ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ข้าวใหม่ปลามัน​ NC25+

ชื่อตอน : ข้าวใหม่ปลามัน​ NC25+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2563 22:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ข้าวใหม่ปลามัน​ NC25+
แบบอักษร

รุ่งเช้าหลังวันฉลอง​วิวาห์..  

 

คมกริชลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างเมื่อยขบ​ เพราะคนตัวเล็กกว่านอนทับแขนของเขาทั้งคืน​

 

เขาช้อนศีรษะ​ลินรดา​ ที่กำลังหลับลึกวางบนหมอนอย่างแผ่วเบา​ แล้วค่อยๆลุกขึ้นมาเดิน​ ยืดเส้นยืดสาย​ ไปรอบๆห้อง จนหายเมื่อย

 

เดินกลับมานั่งคุกเข่า​ลงข้างเตียง​ มองหน้าลินรดาอย่างพิจารณา​ ใบหน้ารูปไข่เปลือกตาล้อมไปด้วยขนตาดกหนาสีดำสนิท​ ภายใต้คิ้วสีดำเรียงสวยได้รูป​ จมูกเรียวเล็กโด่งเป็นสัน​ ริมฝีปาก​สีชมพู​เข้มบางและหยักได้รูป​ ผิวขาวใสเนียนละเอียด​ คอยาวระหง​ เนินอกใหญ่โผล่พ้นผ้านวมมาครึ่งเต้า​ 

 

เขาอดไม่ได้ที่จะ​ ค่อยๆดึงผ้านวมลงมาเบาๆจนเผยให้เห็น​ บัวตูม​คู่​ใหญ่​แต้มยอดสีชมพู​ จึงก้มหน้า​ใช้ลิ้นสากระคายเลียยอดทั้งสองนั้น​ สลับกับดูดไปมาทั้งสองข้างเบาๆ

 

"อึ๊กกกกกก​ อื้อออออออ.." คนที่หลับอยู่เริ่มส่งเสียงครางอู้อี้ออกมาในลำคอ

 

เขาจึงเดินไปที่ปลายเตียง​ มุดเข้าไปใต้ผ้านวม​ จับขาเรียวยาวแยกเบาๆ​ แล้วเริ่มลงลิ้นสากๆไปที่กลีบบัวนั้น​ ดูดเม้มเบาๆ

 

"อื๊อออออ​ อ๊าาาาาาาาา" เสียงครางดังขึ้นๆ ลินรดาหลับตาครางออกมา กึ่งหลับกึ่งตื่น

 

คมกริชละเลงลิ้นเลียกลีบบัวของเธออยู่ใต้ผ้านวมผืนใหญ่​ไปเรื่อยๆ ดูดเม้มดึงติ่งเล็กๆนั้นอย่างหิวโหย​ เมื่อเสียงครางของเธอดังขึ้นเรื่อย​ๆ เขาก็ห่อลิ้นใส่เข้าไปในรูเล็กคับแคบ​ เข้าๆออกๆไวๆอยู่หลายรอบ​ 

 

เจ๊าะ แจ๊ะ​ เจ๊าะ​ แจ๊ะ... 

 

"อื๊ออออออ​ อากริชชชช​ ลินเสียวค่ะ​ .. ฮึกกกกก" ลินรดาตื่นขึ้น​เต็มตา​ เรียกชื่อเขาพร้อมครวญคราง​เสียงดัง บิดสะโพกลอยขึ้นไปมา​ จนกระทั่ง​ตัวสั่นกระตุกและนิ่งไป

 

เขาผลักผ้านวมออก​ จ่อมังกร​เข้ากลีบทีเดียว​ทั้งหมด​ แล้วหมุนสะโพกวน​ พร้อมเร่งจังหวะ​เข้าออกรัวๆ​ ก้มลงไปดูดยอดบัวตูม​สลับไปมาทั้งสองข้าง​ เรียกเสียงครางให้ดังขึ้นใหม่อีกครั้ง

 

"กรี๊ดดดดดดดดด​ อื๊ออออออ​ อากริชชช"

 

พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ ตั่บ​ ตั่บ​ ตั่บ​ตั่บ

 

พลางใช้มือใหญ่พลิกตัวเธอ​ ปรับเปลี่ยน​ไปจนครบทุกกระบวน​ท่า​ ในที่สุด​ เจ้ามังกรก็พ่นพิษออกมาจนหมด​

 

"ฟู่ว์... อ๊าคคคคคค​ แน่นมากที่รัก​ ตอดถี่จนอากริชกลั้น​ใจไม่ไหวแล้ว" 

เขาเคลื่อน​ไหวมังกรเข้าออกกลีบทั้งสองรัวๆ​ จนมังกรพ่นพิษออกจนหมด​ 

 

เขาล้มลงไป​ ซุกลงบนอก​ เมีย​ อย่างมีความสุข จนเวลาผ่านไปสักพัก​ จึงเงยหน้ามอง​เธอแล้วยิ้ม​ เมื่อเห็นว่าลินรดาเองก็ยิ้มมองเขาอยู่

 

"คิดถึงที่รักที่สุดเลยค่ะ​ รอมาตั้งนาน​ ที่รัก​ใจแข็งที่สุดเลย​ อากริชเกือบจะบรรลุเป็นฤษี​แล้วนะคะรู้ไหม? งานเมื่อวานก็เหนื่อย​ กะว่าจะทำการบ้านชดเชยให้ถึงเช้าสะหน่อย" เขาบ่นให้คนตรงหน้าฟังยืดยาว

 

เพี๊ยะ!! "บ้า​ อากริชนี่พูดอะไรก็ไม่รู้​ ลินหนาวคะ​ ขอผ้าห่มด้วยนะคะ​ อากริช​ ขาา" ท้ายเสียงอ้อนเขาอย่างอ่อนหวาน

 

เขาลุกออกจากจุดเชื่อมต่ออย่างเสียดาย​ เอื้อมไปคว้าผ้านวมกลับมาคลุมให้เธอเหมือนเดิม

 

"Good morning นะคะ" เขาจุ๊บที่หน้าผากกลมมนเบาๆ

 

"Good morning ค่ะ" เธอหอมแก้มเขาฟอดใหญ่

 

"หิวไหมคะ?" คมกริชถาม​ ลินรดาพยักหน้าเบาๆ​ เมื่อวานทั้งงานหมั้นเช้า​ งานแต่งเย็น​ งานฉลองวิวาห์​ช่วงค่ำ​ แทบไม่มีอะไรตกถึงท้อง​ มัวแต่เดินไหว้แขกที่ให้เกียรติ​มาร่วมงาน​ ทั้งจากฟากเธอและเขาเกือบพันคน

