ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ⚟ Happy Ending nc25+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2563 01:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
⚟ Happy Ending nc25+
แบบอักษร

เช้าวันรุ่งขึ้น..

 

คมกริชอาบน้ำ​แต่งตัวไปทำงาน​ เดินผ่านห้องนอนเล็ก​ ปิดประตู​อยู่​ แต่ลองหมุนประตูไม่ได้ล็อค​ จึงค่อยๆเปิดเข้าไป​ เห็นลินรดายังหลับอยู่​ โต๊ะข้างหัวเตียงมีขวดเปล่าและแก้วน้ำ​วางข้างๆ​ เลยเดินเข้าไปหอมแก้มกลม​เบาๆ​ แล้วย่องออกมา

 

ช่วงพักกลางวัน​ เขาพยายาม​โทรฯหาแต่สายเหมือนโดนตัดไม่ว่างตลอด​ เลยกดอินเตอร์​คอม​ ให้คุณลักษณ์เลขา​ ต่อหาลินรดาให้แทน

 

"น้องลิน​ไม่รับสายค่ะ"

 

เลขาฯโผล่เข้ามาบอกเบาๆ

 

เลิกงานเขารีบตรงกลับคอนโด​ เดินหาลินรดาจนทั่ว​ แต่ก็ไม่เจอ​ จึงถามป้าแม่บ้านที่กำลัง​เตรียมอาหารเย็นอยู่ ว่าเห็นเธอบ้างรึเปล่า

 

"เพิ่งออกไปเมื่อสักครู่​เองค่ะ​ สั่งไว้ว่าจะไม่กลับมาทานข้าวเย็น​ด้วยนะคะ​ ให้คุณกริชทานได้เลย"

 

สักพักมือถือ​เขาก็ดังขึ้น​ เห็นเป็นเบอร์​แม่ก็รีบกดรับสาย

 

"กริชทานข้าวรึยัง"

 

"ยังครับ"

 

"มาทานกับแม่​ พ่อ​ น้อง​ หนู​ลินที่บ้านไม๊"

 

พอได้ยินชื่อคนสุดท้าย เขารีบตอบรับ​ ​ ออกไปทันที​ หลังสั่งแม่บ้านให้เก็บอาหารเข้าตู้เย็น​ เขาจะไปทานที่บ้านแทน

 

 

บ้านพ่อแม่คมกริช..

 

ทุกคนยังรออยู่​ที่โต๊ะอาหาร​ พ่อเขานั่งอยู่หัวโต๊ะ​ ด้านขวาแม่เขานั่งถัดไปเป็นเกริก

 

ด้านซ้ายลินรดานั่งอยู่ เธอกำลังคุยกับพ่อเขา สลับกับน้องเขา และแม่เขาอย่างยิ้มแย้ม

 

พอเห็นคมกริชเดินเข้ามา​ ลินรดาก็เดินเข้าไปหอมแก้มเบาๆ​ แล้วจูงมือเขาไปนั่งข้างพ่อเขาแทน​ เธอนั่งลงเก้าอี้ตัวถัดไป

 

อาหารจึงเริ่มทยอย​นำมาตั้ง

 

ลินรดาตักกับข้าวที่เขาชอบ​ ใส่จานให้​ 3 อย่าง​ กับข้าววันนี้มี​ 10 กว่าจาน​ แม่เขากระซิบกระซาบ​กับเกริก

 

เกริกตักกับข้าวให้พี่สะใภ้​ จากจานที่อยู่ไกลออกไปให้​ ลินรดาเงยหน้ายิ้มให้​ และขอบคุณ​เกริกเบาๆ

 

หลังอาหารค่ำจบลง​ ทุกคนย้ายเข้าห้องรับแขก​ พ่อเขาเลือกที่จะนั่งข้างลินรดา​ ทั้ง​คู่เปลี่ยนไปคุยกัน เป็นภาษาสเปนอย่างถูกคอ

 

คุณกนกวรรณ​ เลยถูกขนาบด้วยลูกชายทั้งซ้ายขวา

 

"พ่อเค้าดูปลื้มพี่สะใภ้​ใหญ่นะครับ​ วันก่อนนก็แบบนี้​ ไม่สนใจลูกชายเล้ยย​ หรือ​พี่กริชว่าไง?"

 

น้องชายชะโงก​หน้ากวนๆมาถาม​ คมกริชได้แต่พยักหน้า​ กวนๆกลับไป

.

.

.

 

เมื่อทั้งสองถึงคอนโดฯ​ คมกริช​ก็จูงมือเมียหมาดๆ​ ที่เหมือนจะใจเย็นลงมาบ้างแล้ว​ มานั่งลงที่โซฟา

 

"ลินจ๋า​ อย่าเงียบ​อีกเลยนะคะ​ คุยกันนะ"

 

เขากอดเธอไว้หลวมๆ​ วางคางลงบนบ่าเล็กๆ​ กระซิบอ้อนวอน

 

"นรี​ คงไม่ได้กลับมาทำรุ่มร่าม กับอากริชอีกแล้วนะคะ​ สามีเธอจะไม่พาเธอมาไทยตอนที่เค้ามาดูแลกิจการ​สาขาที่นี่อีก​ ถ้านรีแอบมาเอง​ สามีเธอจะฟ้องหย่า​ เพราะลินส่งรูปถ่าย​ ที่เธอมาเกาะอากริชเป็นชะนีให้ไปหลายรูป​ ฟ้องว่ามีชู้คงไม่ได้สักบาทเดียว"

 

คมกริชเงยหน้า​ขึ้น​ มองตาภรรยาหมาดๆตาแทบถลน​ สูดหายใจเข้าปอดเต็มแรง​ ก่อนพูดออกมาเบาๆ

 

"ลิน!! ทำเกินไปรึเปล่า​ ครอบครัว​เค้าสองคนอาจจะร้าวฉาน​นะ​ ไม่น่ารักเลยนะคะ"

 

"ห่วงครอบครัว​ตัวเอง.จะร้าวฉานก่อนดีไม๊คะ​ ถ้าลินไม่น่ารัก​ ก็ไม่ต้องมารักค่ะ​ ถ้าตอนไหน ที่อากริชไม่ได้​รักลินแล้ว ช่วยบอกด้วยนะคะ​ ลินจะได้ไป"

 

ลินรดามองมาที่คมกริชนิ่ง

 

"ไม่เอานะคะ​ ไม่พูดแบบนี้​ อากริชรักลินที่สุด​ แล้วก็จะไม่มีวันหยุดรักลินนะคะจำไว้"

 

เขาหอมแก้มคนขี้น้อยใจ​แรงๆ

 

"ลินขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย​ ลินไม่ชอบให้ผู้หญิง​คนอื่น​ มาทำรุ่มร่าม​กับอากริช​ ลินหึง​ และถ้าอากริชจัดการเรื่องแบบนี้ไม่ได้ ลินจะจัดการ​เองในแบบของลิน​ ถ้าลินเบื่อ​ หรือเหนื่อยมากๆ​ กับเรื่องพวกนี้ ลินจะขอหย่า​ แล้วลองหันไปคบคนอื่นดู​ ใครก็ได้ที่แคร์ความรู้สึก​ลินมากพอ​ ที่จัดการเรื่องพวกนี้เด็ดขาด​ได้เอง​ โดยไม่ต้องให้ลินเหนื่อย"

 

"ทำไมต้องพูดว่าจะหย่า​ จะมีคนอื่น​ ไหนว่ารักอากริชคนเดียว​ โตขึ้​นจะเป็นเจ้าสาวอากริชคนเดียว​ พอได้กันแล้ว​ ก็คิดจะทิ้งกันไปแบบนี้หรอคะ​ ฮึ?"

 

คมกริชพูดจบก็ยกมือขึ้นกอดอก​ เอนหลังพิงโซฟา​ หลับตา​ เม้มปาก​แน่น

 

ลินรดาหรี่ตามองสามีหมาดๆ​ ก็รู้ว่ารักมาตั้งนาน​ รอมาตั้งนาน​ แต่งงาน​กันแล้ว เธอก็อยากจะมีโม​เม้น​ท์สวีทวี๊ดว๊าด​ กลายเป็นต้องมาดราม่า​ เพราะความเจ้าสเน่ห์​แต่ไม่เด็ดขาด​

 

เสียดายเวลานะ​ ถ้าไม่เจอเองคงไม่เข้าใจมั๊ง งอนอยู่​ ตัวเองผิด​ ยังจะมาทำเป็นน้อยใจงอนกลับอีก​ ฮึ่มมมม!!!

 

ลินรดาลุกขึ้นเงียบๆ​ เดินไปห้องแต่งตัว​ เปลี่ยนชุดเดรสเกาะอก​สีดำรัดรูป​ สั้นเหนือเข่า​ หยิบกระเป๋า​ครัชใบสวยขึ้นมาใส่เงินสด​ บัตรเครดิต​ กุญแจบ้าน เครื่องสำอาง​ลงไป ย่องออกไปยังเห็นสามีนั่งอยู่ท่าเดิม

 

ติ๊ง...

 

คมกริชลืมตา เห็นประตู​ลิฟท์​กำลังจะปิด​ ก็เด้งตัวลุกขึ้น​ แต่ไม่ทัน​ อีกแล้ว

 

 

ณ​ ผับแห่งหนึ่ง​ในทองหล่อ

 

ลินรดาเดินเข้าไปอย่างมั่นใจ​ ชุดพร้อม​ หน้าพร้อม​ หางตาเห็นหนุ่มๆหลายคนส่งสายตามองมา​ จึงยิ้มที่มุมปากนิดๆ​

 

พนักงาน​คนเดิม​ จำเธอได้เลยรีบเดินตรงมาหา​

 

"สวัสดี​ครับคุณลิน.. วันนี้คุณแบงก์​ยังไม่เข้าร้านครับ​ นั่งที่บาร์ก่อนนะครับถ้าโต๊ะว่างผมจะจัดการย้ายให้นะครับ"

 

เขาพูดพร้อมยิ้ม​ ผายมือเชิญเธอไปทางบาร์เครื่องดื่ม

 

"ขอบคุณ​ค่ะ... เอ่อ​ ชื่อคุณอะไรนะคะคราวก่อนลินเครียด​ๆลืมถามไป"

 

เธอส่งยิ้มให้อย่างสุภาพ

 

"ผมชื่อเอกครับ เรียกเอกเฉยๆก็ได้ครับ"

 

พนักงานคนเดิมยิ้มเขินๆ

 

"ขอบคุณ​ค่ะคุณเอก​ ช่วยดูโต๊ะที่ห่างจากลำโพงให้ลินด้วยนะคะ"

 

เธอเรียกคุณนำหน้า ชื่อพนักงาน​อยู่ดี​ เพราะดูท่าทาง น่าจะอายุพอๆกับพี่แบงก์เจ้าของร้าน

 

"ขอ​ Negroni แก้วนึงค่ะ"

 

ลินรดาสั่งพนักงานผสมเครื่องดื่ม พร้อมรอยยิ้ม​ พร้อมส่งบัตรเครดิต​ไปให้ผูก​กับบิลล์​

 

พอได้เครื่องดื่มก็มีหนุ่มๆหลายคน เดินเข้ามาคุยมาแนะนำตัว​เรียงคน พอเธอบอกว่า​ แต่งงานแล้วก็ล่าถอยไป​

 

ยกเว้น.. แจ๊คกี้​คนสุดท้าย​ หนุ่มลูกครึ่ง​อายุ​ 28​ ปี​ (เธอไม่บอกอายุ​ แค่บอกว่าบรรลุ​นิภาวะแล้ว​ ตัวเลขของผู้หญิงมักเป็นความลับเสมอ)​ เขามาในชุดทำงานเสื้อเชิต​แขนยาวพับขึ้นไปเหนือศอก​ กางเกงสแล็ค​สีดำเข้ารูป​ รองเท้าหุ้มส้นหนังมันวาว​ หน้าตาดี​ หุ่นแน่น ที่ดูจะไม่สนใจสถานภาพ​สมรสของเธอ​ แถมดูสุภาพ​ ไม่กรุ้มกริ่ม​ตามองตา มากกว่ามองโนตมของเธอเหมือนหนุ่มๆคนอื่น

 

 

"ถ้าแต่งงาน​แล้ว​ มาเที่ยวคนเดียว​แบบนี้​ แสดงว่าชีวิต​แต่งงาน ไม่น่าจะราบรื่น​เท่าไหร่​ ผมเดาถูกไหมครับ?"

 

เขาถามยิ้มๆ​ มองไปที่นิ้วนางข้างซ้าย​ว่างเปล่า​ ส่วนข้างขวามีแหวนทองคำขาวฝังเพชร​เล็กๆสวมอยู่วงเดียว

 

"ก็คงประมาณ​นั้นมั้งคะ"

 

เธอยิ้มแต่ในตาเศร้า​ นั่นสินะ​ แต่งงานกับคนที่รักมาตลอดตั้งสิบกว่าปี​ มันควรที่จะมีความสุขสิ​ ไม่ใช่รู้สึก​อึดอัด​ในอกแบบนี้

 

"ให้เกียรติ​ไปนั่งที่โต๊ะ​ผมไหมครับ​"

 

เขาผายมือ​ไปที่โต๊ะที่มีผู้ชาย​ชาวต่างชาติ​นั่งอยู่อีก​ 2 คน

 

"น่าจะนั่งสบายกว่าหน้าบาร์"

 

เขาพูดพลางจับหลังตัวเองยิ้มๆ

 

ก็จริงเก้าอี้บาร์แบบกลม​ ไม่มีพนักพิง​ แถมสูงมากขึ้นลงเก้าอี้ต้องเขย่ง นั่งนานๆแล้วคงจะเมื่อย​ ตอนนี้โต๊ะก็ยังไม่ว่าง​

 

"ก็ได้ค่ะ​ แต่ลินสั่งพนักงาน​ให้ดูโต๊ะ​ไว้ให้แล้ว​ ถ้าได้โต๊ะลินต้องขอย้ายนะคะ"

 

เขาพยักหน้า​ยิ้มอย่างเข้าใจ

 

เธอจึงบอกพนักงาน​ที่ผสมเครื่องดื่มไว้ว่าย้ายไปโต๊ะไหน​ ฝากบอกเอกที่ช่วยดูโต๊ะ​ให้ไปตาม​ถ้าได้โต๊ะแล้ว

 

เมื่อไปถึงหนุ่มต่างชาติ ​ก็ลุกขึ้น​ยืนทักทายเป็นภาษาไทยง่ายๆ​ ผมชื่อพอล​ สบายดีไหม​ ผมชื่อเคลวิน​ สบายดีไหม ยินดีที่ได้รู้จัก​ เมื่อเธอทักทายตอบ​ หลังจากนั้นทั้งสองก็หันไปคุยกันเรื่องงานกันต่อ

 

แจ๊คกี้​เป็นคนบอกว่าทั้ง3คนเป็น​ Countries Managers แผนกต่างๆ ในสถาบันการเงิน​ต่างประเทศ​ ที่มาเปิดสาขาในไทย​ เธอเองแนะนำตัวว่าเพิ่งเรียนจบ​ ยังไม่แน่ใจ​ว่าจะทำงานด้านไหนดี มีลองดูแล้ว​ 3 บริษัท​กำลังอยู่ระหว่างตัดสินใจ​ เขาก็ขำเพราะทั้ง​ 3 บริษัท​ไปคนละทิศละทาง​ จิวเวลรี่​ เสื้อผ้า​ อสังหาริมทรัพย์​ เธอก็ไม่ได้พูดอะไรมาก​ บอกแค่ว่าลองไปฝึกงานมาแล้วทุกที่​ แต่ยังไม่แน่ใจ​ว่าไปทิศทาง​ไหนดี​

 

