ตะกอนดาว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่​ 25 | กำจัดเสี้ยนหนาม

ชื่อตอน : ตอนที่​ 25 | กำจัดเสี้ยนหนาม

คำค้น : back wound, ชนักติดรัก, นิยายอีโรติก, อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 270

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ส.ค. 2563 16:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่​ 25 | กำจัดเสี้ยนหนาม
แบบอักษร

“วันนี้พี่มีคุยกับลูกค้าคนสำคัญ กายไม่ต้องรอกินข้าวพร้อมพี่นะ ไว้เดี๋ยวพี่คุยงานเสร็จพี่จะไปหาที่บ้าน” โชหันมาบอกกายก่อนที่เธอจะลงจากรถเพื่อเข้าออฟฟิศ 

“โอเคค่ะ” กายยิ้มแป้นให้โชพร้อมพยักหน้าอย่างว่าง่าย 

โชยิ้มตามก่อนจะหยิกแก้มแฟนสาวเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว “สดใสกว่าวันจันทร์ก็กายของพี่นี่แหละ” 

กายแทบไปไม่เป็นเมื่อเจอคำหวานของโชแต่เช้า “ไปละค่ะๆ” กายรีบลงจากรลก่อนจะโบกมือให้โชแล้วเดินเข้าออฟฟิศไป 

ทันทีที่กายเดินเข้าออฟฟิศมาก็เจอนุชเข้าพอดี “สวัสดีค่ะคุณนุช” กายแอบตกใจเล็กน้อยที่เจอแฟนเก่าของแฟนปัจจุบันของเธอเข้าพอดี  

“หวัดดีจ้ะกาย วันนี้มาเช้านะเนี่ย พอดีเลย ไปกินกาแฟด้วยกันปะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง” ไม่รอให้กายได้ตอบตกลงหรือปฏิเสธ นุชก็เดินจูงแขนกายตรงไปที่ร้านกาแฟหน้าบริษัท 

กายที่แปลกใจในความเฟรนด์ลี่เป็นพี่เศษของนุชในวันนี้ก็ต้องจำใจเดินตามไปอย่างว่าง่าย 

 

นุชจิบกาแฟร้อนก่อนจะเริ่มบทสนทนา “ที่จริงฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับกายตั้งหลายวันแล้ว แต่เห็นกายรีบกลับบ้านก่อนตลอดเลย ก็เลยไม่ได้คุยซักที”  

“เรื่องอะไรหรอคะคุณนุช” กายถามอย่างสงสัย แต่ในใจก็พอจะเดาออก 

“เรื่องโชไง”  

กายนิ่งไปทันที 

“ฉันรู้นะว่ากายรู้ว่าฉันรู้เรื่องที่เธอกับโชคบกันแล้ว และฉันก็รู้ว่ากายรู้สึกอึดอัดใจที่เจอฉันหลังจากที่คบกับโช” นุชพูดต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างที่เธอเป็น  

กายนั่งก้มหน้าเหมือนเด็กที่โดนจับเท็จได้ 

“ฉันไม่รู้ว่าโชเล่าอะไรให้กายฟังบ้างแล้วมั่งนะ แต่ในส่วนของฉัน ฉันแค่อยากจะบอกกับกายว่า เรื่องของฉันกับโชไม่มีอะไรแล้วจริงๆ เรากลับมาเจอกันกี่ครั้งเราก็ไม่ได้มีความรู้สึกต่อกันอีกแล้ว ฉะนั้นกายสบายใจได้นะ” พูดจบนุชก็ยิ้มน้อยๆให้กาย 

กายค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองเจ้านายแสนใจดีของเธอ “ทำไมคุณนุชถึงมาอธิบายให้กายฟังล่ะคะ”  

“ก็ฉันชอบการทำงานของกายมาก กายเป็นคนขยัน อดทน เรียนรู้งานไว ไม่อู้ ซื่อสัตย์ ไม่เลียแข้งเลียขา มีอะไรก็พูดได้ตรงๆ ลูกน้องแบบนี้หายากนะ ฉันอยากให้กายอยู่กับฉันไปนานๆ ฉันไม่อยากให้การงานของฉันต้องมาเสียเพราะเรื่องความรักอีก” 

กายมองนุชด้วยสายตาซาบซึ้ง เธอเองก็ไม่เคยคิดว่าเจ้านายจอมเนี้ยบและแอบโหดอย่างนุชจะใจดีและชอบเธอขนาดนี้ “ขอบคุณมากนะคะคุณนุช คุณนุชชมจนกายทำตัวไม่ถูกเลย” กายยิ้มแหยๆด้วยความเขินปนรู้สึกผิด 

“อยากทำตัวให้ถูกก็ตั้งใจทำงาน เลิกทำตัวอึดอัดกับฉันซักที โอเค้” นุชพูดติดตลก 

กายหัวเราะน้อยๆก่อนจะพยักหน้ารัวๆอย่างรู้งาน 

 

 

******************************************* 

 

“คุณโชครับ คุณตระการมาถึงแล้ว รออยู่ที่ห้องคุณโชแล้วครับ” เลขาของโชเดินเข้ามาหาเขาในห้องประชุมเพื่อรายงานว่าแขกคนสำคัญของเขามาถึงแล้ว 

โชยกนาฬิกาที่บอกเวลาห้าโมงตรงขึ้นดู ก่อนจะพยักหน้าให้เลขาของเขา แล้วหันมาหาลูกน้องที่ยังนั่งรอคุยงานต่อ “โอเค เรื่องหลักๆที่พี่ต้องคุยก็มีแค่นี้ พวกเรามีเรื่องอะไรเหลือก็คุยกันต่อเลยนะ เจ็ท ประชุมเสร็จสรุปประเด็นมาให้กูด้วย” โชหันไปสั่งงานเสร็จสรรพก็เดินออกมาพร้อมเลขาของเขาแล้วตรงกลับไปที่ห้องทำงานทันที  

“คุณอา สวัสดีครับ” โชยกมือไหว้  ‘ตระการ’ ชายร่างอวบผิวขาววัยห้าสิบปลายๆ อาของเพื่อนที่เคยสนิทอย่างธัญญ์ ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาเดี่ยวข้างๆ 

“เป็นไงบ้าง สบายดีนะโช” ตระการถามไถ่อย่างเป็นกันเองเช่นเคย 

“สบายดีครับคุณอา ช่วงหลังๆงานยุ่งมากเลย ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมหาคุณอาเลย ต้องขอโทษด้วยนะครับ”  

“โอ๊ยยย คิดมากน่ะโช ช่วงนี้อาก็ยุ่ง แถมยังต้องมากังวลเรื่องผู้หญิงของไอบรู๊คอีก” ตระการยกกาแฟขึ้นจิบก่อนจะส่ายหัวระบายความเหนื่อยใจเบาๆ 

“กังวลทำไมล่ะครับคุณอา” 

“ก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะตั้งใจมาเกาะลูกชายอาเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆรึเปล่าน่ะสิ บอกให้มันเลือกดีๆทีไร ก็เลือกแต่พวกสวยๆแต่ไม่ได้เรื่องมาทั้งนั้น ละเป็นไง สรุปการงานไม่เอาไหน หวังเกาะผู้ชายกินอย่างเดียว” ตระการเริ่มระบายความหัวเสียต่อลูกชายตัวเอง “แถมตอนนี้อาตั้งใจส่งมันไปเรียนต่อที่อังกฤษ หวังว่ามันจะกลับมาช่วยงานที่บ้านได้ดีขึ้น ถ้ารอบนี้ไปเสียเพราะติดผู้หญิงอีก อาจะตัดมันออกจากกองมรดกเลยคอยดู” 

“ฮ่าๆๆ เอ๊ะ แต่ช่วงก่อนนู้นผมได้ยินมาว่าบรู๊คมันเก่งภาษาอังกฤษขึ้นเยอะเลยไม่ใช่หรอครับคุณอา”  

“เออ เห็นตอนนั้นเพื่อนมันบอกว่ามันโดนเพื่อนผู้หญิงในห้องดูถูกมา มันเลยหายหัวไปติวเข้มอังกฤษ เนี่ยอาอยากจะเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นจริงๆเลย ไม่เข้าใจว่าทำไมไอบรู๊คถึงยอมเปลี่ยนให้ผู้หญิงคนนั้นได้ แต่กลับไม่เอามาเป็นแฟน” 

โชหัวเราะน้อยๆกับความดุปนตลกของตระการ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “คุณอาลองวานไอธัญญ์ให้ไปสอดส่องดูสิครับว่าผู้หญิงที่บรู๊คคบตอนนี้เป็นใคร คุณอาจะได้สบายใจ” 

“เออเข้าท่าดีแฮะ” ตระการรู้สึกสนใจไอเดียนี้ขึ้นมาทันที แต่ทันใดนั้นก็หันมามองโชเหมือนจับผิดอะไรบางอย่างได้ “นี่เราไม่ได้ตั้งใจจะกำจัดเสี้ยนหนามความรักใช่มั้ย” 

