email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : หลงใหล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 997

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2563 07:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หลงใหล
แบบอักษร

#มังกร

รถคันหรูมาจอดที่สถานที่ท่องเที่ยวในยามราตรี มันเป็นสถานที่ ที่อยู่ใน 1 สาขาของพ่อผมที่ท่านได้สร้างขึ้น ผมชื่อมังกรสาขานี้เป็นสาขาของผมที่ผมต้องดูแลรวมกับน้องชาย อาทิตย์นึงผมเข้ามาที่นี่บ่อยยิ่งกว่าเข้าบ้านตัวเองซะอีก แต่ไม่ได้มาตั้ง 3 วันเพราะต้องไปทำธุระธุรกิจส่งออกให้กับพ่อผมอีก

" สวัสดีครับคุณมังกร" กรเดินไปรับเจ้านายและเอามือไปรับกับเสื้อโค้ทที่ผมเพิ่งถอดออก

" วันนี้เป็นยังไงบ้างไม่มา 3 วันมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" ผมถามด้วยเสียงเรียบๆปลายตามองไปทั่ว พนักงานที่ผมเดินผ่านต่างหยุดก้มหัวบางคนก็ยกมือไหว้ พนักงานหญิงหลายคนที่มองผมแล้วก็เขิน ผมก็เข้าใจนั่นแหละ

" ไม่มีปัญหาอะไรครับ เด็กที่ชื่อภาดลมาทำงานแล้วนะครับ ทำงานดีครับ นี่ก็รออยู่ว่าถ้าคุณมังกรมาจะให้อยู่ตำแหน่งอะไรตอนนี้ผมให้เป็นพนักงานเสิร์ฟครับ"

"อืม" ผมตอบรับกลับไป

" วันนี้รับอะไรดีคะคุณมังกร" เสียงหวานๆที่ผมคุ้นเคย เสียงของวีณา เธอมักจะทักทายผมอย่างนี้เป็นประจำ ด้วยความที่เราสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก

" อย่าแรด นี่เพื่อน" ผมตอบกลับไปด้วยสายตาคมกริบที่มอง

" แหมนิดๆหน่อยๆก็ไม่ได้เลยนะ สรุปเอาไง"

" เหมือนเดิม" ผมตอบกลับไป และหันไปมองรอบๆ ตาก็เหลือบไปเห็น เพื่อนที่ชื่อทัน กำลังนัวเนียกับเด็กคนนึงอยู่ แต่ดูท่าทางเด็กน่าจะไม่ค่อยยอมสักเท่าไหร่

" นั่นใคร" ผมถามกรคนสนิทแล้วชี้ไปทางโน้น

" คุณทัน เอาอีกแล้วหรอเนี่ย เด็กที่ชื่อภาดลครับเมื่อวันก่อนคุณทัน ก็มาลวนลามครับ ดีที่ผมไปช่วยไว้ทันแต่วันนี้ท่าทางจะไม่รอดแน่ๆครับ" ผมปรายตาไปมอง ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาใกล้ๆ

"โผม..อึก..ดื่มครบแล้ววว ปอยยผมมเถอะครับ" เสียงพูดปะปนกับเสียงสะอึกเหมือนคนเมามาก มือเล็กๆก็พยายามปัดป้องอย่างสุดฤทธิ์

"ทัน..ปล่อย" ผมเอ่ยพูดออกไปทำให้ชายคนนั้นหันหน้ามามอง

"เอ้า ไอ้มังกรมาๆๆๆ มาแดกเหล้ากับกูก่อน" มันพูดเหมือนไม่สะทกสะท้านอะไรทั้งนั้น เด็กที่อยู่ในมือมันก็คอพับคออ่อนเหมือนไม่ได้สติแล้ว

" นั่น เด็ก กู" ผมพูดกับมันย้ำชัดทุกคำ แล้วเดิน เข้าไปดึงร่างเล็กขึ้นมาหาผมทันที ด้วยความที่ไม่ได้สติยื่นแทบจะไม่อยู่ ผมต้องอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาว แล้วปลายตามองไปที่ไอ้เพื่อนรัก

" อ้าวจริงดิ กูไม่รู้ว่ะ กูขอโทษ ก็เห็นเด็กมันน่ารักดีกูชอบ" มันบอกผม เหมือนมันจะขอโทษจริงๆ น่ากลัวจริงๆไอ้คนนี้ ได้ทั้งผู้ชายและได้ทั้งผู้หญิง

หลังจากอุ้มไอ้เด็กคนนี้มานอนที่เตียงในห้องของผมซึ่งอยู่ด้านบนของชั้นที่ 5 ในตึกนี้ ตอนแรก กรผู้จัดการ ของผมก็ห้าม แต่ผมอ้างบอกว่ากลัวพวกมันจะแอบมาดูว่าใช่เด็กจริงหรือเปล่า เลยไม่ได้คัดค้านอะไรผม ผมนั่งปลายตามองเด็กที่นอนอยู่บนเตียง อายุก็คงเรา 17 18 ผิวขาว ตัวบาง ปากสีแดงระเรื่อ แก้มที่แดงระเรื่อผลิตแอลกอฮอล์

