ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER 14 แปลกที่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2563 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 14 แปลกที่
แบบอักษร

"เมื่อวานก็อดฟาเธอร์ถูกลอบยิงก่อนเสียชีวิตเมื่อช่วงเช้าครับ"

 

"จริงเหรอคะ เสียใจด้วยนะคะแล้วนี่แด๊ดดี๊....."

 

"นายท่านพาร่างก็อดฟาเธอร์กลับไปที่เกาะซิซิลีแล้วครับ"

 

"แล้วนี่อังเดรจะไปมั้ย"

 

"ผมต้องอยู่ดูแลคุณหนูคงไปไม่ได้"

 

"อังเดรไปเถอะไม่ต้องอยู่ดูแลไลลาหรอก ระหว่างที่อังเดรไม่อยู่ไลลาจะไม่ออกไปไหน"

 

"ผมไว้ใจคุณหนูได้ใช่มั้ยครับ"

 

"ได้สิทำไมจะไม่ได้ล่ะไลลาไม่ทำให้อังเดรปวดหัวหรอกเดี๋ยวไลลาจะโทรหาแด๊ดดี๊ด้วยอังเดรไปเถอะไลลาอยู่ได้ ที่บ้านก็อยู่กันอีกตั้งหลายคนอังเดรไปเถอะ"

 

ไลลาพยายามพูดให้อังเดรคล้อยตาม ถ้าอังเดรไม่อยู่ที่นี่มันก็เป็นเรื่องดีเพราะวันนี้ไลลานั้นคิดจะออกไปหาพี่ชายของตัวเองอยู่แล้ว

 

"เอางั้นก็ได้ครับ หนูก็อย่าออกไปไหนนะครับมันอันตราย"

 

"อื้อไลลาไม่ออกไปไหนหรอกยิ่งเกิดเหตุการณ์แบบนี้ไลลาก็กลัวเป็นเหมือนกันนะ"

 

"งั้นผมไปแล้วนะครับ"

 

ไลลาพยักหน้าให้อังเดรเป็นคำตอบแทนการพูด ทันทีที่อังเดรเดินออกไปจากตรงที่เธอยืนอยู่ไลลาก็หันหลังก่อนจะเดินกลับขึ้นไปที่ห้องของตัวเอง ในตอนนี้รอยยิ้มร้ายปรากฏอยู่บ้านหน้าของหญิงสาว

 

"ตอนนี้คุณคงกำลังเจ็บเหมือนกำลังจะตายเลยสินะ ฉันอยากเหตุใบหน้าที่มันแสนจะเจ็บปวดของคุณจริงๆ"

 

ไลลาพูดกับตัวเองเบาๆพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนลงบนเตียงใหญ่ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เธอวางไว้ใต้หมอนออกมาเปลี่ยนซิมและกดโทรหาพี่ชายของตัวเองเพื่อที่จะพูดคุยเรื่องนี้กับพี่ชายของตัวเอง

 

"ฮัลโหลไลลาคงได้รู้ข่าวแล้วใช่มั้ย"

 

"ค่ะไลลารู้แล้ว ไลลาไม่คิดว่าอะไรๆมันจะง่ายได้ขนาดนี้ พ่อตายไปแล้วทีนี้ก็เหลือแต่ลูกแล้วสินะคะ"

 

"พี่ก็ไม่คิดว่ามันจะง่ายขนาดนี้ ง่ายจนพี่แปลกใจ"

 

"แปลกใจอะไรคะ"

 

"ไม่มีอะไรหรอกพี่อาจจะคิดมากไปเอง ต่อไปนี้ก็ระวังตัวหน่อยนะไลลาเกิดเรื่องขึ้นแบบนี้กราเซียโน่มันคงรอบคอบขึ้นมันต้องระวังตัวขึ้นอีกแน่ๆ"

 

"ไลลารู้แล้วค่ะ แล้วนี่พี่จะจัดการเขาอีกเมื่อไหร่ คิดๆแล้วไลลาไม่ยากอยู่ที่นี่แล้วไลลาอยากกลับบ้านค่ะ แล้วนี่คนพวกนั้นตกลงแล้วใช่มั้ยคะว่าถ้าพวกเขาได้ขึ้นรับตำแหน่งแทนเขาจะคืนหุ้นบริษัทให้เรา"

 

"อื้อก็ตกลงกันไว้แบบนั้นแต่พวกนี้มีเหรอมันจะเล่นแบบซื่อๆมันไม่คืนให้เราได้ง่ายๆขนาดนั้นหรอกแต่พี่คิดไว้แล้วล่ะว่าต้องทำยังไง ส่วนกราเซียโน่ถ้ามันมาหาเราเมื่อไหร่พยายามชวนมันออกไปเที่ยวบ่อยๆเดี๋ยวที่เหลือพี่จัดการเอง"