จนเกือบตีหนึ่ง​ เอกก็ยังหาโต๊ะให้ไม่ได้​ ที่ยืนยังแทบจะไม่มี​ ร้านนี้จุดเด่นที่ค็อกเทล​อร่อย​ เพลงเพราะ​ทันสมัย​มีสลับช้าเร็ว​ คนเลยแน่นตลอด​ เอกให้เบอร์​มือถือ​เค้าไว้ถ้าคราวหน้าจะมาจะได้จองไว้ก่อน​ เอกเดินมาดูแลตลอดเครื่องดื่มใกล้หมดปุ๊​บจะส่งสัญญาณ​มาถามว่ารับเพิ่มไหม​ ถ้าเธอพยักหน้า​ ไม่ถึง​ 10 นาทีแก้วใหม่ก็มา​ มันง่ายเพราะลินรดาชอบดื่มค็อกเทล​แบบเดียว​กันทั้งคืน​ พ่อลิเคยสอนว่าถ้าผสมกันมั่วไปหมดจะเมาเร็วมาก​ ถ้าดื่มอะไรก็ต่ออันนั้นจะดื่มได้นานกว่า

 

"คุณลินคอแข็งมาก​ ดูแมนๆ​ ไม่ดื่มพวกค็อกเทล​สีๆมั่งเหรอครับ​ เห็นดื่มอยู่แบบเดียว" แจ๊คกี้​เอ่ยชมยิ้ม​ๆ ถามปนสงสัย​

 

เพื่อนเขาอีก​ 2 คนก็แอบนินทาเธอเป็นภาษา​ฝรั่งเศส​กันไปก่อนหน้านี้​ เพราะคิดว่าเธอคงฟังไม่ออกแน่ๆ ต่างบอกว่าเธอคอแข็ง​ สำหรับผู้หญิง​อายุประมาณ​ ซัก​ 19-20ปี​ แถมดูวีไอพี​ มีเครื่องดื่มมาส่งตลอด​ แก้วว่างไม่เคยถึง​ 15​ นาที​ ต่างจากพวกเค้า​ 3 คน​ ครึ่งแก้วก็ต้องรีบสั่ง​ เพราะกว่าจะมาเบียร์​ก็หมดไปแล้ว​ เนื่องจาก​คนแน่นมาก​ แถมเวลาที่เธอลุกไปเข้าห้องน้ำพนักงาน​คนเดิมจะยืนเฝ้าแก้วไว้ตลอด​ ถ้าสั่งเครื่องดื่มหรือลูกค้าโต๊ะอื่นเรียกก็จะใช้ไมค์ไร้สายตามพนักงาน​คนอื่นมาดูต่อแทนจนกว่าลินรดาจะกลับมา

 

"พวกค็อกเทล​สีๆก็ดื่มค่ะ​ แต่จะดื่มเฉพาะตอนที่คุณพ่อพาเที่ยว​ มาคนเดียว​ดื่มแบบนี้ปลอดภัย​ดีค่ะ​ จะตีสองแล้วลินจะกลับแล้วนะคะ​ ไม่อยากรอจนร้านปิด"

 

เอกเดินเอาบัตรเครดิตมาคืน​ พร้อมใบเสร็จ​ เธอทิปแบงก์เทาให้เหมือนเดิม

 

"ให้คนขับรถ​ผมไปส่งไหมครับ"

 

แจ็คกี้เสนออย่างสุภาพ​

 

"ไม่เป็นไร​ค่ะคนขับรถของคุณพ่อรออยู่แล้ว​ ขอบคุณ​นะคะ"

 

ลินรดายิ้ม​ เธอเรียกคนรถที่บ้านมารับตั้งแต่ตีหนึ่ง​กว่า​ ตอนนี้น่าจะจอดอยู่ในซอยใกล้ๆ

 

แจ็คกี้หยิบนามบัตร​ขึ้นมา​ พร้อมเขียนเบอร์​ส่วนตัว​ยื่นมาให้​

 

"ถ้าไม่รังเกียจ​ อยากได้เพื่อนคุย​ ทานข้าว​ ก็โทรฯมาได้เสมอนะครับ"

 

"ขอบคุณ​ค่ะ​ ไว้เจอกัน​นะคะ"

 

เธอรับนามบัตรมาใส่กระเป๋า​

 

เอกยังยืนรออยู่​ พร้อมเดินนำเธอไปส่งหน้าร้าน​ เธอเดาว่า​ พี่แบงก์​เจ้าของ​ร้านคงจะ​สั่งมา​

.

.

.

.

 

ลินรดาตื่นมาเกือบ​ 11 โมง​ อาบน้ำ​แต่งตัวเสร็จ​ ลงมาก็เจอคุณแม่เธอนั่งจิบกาแฟ​ ดูไอแพดอยู่​ ก็เข้าไปหอมแก้ม

 

"คิดถึง​จังเลยค่ะ" พร้อมหอมแก้มรดาพรฟอดใหญ่

 

"เป็นไงลิน​ คืนที่​ 2 แล้ว ออกไปดื่มแบบนี้​ กริชบอกว่าโทรฯไม่ติดเลยทั้งคืน​ เค้าเป็นห่วงมากนะ​ เมื่อเช้าก็โทรฯมาหาแม่​ เสียงดูเครียด​ๆ​ พอแม่บอกลินมาค้างที่บ้านเลยหายกังวลใจ​ ทะเลาะ​อะไรกันลูก"

 

ลินรดาถอนหายใจแรง​ เล่าเรื่องนรี​ รุ่งนภา​ และวิธีการ​ที่เธอกำจัดนรีออกไป​ อย่างละเอียด

 

"คุณแม่ทราบไหมคะว่า​ ถ้าสลับร่างกัน​ ลินเป็นอากริช​ แล้วมีผู้หญิง​มาเกาะแกะ​ ลินผลักตกโต๊ะไปแล้วค่ะ​ โดยเฉพาะนรีทำ​ต่อหน้าลินครั้งล่าสุด รุ่งนภายังเห็นว่าเป็นลูกค้า​ ลินก็จะบอกไปว่ามันไม่เหมาะลินมีแฟนแล้ว​ แต่นี่อากริชไม่พยายามทำอะไรเลย​ ลินบอกไปแล้วว่าลินไม่ชอบ​ หรือลินเลือกที่จะรักคนผิดคะ?​ สมัยหนุ่มๆคุณพ่อเคยทำให้คุณแม่ปวดหัว​แบบลินบ้างไม๊"

 

"มีสิจ๊ะ​ แม่เคยเลิกกับพ่อลิไปช่วงนึงเลยนะ​ ช่วงเรียนจบ​ เข้าไปรับช่วงกิจการ​แรกๆสาวๆที่อ็อฟฟิตก็มาเกาะแกะ​ แบบนี้แหละ​ แม่ก็หงุดหงิด​ ทำห้องเสื้อช่วงแรกๆ​ ออกแบบ​ หาพนักงาน​ หาลูกค้า​ก็เหนื่อยอยู่แล้วสุดท้ายมากๆเข้าแม่ก็ถอยออกมา​ กว่าพ่อลิของลูกจะรู้สึกตัว​ แม่ก็เกือบจะมีแฟนใหม่ไปล๊ะ​ ก็วุ่นวาย​อยู่พักใหญ่นะกว่าจะลงตัวแต่งงานแล้วมีลิน"

 

รดาพรยิ้มนึกถึงอดีต​ พร้อมผ่อนลมหายใจ​ออกมาเบาๆ

 

ยังดีที่พ่อลิของเธอรู้ตัวทัน​... อากริชหละ​ จะใช้เวลานานแค่ไหน​ แต่งงาน​กันแล้วด้วย​ ลินรดาผ่อนลมหายใจ​ออกมาเบาๆ

 

"เครียดเหรอลิน​ ไปประชุมกับแม่ที่แพรีสไหม​ จะได้ศึกษา​ดูงาน​ไปด้วย​ ประชุม​เสร็จก็เที่ยวสัก4-5วัน​ กลับมาแล้ว​ เผื่อว่าอารมณ์​จะดีขึ้น"

 

"ไปค่ะ​ วันไหนคะ"

 

"พรุ่งนี้​ลูก​ ทริปยืดออกสัก​ 7​วันเนอะ​ ประชุม​ 2 วัน​ ที่เหลือหาที่เที่ยวสวยๆกัน​ เดี๋ยว​แม่สั่งเลขาฯให้บุ๊คตั๋วลินเพิ่มแล้วยืดวันกลับออกให้ตรงกัน"