 

คมกริชลุกขึ้น​ พร้อมก้มลง​ ช้อนอุ้มลินรดาไปที่ห้องน้ำ​ เปิดฝักบัวเบาๆ​ แล้วกดเจลอาบน้ำ​ ถูทำความสะอาด​ทุกซอกทุกมุม​ให้คนตัวเล็กกว่า​ ที่ขึ้นชื่อว่า​ เมีย​ ตามกฎหมาย​ หลังจากฟอกสบู่​ให้เธอเสร็จ​ เขาก็ทำให้ตัวเอง​ แล้วล้างฟองออกจากตัวทั้งคู่​ไปพร้อมกัน​จนหมด ก่อนเดินไปหยิบผ้าขนหนู​ผืนใหญ่​มาพันเอวไว้​ หยิบอีกผืนมาพันให้เธอ​ อย่างข่มใจ​ มองร่างนุ่มนิ่มขาวอวบตรงหน้า​  ก็นึกอยากจะทำการบ้าน​อีกสักรอบ​ แต่ก็สงสาร​คนหิว

 

เขาอุ้มลินรดามาวางไว้บนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง​ ถอยออกมาให้เธอได้แต่งตัว​ ตัวเขาแยกไปอีกด้านของห้อง​ รีบใส่เสื้อผ้าทำเวลา

 

ทั้งคู่​ลงมาทานบุฟเฟ่ต์​อาหาร​เช้าข​องโรงแรม​เงียบๆ​ มองตากันไป​ อมยิ้มไป​ ทานอาหารไปอย่างมีความสุข

 

พอทานเสร็จ​ หายหิว​ ลินรดาจึงเอ่ยถาม

 

"วันนี้​ check out แล้วไปไหนต่อคะ?" 

 

"ไปคอนโดอาค่ะ​ พี่รดา​ ส่งของใช้ส่วนตัว​ของที่รักมาให้แล้ว​ แม่บ้านที่คอนโดน่าจะจัดเข้าตู้เรียบร้อย​แล้วค่ะ" 

 

คอนโดมิเนียม​ใหญ่สูงระฟ้าใจกลางเมือง..  

 

คมกริชพาลินรดาไปพบกับฝ่ายรักษา​ความปลอดภัย​ เพื่อเพิ่มลายนิ้วมือแสกนเข้าลิฟท์​ พร้อมคีย์​การ์ด​เชื่อมต่อ​ข้อมูล 

 

ห้องของเขาอยู่ชั้น​ 40​ บนสุด​ ลิฟท์จะเปิดออกมาเป็นห้องรับแขกด้านในเลย​ ใช้ระบบรักษา​ความปลอดภัย​เยอะ​ ส่วนชั้น​ 39-38​ ทั้งชั้นเป็นห้องน้องชายคนเล็กอีก​ 2 คนของเขาที่เจอกันตอนงานแต่งงาน​เมื่อวาน​ ได้คุยกันนิดหน่อย​จากการแนะนำตัวสั้นๆ​ เธอเองก็เพิ่งได้เจอคุณพ่อพี่กริชซึ่งเป็นลูกครึ่ง​ไทย-สเปนในวันงาน​ ช่วงที่ยืนช่วยกันรับแขก​ ก็คุยภาษา​สเปนกับท่านอย่างถูกคอ 

 

คมกริชแต่งห้องชุดของเขา​ เป็นสีโทนขาว-ดำทั้งหมด​ ห้องรับแขก​ขนาดใหญ่​ ทีวีขนาดประมาณ​ 75​ นิ้ววางไว้หน้าโซฟาผ้า/หนังสีดำ​ จัดสลับ​เป็นรูปตัวยู ถัดไปเป็นบาร์เครื่องดื่มเต็มไปด้วยขวดแอลกอฮอล์​หลากหลาย​ชนิด​ แก้วไวน์ขาว, แก้วไวน์แดง, แก้วแชมเปญ, แก้ววิสกี้​ ฯลฯ​ แขวนคว่ำไว้บนราว​ ที่ห้อยลงมาจากเพดานสูง​ ถัดไปเป็นตู้เย็นและตู้แช่ไวน์ขนาดใหญ่​ เดินผ่านบาร์ไปด้านหลัง​ เป็นห้องครัวแบบตะวันตก​ และโต๊ะทานข้าว 

 

ด้านหลังครัวมีประตู​เชื่อมต่อ​ไปยังห้องซักรีด​ มีเครื่องซักผ้า​ เครื่องอบผ้า​ เตารีดไอน้ำขนาดใหญ่ 

 

เขาพาเดินกลับไปยังห้องรับแขก​ ผ่านไปยังห้องแต่งตัว​ กำแพงสีขาว​ ตู้​ built in สีดำ​ ตู้สูงชนเพดานห้องขนาดใหญ่เรียงรายอยู่ ฟากนึงเป็นเสื้อผ้า​ รองเท้า​ กระเป๋าของเขา​ อีกฟากเป็นของเธอ​ โดยมีกระจกยาวบานใหญ่กั้นอยู่​ ตู้แต่ละด้าน​ มีบรรไดล้อเลื่อน​ไปมาได้​ ติดอยู่สำหรับปีนขึ้นไปหยิบของชั้นบนสุดอย่างปลอดภัย​ 

 

ลินรดาเห็นเสื้อผ้าตัวเองแยกกันอย่างมีระเบียบ​ ตู้นึงเป็นเดรสออกงานสั้นยาวแบบพิธีการ​ ถัดไปเป็นชุดทำงานเดรสสูทจากห้องเสิ้อแม่รดาเป็นส่วนใหญ่​ ตู้ถัดมาเป็นเสื้อผ้าลำลอง​ ตู้ถัดไปเป็นชุดอยู่บ้าน 

ตู้สุด​ท้ายเก็บรองเท้า​ กระเป๋า​ชนิดต่างๆ​ รวมไปถึงหมวกกันน็อก​เต็มใบสีดำของเธอด้วย 

 

คุณแม่อากริชเคยเล่าว่า​ ที่คอนโด​ฯมีป้าแม่บ้านที่คอยเก็บกวาด​ ทำอาหาร​ ซักรีดเสื้อผ้า​ ถ้าเจอเสื้อกางเกง​เก่าเป็นขุยจะเก็บออก​ แล้วรายงานไปที่คุณแม่อากริชทันที​ ท่านก็จะสั่งร้านตัดเสื้อให้ทำตัวใหม่ทรงเดิมสีเดิมมาแทน​ไว้​ โดยคนใส่เองแทบจะไม่รู้​ นึกว่าเสื้อผ้าตัวเองเป็นอำมะตะ คิดแล้วเธอก็ขำกิ๊กออกมาเบาๆ​ จนคนตัวใหญ่กว่าสงสัย​ 