"อือ...อ่า...ร้อน" ร่างเล็กที่นอนอยู่ เริ่มขวามือสะเปะสะปะไปทั่วร่างดึงเสื้อขึ้นออกมาจากขอบกางเกง ปลดกระดุม ทำให้ผมเห็นเนื้อด้านใน ผิวขาวเนียนสวย แทบไม่น่าเชื่อกับสายตาที่อยู่ตรงหน้า ผู้ชายจริงดิ

"ร้อน... ทำไมมันร้อนอย่างนี้" เด็กคนนั้นยังคงดิ้นไม่หยุด เสียงออกจากแห่อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่ทำไมมันดูเซ็กซี่เหลือเกิน ผมลุกเดินเข้าไปใกล้ๆร่างบางนั้น นั่งลงตรงหัวเตียง เอามือค่อยๆลูบที่ใบหน้า และริมฝีปากได้รูป รู้สึกว่ามันนุ่มไปหมด กระดุมที่เจ้าตัวแกะออกมาเกือบถึงสะดือเผยให้เห็นผิวขาวด้านใน ร่างบางขวามือเข้าไปแนบที่ใบหน้า

"ช่วยด้วย...อือ...อ่า...ร้อน" สีหน้าแดงระเรื่อขึ้นเรื่อยๆ ผิวที่ขาวนวลเนียน ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพูเกือบทั้งตัว

"ไอ้เหี้ยทัน" ผมสบถคำหยาบอยู่ในลำคอ เพราะรู้ทันทีว่ามันแอบใส่ยาปลุกเซ็กส์ในเหล้าผมเห็นอาการเหล่านี้มาเยอะเดาได้ไม่ยาก ซึ่งผมรู้ดีว่าอาการเหล่านี้ มันจะไม่หมดไปถ้ามันไม่ได้ถูกปลดปล่อย ผมก็ค่อยๆถดตัวลงมานอนข้างๆ ร่างบางก็คงยังจับมือผมแน่นอยู่ ริมฝีปากที่น่าเชิญชวน เผยอเล็กน้อย จนผมอดที่จะลองชิมไม่ได้ ริมฝีปากผม ประกบริมฝีปากสวยนั้นทันที จูบที่เหมือนจะดูเบาๆแต่มันเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ความหวานที่ป่ะปนกับรสขมของเหล้า มันทำให้ผมรู้สึกดี มากกว่าจูบครั้งไหนๆ ร่างบางไม่ได้จูบโต้ตอบผม แต่ลิ้นผมได้สำรวจไปทั่วโพรงปากนั้น ผมไม่ติดถ้าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ถึงผมอายุแค่ 24 ปีผมก็ผ่านเรื่องพวกนี้มานับไม่ถ้วน แต่ครั้งนี้มันทำให้ใจผมเต้นแรงเป็นพิเศษซึ่งใจผมไม่เคยเต้นแรงขนาดนี้มาก่อน

"อือ...." เสียงครางในลำคอเบาๆ มันยิ่งประทุอารมณ์ที่อยู่ในกายผม ผมไม่สามารถข่มอารมณ์ ที่อยู่กับสิ่งตรงหน้าได้แล้ว ผมผละออกจากจุดนั้นแล้วลงมาจูบที่ลำคอขาวนวลขบเม้มจนมีรอยจางๆ มือน้อยทั้งสองข้างจับมาที่บ่าของผมเหมือนจะผลักออก

"อ่ะ..อย่าครับ...อือ..ปล่อย" ตาปรือมองมาที่ผม ผมผละออกมามองแววตาคู่นั้น ดวงตากลมสวย ขนตางอนจ้องมองมาที่ผม โดยที่สติของร่างบางก็ยังกลับมาไม่ได้เต็มที่

"ปล่อย..ผะ..อืมมม..ผม" พูดติดๆขัดๆ

" ฉันกำลังจะช่วยนายอยู่นี่ไง" ต้องพูดกระซิบข้างหูเบาๆ

"คุณทันปล่อยผม" ร่างบางเอ่ยออกมา อาจจะเพราะไม่รู้ตัวหรือภาพที่มันมองอาจจะมัว

" ฉันไม่ใช่ทัน" พูดจบผมก็กดจูบที่ริมฝีปากบางนั้นทันที ดูดกลิ่นปากล่างเคล้าครึงอยู่นาน ถอยออกแต่หน้าเราใกล้ชิดกันอยู่

" มังกร นั่นคือชื่อของฉัน" ผมก้มลงจูบที่ซอกคออีกครั้ง มือของผมปลดกระดุมทุกเม็ดและลูบไล้ไปทั่วร่างกายที่นุ่มนิ่ม มันทำให้ผมใจเต้นแรงขึ้น อยากกลืนกินร่างนี้ไปทั้งตัว ไล่จูบลงมาที่อกขาว ใช้ลิ้นตวัดเล่นกับตุ่มเล็กๆที่หน้าอก ร่างบางแอ่นอกรับ มันยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์มากขึ้น มื่อผมได้มาปรดที่ตะขอกางเกง ไม่นานกางเกงตัวน้อยพร้อมชั้นในก็หลุดออกไปจากร่างบางอย่างง่ายดาย เหลือแค่เสื้อที่อยู่บนตัวเขาเท่านั้น

