email-icon

หนุ่มหล่อลูกครึ่งคนธรรพ์กับนาคที่ขยันลบความจำของสาวสัตวแพทย์หน้าตาน่าเอ็นดู

ชื่อตอน : งูหวง

คำค้น : #ธัญท้าแต่งรอบที่1

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2563 16:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งูหวง
แบบอักษร

คืนนี้ที่ผับ ลูกค้าเต็มร้าน สาวแก้มใสรวบผมเป็นจุกกลางหัว ตัวเล็กเดินประคองแบกถาดแก้วเหล้าแก้วเบียร์อย่างระมัดระวัง  

แต่แล้วเธอก็สะดุด รองเท้า ใครบางคน 

“โอ๊ย ! ว๊ายๆ !” สลิลร้องหวีด ! ตัวเซ ถลาไปข้างหน้า ! เธอพยายามจับถาดแก้วเปล่าในมือไว้อย่างทุลักทุเล !  

หมับ ! เคร้ง ! พรึ่บ ! กึก !  

มือแข็งแรงยื่นมาคว้าร่างบางไม่ให้ล้มลง ! และคว้าถาดใส่แก้วในมือเธอได้อย่างว่องไว ! ร่างบางโดนรวบติดแนบแผงอกกว้างของผู้ชายที่คล่องแคล่วมากคนนึง !  

เขายิ้ม “ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?”  

สลิลรู้สึกตาพร่า ! รอยยิ้มของผู้ชายหน้าตาดีคนนึ้สว่างไสว ดวงตาสีน้ำเงินเข้ม เขาผิวขาวจัด รูปร่างสูงใหญ่ ใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน กางเกงผ้าหล่อกริบ  

.. และตอนนี้เธอถูกรวบตัวแนบแผงอกกว้างของเขา ! เธอได้แต่ตาโตมองเขาวางถาดใส่แก้วที่รับจากมือเธอวางลงบนโต๊ะอย่างง่ายดาย 

สลิลเขิน “อ่า ขอบคุณค่ะ ปล่อยลินเถอะค่ะ” 

ชายเชิ้ตสีฟ้าตาวาว แต่ยอมปล่อย “ครับ ขอโทษที น้องลินใช่ไหม ? ชื่อน่ารักสมตัวเลย” เขายิ้ม “พี่ชื่อสิตาพล เรียกพี่ว่า สิต ก็ได้” 

สลิลอึ้ง อะไรบางอย่างของผู้ชายแปลกหน้าคนนี้รู้สึกคุ้นๆ เธอเลยลองชวนคุย “ชื่อสิต เหมือนผู้ร้ายในเรื่องสตาร์วอร์หรือคะ ?”  

สิตาพลหัวเราะ “ครับ แต่พี่ไม่ใจร้ายนะ” เขาขยับเข้ามาใกล้ “ถ้าอยากให้พี่จัดการไอ้ผู้ชายเสื้อดำตรงโต๊ะโน้นที่จ้องน้องลินทั้งคืน บอกนะครับ พี่ยินดี”  

สลิล งง ! ใครกัน ?  

หญิงสาวหันขวับ ! ตาโตเป็นไข่ห่าน ! 

ทีที !  

ใบหน้าหล่อคมคายกำลังยืนจ้องทั้งคู่เขม็ง !สลิลรู้สึกหนาวๆ ราวเขากำลังสาปให้เธอเป็นน้ำแข็ง !  

สลิลฮึดฮัด พี่ ทีที ! คนบ้า ! คนผีทะเล ! หายไปเลย ! ไม่คุย ! ไม่ทัก ! ไม่มาหา ! ใครๆ ก็ลือว่าเขาเบื่อเธอแล้วหรือเปล่า ? อยู่ดีๆ ก็หายไปสามสี่วัน !  

งอนนะ!!  

สลิลเชิดหน้าเมินผู้ชายที่เธอไม่อาจเลิกชอบ ! หึ มองอย่างกับหวง ? เป็นอะไรกันก็เปล่า ! ขอเป็นแฟน ! แต่ไม่เคยบอกว่ารักหรือชอบสักคำ ! ใครจะไปยอม ! 

สลิลหันไปหาสิตาพล “พี่สิตมาคนเดียวหรือคะ ?” ปกติเธอไม่คุยกับลูกค้า แต่สิตาพลดูเหมือนไม่น่าจะรุ่มร่าม และเขาก็เพิ่งช่วยเธอไม่ให้ล้มเจ็บตัว 

สิตาพลยิ้ม สาววงศ์พาลขิยากรคนนี้ยิ่งดูยิ่งน่ารัก เขายื่นมือมาแตะแก้มนวล “มาคนเดียว มาหาน้องสลิลแหละครับ”  

สลิลอึ้ง “เรารู้จักกันมาก่อนหรือคะ ?” อะไรบางอย่างในน้ำเสียงของเขาทำให้เธอแตกตื่น 

สิตาพลยิ้ม “รู้จัก แต่น้องคงยังไม่รู้ตัว” เขายื่นหน้ามากระซิบ “เดี๋ยวไปรอพี่ที่ระเบียงริมน้ำ พี่จะเล่าให้ฟัง” 

สิตาพลเหลือบเห็นว่า ทีที ไม่อยู่แล้ว จึงยิ้มมุมปาก ไงละ ? อยู่ไม่สุขเลยสิมึงไอ้ลูกไส้เดือน ! 

——— 

สลิลเสริฟเหล้าเบียร์ไปสักพักก็รู้สึกหนาวเยือก เหมือนใครสาดน้ำแข็งใส่หลัง !  

หมับ ! เธอโดนคว้าและลากไปมุมลับตา ! เสียงทุ้มดังข้างหู “ยายเนิร์ด ! เธออ่อยไอ้เวรนั่นไม่ได้ ! เข้าใจไหม !” 

สลิลหันขวับจ้องหน้าทีที แล้วก็หน้าแดง ! ดวงตาสีอ่อนอยู่ใกล้จนเห็นความใจเสียของเขา ! แต่เธอยังงอนอยู่จึงตอบว่า “มันเรื่องของลิน ! เราไม่ได้เป็นอะไรกัน !” 

ทีที ข่มเสียงให้นิ่ง “ไอ้สิต มันไม่ใช่มนุษย์ปกติ มันจะซั่มเธอ ! มันคิดว่าเธอเป็นสิ่งของๆ มัน !” น้ำเสียงเขาร้อนรน อึดอัดอยากบอกความจริงเธอ แต่กลัวเธอรับไม่ได้ ! 

สลิลมองเขาอย่างตัดพ้อ “แล้วเขาต่างกับพี่ตรงไหนคะ ? พี่ก็แค่อยากซั่มเหมือนกัน !”  

เงียบ.. ทีทีตอบไม่ได้ ! ดวงตาสีอ่อนของเขาวูบเหมือนเจ็บกับคำต่อว่า  

ในเมื่อเขาไม่พูด สลิลก็เมิน ซ่อนน้ำตาความน้อยใจ “ลินต้องทำงานค่ะ”  

เธอหันหลังเดินหนี..  

——- 

“พี่เป็นใครกันแน่คะ ?” สลิลถามสิตาพล ที่ยืนพิงระเบียงริมน้ำของผับ ไกลหูไกลตาคนในผับ ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธอกล้าเสี่ยง 

สิตาพลตาวาว “เธอเป็นคนวงศ์พาลขิยะ จึงพูดกับนกได้ เธอพิเศษไม่เหมือนใคร” เขาเดินมาใกล้รวบร่างบางไว้แนบอกอย่างรวดเร็ว “เธอถูกกำหนดมาให้เป็นของๆ คนแบบฉัน” 

สลิลตกใจ ! สิตาพลประชิดตัวเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ติด ! หญิงสาวปากสั่นเริ่มกลัว “คะ คนแบบนะ ไหน ?”  

สิตาพลยิ้ม “ฉันเป็นลูกครุฑ เธอมาจากวงศ์พราหมณ์ที่รับใช้ครุฑ เธอก็ต้องเป็นของฉัน” 

พรึ่บ ! ปีกขาวสะอาดกางออกจากหลังของเขา สิตาพลยิ้มให้สลิล แล้วก็โน้มหน้าไปจะจูบ ! 

สลิลตกใจร้องออกมา “ฮือ ไม่เอาค่ะ !”  

ฟ่อออ ! พลั่ก !  

งูยักษ์สีเขียวเข้มตัวใหญ่ยาวที่ปรากฏกายอย่างลึกลับ ตวัดหางฟาดใส่หน้าของสิตาพล !  

สลิลจึงหลุดจากอ้อมกอดของสิตาพลลงไปกองกับพื้น ! 

สิตาพลที่ผงะไป ! เลือดกลบปาก ! คำราม “ไอ้ลูกไส้เดือน ! มึงตาย !” 

พรึ่บ ! แสงสว่างเจิดจ้าฉายวาบ แล้วสิตาพลก็กลายร่างเป็นครุฑสีขาว !  

แต่เจ้างูไวกว่า ! มันตวัดรัดหางรัดรอบครุฑแล้วเหวี่ยงกระแทกครุฑลงกับพื้น ! ปัง ! ก่อนเหวี่ยงอีกฝ่ายลงแม่น้ำ !  

ตูม ! ร่างครุฑที่สลบจมลงไป.. 

ฟู่... ไอน้ำระเหยรอบตัวงู 

แล้วตรงนั้นก็มี ทีที ยืนอยู่ !  

สลิลตาโตเป็นไข่ห่าน ! ตกใจ ! ปากสั่น ! ตัวสั่น ! เมื่อกี้มันคือ ? 

ทีที ตรงเข้ามารวบเธอแนบอกเขา แววตาเขาหมองเศร้า เขาก้มลงจูบเธออย่างโหยหา บรรจงมอบความอ่อนหวานเนิ่นนาน  

ทีที จ้องตาสลิล และพูดเสียงพร่า  

“ฉันหวงเธอ ฉันรักเธอ ระวังไอ้สิตาพลไว้ มันจะกลับมาอีก”  

แล้วเขาก็พูดอย่างเจ็บปวด “ขอโทษนะ แต่เธอต้องลืมภาพทุกอย่างในวันนี้ให้หมด” 

วาบ.. ดวงตาเขากลายเป็นสีทอง 

ลบความจำของเธออีกครั้ง !  

———- 

#ธัญท้าแต่งรอบที่1 

ความคิดเห็น