 

"เมียขำอะไรคะ.. บอกสามีหน่อยน๊าา" เขาเปลี่ยนสรรพนาม​เรียกตัวเองและเธอไปเรื่อยย​ เธอคิด​ แล้วก็เขิน​หน้าแดง 

 

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ​ คิดถึง​คุณแม่อากริช​ ท่านชวนเราไปทานข้าวเย็น​ที่บ้านวันนี้นะคะ​ ลินจะได้มีโอกาส​คุยกับคุณพ่อคาร์ล​ และก็น้องชายทั้ง​ 2 ของอากริชด้วย"  

 

จะว่าไปแล้ว​ ยังนึกขำไม่หาย​ เมื่อวานตอนแนะนำ​ตัวกัน และตั้งท่าจะเรียกลำดับญาตินำหน้าชื่อ เธออายุ​ 21​ อากริชเป็นพี่คนโตอายุ​ 37​ กว่า น้องชาย​คนรองก้องเกียรติ​อายุ​ 32​ น้องชาย​คนเล็กเกริกไกรอายุ​ 27​ น้องๆของอากริชทุกคนล้วนแต่อายุมากกว่าพี่สะใภ้​ใหญ่ของบ้านทั้งนั้น​ เลยสรุปว่าให้เรียกชื่อเล่นกันเฉยๆไม่ต้องมีพี่​ มีน้อง​ นำหน้า​ หยุดการลำดับอาวุโส​ไว้😅 

 

"ไม่อยากไปเลย.. อยากอยู่กุ้กกิ้กกับที่รักสองคนจังค่ะ" เขาบอกอ้อนๆ​ ส่งตาเยิ้มๆมาให้ 

 

"ไม่ได้ค่ะ​ ต้องไปคุณแม่ว่านานๆจะเจอคุณพ่อที​ น้องๆของอากริชก็เหมือนกันไม่ค่อยกลับมาให้เห็นหน้าตั้งแต่เรียนจบ​ ท่านอยากให้อยู่พร้อมหน้ากันค่ะ​ พ่อลิกับแม่รดาก็มานะคะ" เธอยิ้มหวาน​ แล้วแนบอกหยุ่นๆขนาดใหญ่เบียดลงไปชิดแขนเขามากขึ้น​ อย่างออดอ้อน​เอาใจ 

 

คมกริชถอนใจออกมาแรงๆ​ "ก็ได้ค่ะ​ ตามใจเมียทู๊กกกกอย่าง" เขาลากเสียงยาววว​ พร้อมจูงมือเธอไปต่อ 

 

ห้องดูหนัง​ ที่ใช้โปรเจ็ค​เตอร์ขนาดใหญ่​ พร้อมเครื่องฉาย​ ที่มีทั้งโซฟาตัวยาว​ และโซฟาเดี่ยวที่สามารถ​ปรับระดับที่รองขาได้อยู่หลายคู่​  

 

ถัดไปเป็นสระว่ายน้ำ​กลางแจ้ง​ขนาดใหญ่​ มองเห็นวิวเมืองที่เต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้า​ 

 

ถัดไปข้างๆกันเป็นห้องออกกำลัง​กาย​เล็กๆที่มีลู่วิ่ง​ไฟฟ้า​ จักรยาน​ไฟฟ้า​ และดัมเบลล์​ขนาดเล็กสุดจนถึงใหญ่สุด​ เก้าอี้บริหารกล้ามเนื้อ​ส่วนท้อง​ มิน่าล่ะ​ อากริชถึงยังฟิต​ ไม่มีพุงสักนิด​ สงสัย​จะออกกำลัง​กาย​ทุกวัน​นี่เอง​ ลินรดาคิดในใจ​  

 

เดินต่อเข้าไปด้านในเป็นห้องนอนเล็ก​ และห้องนอนใหญ่​ด้านในสุด​ ที่คนข้างๆมองไปมาระหว่างเธอกับเตียงกว้างพร้อมยิ้มมุมปาก​ นัยน์ตา​สีน้ำตาล​เข้มมองตรงมาที่คนตัวเล็ก​กว่า​ อย่างมีความหมาย จนลินรดาเขินหน้าแดง​ ​อีกแล้ว 

 

คมกริชเปิดตู้เสื้อผ้า​ built in สีดำสูงจรดเพดาน​ไล่ไปทีละตู้ เปิดออกมาเป็นผ้าขนหนู​ขนาดต่างๆพับไว้เรียบร้อย​ ชุดนอนของอากริช​ ชุดคลุม​ ลิ้นชัก​ด้านล่างมีกางเกงว่ายน้ำ ถุงเท้า​ บ็อกซ์​เซอร์​   

 

อีกตู้ติดกันเป็นชุดนอน​ ชุดชั้นใน​ ชุดว่าย​น้ำของเธอ​ 

 

ตู้สุดท้ายเก็บหมอนผ้าห่มสำรอง​ พร้อมตู้เซฟขนาดใหญ่​ เปิดออกมามีเงินสดหลายสกุลเงิน​ เรียงไว้​ในชั้นใสๆ​ อย่างมีระเบียบ​ กล่องเครื่อง​ประดับกำมะหยี่เรียงไว้กองสั้น​ๆ ลินรดาเปิดกระเป๋าถือขนาดใหญ่​ ใส่กล่องกำหยี่ที่บรรจุเครื่องเพชร​ที่ใส่ในงานแต่งงาน​เมื่อวานเข้าไป​ พร้อมด้วยแหวนหมั้น​และแหวนแต่งงาน​  

 

เธอยังใส่แหวนทองคำขาวฝังเพชร​เม็ดเล็กๆที่เขาให้ไว้​ เทอมสุดท้ายก่อนเรียน​จบ​ เพราะเธอไม่ชอบสวมเครื่องประดับ​เยอะ​ รู้สึกว่าเกกะและต้องคอยระวัง 

 

แอบเหลือบไปมอง​ มือคนตัวโตกว่า​ เห็นว่านิ้วนางทั้งสองข้างมีแหวนแทนใจ​ และแหวนแต่งงานสวมอยู่ครบ​ จึงยิ้มออกมา​ พร้อมจูบไปที่แขนเขาเบาๆ 

 

คมกริชยิ้มกว้าง​ ชอบที่คนตัวเล็กกว่านัวเนีย​กอดจูบ​เขาอยู่เป็นระยะๆ 

 

หลังปิดเซฟ​เขาตั้งแสกนนิ้วของลินรดาเพิ่มเข้าไปในแผงควบคุม​จนเสร็จ 

 

