email-icon

หนุ่มหล่อลูกครึ่งคนธรรพ์กับนาคที่ขยันลบความจำของสาวสัตวแพทย์หน้าตาน่าเอ็นดู

เธอคนเดียวที่ได้เห็นตู้เย็นของฉัน

ชื่อตอน : เธอคนเดียวที่ได้เห็นตู้เย็นของฉัน

คำค้น : #ธัญท้าแต่งรอบที่1

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2563 12:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เธอคนเดียวที่ได้เห็นตู้เย็นของฉัน
แบบอักษร

สลิลหยิบกล่องอุปกรณ์ตรวจคนไข้ออกมาจากกระเป๋าเป้ที่สะพายมา แล้วก็หันไปบอกทีที “ลินขอตรวจดูโพรงปากเขานะคะ”  

สลิลยิ้มหวานให้เต่าตนุแปลกประหลาด “อ้ากว้างๆ ได้ไหมคะ ?” เจ้าตนุยิ้ม “ได้สิ อยากดูใช่ไหมละว่าทำไมข้าพูดได้ ? หุหุ นังหนู ระวังจะตกใจนะ”  

ทีทีกลอกตา “อ้าปากไปเหอะน่าลุง” แต่เขาเข้าไปช่วยอะไรไม่ได้ เพราะเจ้านกหงษ์หยกบนที่คาดผมของสลิลยังจ้องเขาอย่างสนใจ 

สลิลเอาไฟฉายเล็กๆ ฉายเข้าไปในปากของเต่า แล้วก็ตาโต ระล่ำระลัก “ข้างในเป็นสีทะ ทองหมดเลย !” แสงไฟฉายกระทบอวัยวะภายในช่องปากสีทองของเต่าตนุตัวนี้ทอแสงเรืองรองพร่าพราย 

สลิลทรุดลงนั่งแปะกับพื้นอย่างตกใจ ! สมองเริ่มประมวลไม่ถูก “ทะ ทำมาจากทองคำจริงๆ หรือคะ !?” 

เจ้าเต่าตนุยิ้มมุมปาก “ช่ายย ปกติข้าไม่อ้าปากให้ใครดูหรอกนะ มียางอายอยู่ แต่เจ้าลูกงูมัน ชอบ หนู ข้าก็เลยยอมหรอกนะ” 

ทีทีตาเหลือก “ลุง ! พูดไรออกไป !” เขาอยากจะเอามือกุมขมับ ! ลุงตนุของเขาขายกันอย่างนี้เลย !  

สลิลหน้าแดงทำเป็นไม่ได้ยิน “อืม อา ขอดูจานอาหารลุงหน่อยนะคะ อยู่ตรงไหนคะ” เธอพยายามทำหน้าที่รักษาเท่าที่สมองสับสนเก้อเขินตอนนี้จะคิดออก และเธออยากหลบสายตาคนตาวาวที่จ้องเหมือนอยากกินกลืนเธอ !  

เจ้าตนุยกขาหน้าชี้ไปที่ห้องน้ำเดิมที่เธอเคยเข้าไป “โน่น ปกติก็ ice cabbage กับแครอทปลอดสารแหละ แต่ถ้าเจ้าลูกงูมันคึกคักมันก็เอากะหล่ำม่วงมาด้วย แต่ข้าไม่ชอบ รสชาติไม่ถูกปาก” สลิลจึงเดินขาสั่นๆ จากไปดู 

คล้อยหลังสลิล ทีทีก็พุ่งตัวมาหาเต่าตนุ ! “ ลุง ! ไปบอกเขาทำไมว่า ทีที ชอบ ?”  

ลุงตนุทำลอยหน้าลอยตาไม่รู้ไม่ชี้ “ก็เอ็งเคยพาใครมาบ้านที่ไหนเล่า ? อย่าเอาข้าเป็นข้ออ้างเลย ! สาวคนอื่นพาไปโรงแรมหมด อย่านึกว่าข้าไม่รู้ ! ข้านะอาบน้ำทะเลมาก่อนแกเกิดเป็นร้อยปี ! พ่อแกจีบแม่แกยังฉลาดกว่าแกเลย แกมันชักช้าเป็นเต่าคลาน ! ข้ารำคาญจับใจ !” 

ทีทีกัดฟัน “เงียบๆ ได้ไหม !”  

เพราะสลิลออกมาพอดี ! เขาไม่รู้เธอได้ยินอะไรไปบ้าง ? แต่จมูกเล็กๆ ของเธอที่เชิดขึ้นทำให้ทีทีเริ่มใจคอไม่ดี  

เขารีบพุ่งตัวไปหาเธอ แต่สลิลกลับหยิบสเปรย์เล็กๆ มาให้เขา และยิ้มเจ้าเล่ห์ตาวาวให้เขา “ช่วยฉีดน้ำเป็นฝอยๆ ให้จิ๊บบี้เล่นหน่อยนะคะ เดี๋ยวลินจะไปหั่นผักให้ดูว่า ขนาดไหนคือเต่ากินได้ พี่ทีที ไม่หั่นเลย ลุงตนุกินไม่ไหวหรอกค่ะ ท้องอืดพอดี !”  