 

"ได้ค่ะ"

 

"ดีใจมั้ยไลลา"

 

"ดีใจเรื่องอะไรคะ"

 

"ก็เรื่องที่ได้แก้แค้นแทนแม่ของเราไง"

 

"ดีใจสิคะแต่ถ้าจะให้ดีไลลาอยากให้ตายๆไปให้หมด"

 

ไลลาพูดขึ้น เธอเก็บความคับแค้นใจนี้มาตลอดห้าปีและวันนี้เธอได้รู้ว่าคนที่มันเป็นตัวการฆ่าแม่ของตัวเองนั้นได้ตายไปแล้วเมื่อช่วงเช้าของวันนี้

 

"พี่คินคะวันนี้จะให้ไลลาไปเจที่ไหนคะ"

 

"น้องแน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าออกมาได้จริงๆ พี่ไม่อยากให้น้องต้องไม่ปลอดภัยเพราะเรามาเจอกัน"

 

อนาคินพูดขึ้น ถึงน้องสาวของตัวเองจะเก่งที่ทำให้คู่อริเป๋ได้แต่เขารู้ว่าน้องสาวของตัวเองนั้นไม่ได้เก่งขนาดที่จะเอาตัวรอดได้เมื่อถึงคราวคับขัน

 

"แน่ใจสิคะ ไลลาให้เขาตามไปที่เกาะนั้นแล้วที่เหลืออยู่ที่บ้านก็ไม่มีใครน่าห่วงถึงเวลาก็นอนกันแล้วไม่มีใครมาสนใจไลลาหรอกค่ะเพราะพวกเขาไม่ได้ถูกสั่งให้ต้องมาดูแลไลลาตลอดเวลา"

 

"อื้อถ้างั้นน้องมาเจอพี่ที่ซอยxxxก็แล้วกันพี่จะรออยู่ที่นั่น"

 

"ค่ะคืนนี้เจอกันนะคะ"

 

ไลลาพูดแล้วก็วางสายและเธอกำลังจะโทรหากราเซียโน่ต่อ ซิมถูกเปลี่ยนให้กลับมาเหมือนเดิมไลลากดโทรหากราเซียโน่ถือสายรอไม่นานเขาก็กดรับสาย

 

"โทรมามีอะไรรึเปล่าไลลา"

 

"ไลลาเสียใจด้วยนะคะแด๊ดดี๊"

 

"ขอบใจมาก แล้วนี่เธออยู่ที่นู้นปกติดีใช่มั้ยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า"

 

"ที่นี่ไม่มีอะไรค่ะปกติดีค่ะ"

 

"ดีแล้วล่ะ เธอใช้ชีวิตได้ตามปกติเลยนะใช้ชีวิตให้สนุกก่อนที่จะไม่ได้ใช้ชีวิตของตัวเองอีก"

 

"แด๊ดดี๊หมายควาว่ายังไงคะ"

 

"อ่อฉันแค่แนะนำเธอน่ะว่าให้ใช้ชีวิตให้คุ้ม ฉันพึ่งเสียพ่อไปและคิดว่ามันเร็วไปสำหรับการที่จะต้องจากโลกนี้ไป"

 

"อ่อแบบนี้นี่เองเมื่อห้าปีก่อนมันก็เร็วไปสำหรับชีวิตวิตของคนที่ไลลารักเหมือนกันค่ะ แต่แด๊ดดี๊ไม่ต้องห่วงนะคะไลลาจะใช้ชีวิตให้สนุกเหมือนอย่างที่แด๊ดดี๊บอก"

 

"ดีแล้วล่ะเด็กดีแบบเธอฉันอยากให้อยู่กับฉันไปนานๆ"

 

ทั้งคู่คุยกันก่อนที่จะวางสาย ไลลากะว่าจะนอนก่อนจะออกไปหาพี่ชายของเธอในคืนนี้ หญิงสาวหลับตาลงช้าๆก่อนที่จะหลุดเข้าสู่ห้วงนิทรา

 

22:30น.

