดอยู่บนเตียงตัวเอง ! หญิงสาวได้สติก็รีบดิ้นๆ ดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของมันทันที ! เธอเริ่มร้องไห้เบาๆ ตกใจจับต้นชนปลายไม่ถูก !  

พรึ่บ ! เจ้างูลืมตาตื่น พอเห็นเธอ มันก็ทำหน้าอึ้ง ! ดวงตาสีอ่อนของมันจ้องเธอนิ่งๆ !  

ฟู่ ! ไอน้ำพุ่งรอบๆ เจ้างู !  

แล้วก็กลายเป็นผู้ชายหน้าตาหล่อบาดใจที่กอดเธออยู่แทน !  

ดวงตาสีอ่อนของเขามองเธอ แล้วชายหนุ่มก็ยิ้มอ่อน 

สลิลอ้าปากค้าง “ พี่ ทีที ! พี่เป็นงะ งู ?”  

ทีทีพยักหน้า สีหน้าขรึม “ใช่ หวัดดี ขอโทษที่ทำให้ตกใจ” น้ำเสียงเขาเศร้า “ฉันจำเป็นต้องเฝ้าเธอแบบนี้ ไม่งั้นไอ้สิตาพล ลูกครุฑมันอาจจะมาเอาตัวเธอไป” 

เขาแตะแก้มเธอ “เธอไม่ได้อยากเป็นของมันใช่ไหม ?” 

สลิลส่ายหน้า สิตาพลคือใคร เธอยังนึกไม่ออกเลย 

ทีที ยิ้มเศร้า “ถ้างั้นก็ดี เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอลืมสิ่งที่เพิ่งเห็นแล้วกันนะ คืนนี้จะได้หลับฝันดี” 

ดวงตาสีอ่อนของเขาเริ่มกลายเป็นสีทองเหลวๆ เขาพูดแผ่วเบาเหมือนเจ็บปวด “รักนะ เลยอยากให้เธอมีความสุข ไม่ต้องอยู่กับคนแปลกๆ แบบฉัน”  

เขาไม่กล้าสารภาพกับเธอตรงๆ หากไม่ลบความจำของเธอไปด้วย เขาคงไม่กล้าพูด 

แต่แล้ว .. 

พรึ่บ !  

สลิลยกมือทั้งสองมาปิดตาตัวเองแน่น !  

“ไม่ค่ะ ลินไม่อยากลืมอีกแล้ว” 

น้ำตาไหลออกมาอาบแก้มระเรื่อ 

“ลินอยากจำพี่ได้ พี่แปลกก็ไม่เป็นไรค่ะ.. 

...ลินก็รักพี่ค่ะ” 

ทีที ถึงกับยิ้มกว้าง  

“ว่าไงนะ ขอฟังอีกทีได้ไหม ?” 

———- 

#ธัญท้าแต่งรอบที่1  

ความคิดเห็น