email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ฝากติดตามผลงานของ "พันเก้า" ด้วยนะคะ

Sm-10 : สิงโตตัวร้าย [1/2]

ชื่อตอน : Sm-10 : สิงโตตัวร้าย [1/2]

คำค้น : สิงห์ขังรัก,สิงห์คำราม,สิงห์ซอ,หึง,ดุ,ร้าย,yibo,wang yibo,nancy,momoland,พันเก้า,โหด,nc,เสือ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2565 18:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sm-10 : สิงโตตัวร้าย [1/2]
แบบอักษร

 

Sm-10 

[สิงโตตัวร้าย] 

 

โมโห… น่าโมโหที่สุด! 

 

ฉันเดินออกมาจากห้องปฏิบัติการด้วยสภาพเหงื่อท่วมตัว แดดเมืองไทยมันร้อนมากแค่ไหนทุกคนรู้ดี ยิ่งแดดตอนเที่ยงด้วยแล้ว ร้อนยิ่งกว่าไฟนรกเสียอีก! 

 

ฉันรู้ ทุกคนรู้ แต่เฮียสิงห์ไม่รู้! 

 

เผลอๆ เขาอาจจะรู้ ถึงได้สั่งให้ฉันเอาเสื้อไปคืนเวลานี้ แถมยังจำกัดเวลาอีกต่างหาก คิดว่าฉันเป็นซูเปอร์วูเมนเหรอที่จะเหาะไปหาเขาได้ในทันทีทันใดน่ะ นึกแล้วหงุดหงิดที่สุด! 

 

หมับ 

 

“เธอมาทำอะไรที่นี่?” แขนของฉันถูกจับตอนจะเดินเข้าลิฟต์ ไม่ต้องมองก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่กล้าหยาบคายกับฉันแบบนี้คือใคร 

 

ฉันกรอกตาเซ็งจัด ลืมไปได้ยังไงว่าจีซัสอยู่ตึกนี้เหมือนกัน ไม่คิดว่าดวงฉันจะตกเอาๆ ขนาดนี้ โดนเฮียสิงห์ปั่นหัวแล้วยังต้องมาเจอจีซัสอีกงั้นเหรอ ปวดใจจริงๆ เลย! 

 

“ปล่อย” ทำไมฉันต้องพูดคำนี้ทุกครั้งที่เจอหมอนี่ด้วยนะ ให้ตายเหอะ! 

 

“เธอมาหาใครวะ?” 

 

“ไม่ได้มาหานายแล้วกัน” ฉันสะบัดแขนหลุดจากการจับกุม หันมองหน้าจีซัสตรงๆ ฉันเหนื่อยที่จะหนีเขาแล้ว ไม่จบไม่สิ้นสักที 

 

“สายซอ เลิกทำตัวแบบนี้ได้ไหมวะ” 

 

“ยังไง?” 

 

“ก็อย่างที่เธอทำอยู่นี่ไง เธอจะหนีฉันไปถึงไหน บอกแล้วไงว่าฉันไม่ยอมเลิก” เสียงจีซัสค่อนข้างดังทีเดียว โชคดีที่ชั้นนี้ไม่ค่อยมีคนมากนัก ไม่งั้นฉันคงได้อายไปมากกว่านี้แน่ 

 

“นายไม่เลิก แต่ฉันจะเลิก” ฉันยื่นคำขาด 

 

“ทำไมวะ? หรือว่าเธอมีคนอื่นแล้ว!” คราวนี้เสียงเขาดังกว่าเดิม เรียกได้ว่าตวาดฉันเลยดีกว่า สีหน้าเขาเกรี้ยวกราดราวกับพร้อมจะพังทุกอย่างให้ราบ 

 

“ใช่ ฉันมีคนอื่นแล้ว เพราะงั้นก็เลิกยุ่งกับฉันสักที” ฉันตอบปัดเพื่อให้มันจบๆ ไป ทว่าฉันคิดผิด จีซัสพุ่งเข้ามากระชากแขนฉัน แรงบีบบนต้นแขนสร้างความเจ็บแปล็บจนต้องเบ้หน้า 

 

ให้ตายเถอะ เขากักขฬะกับฉันเกินไปแล้วนะ! 

 

“ใครวะ! ไอ้เหี้ยนั่นมันเป็นใคร! ฉันจะไปกระทืบหน้าแม่งให้ยับ! เธอเป็นแฟนฉันนะซอ! มันกล้าดียังไงมายุ่งกับเธอ!” 

 

“เราเลิกกันแล้วนะจี! พอสักทีได้ไหม!” ฉันปัดมือเขาออกจากตัว แต่จีซัสก็คือจีซัส เขามันบ้าไม่มีใครเกิน 

 

“ฉันไม่ยอมเลิก! เธอจะนอกใจฉันเหรอวะ!” 

 

“อย่ามาพูดแบบนี้กับฉันนะ!” ฉันถลึงตาใส่เขาอย่างไม่ยอมแพ้ กล้ากล่าวหาว่าฉันนอกใจงั้นเหรอ ฉันบอกเลิกเขาไปเป็นเดือนๆ แล้วนะ เป็นเขาเองที่ไม่ยอมเลิกกับฉันสักที 

 

ประตูลิฟต์เปิดออกด้านหลังจีซัส ฉันกัดริมฝีปากพยายามคิดหาทางหนี ก่อนจะตัดสินใจออกแรงผลักร่างสูงเข้าไปในลิฟต์ช่วงที่ประตูกำลังจะปิดพอดี จีซัสเสียหลักไปหลายก้าว เขารีบใช้มือกั้นประตูลิฟต์เอาไว้ ฉันอาศัยจังหวะนั้นหันหลังวิ่งหนีออกมา 

 

บ้าเอ้ย! ฉันต้องหนีหมอนั่นไปอีกนานแค่ไหนกันนะ! 