 

ไลลาสะดุ้งตื่นขึ้นมาก่อนจะดูเวลา หญิงสาวรีบเด้งตัวลุกขึ้นก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป ไลลาใช้เวลาอาบน้ำไม่นานนักและตอนนี้เธอรีบแต่งตัวเพื่อนที่จะออกไปหาพี่ชายของตัวเอง ไลลาหลบออกจากบ้านจากทางด้านหลังและรีบไปยังที่นัดหมายทันที

 

อนาคินยืนมองนาฬิกาเรือนหรูที่ข้อมือของตัวเองเป็นระยะๆ ตอนนี้เป็นเวลลาห้าทุ่มกว่าๆแล้วแต่ก็ยังไม่เห็นน้องสาวของตัวเอง แต่ไม่นานนักไลลาก็มาถึงที่นัดหมาย

 

เมื่อทั้งคู่ได้เจอกันหญิงสาวโผลเข้ากอดพี่ชายของตัวเองทันที

 

"ไลลาคิดถึงพี่คินจังเลยค่ะไม่ได้เจอกันนานเลย"

 

"พี่ก็คิดถึงน้องมาก ดูมีเนื้อมีหนังขึ้นนะเรา"

 

"นี่กำลังจะบอกว่าไลลาอ้วนใช่มั้ยคะ"

 

"พี่เปล่าสักหน่อยน้องคิดเองเออเองทั้งนั้น แล้วนี่ออกมามั่นใจใช่มั้ยว่าไม่มีใครรู้"

 

"มั่นใจค่ะ"

 

ไลลาและอนาคินคุยกันร่วมสองชั่วโมงและตอนนี้ทั้งคู่ก็กำลังจะลากันแล้ว

 

"พี่รักน้องนะดูแลตัวเองดีๆนะไลลา"

 

"ไลลาก็รักพี่ค่ะไลลาจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุดพี่ไม่ต้องห่วงนะคะ"

 

"ไม่ให้พี่ไม่ห่วงคงไม่ได้พี่มีน้องสาวคนเดียวนะและน้องสาวพี่ก็อยู่ในที่ๆมันอันตรายขนาดนี้จะไม่ให้พี่ห่วงได้ยังไงกัน"

 

"ถึงจะอยู่ในที่ๆมันอันตรายแต่ก็ไม่มีใครรู้นี่คะว่าไลลาเป็นใคร ทุกคนรู้แค่ว่าไลลาเป็นลูกบุญธรรมของเขาแล้วก็เป็นแค่นักเรียนแลกเปลี่ยนธรรมดาๆคนนึง พี่อย่างกังวลไปเลยนะคะเรื่องมันจะต้องเป็นไปด้วยดีเราจะเอาของที่เป็นของๆเราคืนและคนที่ทำร้ายคุณแม่ต้องได้รับกรรมที่พวกมันก่อ"

 

"ไหนมาขอกอดอีกทีซิน้องสาวของพี่"

 

อนาคินพูดก่อนจะอ้าแขนให้ไลลาเข้ามากอด ทั้งคู่กอดกันแน่นอยู่แบบนั้นสักพักก็คลายอ้อมกอดออกจากกัน

 

"เจอกันอีกทีตอนเรื่องทุกอย่างมันจบนะไลลาแล้วเราสองคนก็กลับไปหาคุณพ่อด้วยกัน"

 

"ค่ะ ไลลาไปแล้วนะคะ"

 

ไลลาบอกลาพี่ชายของตัวเองเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินออกจากที่ตรงนั้น หญิงสาวเดินออกห่างจากที่ตรงนั้นไกลพอสมควรก่อนที่จะได้ยินเสียงปืนดังขึ้นรัวๆ ใจของไลลาเต้นถี่ระรัวเหมือนมันจะหลุดออกมาอยู่ข้างนอก เธอกลัวว่าจะเกิดอะไรร้ายๆขึ้นและในขณะที่เธอกำลังคิดอะไรอยู่ก็มีชายสองคนเดินเขามาหาเธอจากทางด้านหลัง

 

มือหนาใช้ผ้าที่มียาสลบโป๊ะเข้าที่จมูกของไลลา หญิงสาวดิ้นไปมาและค่อยๆหมดสติไปในที่สุด

 

ร่างไร้สติของไลลาถูกพามาที่ลานจอดเครื่องบินเจ็ทส่วนตัว ยาสลบถูกฉีดเข้าในเส้นเลือดของไลลาอีกครั้งและนั่นมันจะทำให้เธอหลับไม่ตื่นไปราวๆสิบชั่วโมง

 

@นครนิวยอร์ก

 

ภายในห้องใต้ดินของคฤหาสน์หลังใหญ่ในนครนิวยอร์กมีร่างเล็กของใครคนนึงนอนสลบไสลอยู่และเธอค่อยๆรู้สึกตัวขึ้นมาและรู้สึกแปลกที่แปลกทางอย่างบอกไม่ถูก

 

ไลลาขยับขาของตัวเองก่อนจะพบว่าเธอกำลังถูกล่ามโซ่เอาไว้อยู่หญิงสาวใจหายเมื่อเห็นสภาพของตัวเองในตอนนี้แต่ในระหว่างที่เธอกำลังคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองนั้นอยู่ๆประตูห้องก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงของใครคนนึงเดินเข้ามา

 

"ไงนังนกต่อรู้สึกตัวแล้วรึไง"

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว