-เปรม-

ผมลืมตาก็พบว่ามาคนมานั่งจับมือผมตอนที่ผมกำลังหลับ คนๆนั้นก็คือคนเดียวกับที่ตบผม ตบหัวแล้วลูบหลังชัดๆ

ผมค่อยๆแกะมือของอีกคนออกเบาๆเพราะไม่อยากให้อีกคนตื่น

ไอ้เฮียมันจับมือผมแล้วลากไปที่รถมันครับ

ผมยอมขึ้นรถแต่โดยดี เพราะหิวหรอกถึงยอมอะ

ที่ผมสั่งให้เพราะรู้หรอกว่าข้าวกลางวันยังไม่ได้กิน ก็มัวแต่มานั่งเฝ้าผมว่าจะขอโทษยัยนั่นเมื่อไหร่น่ะสิ

: มาแล้วจ้าาาา

พอกินเสร็จเขาก็มาส่งผมครับ

ผมรู้สึกได้ว่าตัวเองหน้าแดง ผมรีบโว้ยใส่เฮียบุ๋นแล้ววิ่งขึ้นห้องไป

ผีในห้อง : มันคุยกับใครวะ

ผีในห้อง : สะใบกูโผล่หรอ มันโผล่ออกจากตู้หรอ

ผีในห้อง : เก็บสะใบ

ผีในห้อง : ตกใจหมด จะตะโกนทำไม

ผีในห้อง : เออ รู้ว่าหงุดหงิด

ผีในห้อง : ทำตัวให้มีประโยชน์??

ก๊อกๆๆ

เฮียมันเอามือมาวัดไข้ผม แต่หน้ามันกับผมตอนนี้ ใกล้กันมาก นี่สินะ ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว

ผีในห้อง : อ่อ ทำตัวให้มีประโยชน์ ผลักแม่ง!!

ทันใดนั้น เหมือนมีคนผลัก พี่มันอยู่ๆก็จูบผมครับ จูบแบบ ปากชนปากอะ

ผมดันตัวพี่มันออก

. . . . . . . . TBC.

ผีในห้อง : ต้องมีดิสให้แล้วแหละ