"เหนื่อยไหมคะ... เราจะงีบสักนิดก่อนไปบ้านคุณแม่ดีไหม?" เขาถามเบาเสียงอ่อน​โยน​ เมื่อลินรดาพยักหน้า​รับ​ ก็ช้อนตัวเธออุ้มไปวางบนเตียง​ห่มผ้าให้​ แล้วสอดตัวลงไปกอดเธอจากข้างหลัง​ หลับไปพร้อมกัน 

 

ทั้งคู่​ตื่นขึ้นมาตามเสียงตั้งปลุก​จากมือถือ​ลินรดาตอน​ 5 โมงเย็น​ แล้วรีบแต่งตัวเรียกคนรถมาพาไปบ้านแม่เค้า 

 

ระหว่างนั่งด้วยกันในรถ​ แผ่นกั้นด้านหน้ายังถูกใช้งานเหมือนเคย เขากอดเธอไว้ตลอด​ มือนึงเกาะกุมหน้าอกใหญ่ไว้​ ลูบ​ไล้ไปมาผ่านเสื้ออยู่ตลอด​ เขาก้มมาหอมหน้าผากลินรดาเป็นระยะๆ​  

 

ดีนะที่รถเขาติดฟิลม์​ดำมืดเหมือนรถเธอ​ ไม่งั้นคงจะอายรถคันข้างๆแย่​ ลินรดานึกในใจ 

 

บ้านคุณแม่คมกริช...  

 

ทั้งคู่เดินเข้าห้องรับแขก​ เจอพ่อลิ แม่รดา​ แม่วรรณ​ นั่งคุยกันอย่างออกรส 

 

ลินรดา: "สวัสดีค่าคุณพ่อ​ คุณแม่.." เธอไหว้ให้ทุกคนอย่างสวยงาม​ เขาทักทายแล้วทำตามอย่างเป๊ะๆ​ จนพี่ลิมองตาขวาง 

 

ลิขิต​: "กริชเรียกพี่เหมือนเดิมก็ได้ 

... ฟังแล้วมันแปลกๆอ่ะ" พร้อมหัวเราะ​เสียงดัง 

 

รดาพร: "อื้อน่านสิคะ​ ไม่ฟังดูจั้กจี้ไงไม่รู้นะกริช" เธอหัวเราะ​กิ๊กเบาๆ 

 

คมกริช:"ได้ครับ​" เขาตอบกลับยิ้มๆ 

 

ลินรดาเดินเข้าไปนั่งตรงกลางระหว่าง​ แม่ทั้งสอง​ อ้อนซ้ายที อ้อนขวาที​ จนคมกริชต้องไปนั่งข้างๆลิขิต​ 

 

"ดูดิพี่​ ผมตกกระป๋องจริง​ๆ​ เหมือนวันแรก​ ที่คุณแม่เจอหนูน้อยลินรดา​ เลยอ่ะครับ" เขากระซิบกับพ่อตา​ ทั้งคู่​หัวเราะออกมาเสียงดัง 

 

เวลาผ่​านไปคุณพ่อคาร์ล​ น้องชายคนรอง ก้อง​ น้องชายคนเล็ก​ เกริก​ ก็ลงมาจากชั้นบนพร้อมกัน​ ทุกคนทักทายกันไปมา​ หลังทานข้าวจบ​ พ่อคาร์ลเรียกเธอไปนั่งข้างๆ​ ทั้งคู่คุยกันเป็นภาษาสเปนอย่างออกรส​ หัวเราะ​เสียงดังขึ้นมาหลายหน  

 

สมาชิกที่เหลือทั้งหมด​คุยกันไปมา​ เพราะพ่อแม่ของลินรดาเองก็เพิ่งจะมีโอกาสได้เจอ​ ก้องและเกริกเป็นครั้งแรก 

 

สี่ทุ่มกว่า...  

 

พ่อลิ แม่รดา​ เอ่ยคำลา​ เพราะมีประชุมช่วงเช้าทั้งคู่​ คมกริชกับลินรดาจึงถือโอกาสลาตามออกมา 

 

ระหว่างที่อยู่ในรถ​ คมกริชก็นึงสงสัย​ว่า​ พ่อเขากะเมียคุยอะไรกันยืดยาว 

 

"ที่รักคุยอะไรกับคุณพ่อคาร์ลครับ​ น๊าน.. นาน" ที่บ้านปกติจะใช้ภาษาอังกฤษ​สลับกับไทย​ ตัวเขาเองก็ไม่เคยสนใจจะเรียนภาษา​สเปน​ เลยไม่เข้าใจที่พ่อกับลินรดาคุยกันสักประโยค 

 

"ก็เรื่องทั่วๆไปหน่ะค่ะ.. ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ" เธอกล่าวยิ้มๆ 

 

คมกริชดึงคนตัวเล็กข้างๆไปหอม​แก้มเสียงดังสองฟอด​ กอดไว้หลวมๆจนกลับมาถึงคอนโด​ ก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำ​ เธอใช้ห้องน้ำในห้องนอนใหญ่​ เขาออกไปใช้ห้องน้ำในห้องนอนที่เล็กกว่าข้างๆ 

 

คมกริชกลับเข้ามาตอนที่ลินรดา​ กำลังนั่งหวีผมอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้งใหม่เอี่ยมที่เขาเพิ่งจะสั่งทำมา​ เขาเอื้อมไปหยิบหวีจากมือเธอ​ แล้วค่อยๆช่วยหวีผมเธอเบาสลับกับยิ้มเข้าไปในเงาสะท้อน​นั้น​ หวีผมจนเรียบเงางามแล้ว​ ก็โอบคนตัวเล็กกว่า​ ไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่​ ปิดสวิตช์​ไฟทั้งหมด​ 

 

ลินรดายื่นปากไปประกบริมฝีปาก​หนาได้รูป​ ค่อยๆดันลิ้นเล็กๆสอดเข้าไป​ในโพรงปากอย่างสำรวจ​ ดุนดันลิ้นของสามีอย่างอ่อนหวาน​ ระคนเรียกร้อง​ สามีเธอจูบกลับอย่างเร่าร้อน​ ดูดดื่ม​ มือของทั้งคู่​ต่างสำรวจบีบคลึง​ ซึ่งกันและกัน​ เสียงครางเล็กๆและเสียงคราวทุ้มใหญ่ประสานกันดึงกระหึ่ม​  

 

"อื๊อออออ​ อาาาาา/อืมมมมมม.."  

 

เขาเลื่อนชุดนอนเธอออก​ เธอถอดชุดนอนให้เขา 

 

ลิ้นสากๆลากจากต้นคอ​ ลงมาถึงยอดบัวก็ไล้วน​ ดูดดึง​ พร้อมกับเคล้นคลึงบัวตูม​คู่ใหญ่ไปด้วย 

 

"อื๊อออออออ​ อ๊าาาาาาาา​ อากริชชขาา"  

 

เขาเลื่อนลงไปจูบเธอที่สะดือ​เบาๆ​ ลากลิ้นสากระคาย​ ลงไปที่กลีบบัว​กลางตัว​ ก่อนแยกขาเรียวออก​ กันข้อเท้าเธอแนบไปกับสะโพก​ เลียกลับ​ เม้มติ่งเล็กๆสลับกับดูดดื่มความหวานจากรูเล็กๆนั้นไปด้วย​ มือทั้งสองข้างกลับไปบีบคลึงบัวตูม​คู่ใหญ่​ นิ้วสะกิดยอดไปด้วย 

 

"อากริชขา.. ลินไม่ไหวแล้ว... เข้ามาอยู่ในตัวลินนะคะ" ตามมาด้วยเสียงคราง​เบาๆ 

 

"อื๊อออออ​ อึ๊กกกก...."  

 

เขาคุกเข่าดันเจ้ามังกรเข้าไปทีเดียวจนมิด 

 

"อ๊าาาาาาาาาาา..."  

 

"เมียคับแน่นไปหมด​ ตอดจนอาจะไม่ไหวแล้วน๊าาา​ ฟู่ว์..."  

 

ลินรดาเริ่มยกสะโพกเร่งจังหวะ​ขึ้นเรื่อยๆ​ 

 

"อ๊าาาาาาาาา... " 

 

พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ พั่บ​ เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้อง 

 

ลินรดาผลักคมกริชให้นอนลง​ เปลี่ยนไปอยู่ด้านบน​ มือยันหน้าอกเขาไว้​ แล้วเร่งจังหวะ​ด้วยตัวเอง 

 

"ลิน..... อืมมมมม​ อากริชจะไม่ไหวแล้วนะคะที่รัก"  

 

"ไปพร้อมกันนะคะ"  

 

เธอก้มลงไปเลียจุกเขา​ พร้อมกระซิบข้าง​หู​เบา​ ส่ายสะโพกวนพร้อมขยับเข้าออกถี่ๆ​  

 

ไม่นานทั้งคู่​ก็ถึงที่หมายไปพร้อมกัน 

 

เธอจูบปากสามีอย่างดูดดื่ม​ แบบที่เขาทำช่วงแรก​ แล้วลินเล็กก็ไล้เลียช่วงกลางลำคอ​ ดูดเม้มแล้วกัดลงไปนิดๆ​ จนคมกริชเสียอาการ​ ส่งเสียงซี๊ดออกมา 

 

มังกรที่หลับอยู่ด้านใน​ เริ่มขยายตัวขึ้นอีกครั้ง​ คมกริชจับบ่าบางพลิกหันหลังช้อนสะโพกเมียขึ้น​ จับเอวเธอซอยรัวๆ​  

 

"อื๊ออออ​ ลึกจังค่ะ​ ลิน.... อ๊าาาาาาา"  

 

หลังจากเสียงครางเธอค่อยๆเบาลง​ เขาขยับเข้าออกถี่ขึ้นจนถึงที่หมายไปอีกรอบ 

 

พลิกเธอขึ้นมาแล้วล้มลงไปนอนข้างๆกัน​ กอดเธอเอาไว้แนบอก 

 

ทั้งคืน​.. สามีภรรยา​หมาดๆก็ผลัดกันรุก​ ผลัดกันรับ​ จนได้เห็นแสงแดด​ลอดม่านเข้ามา​ เพลียหลับไป 

 

เธอลืมตาตื่นขึ้นมา​ คว้ามือถือ​มาดูเวลาก็บ่ายโมงกว่าแล้ว​ จึงค่อยๆย่องออกไปอาบน้ำ​แต่งตัว​ ที่ห้องนอนเล็กข้างๆ​ ขาสั่นไปตลอดทาง​ หลังจากแช่น้ำอุ่นผสมอโรม่าออยล์​ก็รู้สึกดีขึ้นมาก 

 

ใส่เสื้อยืด​สีขาวคอวีพอดีตัว เลือกกางเกง​ผ้าลินินสีน้ำเงินขาสั้นกุดขึ้นมาใส่ 

 

พอเดินไปที่ครัวก็พบหม้อขนาดกลางวางอยู่บนเตาไฟฟ้า​ เจอข้าวต้มทะเลที่แม่บ้านคงแวะมาทำให้​ จึงตักใส่ชามอุ่นไมโครเวฟ​นั่งทานอย่างหิวโหย​ พออิ่มก็ล้างชามคว่ำลงถาด​ เดินกลับไปห้องนอนใหญ่​ เข้าไปแปรงฟัน​ กลับออกมาสามียังนอนหลับพริ้ม​ เธอเดินไปจูบเบาๆไปที่หน้าผาก​ คิ้ว​ ตา​ จมูก​ ปาก​ ปัดผมที่ลงมาปรกหน้าให้ขึ้นไป​ พร้อมกระซิบเบาๆ 

 

"ตื่นได้แล้วค่ะ​ สามี"  

 

คมกริชยิ้มลืมตาตื่นขึ้นมา​ จริงๆเขาตื่นตั้งแต่ได้ยินเสียงเธอแปรงฟัน​ แต่แกล้งหลับไปอย่างนั้นเอง 

 

คมกริชประคองหน้าภรรยาขึ้นมาหอมเสียงดังสองฟอด​ ก่อนลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนู​ เดินหายเข้าห้องน้ำไป 

 

ลินรดาออกไปนั่งเล่นที่โซฟา​ มองวิวตึกสูงๆบรรยากาศใจกลาง​เมืองด้านนอก 

 

ซักพักเขาก็เดินออกมาจากห้องนอน​  

 

"หิวจังเลยค่ะ​ ที่รักทานอะไรรึยังคะ?"  

 

"ทานแล้วค่ะ​ คุณป้าแม่บ้าน​มาทำข้าวต้มทะเลไว้ให้... เดี๋ยว​ลินตักใส่ชามอุ่นให้นะคะ​ ไปนั่งรอที่โต๊ะเลยค่ะ"  

 

ลินรดาลุกจากโซฟา​ กำลังจะ​เดินไปทางห้องครัว​ แต่โดนคมกริชกอดไว้จากด้านหลัง​ วางคางลงมาไซ้ต้นคอ​ สูดกลิ่นหอมฟืดใหญ่ 

 

"อื๊อออออ​ อากริช​.. หยุดเลยค่ะ​" ขนเธอลุกซู่ไปทั้งตัว​ หน้าร้อนผ่าวไปหมด​ เขายอมปล่อย​ และเดินตามเธอเข้าไปนั่งโต๊ะรออาหารแต่โดยดี 

 

ระหว่างเขานั่งทานข้าวเงียบๆ​ ยิ้มมาให้หวานจ๋อย​ จนลินรดาเขิน​ เลยชวนคุย 

 

"ปกติใครซื้อของใช้เข้าบ้านคะ​ ลินชอบที่ห้องน้ำเล็กมีขวดอโรม่าออย์หลายกลิ่น​ bubbles bath แต่ละขวดก็หอมๆทั้งนั้น" 

 

"คุณแม่พี่ค่ะ​ ส่งมาเติมตลอด​ ป้าแม่บ้านก็จะเอามาจัดไว้ให้" 

 

ผู้ชายบ้างานตัวจริง​ แม่ดูแลให้หมดทุกอย่าง​ คิดแล้วก็ยิ้มออกมา 

 

"ทานเสร็จแล้ว​ ไปเดินเล่นในห้างใกล้ๆกันนะคะ​ อากริชไม่เคยพาลินไปเดินเล่นแบบนั้นเลยย" พูดจบก็ทำหน้าทำตาอ้อนๆ 

 

"ได้เลยค่ะ​ ตามใจที่รักทู๊กกกอย่างเลยวันนี้" เขาพูดยิ้มๆ 

 

ลินรดาแอบมองสามี​ วันนี้เขาใส่เสื้อเชิต​แขนสั้นสีน้ำเงิน​ ปลดกระดุม​ 2 เม็ด​ กางเกงขาสั้นเหนือเข่าสีขาวเข้ารูปดูหล่อเหลาเร้าใจ​  

 

ห้างสรรพสินค้า​ใหญ่ใกล้คอนโดฯ 

 

ทั้งคู่​เดินจับมือกันไปตลอดทาง​ เว้นแค่ช่วงที่ลินรดา​ แวะร้านขายเครื่องประดับผมหยิบอันโน้นอันนี้ขึ้นมาทาบ​ และส่งชิ้นที่พอใจให้คนขายพร้อมเงิน 

 

"ลินหิวแล้วหล่ะค่ะ​ เราไปร้านปิ้งย่างเกาหลีที่ชั้นบนสุดกันนะคะ"  

 

เธอถามด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ​ หวาน​ๆ เอนศีรษะ​มาซบกับต้นแขนหนาของเขาอย่างออดอ้อน 

 

"ตกลงครับ​ ตามใจเมียเลย"  

 

พอถึงร้าน​ พนักงานเอาเมนูมาให้เลือกทั้งคู่ก็ช่วยกันปิ้ง​ ช่วยกันตัด​ชิ้นเนื้อใส่ชามคนตรงข้ามอย่างเอาใจ 

 

พอทานอาหารเสร็จ​ กำลังจะโบกมือเรียกพนักงาน​ ก็มีผู้หญิง​คนนึงเดินเข้ามานั่งเบียดคมกริช​ พร้อมๆกับซบศีรษะ​ลงบนบ่าเขา 

 

"นรี!!" ทั้งลินรดา​ และคมกริชอุทานขึ้นมาเบาๆพร้อมกัน 

 

"บังเอิญ​จังค่ะ​ พาหลานมาทานข้าวหรือคะกริช" นรีพูด​ เอื้อมแขนไปกอดเอวเขาไว้แน่น 

 

ลินรดามองคมกริชด้วยสายตาเยียบเย็น​ จนเขารู้สึกวาบไปทั้งหลัง​ พร้อมโบกมือเรียกพนักงาน​ ​มารับบัตรเครดิต​ของเธอไปชำระค่าอาหาร​ เธอจรดปากกาเซ็นต์​ แล้วลุกยืน 

 

หยิบมือถือ​มาถ่ายรูป​คู่ตรงหน้า​ แล้วส่งเข้าแชทใครบางคน​ ไม่ถึง​ 2 นาที​ ก็มีสายเรียกเข้า 

 

ลินรดารับโทรศัพท์​ พูดภาษาฝรั่งเศสโต้ตอบออกไปรัวๆ​ วางสายลงแล้วนั่งนิ่งๆ​ มองนรีฉอเลาะถึงความบังเอิญ​ที่ได้เจอกัน​ คมกริชเองก็พยายามปลดแขนนรีออก​ เขาจะออกจากที่นั่งก็ไม่ได้​ เพราะโต๊ะมีคอกกั้นด้านในฝั่งที่เขานั่ง 

 

นรียังคงพูดเจื้อยแจ้ว​ ออดอ้อนคมกริชไปเรื่อยถึงความหลังของทั้งสอง​ นรีมองลินรดาเป็นอากาสธาตุ​ คมกริชเองก็เสียงสันหลัง​วาบตลอด​ เพราะลินรดาไม่พูดอะไรเลย 

 

เวลาผ่านไปสักพัก​ มีชาว​ต่างชาติ​อายุประมาณ​ 60​ กว่าๆ​ เดินเข้ามานั่งข้างลินรดาเงียบๆ​ ทั้งคู่​จับมือเ​อ่​ยปากทักทายกันเป็นภาษาฝรั่งเศส​ 

 

นรีดูจะช็อก​ คอตั้งตรง มองตรงมาอย่างหวาดๆ​ และเอามือที่กอดคมกริชทิ้งลงข้างตัว​ ค่อยขยับห่างจากเขา  

 

ลินรดากับชาวต่างชาติ​คนนั้นสนทนาเป็นภาษาฝรั่งเศส​รัวๆ​ โต้ตอบกันไปมา 

 

ท้ายสุด.. ชาวต่างชาติ​คนนั้นยื่นมือมาที่คมกริช​ ทั้งคู่จับมือแนะนำ​ตัว​ ทักทาย​กันเป็นภาษาอังกฤษ​ เขากล่าวขอโทษ​ พร้อมขอตัวและดึงแขนนรีตามออกไป 

 

ลินรดาก็ลุกขึ้น​ คว้ากระเป๋า​ ถุงของที่ช็อปมา โดยไม่รอคมกริช​  

 

"ลิน​.. ที่รักจ๋า​ อย่าโกรธ​อานะคะ​ นรีทำรุ่มร่าม​อารู้​ อาขอโทษ​ อาพยายาม​ดันออกแล้ว​ แต่คอกมันกั้นอยู่​ อาหนีไปไหนไม่ได้จริงๆ​ อย่าโกรธ​อากริชเลยน๊า​ นะคะ"  

 

"ลินเบื่อค่ะ" เธอพูดออกมาสั้นๆ​ เขาจับมือเธอมาลูบอย่างเอาใจ​ เธอสะบัดทิ้งเต็มแรง 

 

พอถึงห้องเธอคว้ากุญแจบิ๊กไบค์​และหมวกกันน็อก​เต็มใบ​ เดินออกจากห้องไป​ เขานึกว่าเธอเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า​ เลยแวะเข้าห้องน้ำ​ พอออกมาก็ได้ยินเสียงติ๊งลิฟท์ปิดไปพร้อมกับลินรดาที่หายไป​ กว่าจะกดลิฟท์​ตามลงมา​ ที่ลานจอดรถ​ เธอก็ขี่บิ๊ก​ไบค์ออกไปเรียบร้อย​แล้ว 

 

สนามซ้อมยิงปืน​ ย่านปุณณวิถี 

 

ลินรดาครอบหูฟังกันเสียง​ สวมแว่นใสป้องกันตา ใส่ลูกกระสุน​ลงไปปืนลูกโม่​ แล้วเล็งไปที่เป้า​ โดนวงกลางส่วนอกทุกนัดจนเป็นรูโบ๋ใหญ่​ เธอกดปุ่ม​ดึงเป้าใบใหม่ใส่เข้าไป​ เล็งไปที่ศีรษะ​กระหน่ำยิงจนส่วนนั้นเป็นรูโบ๋​ กดปุ่มดึงแผ่นเป้ากระดาษ​ออกมารวมกับใบแรก​ ม้วนกระดาษทั้ง2ใบรัดหนังยาง​ แล้วเดินเข้าไปในส่วนที่เป็นคาเฟ่​ สั่งเครื่องดื่มเย็นมาทำใจ​ ก่อนถอนหายใจ​ออกมาเฮือกใหญ่ 

 

ยกมือถือที่เธอตั้งเป็นห้ามรบกวนไว้​ มีสายที่ไม่ได้รับของคมกริชขึ้น​ 48​ สาย​ ดูแล้วไม่คิดจะโทรฯกลับ​ เธอโทรฯหาคนรถของพ่อลิให้มาหา​ เอาแผ่นกระดาษ​ไปใส่กรอบแล้วจะบอกว่าให้เอาไปส่งที่ไหนทีหลัง 

ณ​ ผับแห่งนึงในทองหล่อ 

ลินรดาขับบิ๊ก​ไบค์เข้าไปที่ผับย่านทองหล่อ​ เจ้าของร้านรู้จักกันดีกับกลุ่มเธอ​ เห็นเธอเดินไปก็ออกมารับ 

 

"สวัสดีครับน้องลิน​ วันนี้มาค่ำเลย​ คุณพ่อไม่มาด้วยหรือครับ" แบงก์เอ่ยทักทาย​ พร้อมถามอย่างแปลกใจ 

 

"ไม่มาค่ะพี่แบงก์​ ช่วยสั่ง​ Old Fashioned ให้ลินสักแก้วนะคะ" ลินรดาเดินไปหาที่นั่ง​  

 

ไม่นานนักเจ้าของร้านก็ถือแก้วค็อกเทล​ที่เธอสั่งมาเสริฟให้ถึงที่ 

 

"พี่ของนั่งด้วยนะคะ" แบงก์​ขออนุญาต​ 

 

"ตามสบายค่ะ​ ขอบคุณ​สำหรับ​เครื่องดื่มนะคะ​ ช่วยให้พนักงาน​เอาบัตรฯลินไปผูกให้หน่อยค่ะ" เธอหยิบบัตรเคร​ดิตขึ้นมาวาง​  

 

เจ้าของร้านกวักมือเรียนลูกน้องมารับบัตรฯ​ สักพักลูกน้องคนเดิมก็ส่งกระดาษ​แผ่นเล็กพร้อมเลขที่มาให้​ ลินรดาใช้ที่เขี่ยบุหรี่​ทับไว้​ จิบเครื่องดื่มไปเงียบๆ​  

 

แบงก์​จิบเบียร์​ลอบมองสาวสวยตรงหน้าอย่างครุ่นคิด​  

เขารู้จักลินรดามาหลายปี​ ทุกครั้งที่ออกทริป​ หรือซ้อมขับในสนามแข่งเสร็จ​มักมีลิขิตตามมาประกบอยู่เสมอๆ​  

เธอเป็นผู้หญิง​สวย​ รูปร่าง​สมส่วนมีส่วนโค้งเว้าตามที่ผู้ชายทุกคนฝันหา​ เจอกันทุกครั้งที่รวมกลุ่ม​กัน​ จะเห็นเธอหัวเราะร่าเริง​ ชวนทุกคนในกลุ่ม​คุยเรื่องบิ๊ก​ไบค์อย่างสนุกสนาน​ 

 

ลินรดายกแก้วขึ้น​ ใช้มืออีกข้างแตะนิ้วลงบนขอบแก้วว่างเปล่า​ เป็นสัญญาณ​ ไม่นาน​ เครื่องดื่มแก้วใหม่ก็มาวางตรงหน้าพร้อมพนักงาน​คนเดิม 

 

"น้องลินมีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึเปล่าครับ​ อยากคุยให้พี่ฟังไหมครับ?" แบงก์ถามเบาๆ 

 

"ไม่เป็นไร​ค่ะ​ มีเรื่องหงุดหงิด​ใจนิดหน่อย​ ขอบคุณ​นะคะพี่แบงก์" ส่งยิ้มบางๆไปให้​ ทั้งคู่​นั่งด้วยกันเงียบๆ​ แบงก์จิบเบียร์​รอให้ลินรดาพร้อมค่อยคุย​ เพราะดูเหมือนเธออยากจะพัก​ และคิดอะไรคนเดียว 

 

ยิ่งดึกขึ้นร้านก็ยิ่งแน่น​ เธอขอให้ชายหนุ่ม​เจ้าของร้านเฝ้าโต๊ะไว้​ ตอนเดินเข้าห้องน้ำ​ ระหว่างเดินกลับเธอเห็นผู้ไทย​ ผู้ฝรั่งทะเลาะกระชากคอเสื้อผลักกันไปผลักกันมา​ ส่วนผู้หญิงไทยที่มากับผู้ไทย​ก็หน้าตาตื่น​  