 

สายตาสอดส่ายหาทางหนีตลอดทางที่วิ่งมา กระทั่งหยุดยืนที่บานประตูห้องๆ หนึ่ง ฉันวิ่งเข้าไปในห้องนั้นทันทีโดยไม่ต้องคิด 

 

ปัง 

 

ผู้ชายในห้องทั้งสองคนหันมองตามเสียงปิดประตูเป็นตาเดียว ฉันหอบหายใจหน่อยๆ มองพวกเขาอย่างไม่รู้จะอธิบายยังไง 

 

“อ้าวน้องซอ มีอะไรหรือเปล่า ลืมอะไรเหรอ?” พี่เธียเดินเข้ามาหา ฉันไม่มีเวลาสนใจเขา รีบหันมองตรงช่องกระจกประตู เห็นจีซัสกำลังเดินมาทางนี้ด้วยท่าทางหัวเสียสุดๆ ฉันถอยห่างจากบานประตูหันกลับมากวาดสายตามองรอบห้องเพื่อหาที่หลบ 

 

“ขอหลบหน่อยนะคะ” พูดได้แค่นั้นก็พุ่งตัวมานั่งหลบหลังโต๊ะที่เฮียสิงห์นั่งอยู่ ฉันนั่งลงบนพื้นเย็นๆ ส่วนเฮียสิงห์นั่งบนเก้าอี้ไม่ไกลจากฉันนัก เขาหลุบตามองกันเล็กน้อยก่อนจะเมินสายตาไป เสี้ยวนาทีต่อมาเสียงประตูห้องเปิดออกดังลั่นจนฉันเผลอสะดุ้ง 

 

“สายซอเข้ามาในนี้หรือเปล่า?” 

 

นั่นเป็นเสียงของจีซัส ได้ยินเสียงรองเท้าหนักๆ เดินเข้ามาในห้อง ฉันหดตัวมากกว่าเดิมจนแทบจะมุดเข้าไปใต้โต๊ะอยู่รอมร่อ สายตาจับจ้องเฮียสิงห์นิ่ง เขาไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย ยังคงนั่งมองแผงผังตรงหน้าอย่างเฉยชาต่อไป 

 

“มึงอีกแล้ว” อยู่ๆ น้ำเสียงจีซัสเข้มขึ้น ไม่รู้ว่าเขากำลังพูดถึงใคร แต่เฮียสิงห์ละสายตาจากแผนผังขึ้นมองเขาแล้ว แววตาเย็นชาไร้ความรู้สึกมองไปทางจีซัสนิ่ง “เมื่อวานมึงพาสายซอไปไหนมา!” 

 

จีซัสพูดถึงเรื่องเมื่อวานงั้นเหรอ ต้องเป็นตอนที่เฮียสิงห์เข้ามาช่วยฉันแน่ๆ จริงสิ… หมอนั่นโดนเฮียสิงห์ปาหมวกกันน็อคใส่ด้วยนี่นา ไม่แปลกที่เขาจะจำฝังใจแบบนี้ 

 

“ใจเย็นไอ้น้อง เข้ามาเกรี้ยวกราดใส่รุ่นพี่แบบนี้ไม่ดีมั้ง” เสียงพี่เธียเข้ามาห้ามทัพ 

 

“รุ่นพี่? ฮึ! รุ่นพี่เหี้ยอะไรเสือกมายุ่งกับแฟนคนอื่น” 

 

ความหยาบคายของจีซัสทำหัวคิ้วเฮียสิงห์กระตุกหน่อยๆ เขาหลุบตามามองฉัน เราสบตากันนิ่งๆ ไม่รู้คิดไปเองไหม แต่แววตาเย็นชาคู่นั้นดูไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด เขาคงไม่คิดจะส่งตัวฉันให้จีซัสหรอกนะ 

 

หมับ 

 

ฉันที่เริ่มใจคอไม่ดีตัดสินใจคว้าจับหัวเข่าเฮียสิงห์พลางส่ายหน้ารัวๆ ดวงตาคมหลุบมองมือฉันที่วางอยู่บนเข่าเขาเล็กน้อย แววตาเย็นชาละมาสบตาฉันนิ่ง ฉันพยายามออดอ้อนวอนขอเขาทางสายตา ไม่ใช่ว่าฉันกลัวเฮียสิงห์จะมีเรื่องกับจีซัสหรอกนะ แต่ฉันกลัวหมอนั่นเจอฉันต่างหากล่ะ 

 

ทว่า… สิงห์คำรามก็คือสิงห์คำราม คนไร้หัวใจ ไร้ความรู้สึก ไร้ความเป็นมนุษย์ที่สุดในโลก! 

 

พรึ่บ 

 

“อ๊ะ!” ฉันอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ ข้อมือถูกกระชากด้วยความแรงระดับหนึ่ง และมันทำให้ตัวฉันถลาเข้าหาหน้าตักแกร่งโดยไม่ทันตั้งตัว ฉันใช้มือข้างหนึ่งยันเข่าเฮียสิงห์เอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลงไปบนตักของเขา สองตาปิดแน่น นึกแค้นใจอย่างที่สุด 

 

ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจเกินไปแล้ว!! 

 

......... 

TALK 

โอ้ยยย นิสัยอ่ะเฮีย 5555 สงสารยัยน้องเลย  

ทำไมเฮียทำร้ายน้องแบบนี้ น้องอุตส่าห์ออดอ้อนทางสายตาแล้วนะ 55 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว