email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักที่เริ่มก่อตัว

ชื่อตอน : รักที่เริ่มก่อตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 869

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2563 08:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักที่เริ่มก่อตัว
แบบอักษร

ขณะที่ภาดล กำลังยุ่งอยู่ในครัว เพราะกำลังช่วยแม่ครัวเตรียมอาหารมื้อค่ำ มังกรก็เดินเข้ามาใกล้ๆและโอบกอดภาดลจากทางด้านหลัง

"อุ๊ย... พี่มังกรปล่อย" ภาดลหันหน้าไปมองด้วยแววตาที่ดุ หน้าของภาดลเริ่มออกสีแดงเล็กน้อยด้วยความเขิน เพราะในครัวยังมีสาวใช้และป้าแม่บ้านอยู่ ทั้งสองพากันอมยิ้มกับสิ่งที่เห็น แทนที่มังกรจะปล่อยมือออกกลับรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม ก้มลงเอาจมูกกดตรงที่คอสูดลมหายใจลึกๆเอากลิ่นหอมอ่อนๆเฉพาะตัวของภาดล

" ชื่นใจจัง" มังกรพูดพร้อมเอ่ยถาม

" วันนี้ทำอะไรให้พี่กินครับผม"

" พี่มังกรปล่อยผมก่อน ผมกำลังทำกับข้าวอยู่มันไม่ถนัด" ภาดลพูดทำเสียงดุๆ มังกรเลยต้องถอดวงแขนเขาออกจากเอวบาง แต่ก่อนจะปล่อยร่างบางก็ได้ก้มลงหอมแก้มอีกหนึ่งฟอดใหญ่ จนทำให้ร่างบางนั้นเอามือมาจับที่แก้ม ส่วนมืออีกข้างก็เอามาตีที่ต้นแขนเบาๆ

"โอ๊ย..ทำร้ายอ่ะ" มังกรโอดครวน ภาดลได้แต่ยู้หน้าให้ด้วยความหมั่นไส้ มังกรผละออกมายืนข้างๆแต่ก็ไม่ได้ออกห่างซะทีเดียว

"พี่มังกรอยากกินอะไรครับ"ภาดลหันไปถาม

"ก็..." มังกรมองภาดลด้วยสายตากรุ้มกริมก่อนจะพูดต่อ "รู้ๆอยู่" จบคำพูดของ มังกรก็โดนสายตาของภาดลค้อน

"ทะลึง" ภาดลพูดเบาๆ

"ก็จริงอ่ะ...ตั้งแต่วันนั้นก็ได้แค่กอดแค่หอมอ่ะ..ไม่อิ่ม" มังกรพูดด้วยน้ำเสียงงอแงและทำหน้าอ้อนสุดฤทธิ์

"พี่...พูดอะไรน่ะอายเค้าบ้างมั้ยน่ะ" ภาดลพูดแล้วส่งสายตาไปที่คนรับใช้ที่กำลังหัวเราะคิกคักกันอยู่ มังกรมองตามแล้วก็หันมามองที่ร่างเล็กก่อนที่จะจับไปที่มือ

"งั้น..ป่ะ" ไม่ว่าเปล่าพร้อมดึงมือไปด้วย

"ที่เหลือฝากด้วยน่ะป้า"มังกรหันไปบอกแม่บ้าน

"ป่ะ..ไปใหน"ภาดลพูดแล้วยื้อมือกลับแต่ก็ถูกแรงของมังกรดึง ภาดรถูกดึงไปตามแรงของมังกร

"พี่...ไปใหน..เด๋ว"ภาดลพอจะเดาได้และรู้ดีว่าต้องเจออะไรพยายามดึงมือออกแต่ไม่สำเร็จ ถ้วงเท่าไรก็ไม่สำเร็จ มังกรปล่อยมือเมื่อถึงห้อง ภาดลเดินถอยหลังไปเรื่อยๆจนหลังชนเข้าที่ปลายเตียงเสียหลักล้มลง มังกรล้มทับร่างเล็กทันที หน้าทั้งสองใกล้กันสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆ มือเล็กๆของภาดลดันไว้ที่หน้าอกแกร่งของมังกร สัมพัสถึงเสียงของหัวใจ

"พี่ มังกร ปล่อยน่ะครับผมยัง..อือ.."ภาดลยังพพูดไม่จบ ปากของมักรก็ประกบลงปากบางนุ่มทันที มังกรค่อยๆกดปากลงเรื่อยๆ ปรายลิ้นเลาะตามรอยแยกก่อนขอเข้าไป ใช้ลิ้นสำรวจทั้วปากหวาน

"อืม..."เสียงครางในลำคอของมังกรแสดงถึงความพอใจและมันทำให้ภาดลรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ภาดรจูบตอบดูดลิ้นของมังกรอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ตอนนี้อารมณ์มันเริ่มครุกรุ่น ปล่อยให้ร่างแกร่งครอบครองโดยดี ภาดรหลับตาพริ้ม มังกรค่อยถอดจูบออก ใล่จูบลงมาที่แก้ม หอมแก้มนุ่มนั้นก่อนจะผละลงมาใกล้ใบหู

" พี่ขอได้มั้ยคนดี" เสียงเบาและกระเซล่านั้นพูดจบก็ก้มลงจูบที่ต้นคอ ร่างบางเอียงคอให้จูบแต่โดยดี ไม่ได้ห้ามเพราะตอนนี้ร่างบางนั้นอ่อนระทวยหมดแล้ว

"อ่า...อืม" เสียงครางเบาๆของภาดลทำให้มังกรกระดุกยิ้มอย่างพอใจ

เสื้อผ้าหลุดออกจากตัวของภาดลเมื่อไรก็ไม่รู้ เจ้าตัวเองมารู้อีกที่เมื่อถูกปากอุ่นนั้นกำลังจูบที่หน้าอกเขาอยู่ ปลายลิ้นตวัดทั่วเม็ดเล็กสีชมพูที่อยู่ตรงหน้าอก

"อ่า....พะ...พี่" ภาดลครางเรียงชื่อออกมาเหมือนไม่รู้ตัว ตอนนี้ทั้งร่างมันเสียวซ่านไปหมด

"พี่..พี่มักร...อืม...อ่า..."เสียงครางไม่เป็นสับกับร่างกายที่แกร่ง บิดไปบิดมาเมื่อมังกรใล่จูบลงมาเรื่อยๆจนมาถึงกลางลำตัว มังกรก้มจูบอย่าไม่รังเกียจ แต่กลับหลงใหลเหลือเกิน

"สวยมามมากคนดี" มังกรเงยหน้ามองร่างเล็ก ภาดรบรือตาเล็กน้อยและหันมองมาที่มังกร ใบหน้าที่แดงระเรื่อ ฟันที่ขบเข้าที่ปากล่างเล็กน้อยทำให้มังกรประกบจูบอย่างเร้าร้อนและหนักหน่วง

บทรักที่มังกรมอบให้ภาดลเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ภาดลเปิดรับสิ่งที่มังกรมอบให้ได้อย่างเต็มที่ ความสุขป่นความเสียวซ่าน มังกรกดตัวลงไปเพิ่มระดับความเร็วขึ้น ยิ่งทำให้ร่างบางเกร็งตัวมากขึ้น เล็บของภาดลจิกข้าวที่ต้นแขนของมังกร

"อ่า....คนดี" มังกรครางเบา

"อ๊ะ....พี่..มังกร..ครับ"ภาดลก็ครางเรียกชื่อมังกร

"อ่า..อืม.."มันกรครางในลำคอก่อนที่จะเพิ่มจังหวะเร่งเร้าเข้าไปอีก มังกรกระตุกเกร็ง2-3ครั้งก่อนที่น้ำรักจะพุ่งเข้าในตัวของภาดลเต็มที่ ใช้มือรูดรั้งช่วงกลางลำตัวของภาดลไปด้วยจนภาดลเกร็งกระตุกและปลดปล่อยน้ำรักมาเต็มหน้าท้อง

เสียงหอบที่ใกล้กันบอกให้รู้ว่าเหนื่อยขนานใหน มังกรรู้สึกอิ่มเอมกับความสุขในครั้งนี้มากภาดลเองก็เช่นกันจากที่เคยกลัวพอผ่านมันมาแล้วกลับไม่มีความกลัวเลยสักนิดมันคือความสุขที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อนนั่นเอง

" ล้างตัว..." มังกรเอยขึ้นด้วยเสียงที่ยังหอบและเหนื่อยอยู่ มังกรลุกขึ้นมานั่งและไอ้มืดอีกข้างนึงมือล่างเล็กลุกขึ้นตาม

" พี่มังกรไปก่อนเลย" ภาดลพูดขึ้นโดยที่ไม่ได้สบตามังกรแม้แต่น้อย เพราะด้วยความเขินอายของกิจกรรมที่เพิ่งจบไป

" ทำไม อายพี่หรอ จะอายทำไมก็เห็นหมดแล้วเนี่ย" คำพูดของมังกรทำให้ภาดลยิ่งหน้าแดงเข้าไปกันใหญ่ใช้มือเล็กตีเข้าที่ต้นแขน

" ใครมันจะไปเก่งเหมือนพี่ล่ะ" พูดพลางส่งสายตางอนๆใส่

" ใครบอกว่าพี่เก่ง ที่ทำให้เราน่ะพี่ก็ไม่เคยทำกับใครมาก่อนกันนะ แต่พอเป็นเราไงคนดี" มังกรพูดจบก็ส่งสายตาหวานเยิ้มไปให้ มันก็จริงอย่างที่เขาพูดที่ผ่านมาเขาไม่เคยต้องเหนื่อยเหมือนครั้งนี้ บางครั้งแทบไม่มีอารมณ์ร่วมด้วยซ้ำ ทำไปเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์บ้าง ส่วนใหญ่คนที่มานอนกับเขาจะปร่นเปรอเขาซะมากกว่า ภาดลได้แต่ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาอีกเลย

พออาบน้ำชำระล้างร่างกายแต่งตัวเรียบร้อยก็พากันเดินลงมาข้างล่าง ถึงมันจะรู้สึกหน่วงอยู่บ้างแต่มันก็ไม่ได้เจ็บเหมือนครั้งแรก มันก็เลยไม่ได้ลำบากมากสักเท่าไหร่กับการเดินลงบันไดลงมา ทุกคนที่นั่งอยู่โต๊ะอาหารต่างก็มองมาทางเขาสองคน ภาดลหน้าแดงแล้วก้มหน้าไม่กล้าสบตาใครเลย

" ยังมีแรงเหลือเหรอครับท่านพี่" อินทรีย์แซวพี่ชายตน แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อมือเล็กๆของอารีนาหยิกเข้าที่ต้นแขน

" โอ๊ย...ก็จริงอ่ะ" อินทรีย์หันควบไปบอกอารีนาทางเอามืออีกข้างมาลูบที่ต้นแขน

" ก็จริง แต่มันไม่ควรจะแซวไหม ดูหน้าน้องดลสิแดงจนยิ่งกว่าลูกตำลึงอีก" อารีนาพูดแล้วก็ยิ้ม ยิ่งทำให้ภาดลเขินอายไปกันใหญ่

" มาๆๆ เลิกแซวกันได้แล้วมากินข้าวเร็ว จะได้มีแรง" ประมุขของบ้านพูดขึ้น แล้วก็แอบยิ้มกรุ้มกริ่ม

"คุณพ่อ" ภาดลพูดเสียงเบาๆและหันไปมองทางท่าน ก่อนจะหลบตาลง

ร้ายกาจที่สุดเลยประมุขของบ้านเราเนี่ย ภาดลคิดในใจ

ความสุขบนโต๊ะอาหารที่ห่างหายไปนานกลับมาอีกครั้ง คุณหญิงสีดายิ้มอย่างมีความสุข ภาดลที่นั่งข้างๆคุณหญิงก็เอื้อมตักอาหารที่คุณหญิงชอบให้ไม่ขาด จนคนข้างๆเกิดอาการน้อยใจขึ้นมา

" ตักให้แต่คุณแม่แล้วพี่ล่ะ ไม่ตักให้บ้างหรอเนี่ยหมดเรี่ยวหมดแรงไปเยอะนะ" มังกรพูดจบ ภาดลก็หันมาถลึงตาใส่

" พี่มังกร พูดบ้าอะไรเนี่ย" คำพูดของเขาทั้งสอง ทำให้บนโต๊ะอาหารมีแต่เสียงหัวเราะ

" วันนี้มีขนมเจ้าอร่อยเจ้าเดิมด้วยนะคะ เดี๋ยวพี่ขอไปเตรียมก่อนนะคะเดี๋ยวจะมาเสิร์ฟให้"มารีนามากขึ้น

" ให้ผมไปช่วยไหมครับ" ภาดลรีบพูดก่อนที่จะขยับตัวลุกขึ้น

" ไม่ต้องไม่ต้องเดี๋ยวพี่ไปเอง" อินทรีพูดแล้วยกมือห้าม ภาดลเลยนั่งลงที่เดิม

คุณหญิงหยิบเอาซองเอกสารสีน้ำตาล ที่บอกให้คนรับใช้ไปหยิบมายื่นให้กับภาดล

" อะไรครับ" ภาดลถามพร้อมยื่นมือไปรับซองเอกสาร

" เอกสารการเข้าเรียนจ้ะ แม่กับพ่อเลือกมหาวิทยาลัยให้หนูแล้วนะสมัครให้แล้วเรียบร้อยหนูแค่เตรียมตัวไปเรียนอย่างเดียว ไม่ต้องห่วงแม่นะ เพราะยังไงหนูเลิกเรียนกลับมาก็ต้องกลับมาดูแลแม่อยู่แล้ว แม่อยู่ได้" คำพูดของผู้หญิงสีดาทำให้ภาดลถึงกับเบิกตากว้าง และยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

" ผมขอบคุณมากครับ" พูดจบก็ลงจากเก้าอี้นั่งคุกเข่าลงและกราบที่ตักของคุณหญิงสีดา วงแขนน้อยๆกอดรัดเอวคุณหญิงสีดาไว้อย่างแนบแน่น คุณหญิงสีดาได้แต่ยกมือลูบหัว ของร่างเล็กนั้นด้วยความเอ็นดูและรัก

" พี่จะไปรับไปส่งเอง คนที่มหาลัยไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายจะได้รู้ว่าเรามีเจ้าของแล้ว" มังกร พูดขึ้น ด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจัง ภาดลรีบหันไปมอง แล้วก็เผลอยิ้มออกมา

" แกไม่ไว้ใจน้องหรอ" คุณหญิงสีดาถาม

" ก็เมียผมน่ารักไหมครับแม่ ผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นแหละ" มังกรพูดออกมาและทำหน้างอ เหมือนเด็กน้อยที่ถูกขัดใจ ทำให้ภาดลอดยิ้มไม่ได้ ภาดลปล่อยมือจะอ้อมกอดคุณหญิงสีดา แล้วหันกลับมาเอามือน้อยๆประสานไว้ที่หน้าขาของมังกร ยื้นหน้ามาวางไว้ตรงหน้าขาเงยหน้ามองขึ้นสบตาคนข้างบน

" ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ เพราะยังไงผมก็ไปไหนไม่รอดหรอก" สายตาที่ส่งผ่านความรู้สึกมากมาย มาให้กับมังกร สายตาที่บ่งบอกถึงความจริงใจ รักที่มันเริ่มก่อตัวขึ้นโดยที่ภาดลเอง ก็ยังไม่ทันตั้งตัว สายตายเหล่านั้น ถูกส่งผ่าน ไปมอง คนที่ชื่อมังกร ทำให้มังกรยิ้มเอามือลูบหัว

" ก็น่ารักขนาดนี้จะไม่ให้หวงได้ยังไง" มังกรพูดแล้วก้มลงจุมพิตที่หน้าผาก ภาดลเองก็ยังยิ้มหวานให้กับมังกร จนลืมไปว่ารอบๆข้างนั้น ยังมีประมุขของบ้านและคุณหญิงนั่งอยู่

"อ่ะ ทำอะไรกันน่ะ" อินทรีย์เอ่ยแซวในขณะที่เดินตามมารีนาและถือถาดขนมส่วนมารีนาก็ถือถาดน้ำชามาวางไว้ ภาดลเลยลุกขึ้นแล้ามานั่งอยู่กับที่

" ก็พี่ของเราน่ะ หวงเมีย เมียจะไปเรียนก็อ้อนจะไปรับไปส่ง" คุณก้องภพพูด แล้วเอามือรับน้ำชาจากสะใภ้เล็กมาวางไว้ตรงหน้าตัว

" ไม่ต้องหวงหรอกครับพี่ พี่จำขนุนได้ไหมมันเข้าเรียนพร้อมกับดลพอดี เดี๋ยวจะฝากให้มันดูแลให้" อินทรีย์พูดกับพี่ชาย ขนุนคือเด็กหนุ่ม ที่ทางครอบครัว ของมังกรรับเลี้ยงไว้

" ไม่ต้องห่วงหรอกไอ้นี่มันไว้ใจได้ อีกอย่างนะ มันไม่สนใจน้องดลของพี่หรอก เพราะของมันเองก็มี" อินทรีย์พูดเสริม ขนุนมีแฟนอยู่แล้ว เลยไม่น่าห่วงอะไร

" ไอ้ขนุนมันมีแฟนแล้วหรอ! ทำไมพี่ไม่เห็นรู้เรื่องวะ"

มังกรเอยขึ้น

" ใช่พี่ มันพึ่งมีน่ะไม่นานมานี้ ผมให้พี่ทายพี่ต้องทายไม่ถูกแน่ๆ" อินทรีย์บอก

" งั้นก็บอกมาเลยเถอะ ถ้าจะบอกแบบนี้ก็"มังกรพูด

" พี่จำไอ้กล้ารุ่นน้องเราได้ไหมล่ะ" อินทรีย์พูดแล้วยักคิ้วให้กับพี่ชาย

"ห๊ะ ไอ้กล้าเนี่ยน่ะ" มังกรพูดด้วยน้ำเสียงที่ตกใจแทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง เพราะกล้ารุ่นน้องของเขา กับเด็กที่เขารับอุปการะเลี้ยงที่ชื่อขนุนนั้น เป็นไม้เบื่อไม้เมากันเจอกันทีไรต้องมีจิกกัดกันตลอดเวลา ไม่ค่อยจะพูดดีกับกันสักเท่าไรเกือบจะวางมวยกันหลายทีเหมือนกัน

"ใช่..." อินทรีย์พูด

"เป็นไปได้ใงว่ะ แล้วเมื่อไร"มังกรถาม

"มันก็เริ่มคล้ายๆมึงน่ะแหละ แล้วติดใจมั้งเห็นมันตามตื้อขนุนอยู่นานล่ะ แล้วก็ตกลงเป็นแฟนกัน"อินทรีย์พูด ภาดลที่นั่งทำตาแป๊วมองไปมาก็ไม่ค่อยเข้าใจซักเท่าไร มังกรที่หันมามองก็อดที่จะหมั่นเขี้ยวเอามือหยิกที่แก้มเบาๆก่อนจะหันไปบอกอินทรีย์

"งั้นพรุ่งนี้เรียกมันไห้กูด้วย"

"อืม" อินทรีย์พูด

หลังจากที่ส่งคุณหญิงสีดาเข้านอนแล้ว ภาดลก็เดินกลับเข้ามาที่ห้องของตัวเอง เห็นมังกรกำลังนอนแผ่หล่าบนที่นอน พอเห็นมังกรก็ตบที่นอนเบาๆเพื่อบอกให้ภาดลมานอนตรงนี้ ภาดลก็เดินเข้าไปแซกตัวลงในผ้าห่มอย่างว่าง่ายและสวมกอดเอาหน้าเล็กแนบลงที่หน้าอกแกร่งอย่างเคย เพราะมังกรกอดเขานอนทุกวันจนภาดลเสพติดกลิ่นของมังกรโดยไม่รู้ตัววันใหนที่มังกรกลับดึกเพราะต้องไปดูแลผับ ภาดลก็นอนพลิกไปมา นอนไม่หลับต้องลงไปรอมังกรข้างล่างจนกว่าจะกลับทุกครั้ง

"ผมขอบคุณน่ะครับ สำหรับทุกอย่าง" ภาดลเงยหน้ามองและส่งสายตาหวานๆให้ มังกรก้มลงจูบหน้าผากสวยนั้น

"ขอบคุณที่เปิดใจให้พี่เหมือนกันครับ" มังกรพูดตอบและส่งสายตาละมุน ก่อนที่ก้มลงจูบที่ปากสวยอีกครั้ง ค่อยๆกดจูบลงเบาๆ ขยับริมฝีปากอย่างช้าๆจูบที่ส่งผ่านความรู้สึกว่ารัก จูบที่ละมุนที่สุด ภาดลค่อยผลักออกทั้งที่ยังเสียดายรสจูบนั้นอยู่แต่เขากลัวจะเกินเลยก่อนที่จะได้พูดเรื่องสำคัญ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้คืนนี้คงจะไม่ได้พูด

"พี่มังกรครับ"

"หืมม"

"ผมอยากไปเยี่ยมคุณๆบ้านเก่าน่ะครับ ผมอยากไปบอกว่าสบายดีไม่ต้องเป็นห่วง"

"จะไปวันใหนก็บอกล่ะกัน" มังกรพูดโดยไม่ได้ลืมตาขึ้น

"ทำใมครับ" ภาดรถามขึ้นอย่างสงสัย

"เด๋วพี่ไปด้วย"

"พี่จะไปด้วยเหลอครับ" ภาดลถามด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อย

"ก็ใช่น่ะสิ บ้านหลังเก่าเค้าจะได้รู้ไงว่าเรามีคนดูแล" มังกรพูดแล้วก็ชักกอดด้วยหันตะแคงข้างไปกอดร่างเล็กนั้นไว้แนบอก

[ทำไม คุณมังกรดีกับเราอย่างนี้นะ รู้สึกเริ่มจะรักคุณคนนี้เข้าแล้วล่ะ] ภาดลได้แต่คิดในใจไม่กล้าเอ่ยออกมา เพราะเวลาที่ยังไม่ถึงเดือนมันทำให้เขาไม่แน่ใจอะไรทั้งนั้น กับสิ่งที่ตรงตรงหน้าแม้ว่าตอนนี้มันจะทำให้เขามีความสุขมากแค่ไหนก็ตาม ถ้าเขามีความสุขมากไปกว่านี้เกิดวันหนึ่งเขาเสียทุกสิ่งตรงนี้ไป เขาจะอยู่ยังไง

ภาดลเงยหน้าขึ้นไปจูบเข้าที่ปลายคางเบาๆก่อนที่จะเอาหัวสุบลงไปที่หน้าอกเหมือนเดิม

" อ่อยพี่หรอ" มังกรพูดแต่ก้มหน้าลงมามอง

" เปล่านะครับ แค่จูบราตรีสวัสดิ์ น่ะ"

"ไม่ทันแล้วมั้ย" หลังจากมังกรพูดจบ ก็ค่อยๆก้มลงจูบพาโดนอีกครั้ง บทรักของเขาทั้งสองก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง โดยที่ร่างบางนั้นไม่อาจปฏิเสธได้

[ ผ่านมา 6 ตอนแล้วสนุกกันไหมคะ ช่วยกด Like ช่วยมา comment หน่อยนะคะ นี่เป็นนิยายเรื่องแรกที่แต่งในนี้ ค่ะ ทุกคอมเม้นทุกไลค์เป็นกำลังใจที่ดีสำหรับผู้แต่ง]

ขอบคุณค่ะ ลิงน้อย👾👾👾

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น