โชหน้าเจื่อนทันทีที่ตระการจับไต๋เขาได้ “คุณอารู้เรื่องผมกับไอธัญญ์ด้วยหรอครับ” 

ตระการเอนหลังกลับไปพิงโซฟาพร้อมรอยยิ้มอย่างคนเป็นต่อ “แหม พูดเหมือนไม่รู้จักลุงเกริกเลยนะโช พ่อไอธัญญ์เนี่ยล้ำหน้ากว่าอาอีก ลูกมันทำอะไรพ่อมันรู้หมดแหละ อย่างกะมีนักสืบตามลูกมันตลอดเวลางั้นน่ะ ละถ้าไอธัญญ์มันไปก่อเรื่องอะไรไว้นะ คนที่จะต้องฟังพ่อมันบ่นก็จะใครล่ะ อานี่ไง” 

โชทั้งอึ้งทั้งขำในเวลาเดียวกัน ตระการเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่อาจจะมีความดุดันไปบ้างแต่ก็จะชอบทำให้คนอื่นหัวเราะในเรื่องเครียดๆได้เสมอ 

“เราอยากจะเอามันออกไปให้พ้นสายตาระยะนึงใช่มั้ยล่ะ” ตระการหันมาถามอย่างรู้ทัน 

โชเม้มปากพยักหน้า ยอมรับในสิ่งที่คิดด้วยความรู้สึกผิดเบาๆ 

“โอเค เดี๋ยวอาจะลองคุยกับมันดู อาคิดว่ามันน่าจะสนใจ เหมือนให้มันไปรักษาแผลใจไปในตัว ฮ่าๆๆ” 

โชหัวเราะตามน้อยๆอย่างเห็นดีเห็นงามด้วย  

“มาๆ เข้าเรื่องบ้านใหม่ของอาดีกว่า ไร้สาระมานานละ” ตระการตัดบทความไร้สาระของตัวเอง  

โชหัวเราะน้อยๆ ก่อนจะเริ่มพรีเซนต์แบบบ้านใหม่ของตระการที่โชออกแบบให้ 

 

*********************** 

1 อาทิตย์​ต่อมา 

    โชและธัญ​ญ์นั่งมองหน้ากันโดยไม่พูดอะไรจนน้ำแข็งในแก้วกาแฟของทั้งสองละลายไปเกือบครึ่งแล้ว 

   "มึงนัดกูมามีอะไรก็ว่ามาซักที​ นั่งมองหน้ากูอยู่ได้" โชเปิดบทสนทนาในที่สุด 

   "กูจะไปอยู่อังกฤษ​ซักพัก​" ธัญ​ญ์ตอบเสียงเรียบ 

    โชตีหน้านิ่งราวกับว่าตัวเองไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆในเรื่องนี้ "แล้วมึงมาบอกกูทำไม"  

   "ให้มึงรู้ว่ากูยอมแล้วไง" เสียงธัญ​ญ์ปนผิดหวังปนรู้สึกผิด​ "กูยอมออกไปจากชีวิตมึงซักพัก​ ยอมตัดใจจากกาย​... หวังว่าวันนึงเราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันได้อีก" 

    โชเริ่มสัมผัสได้ถึงความจริงใจของเพื่อนคนเดิมของเขา​ "อืม​ มึงกะกูไม่เจอกันซักพักน่าจะดีขึ้น​ ละมึงไปอยู่ที่นู่นมึงอาจจะได้เจอคนที่ใช่มากกว่ากาย​ก็ได้"  

    ธัญญ์เหลือบสายตาขึ้นมามองโช​ "อืม​ กูก็หวังว่างั้น"  

    "โอเค​ ถ้ากูแต่งก่อนมึง​ กูจะพิจารณา​ส่งการ์ด​เชิญ​ให้มึงอีกทีละกัน" โชลุกขึ้นยืนพร้อมกับยื่นมือขวาไปหาธัญ​ญ์ 

    ธัญ​ญ์เข้าใจมุกเก่าของเพื่อนเขาทันที​ เขาค่อยๆลุกขึ้นตามก่อนจะจับมือเขาตอบเพื่อสงบศึกรักครั้งนี้ 

   "โชคดีล่ะมึง" โชพูดลาทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกจากร้านกาแฟไป​  

   ธัญ​ญ์ทิ้งตัวลงนั่งโซฟาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆของความสบายใจ… โดยที่เขาเองก็ไม่รู้เลยว่าเขากำลังจะไปเผชิญกับดราม่าลูกใหม่… ที่ใหญ่กว่าเดิม 

 

*********************** 

 

[**เพลงประกอบ : 클랑 (KLANG) - Everything Goes By**] 

ความคิดเห็น