 

ช่วงบ่ายลินรดาแวะเข้าไปเก็บของใช้จำเป็นบางอย่างจากคอนโดฯกริช​ เจอคุณป้าแม่บ้านก็ทักทายกัน​ เก็บของเสร็จก็รีบแว่บออกมา​ พอกลับถึงบ้านตัวเองก็จัดกระเป๋า​เดินทาง​ เตรียม​พาสปอร์ต​วางไว้ด้วยกันเรียบร้อย​

 

 

สุวรรณภูมิ.. ทางออกผู้โดยสาร​ขาเข้า

 

ลิขิต​ และคมกริช​ ยืนรอสาวสวยทั้งสองออกมาจากประตูทางออก

 

รดาพรสวมเดรสคอเต่าผ้ายืดสีดำเน้นสัดส่วนแบบหุ่นนาฬิกา​ทรายสุดเป๊ะ​ ผมย้อมเป็นสีน้ำตาลแดงม้วนเป็นลอนสลวย

 

ลินรดาผมยาวดำคลับแซมด้วยสีม่วงเข้มไฮไลต์​เป็นหย่อมๆทันสมัย​ เดรสสั้นเข้ารูปไหล่ตกสีดำ​ จนเห็นเนินอกรำไรดูเปรี้ยว​ เสริมให้หน้าดูสดใส​และเด็กลงมาก​

 

"สวัสดี​ค่ะคุณพ่อ"

 

เธอโผไปกอดหอมแก้ม ทักทายลิขิตเสียงสดใส

 

"ลูกสาวพ่อตัวจริงรึเปล่าเนี่ยฮึ้มมม​ สวยจนจำแทบไม่ได้​ แม่ของลูกก็ดูเด็กลงอย่างกับพี่สาว"

 

ลิขิต​แอบกระเซ้าภรรยา​ มองตาเชื่อม

 

"สวัสดี​ครับพี่รดา"

 

คมกริชยกมือไหว้ ทักทายขึ้น หลังทั้งสามคนหยอกล้อ​กันเสร็จ

 

"หวัดดีจ้ะกริช​ มารับลินกลับคอนโดฯหรอ"

 

"ครับ"

 

ตลอดทั้งทริป​ลินรดาปิดเครื่อง​ ไม่ยอมโทรฯหา​ หรือแชทตอบคมกริช​ ถึงแม้จะมีฟรี​ WiFi​ ให้ใช้ทั้งในโรงแรมและร้านอาหาร​ แต่เธอเลือกที่จะตัดช่องทาง​การสื่อสาร​ทุกทาง​ เขามายืนรอที่นี่ได้​ เพราะโทรฯถามไฟล์ทกลับจากพี่ลิ​ แล้วนัดมารับภรรยา​ทั้งสอง​ด้วยกัน

 

ทั้งหมดเดินไปรอคนขับรถด้านหน้าประตู​ทางออก​ ลินรดาเหลือบมองหน้ารดาพรแว่บนึง​ และได้ยิ้มให้กำลังใจกลับมา

.

.

.

.

ทันทีที่ขึ้นรถ​ ประตูรถปิดลง​ ผนังกันระหว่างคนขับและผู้โดยสาร​ด้านหลัง​ ยังคงถูกใช้งานเหมือนเคย

 

คมกริชก็รวบลินรดามานั่งบนตัก​ ปากเค้าฉกลงมาจูบคนตัวเล็กกว่าอย่างดูดดื่ม​ ลิ้นสากร้อนสำรวจรอบๆโพรงปากดูดพันลิ้นเธอจนแทบหายใจไม่ทัน​ กว่าเขาจะหยุดจูบเธอก็หอบแฮ่ก​ สั่นสะท้านไปทั้งตัว

 

"คิดถึง​นะคะ"

 

เขาพึมพัมขณะที่เลื่อนลงจูบไซ้ลงไปที่คอ

 

"อื้อออออ​ อื้มมมมม..."

 

เธอสอดนิ้วเข้าไปกำผม แถวท้ายทอยเขาแน่​ ครางออกมาเบาๆ

 

มือเขารูปซิปด้านหลังดึงชุดลง​ ดันให้แผ่นหลังเธอแอ่นเข้าหา ปลดบราไร้สายออก​ บัวตูม​ขนาดใหญ่​ ยอดสีชมพู​สดใส​ ดีดตัวออกเป็นอิสระ​

 

เขาใช้ลิ้นสากเลียรอบๆปานชมพูแล้วดูดเม้มยอด​ แผล่บ​ จ๊วฟ​ จ๊วฟ​ ลงไปแรงๆ​ สลับกับขบลงไปนิดๆ​

 

"อ๊าาาาาาา​ ฮื่ออออออ..."

 

ลินรดาครางปนหอบเบาๆไม่​หยุด​ จิกไหล่เขาไว้แน่น​ เขาทำอย่างนั้นไปเรื่อย​ จนเธอรู้สึกว่ากลางลำตัวแฉะไปหมด​

 

​ จนกระทั่ง​เขาเหลือบไปเห็น​ ว่ารถวิ่งเกือบจะถึงคอนโดฯ​ จึงใส่บรากลับรูดซิปแต่งตัวเธอให้เรียบร้อย​ พอรถจอดสนิทก็ก้าวขาลงแล้วอุ้มเธอตรงไปยังลิฟท์​

 

เธอยังกอดคอเขาแน่น​ หน้าแดงๆยังซบอยู่กับอก​ เขาหันไปสั่งคนรถว่าไม่ต้องเอาของลง​ และให้บอกแม่บ้านว่า ถ้าไม่สั่งไม่ต้องขึ้นมา​ ห้ามใครขึ้นมารบกวน​ ถ้าจำเป็น จะส่งข้อความ​มาสั่งเอง

 

ติ๊ง....

 

ทันทีที่ลิฟท์​เปิดออก​ เขาอุ้มเธอเดินตรงไปยังห้องนอน​ วางลงบนเตียง​ แล้วเดินกลับไปปิดประตู​ล็อค

 

คมกริชถอดเสื้อกางเกง​ของตัวเองออกจนหมด​ แล้วจัดการชุดเดรสเซ็กซี่​ บราและแพนตี้ของเธอเหวี่ยง​ลงตามมา​ ประกบปากลงไปจูบดูดลิ้นเธอแรงๆอีกครั้ง​ แล้วไซ้ลงมาที่คอ จนถึงยอดบัวสีชมพูคู่งาม​ ทั้งเลีย​ ทั้งดูดและขบ​ มือก็เคล้นคลึงหนักหน่วง

 

"อื๊อออออ​ อ๊าาาาาา.."

 

ลินรดาครวญคราง​ มือเล็กๆกำผ้าปูที่นอน​แน่น

 

เขาคุกเข่าลงตรงกลาง​ ดึงแขนเธอนั่งขาพาดเข้าสะโพก​ แล้วยกแขนเธอให้โอบไว้รอบคอเขา ก่อนจะจับเอวเธอ​ แล้วสอดมังกรกดลงไปกลางกลีบชื้นครั้งเดียวจนสุด

 

กึ่ก

 

"กรี๊ดดดดดดดดกด...อ๊าาาาาา"

 

ลินรดาทั้งจุกทั้งเสียวไปพร้อมกัน​ ยกมือจากผ้าปูที่นอน​ เปลี่ยนไป​เล็บจิกลงบนบ่าเขาแน่น​ มันทั้งจุก​ ทั้งแน่น​ ทั้งเสียว​ ปนกันไปหมด

 

พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ ปึ่ก​ ปึ่ก​ ปึ่ก

 

เขาจับเอวเธอไว้แน่น ดันเจ้ามังกรเข้าออกเร็วๆรุนแรง​ มือเล็กๆจับบ่า จิกเล็บลงไปแน่น​ อีกครั้ง​ ​เธอเงยหน้าครางหัวสั่นหัวคลอน​ ตามแรงกระแทกกระทั้น​หนักหน่วงจากเขา

 

"อ๊าาาาาาาา​ อื๊ออออออ"

 

คนตัวเล็กครางเสียงดังก้องไปทั่วห้อง​ กิจกรรม​เข้าจังหวะ ยังคงดำเนินต่อไปเกือบชม.ครึ่ง​ เธอกระตุกถึงจุดหมายไปหลายครั้ง​ กว่าเจ้ามังกรจะล้าและพ่นพิษออกมาจนหมด​

 

"อ๊าาาคสสสส ฟู่ว์ว์ว์.."

 

เขาครางออกมา​ ก่อนจะฟุบตัวลง​ พลิกตัวเธอนอนคร่อมทับลงมา บนตัวเขาปล่อยให้เจ้ามังกร​หลับลงช้าๆ อยู่ด้านใน​ตัวเธอ​ กอดเธอไว้เงียบๆ​ ก้มจูบลงบนหน้าผากเบาๆ

 

15​ นาทีผ่านไป

 

ลินรดาขยับตัว​ กำลังจะพลิกตัวลงนอนข้างๆ​ แต่รู้สึกว่ามังกรด้านในตื่นขยายอีกครั้ง

 

"อ๊าห์~"

 

เธอครางออกมาเสียงดัง​ เขาพลิกตัวเธอลงไปนอนข้างใต้ เกือบจะทันที ที่เสียงครางดังขึ้น​ จับข้อเท้าเธอมาวางไว้ที่คอ แล้วโอบรอบขาเรียวยาวดึงเธอเข้ามาจนชิด แล้วเริ่มบรรเลงเพลงรักอีกครั้ง​ และอีกครั้ง​

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

 

 

ลินรดาตื่นขึ้นมาด้วยความหิว​ เพลีย​ และแสบร้อนกลางลำตัว​

 

เมื่อคืนสามีบรรเลงบทรักรุนแรง​ อย่างไม่เคยทำมาก่อน​ ทั้งบนเตียง​ ทั้งบนเก้าอี้ข้างโต๊ะ​เครื่อง​แป้ง​ ผนังห้อง​ กำแพงห้องน้ำ​ ในอ่างอาบน้ำ​ ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรกันเลย​ มีแต่เสียงครางของเขา และเธอสลับกัน ทั้งคืนจนฟ้าสางสว่างคาตา

 

ตอนนี้เขายังคงกอดทับเธอไว้แน่น​ ตาเขาหลับสนิท​ ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ เธอพยายามจะยกแขนเขาขึ้น​ อย่างเบา เขาก็ลืมตาตื่นมาทันที​ และยกตัวเธอที่นอนตะแคงอยู่​ ให้ตุ่มชมพูอยู่ในระยะเดียวกับริมฝีปาก​หยักหนาสวยได้รูปนั้น​ แล้วเริ่มดูดดื่มลากเลีย​ ขบกัดเนินเนื้อรอบๆให้เสียวปนเจ็บ​ มือก็บีบเคล้นบัวตูม​ขนาดใหญ่ไปมา

 

แผล่บ แผล่บ จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ แผล่บ

 

"อื๊ออออออออ​ อ๊าาาาาา"

 

กึ่ก​

 

"กรี๊ดดดดดดดด​ อึ่ก ฮื่อ ละ ลิน จะ เจ็บนะ.."

 

ลินรดาร้องออกมาเสียงดัง​ ช่วงล่างเธอเจ็บแสบ​ บวมไปหมด

 

เขาดันเจ้ามังกร เข้ากลีบจนมิดในทีเดียวพร้อมควงสะโพกขึ้นลง ตอกกระแทกมาติดๆกัน​ อย่างรวดเร็ว

 

"อื่อ​ อื่อ​ อ๊าาาาา​ อึ๊ออออ​ ..."

 

ลินรดาหอบหายใจ​ โดนโจมตีทั้งลิ้นทั้งฟันที่ยอดบัว​ ​ ทั้งกลีบด้านล่างก็ถูกกระหน่ำจากเจ้ามังกร​ไปพร้อมกันเกือบชม.​ ทั้งเสียว​ ทั้งเจ็บ​ ทั้งเหนื่อยปนกันไปหมด

 

"ฟู่ว์ว์... อาคคสสสสสส์"

 

เสียงครางของคนตัวใหญ่ บอกให้รู้ว่าเขาเพิ่งถึงจุดหมาย​ โดยเจ้ามังกรยังค้างในตัวเธอ​ มือหนายังจับสะโพกด้านที่ขาก่ายบนตัวเขาไว้แน่น​ เธอพยายาม​จะพลิกตัว​ เค้าก็เริ่มดูดยอดบัวพร้อมขบแรงๆอีก​ จนเธอยอมแพ้ ต้องปล่อยให้เจ้ามังกร​คากันไว้แบบนั้นจนหลับไป​

 

จนเวลาผ่านไปเกือบเที่ยง​ เธอลองขยับจะลงไปทำธุระส่วนตัว​ เขาก็ตื่นมากำสะโพกเธอไว้จนแน่น​ แล้วเริ่มเลียและดูดบัวตูม​ของเธอแรงๆอีกครั้ง​

 

แผล่บ แผล่บ แผล่บ​ จ๊วฟ จ๊วฟ

 

"ลินจะเข้าห้องน้ำ​ หยุดนะคะ​ ลินต้องไปเดี๋ยว​นี้!!"

 

ลิ้นสากๆหยุดลง​ เขาลุกขึ้นนั่งช้อนใต้เข่าคนตัวเล็กกว่า​ ไปวางไว้ที่โถ​ แล้วปิดประตูตามหลังให้เธอได้ทำธุระ

 

"ซี๊ดดดดดด​ แสบไปหมดเลย​ยย​ คนบ้า"

 

ลินรดาบ่นเสียงดังระหว่างฉีดสายชำระ

 

คนที่พิงกำแพง ข้างประตู​ห้องน้ำ​ด้านนอก ยิ้มเจ้าเล่ห์​ พอได้ยินเสียงกดน้ำ​ เปิดก็อกล้างมือ​ ประตูก็เปิดออก

 

"กรี๊ดดดดดด​ เข้ามาทำไมคะ​ ออกไปค่ะ"

 

คมกริชไม่พูดอะไร​ ช้อนใต้ขา​ แล้วอุ้มเธอขึ้นตัวลอย​ ออกไปวางไว้บนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง​ ดันหลังเธอไปพิงพนัก​ จับขาเรียวยาวแยกออก​ พาดขาแต่ละข้าง​ ไว้บนพนัก​วางแขน เขาคุกเข่าเลียกลีบบัวที่เปิดอ้าเต็มที่ กดลิ้นลงอย่างแรง​ ลากขึ้นลากลง

 

"ซี๊ดดดด​ อ๊าาาาาาา​ ซี๊ดดดดดด"

 

มือเธอดึงทึ้งผมคนที่คุกเข่า​ ซุกอยู่กลางตัวอย่างลืมตัว​ ลิ้นสากๆเลียไปรอบๆกลีบชมพูเข้มบวมเป่งด้านใน​ อยู่เนิ่นนานจนคนตัวเล็กกว่ากระตุกน้ำเจิ่ง​ จนเขาดูดจนแห้งไปหลายรอบ​ จึงช้อนอุ้มร่างที่อ่อนปวกเปียก​มานอนคว่ำหน้าลงบนเตียง​ แล้วยกก้นขาวๆเธอขึ้น​ ดันเจ้ามังกรเข้าที่เดียว​จนมิด

 

กึ่ก

 

"กรี๊ดดดดดด​ดด​ ไม่ไหวแล้วค่ะ​ แสบไปหมดแล้ว​ ฮือออ"

 

เขาหยุด​ คาเจ้ามังกรไว้​ จูบหนักๆลงไปกลางหลังขาวๆ​ สลับกับขบกัด​ จนมีรอยรูปหัวใจสีชมพู​เต็มหลัง​ ผ่านไปไม่กี่นาทีก็ได้ยินเสียงคราง​ จึงเริ่มขยับอีกครั้ง

 

พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​

 

"อ๊าาาาาา​ อื๊ออออออ​ ซี๊ดดดดด"

 

เขากระหน่ำซอยสะโพก​อย่างรวดเร็ว​ จนถึงจุดหมายภายในไม่ถึงครึ่งชัวโมง​

 

ล้มลงนอน ซ้อนกอดเธอไว้ด้านหลัง​ ปล่อยให้มังกรค่อยๆหลับไปในตัวเธอ

 

"ลินหิว"

 

ลินรดาพึมพำกับอกเขา

 

คนตัวใหญ่กว่าค่อยๆ ถอยลงจากเตียง​ แล้วเปิดตู้เสื้อผ้า​ หาเสื้อคลุม​บางๆมาสวม​ รวมถึง​ หยิบชุดคลุมผ้าไหมสีชมพูมาด้วย​ ลินรดาลุกขึ้นนั่ง รับเสื้อคลุมมาสวมพอผูกปมเสร็จ​

 

เขาก็เดินมาช้อนตัวเธอขึ้น​ เดินเข้าไปในครัว​ วางเธอไว้ที่เก้าอี้ข้างโต๊ะทานข้าว​ แล้วเอากล่องอาหารมาอุ่นทีละอัน​ เทใส่จาน​ อุ่นข้าวสวยร้อนๆมาวาง​ แล้วนั่งลงข้างๆกัน​ ทั้งคู่​ทานกันเงียบๆ​ จนอิ่ม​ เขาเก็บจานชามทั้งหมด ไปแช่ในอ่างล้างจานแล้วเดินกลับมา

 

 

เขากลับมาช้อนตัวเธออุ้มกลับไปที่เตียง​

 

 

ยกมือ​ถือขึ้นมาพิมพ์สั่งให้คนขับรถ​ เอากระเป๋า​เดินทาง​ ขึ้นมาไว้ในห้องรับแขก​ ให้แม่บ้านขึ้นมาล้างจาน​ จัดการกับเสื้อผ้าในกรเป๋าเดินทาง​ พร้อมหาของสดมาแช่ไว้ในตู้เย็น แล้วทำกับข้าวทิ้งไว้ให้สัก​ 4-5​ อย่างให้เสร็จภายใน​ 2 ชม.​ พร้อมกำชับว่า.. ช่วงนี้ถ้าไม่ส่งข้อความ​เรียก​ ไม่ต้องมา

 

เขาวางมือ​ถือลง หันกลับไปถอดชุดคลุมเธอออก​ ช้อนร่างบางเข้าไปวางขวางในอ่างอาบน้ำ​ จับผมออกไว้ด้านนอกกันเปียก เปิดฝักบัวอุ่นๆล้างคราบเหงื่อไคล​ ถูสบู่​ ไปทุกจุดที่โดนสัมผัส​บ่อยครั้ง​ ลินรดาเสียวแต่ก็กัดริมฝีปาก​แน่น​ กลัวว่าถ้าเกิดเขาได้ยินเสียงคราง​ งานเข้าเธออีกรอบแน่ๆ​ ไม่ได้เจอหน้ากัน แค่อาทิตย์​กว่า​ สามีเธอหื่นขึ้นมาก​ แถมออกแนวซาดิสม์​หน่อยๆ​ แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน​

 

หลังจากทำความสะอาด​ให้เธอเสร็จ​ ก็ช้อนอุ้มเธอขึ้นมา​ แล้วปล่อยให้ขาเธอแตะพื้น​ หน้าอกนุ่มเบียดกับอกแกร่งเขา​ ระหว่างหาผ้าเช็ดตัวมาเช็ดให้เธอเบาๆจนแห้ง​ ปลายตาเธอเห็น เจ้ามังกรตื่นขึ้นมาอีกแล้ว

 

ม่ายยยยยยน๊าาาา​ ไม่ไหวแล้ว​ ขาเธอเปลี้ยไปหมด​ กอดเอวเขาไว้แน่น ถ้าเขาไม่อุ้มจะเดินไหวรึ​เปล่า ยังไม่รู้​เลย​ ลินรดาคิดในใจ

 

เขาอุ้มคนตัวเล็กกว่ามาวางบนเตียง ห่มผ้าห่มให้​ แล้วหายเข้าไปทำความสะอาด​ตัวเองบ้าง​ เช็ดตัวจนแห้ง​ ก็สอดตัวเข้าผ้าห่มเข้าไปด้านหลัง​ ดึงตัวคนที่นอนอยู่ริมเตียง​ ให้หันมาประชันหน้ากัน​

 

ลินรดาแกล้งหลับตา​ เขาจูบลงมาเบาๆที่ริมฝีปาก​บางกึ่งบวมนิดๆ​ โดยที่ไม่ได้ลุกล้ำ​ เลียลิ้นสากๆไปรอบๆริมฝีปาก​นั้นแผ่วเบา​ เริ่มกระเถิบตัวลงไปเลียยอดบัวข้างขวาสลับกับดูดเบา​ๆ ลินรดาเม้มริมฝีปาก​แน่น​ พยายาม​กลั้นเสียงคราง​ เขากระเถิบ​ลงไปอีก​ ทิ้งจูบตามลงไปเรื่อยๆ​ พอถึงกลางลำตัว​ ก็ผลักสะโพกด้านขวาเบาๆ​ ให้เปลี่ยนจากตะแคง​เป็นนอนราบ​ ปัดผ้าห่มออกพ้นทาง​ แล้วลงไปคุกนอนระหว่างกลาง​ มือทั้งคู่ช้อนก้นงอนๆขึ้น​ นิ้วโป้งทั้งสองข้างแยกกลีบบัวออกจาก​กัน​ ห่อลิ้นแล้วแทงเข้าออก​ ไปในรูจิ๋วกลางกลีบบัว​ชมพูนั้น

 

เจ๊าะ แจ๊ะ​ เจ๊าะ​ แจ๊ะ​ แจ๊ะ

 

ห้องยังเงียบ​ เขารู้สึกว่าขาเธอเริ่มสั่น​ ก่อนจะกระตุก​ แล้วน้ำหวานก็ตามมา​ แต่เขาก็ยังคงคิดถึง​ ทำซ้ำๆไปเรื่อยๆ​ เธอก็ยังสั่น​ กระตุก​ จนน้ำหวานแตกไปห้ารอบ​ โดยไม่มีเสียงครางใดๆให้ได้ยิน

 

เขาเห็นลินรดากัดริมฝีปาก​แน่น​ มือทั้งสอง​ข้างกำผ้าปูเตียง

 

เขาลุกขึ้นนั่งคุกเข่า​จับขาเธอพาดคอ แล้วดันมังกรเข้าจนมิดอีกครั้ง

 

"กรี๊ดดดดดดดดดด...เอ้อออ​ จุก​ อ๊าาา"

 

พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ กึ่ก​ กึ่ก​ กึ่ก

 

เขาทั้งนั่ง​ ทั้งทำท่าเหมือนวิดพื้นจนขาเรียวทับบัวตูมจนบี้แบน​ กระแทกลึกจนน่าจะถึงมดลูก​ เพราะเสียงดังกึ่กๆ​ นั่นก็เป็นครั้งแรกที่เคยได้ยิน​ แถมที่หัวมังกร​ก็เสียวมากเป็นพิเศษ​

 

"อ๊าคคคคค ฟู่ว์​ว์ว์​ ฟู่ว์ว์ว์"

 

ขาเธอพาดบ่าเขาตลอดเพลงรัก​ พอเสียวมากๆ​ ก็จับขาขาวๆข้างๆคอ มาดูดขบไปมา

 

"อ๊าาาาาาส​ อื๊อออออออ​ ซี๊ดดดดดด​ อ๊า"

 

เพลงรักจบ​ เขาก็เอาขาบนบ่าเธอลงมาคร่อมตัวไว้แทน​ แล้วช้อนหลังเธอขึ้นมาดูดยอดบัวต่อ จนเจ้ามังกรพ่นพิษจนหมด​ ถึงได้ยอมปล่อยให้เธอนอนลง

 

เขาเดินไปล้างตัว​ แล้วหยิบทิชชู่​เปียกเช็ดกลีบบัวจนสะอาด​ แล้วกลับมาล้มตัวลงนอนข้างดึงเธอมากอดไว้แน่น

 

3 วัน​ 4 คืน​ ผ่านไป

 

คมกริชยังคงบรรเลง​เพลงรัก ตลอดทั้งวันทั้งคืน​ มีปล่อยให้เธอพักแค่ช่วงสั้นๆ​ คือ​ เวลาเธอหิว เธอแทบจะไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยนอกจากชุดคลุมชุดนอน​ บางครั้งทานข้าวเสร็จในครัว​ เค้าก็จับเธอนั่งตักคร่อมตัว​ แล้วแหวกชุดคลุมออก​ ยกสะโพกเธอขึ้นๆลงๆจนเสร็จคาเก้าอี้​ ปากก็ดูดขบเลียยอดบัวตูม​ของเธอไปด้วย​ ทั้งหน้าทั้งหลังตัวเธอมีแต่รอยขบของเขา จนหาที่ว่างแทบไม่ได้

 

ตีหนึ่งกว่า​ คนตัวใหญ่กว่าหลับสนิท​ ลมหายใจสม่ำเสมอ​ ยังกอดกกเธอไว้แน่น​ กว่าจะมุดออกมาจากอ้อมแขนนั้นได้​ ก็เล่นเอาเธอหอบจนเหงื่อแตก​

 

ว่าจะลุกลงจากเตียง​

 

ตุ๊บ!!!!!.. เข่าเธอพับล้มลงอยู่ข้างเตียง

 

"ลิน!!! ลิน​ เป็นอะไรรึเปล่า"

 

เขาเอื้อมมือ ไปเปิดสวิตช์​ ไฟสว่างจ้าขึ้นมาทั้งห้อง

 

"กรี๊ด​ดดดดด​ หรี่ไฟเดี๋ยว​นี้เลยนะคะ"

 

คมกริชยิ้ม​ หมุนสวิตช์ไฟหรี่ลงสลัว​ พอจะมองเห็นว่า​ ร่างเปลือยของลินรดากองอยู่บนพื้น​ ก็เดาออกว่า​ เพราะอะไร

 

เขารีบลุกจากเตียง​ ลงไปช้อนอุ้มคนตัวเล็กกว่ามานั่งบนตัก​ ลูบไปที่หัวเข่าเบาๆ

พร้อมจุ๊บตามลงไป

 

"เจ็บไหมที่รัก​"

 

เสียงเขาพร่า​ พรมจูบหัวเข่าธอ ไปเรื่อยๆ

 

"อื้ออออ.."

 

ลินรดาครางในลำคอ​ เพราะรู้​สึก​ทั้งจั๊กจี้​ทั้งเสียว

 

"อย่าครางแบบนี้นะคะ​ เดี๋ยว​บรรเลงเพลงรักอีกนะ"

 

เขาพูดยิ้มๆ

 

เธอกำมือทุบอกเขา​ ตุ่บ​ ตุ่บ​ ตุ่บ

 

 

"จะไปไหนคะ? จะหนีออกไปดื่มเหล้าอีกหรือเปล่า​ ฮึ"

 

เขากดจมูกลงแก้มฟอดใหญ่

 

เธอส่ายหน้าเบา​ๆ​ ไม่รู้​จะบอกเขายังไงดี​ ว่าเธอเบื่อเตียง​ เบื่อห้องจะแย่..

 

"ลินอยากคุยกับอารึยัง?"

 

เขากระซิบถามข้างๆหู เธอยังเงียบ

 

"งั้นฟังอานะคะที่รัก​ หรือถ้าไม่อยากฟัง​ อยากให้อา ทำรัก​ ต่ออีกเอ่ย?"

 

"ฟังก็ได้ค่ะ"

 

เธอรีบตอบเร็วๆแต่เสียงนั้นแผ่วเบา

 

"อากริชขอโทษ​ ที่ทำให้ลินเสียใจบ่อยๆ​ กับเรื่องเดิมๆ​ ต่อไปนี้อาสัญญาว่าจะชัดเจน​ จะเป็นแบดบอย ไม่คิดถึง​ความรู้สึก​ผู้หญิง​คนไหนที่เข้ามา​ ไม่คิดถึงมารยาทมากเกินไป​ ใครมารุ่มร่ามกับอา อาจะทำจริงๆนะคะ​ ไล่ตะเพิด​ทุกคนเลย​ สัญญาแบบนี้​ ลินหายโกรธ​อากริชได้รึยังคะ ฮึ​ คนสวยที่สุดของอากริช"

 

"อีกข้อนึง​ค่ะ​ ถ้าลินงอน​ อากริชต้องง้อ​ ไม่ใช่งอนลินกลับ​ ถ้าไม่สัญญา​อีกข้อ​ ลินจะมีกิ๊กเด็กๆ​ จะได้มาง้อลินแทนอากริช​ ถ้าสัญญา​ได้ทั้งสองข้อ​ ลินจะหายโกรธ"

 

คมกริชพลิกตัวลินรดาลงบนเตียง​ อ้าขาเธอออก​ กดมังกรลงไปแบบไม่ให้ลินรดาได้ทันตั้งตัว

 

"กรี๊ดดดดดด​ อากริช​ ลินเจ็บนะคะ​ ฮือออ"

 

ลินรดาน้ำตาซึม​ ทั้งเจ็บทั้งแสบไปหมด

 

คมกริชรวบแขนทั้งสองข้างเธอ ไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียว​ พร้อมดูดริมฝีปาก​ของเธอบนล่างอย่างแรง​ ก่อนล่วงล้ำเข้าไปในโพรงปากเธอ​ ลิ้นฉกดึงลิ้นเธอหนักหน่วง​ แล้วก้มลงไปงับยอดบัวเม็ดเล็กสลับกับขบดูดอย่างแรง

 

"โอ๊ยยยยย​ กรี๊ดดดดดดด​ ฮืออออออ"

 

ลินรดาร้องไห้​ออกมาเสียงดัง​ ด้านล่างก็จุกแน่นแสบ​ ด้านบนก็เจ็บ​ เริ่มจะแสบ​ เพราะเขาดูดแรง​ ขบแรง​ ไม่ถนอมเธอบ้างเลย

คมกริชฟังเธอร้องโอดโอย​ สักพักก็กระแทกเจ้ามังกร เข้าออกอย่างรวดเร็วไม่มีการผ่อนปรนอยู่ครึ่งชัวโมง​ จนมันปล่อยพิษออกมา

 

" อ๊าคคคคคค.... ฟู่ว์ว์ว์"

 

แล้วเขาก็ซบลงมาที่อกเธอ​ หอบหายใจเหนื่อย

 

ลินรดาสะอื้นแรง​ น้ำมูกน้ำตาไหลเต็มหน้า​ พยายามจะสลัดตัวออก​ จากอ้อมกอดเขาแต่ก็ไม่มีแรง

 

 

คิมกริชลุกไปหยิบกล่องทิชชู่​ มาเช็ดน้ำตา​ น้ำมูกให้เธอจนแห้ง​ ลูบผมลินรดาเบาๆจนเธอหยุดร้องไห้​ อุ้มเธอเข้าไปนั่งขวางในอ่าง​ รวมผมเธอไว้ด้านนอกไม่ให้เปียก​ ล้างตัวฟอกบัวตูม​และกลีบบัวด้านล่าง​ที่เป่งบวง ระหว่างที่ทำความสะอาดให้​ ก็ได้ยินเสียงเธอซี๊ด เพราะความเจ็บแสบจากเธอเป็นระยะ​ พอล้างเสร็จก็เอาผ้าเช็ดตัวผืนเล็กมาซับให้เบาๆ​ อุ้มเธอมานั่งบนตัก​ ตัวเขานั่งบนพื้นหลังพิงผนังอ่างอาบน้ำ

 

"อาขอโทษ​ อากริชให้สัญญาลินทั้งสองข้อ​ แต่ลินจะต้องไม่พูดว่าจะหย่า​ จะมีคนอื่​น จะมีกิ๊กอะไรนั่นอีก​ อาโกรธ​มากนะคะ​ แค่คิดว่าจะมีผู้ชายคนอื่น​ มายุ่มย่าม​กับลิน​ อาก็โมโห จนควบคุม​อารมณ์​ไม่ได้แล้ว​ ลินเจ็บอารู้​ แต่อากริชเองก็เจ็บนะคะ​ ตรงนี้"

 

เขาเอามือเธอวางบนอก

 

"ทุกครั้งที่ลินพูดถึงคนอื่น​ อาทนไม่ได้​ อาขอได้ไหมคะ​ อย่าพูดอีกเลยนะคะ​ อากริชรักลินที่สุด​ แต่ถ้าลินดื้อมากๆ​ ยังขืนพูดแบบนั้นอีก​ ลินจะถูกทำโทษ​ เข้าใจไหมคะ?"

 

เธอพยักหน้าเบาๆ​ เขาถอนหายใจ​ออกมาอย่างโล่งอก

 

"คืนนี้ทั้งคืน​ เจ้ามังกรจะไม่ทำให้ลินเจ็บอีกอาสัญญา​ อากริชจะรักษาลินเองนะคะ"

 

เขาดันตัวขึ้นจากพื้นห้องน้ำ​ อุ้มเธอออกมาวางลงบนเตียง​ เอาหมอนมาซ้อนกัน3ใบ​ ก่อนจับเธอนั่งพิงไว้​ แล้วดันข้อเท้าเธอให้ตั้งฉาก​ สอดหมอนใบใหญ่ไว้ใต้ก้นเธอ​ ล้มตัวลงตรงกลาง

 

แล้วเขาก็เริ่มต้นการรักษา​ ด้วยการจูบเลีย​กลีบบัวของเธอแผ่วเบา​ อยู่หลายชั่วโมงจนเกือบเช้า​ ฟังเสียงครางของเธอเหมือนเสียงขับกล่อม จนเริ่มง่วงก็ปรับท่านนอนให้เป็นปกติกอดเธอไว้​ แล้วหลับไปด้วยกัน​

ตื่นขึ้นมาข้ามวัน​ เขาก็ยังคงทำการรักษาต่อไปเรื่อยๆ​

 

"อื๊อออออ​ อ๊าาาา​ ลินเสียวค่ะ​ อ๊าาา.."

 

"ลินไม่ค่อยเจ็บแล้ว​ พอแล้วค่า​ อ๊าา"

 

​เธอกระตุก​ พร้อมปลดปล่อยไปอีกครั้ง

ดูเหมือนการรักษาของเขาจะได้ผลดีมาก​ เขาคิดในใจ​ แล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

 

ทั้งอาทิตย์​คมกริชสั่งงานอยู่ที่บ้าน​ เพราะมีเกริกน้องชายคนเล็ก​เข้ามารับภาระหน้าที่แทน​ จึงทำให้เขามีเวลามากขึ้น

 

ลินรดาแปลกใจ ที่ไม่เห็นหน้าป้าแม่บ้าน​เลย​ แต่ทุกครั้งที่หิวจะมีอาหารพร้อมทานในตู้เย็นเสมอ​ คมกริชคงจะสั่งให้ป้าเข้ามา​ เวลาที่เธอและเขาไม่ได้อยู่ด้านนอก

 

ช่วงกลางวัน​ ทั้งคู่​ก็ออกกำลัง​กายบ้าง​ ดูหนังรักโรแมนติก​ด้วยกันบ้าง​ ทุกคืนเค้ายังบรรเลงเพลงรักจนเกือบเช้า​ แต่ไม่ได้รุนแรง​ ไม่ได้ฝากรอยแดงจ้ำๆไว้อีกแล้ว​ รอยเก่าๆก็จางไปหมด

 

"คิดถึงบ้าน​ค่ะ​ นัดคุณพ่อลิ คุณแม่รดา​ คุณพ่อคาร์ล​ คุณแม่วรรณไปทานข้าวกันดีไหมคะ​ ไปร้านxxxx นะคะ​ อาหารอร่อย​ ลินคิดถึง​ทุกคนเลย"

 

"ได้สิคะ​ อาโทรฯบ้านอา​ ลินโทรฯบ้านลินเนอะ"

.

.

.

หลังเจอทุกคนในครอบครัว​ อิ่มท้อง​ ก่อนกลับบ้าน​ เขาพาเธอไปที่บาร์บนดาดฟ้าโรงแรม​ 5 ดาว​ จิบค็อกเทล​ ฟังเพลง​ ดูวิวเมือง​ ผลัดกันหอมแก้ม​ เหมือนคู่รักคู่อื่นๆ

ระยะหลังๆเค้าจะพาเธอไปดินเนอร์​ร้านอาหารสวยๆบรรยากาศ​ดีๆ​ พาไปช็อปปิ้ง​ ดูหนัง​ ทำทุกอย่าง​ เพื่อชดเชยเวลาที่ช่วงเป็นแฟนกันไม่ได้ทำ​ เค้าทำงานน้อยลง​ ส่วนมากจะให้เกริกน้องชายคนสุดท้อง​ ที่เทรนงานให้ทำแทนเกือบทุกอย่าง​ เคสที่เหนือบ่ากว่าแรงจริงๆถึงจะเข้าไปช่วย

 

ส่วนเธอเองก็ไปช่วยลิขิตบ้าง​ รดาพรบ้าง​ เคสดีลยากๆของฝ่ายต่างประเทศ​พ่อคาร์ลโทรฯมาขอให้เธอจัดการเธอก็ทำสำเร็จ​แต่โดยดี​ จนคิดว่าทำมันไปพร้อมๆกันทั้ง​ 3 งานนี่หล่ะ​ แก่กว่านี้แล้วค่อยเลือก​ ว่าจะทุ่มไปทางไหนมากสุด​ ชอบงานไหนมากสุด

 

 

วันนี้เธอแวะมาหาเขาที่บริษัท​ เพราะคิดถึง​พี่ลักษณ์​เลขาฯ​ ซื้อขนมนมเนยมาฝากแต่ละแผนกที่เคยฝึกงาน​ด้วย

 

ตอนกลับ เขาสั่งคนรถให้เลิกงาน​ แล้วนั่งรถสปอร์ตของเธอกลับมาคอนโด​ฯ​​ เขายื่นหน้ามาหอมแก้มเธอทุกครั้ง​ ที่รถติดไฟแดง

 

ลินรดาบางครั้ง ก็ซบลงที่อกคมกริช​ แล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข​ สลับกันทำแบบนี้ตอนรถติดไฟแดง

 

หลังจากแต่งงาน​กันผ่านไปเกือบครบปี....

 

ท้ายที่สุด​ชีวิตรักของเธอก็ลงตัว​ สวีทวี๊ดว๊าด ได้อย่างที่ใจเคยวาดหวังไว้

อากริชทำตามสัญญา​ที่ให้ไว้​ สาวหน้าไหน​ มาอ่อย​ มาเกาะแกเขา​ ต้องหน้าแตก​ กลับไปทุกราย

 

 

ทุกอย่างที่เธอพยายาม​ตั้งใจ​ ร่ำเรียน​มา​ สเน่ห์​ปลายจวักก็นำออกมาใช้​ ให้สามีเซอร์ไพรส์​ อยู่เสมอๆ​

 

จนในที่สุดแล้ว​ เขาก็เข้าใจว่า​ เวลาหลายปีที่ผ่านมา​ เด็กหญิงตัวเล็กๆ​ ได้พยายามทำทุกอย่าง​ เพื่อเติบโต​ขึ้นมาอย่างสมบู​รณ์แบบ เพื่อเขา...เขาเองคนนี้คนเดียว​

โดยที่ไม่ต้องมีใครบอก​ การกระทำทุกอย่างของลินรดาชัดเจนขึ้นทุกๆวัน​

ว่าเธอรักเขามากขนาดไหน​ เธอทุ่มเทดูแลเอาใจใส่​เขาทุกอย่าง​

และเขาก็พยายาม​อย่างเต็​มที่​ ให้เป็นผู้ชายที่ดีพร้อม คู่ควร​กับเธอ

ความคิดเห็น