ผู้จัดการร้านเดินมาห้ามปรามก็โดนลูกหลงจนเซไปเกือบล้ม​  

แบงก์กำลังจะลุกไปเคลียร์​เองก็ชะงัก เมื่อเห็นลินรดาเดินตรงเข้าไป​ ยืนระหว่าง​ทั้ง​สอง หันถามฝรั่งเป็นภาษา​อังกฤษ​ว่ามาจากประเทศไหน? ​ ผู้ทั้งสองเจอคนสวยหุ่นดีก็หยุดลง​ เมื่อได้คำตอบก็ส่งภาษาบ้านเกิดใส่ฝรั่งคนนั้นแทน​ สักพักเธอยิ้ม​ ฝรั่งหนุ่มคนนั้นก็หัวเราะ​ออกมา​ แล้วหันไปบอกขอโทษผู้ไทยด้วยสำเนียงแปร่งๆ​ เธอหันไปดูผู้ไท แล้วพูดขึ้น​  

 

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ​ เค้าเห็นแฟนคุณสวย​ ก็แค่มอง​ แต่อาจจะเพลินจนเสียมารยาท​ไปนิด​ เค้าก็ขอโทษ​แล้ว​ จบนะคะ" เธอยิ้มหวาน​ จนฟันขาวเรียงสวยให้ผู้ไทยหนึ่งที​ ยิ้มสะกดวิญญาณ!! หึ หึ​  

 

"ครับ​ ไม่เป็นไรครับ​ เอ่อไม่ทราบนั่งโต๊ะไหนครับ" เมื่อเธอชี้ไปทางแบงก์เขาก็โบกมือกลับมาทันทียิ้มๆ 

 

ลินรดาสั่งเครื่องดื่มแก้วต่อไปก่อนเดินไปถึงโต๊ะ​ พอเครื่องดื่มมาส่งกลายเป็นมา​ 2 แก้ว​ พนักงานคนเดิมชี้แจงว่าผู้​ 2 คนจ่ายเงินให้แล้ว​ เธอยกแก้วยิ้มและพยักหน้า​ขอบคุณไปที่ทั้งคู่ที่แยกไปนั่งคนละทิศละทาง​ 

 

"แก้วต่อไปพี่แบงก์เลี้ยงนะครับ​ ขอบคุณ​น้องลินที่ลงไปห้ามทัพ​ พี่ว่าจะเดินออกไปจัดการพอดี" เขาเอ่ยยิ้มๆ 

 

"ไม่ต้องหรอกค่ะ​ ลินเห็นว่าพี่แบงก์จะลุก​ ลินก็เสียโต๊ะสิคะ​ ร้านแน่นจนแทบจะไม่มีที่ยืนอยู่แล้ว​ ถือว่าลินตอบแทนที่นั่งจองโต๊ะไว้ให้นะคะ" ลินรดาส่งยิ้มให้เจ้าของร้านอย่างเป็นกันเอง 

 

ตั้งแต่หัวค่ำจนดึกเจ้าของร้านก็ยังนั่งคุยกับเธอ​ เรื่องแต่งรถบิ๊กไบค์​ หาซื้ออะไหล่ตัวโน้นตัวนี้มาแต่ง​ เพื่อเพิ่มความ​ cool ไม่ขาดตามประสาคนรักรถ​  

เกือบจะเที่ยงคืน​ ลินรดาเรียกปิดบิลล์​พร้อมทิปแบงก์​เทาให้พนักงานที่บริการอย่างดีตลอดทั้งคืน​ ถึงจะคอยไปบริการโต๊ะอื่นด้วย​ แต่เธอก็เห็นคอยเหลือบมองมาที่โต๊ะ​เป็นระยะๆ​ เครื่องดื่มแก้วใหม่ถูกนำมาเสริฟทันทีหลังยกมือทำสัญญาณ​ 

เธอกดมือถือ​เรียกให้คนรถพ่อมารับ​หน้าร้าน 

"พี่แบงก์​ลินฝากรถไว้สักชม.นะคะ​ เดี๋ยว​ให้คนรถมาเอากลับค่ะ"  

"ได้เลยครับ​ พี่จะดูแลให้อย่างดีเลย" เขายิ้มพร้อมเดินไปส่ง​ เมื่อเห็นว่ารถที่บ้านเธอมาจอดเทียบ​ ก็เปิดประตู​หลังให้เธอเข้าไปนั่ง​ โบกมือบ๊ายบาย​ 

คอนโดฯคมกริช 

ลินรดาแสกนนิ้วกดชั้น​ 38​ แล้วเอากรอบรูป​แผ่นเป้าซ้อมยิง​ ไปวางไว้ที่ห้องรับแขก​ กะว่าเดี๋ยว​พรุ่งนี้​ค่อยมาแวะเก็บคืน​ เพราะช่วงนี้เธอรู้​ ว่าน้องชายคนสุดท้องของคมกริช​ อยู่กับคุณแม่กนกวรรณ​ที่บ้านใหญ่ พอเรียบร้อยแล้ว​ ก็เข้าลิฟท์​แสกนนิ้วกดขึ้นไปที่ชั้น 40 

 

ห้องรับแขกยังเปิดไฟสว่างไสว​ ตอนเธอก้าวออกจากลิฟท์​ คมกริชที่นั่งอยู่ที่โซฟาเด้งตัวขึ้น​ รีบเดินเข้ามาหาทันที 

 

พอได้กลิ่นแอลกอฮอล์​ก็หยุดชะงัก 

"ลินคุยกันก่อน​ ทำไมมีอะไรต้องหนีไปแบบนี้ด้วยคะ​ แล้วทำไมกินเหล้ากับมาป่านนี้"  

 

"ลินไม่อยากคุยตอนนี้ค่ะ​ คืนนี้​ลินจะนอนห้องเล็ก​ อากริชอย่าพึ่ง​มาคุยอะไร​ ลินอารมณ์​ไม่ดีมาก"  

 

พูดจบเธอก็เดินเข้าห้องนอนใหญ่​ หยิบแปรงสีฟัน​ ชุดนอนแล้ว​ เดินไปนอนที่ห้องนอนเล็กข้างๆ​ ล็อคประตู​ 

 

คมกริชได้แต่เดินคอตกเข้าห้องนอนใหญ่ไปโดยไม่ปิดประตู​  

 

พรุ่งนี้​เขาต้องกลับไปทำงานแล้ว​ เพราะพ่อสั่งให้เทรนงานน้องคนสุดท้อง​ ที่เตรียมมารับงานบริหาร​ต่ออย่างเต็มตัว​ สาขาเล็กในต่างประเทศ​ ที่เกริกเคยดูแลอยู่ลงตัวแล้วไม่น่าเป็นห่วง​ 2-3​เดือนบินไปแวะดูความเรียบ​ร้อย​ก็ได้ 

ความคิดเห็น