ทีที อึ้ง ตอบได้แค่เพียงว่า “ครับ” 

————— 

ในครัวกว้างใหญ่สะอาดเหมือนไม่ค่อยใช้งาน ทีทีกำลังนั่งเกร็งสุดขีด ถือกระบอกฉีดน้ำฉีดพ่นน้ำเป็นฝอยๆ ให้นกหงษ์หยกตัวจิ๋วที่เกาะกาละมังล้างผักเล่นน้ำอย่างน่ารัก เสียงดังจุ๊บจิ๊บๆ 

แต่สีหน้าของหนุ่มหล่อร้ายๆ แสนเซ็ง ไรแว้ ใช้เลี้ยงนกให้เนี่ยนะ ! เกลียดนกโว๊ยยยย ! แต่เขาก็ไม่พูดอะไร พยายามอดทน 

ทีทีหันไปมองหญิงสาวที่ก้มๆ เงยๆ ที่ตู้เย็นเขา แล้วก็บอก “จะหาอีกนานไหม ?” เขาพูดไปอย่างนั้น แต่ชอบวิวเห็นสะโพกงอนๆ ของเธอมาก  

สลิลตอบขัดใจ “ตู้เย็นพี่ทำไมมีแต่ ส้ม กับผลไม้เปรี้ยวๆ คะ ? เต่ากินไม่ได้นะ” ทีทียักไหล่ “มีผักกาดอยู่ไม่รู้ตรงไหน”  

เขาชำเลืองมองเจ้านกหงษ์หยก เห็นมันไซ้ขนไม่สนใจเขาแล้ว เขาจึงวางกระบอกฉีดน้ำอย่างเบามือ ย่องเงียบกริบราวงูเลื้อยไปหาหญิงสาวที่เปิดตู้เย็นเขาอยู่ 

“อุ๊ย !” สลิลอุทาน เมื่อโดนสองแขนแข็งแรงกอดร่างบางไว้กับอก ริมฝีปากเซ็กซี่กระซิบ “ขอบคุณนะที่ไม่กลัวจนไม่กล้ามาที่นี่” 

ริมฝีปากเขาคลอเคลียแก้มใสๆ ที่เปลี่ยนเป็นสีแดง “มีแต่เธอคนเดียวนะที่ฉันพามาที่นี่ และได้รื้อตู้เย็นฉันด้วย”  

สลิลเขินใจเต้นแรง “ปะ ปล่อยค่ะ ลินแค่ห่วงเต่าตนุของพี่” ทีทีจับเธอหันมามองหน้า “แล้วเจ้าของละ ? ห่วงไหม ?” ดวงตาสีอ่อนจ้องเว้าวอนอ้อนขอให้เธอใจอ่อน ริมฝีปากเขาโน้มเข้าหาริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอ ที่ทำเอาเขาเก็บไปฝัน 

สลิลปากสั่น รู้สึกราวจะโดนกลืนกินในไม่ช้า มันอบอุ่น รุนแรง วาบหวามและน่าสะพรึงกลัว เธอจึงเอ่ยคำเดียวที่ช่วยเธอได้ในตอนนี้  

“จิ๊บบี้ ! บินมาหาลินเดี๋ยวนี้ !” 

จิ๊บ ! เสียงเจ้าหงษ์หยกผู้ซื่อสัตย์รับคำ ! และบินมาเกาะบนที่คาดผมของเธอทันที ! 

ทีที ผงะ ! ปล่อยมือจากสลิลทันที ! ถอยไปหนึ่งเมตร ! 

แววตาเขาขุ่นมัว “ทำไม ? เธอไม่ชอบฉันบ้างหรือ ?” น้ำเสียงฟังดูอัดอั้นและแค้นเล็กๆ  

สลิลเบือนหน้าหนี วางผักกาดที่เพิ่งหาเจอลงในอ่างน้ำ “พี่ทีที พี่มีอะไรแปลกๆ นะคะ” เธอเงยหน้า แก้มยังแดง “พี่มีเต่าพูดได้ ข้างในเป็นทองคำ ถามจริงๆ ค่ะ พี่เป็นใครกันแน่คะ ?”  

ทีทีอึ้ง ทำหน้าปุเลี่ยน ไม่เคยมีสาวคนไหนถามเขาแบบนี้ ! เพราะเขาไม่เคยใกล้ชิดใครแบบนี้เหมือนกัน  

ดวงตาสีอ่อนร้ายๆ จ้องสาวแก้มใสที่มีนกหงษ์หยกเกาะหัวแล้วก็ตอบกวนๆ “เธอก็แปลก คนอะไรพูดกับนกรู้เรื่อง !”  

เขาเดินไปใกล้ที่สุดที่เขาจะทำได้ แล้วยิ้มเกเร “ถ้าฉันแปลก เธอก็แปลกเหมือนกันแหละ !” 

สลิลสะอึก ! เขารู้หรือว่าเธอสั่งนกและสัตว์มีปีกทุกชนิดได้ ! 

———— 

#ธัญท้าแต่งรอบที่1 

ความคิดเห็น