"อ่า....อือ..." เสียงครางในลำคอเป็นสิ่งที่ผมพอใจเพราะมันมาจากร่างบาง ส่วนกลางลำตัวที่ขยายผ่องเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้ตัวเลย มือเล็กๆคู่นั้นก็ยังคงจิกอยู่ที่บ่าทั้งสองข้างของผม ผมค่อยๆใช้ปลายนิ้วลูบไปบริเวณช่องทางสวยๆ แล้วก็ค่อยๆดันปลายนิ้วลงไป

"อ๊ะ..อือ.." เสียงคราง และดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตกใจ

"ม่ะไม่...ปล่อย" หน้าเรียวเล็กใส่หน้าไปมา

"แน่ใจน่ะ" ผมพูดและหันไปยิ้มมุมปาก

" ถ้าฉันปล่อยนายทรมานทั้งคืนแน่" ผมยังคงทำต่อไป เสียงคลางที่อยู่ในลำคอของร่างบางนั้นตลอดเวลาถึงควรฟังไม่ได้สับ กับจังหวะที่ผมเพิ่มเร็วขึ้น

"อ๊ะ...." เสียงร้องที่ดังขึ้น น้ำใสๆที่ออกมาจากดวงตาคู่นั้น ในขณะที่ผมกดตัวเองเข้าไป ผมพยายามใจเย็นแช่อยู่อย่างนั้นยังไม่ขยับตัวเอง ก้มลงจูบริมฝีปากบางเพื่อให้ผ่อนคลายมากขึ้น เพราะตอนนี้ช่องทางสวยมันบีบรัดตัวผม ทำให้ผมเกือบทนไม่ไหวเหมือนกัน

"กัดสิ" ผมบอกร่างบางด้วยเสียงกระเส่าแล้วยื่นบ่าลงไปให้ปากเรียวเล็กนั้นกัดเพื่อผ่อนคลายความเจ็บที่ไม่อยู่เบื้องล่าง ร่างบางทำตาม แรงกัดนั้นไม่ได้ทำให้ผมเจ็บเลยแม้แต่สักนิดเดียว แต่มันกลับเพิ่มความเสียวซ่านให้กับผมเป็นอย่างดี ผมเริ่มขยับตัว เร่งจังหวะตามหัวใจที่ปรารถนา

เราส่งเสียงคลางดังสลับกันอยู่อย่างนั้น ผมกดจูบไปทั่วร่างกายบางนั้นยังหลงใหล ผมผ่านอะไรมาเยอะก็จริงแต่ทำไมร่างบางครั้งนี้ผมถึงหลงใหลมัน

เสียงหายใจหอบเหนื่อย หลังจากที่ผ่าน มาเป็นชั่วโมง ผมนอนหอบข้างๆร่างบางนั้น หันไปมอง ใช้มือเกลี่ยน้ำตาที่อยู่ข้างแก้ม ขยับจูบที่เข้าหน้าเบาๆ ผมลุกขึ้นไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัว ทำความสะอาดให้ทั้งตัว ผมก็ไม่เคยทำให้ใครมาก่อน ผมค่อยๆเช็ดอย่างทะนุถนอม ผ่านร่องรอยแดงจางๆที่ผมได้ฝากไว้ ร่างบางหลับไปแล้วด้วยความอ่อนเพลีย ผมดึงผ้าห่มมาห่มกายร่างบางนั้นไว้ก่อนที่จะเอาตัวเองไปชำระล้างร่างกายในห้องน้ำ ออกมาแต่งตัว แล้วเดินไปหอมที่แก้มร่างบาง ก่อนที่จะเดินออกไปเพื่อทำธุระต่อ ยอมรับนะครับว่ากิจกรรมที่ผ่านมาทำให้ผมหมดแรงไปไม่ใช่น้อย แต่งานที่ผมยังไม่ได้สั่งให้กับผู้จัดการร้านดูแลผมยังคงต้องไปทำหน้าที่นั้นก่อน รีบไปทำให้เสร็จๆแล้วจะได้ขึ้นมาก่อนร่างบางที่น่าทะนุถนอม

ผมลงมาดูความเรียบร้อย ก็เห็นเพื่อนตัวแสบนั่งอยู่ที่เดิม พร้อมกับมีเด็กชายหนุ่มเด็กใหม่ไม่รู้มันไปลากมาจากไหน พอมันเห็นผมมันก็กวักมือเรียกทันที ผมเดินเข้าไปหามองมันด้วยสายตา ที่ยังเคืองมันอยู่

" มึงยังไม่หายโกรธกูหรอ กูขอโทษกูไม่รู้จริงนี่หว่าว่าเด็กของมึง ถ้าเด็กของมึงแล้วก็มาเดินเสิร์ฟทำไมวะ"

มันถามพร้อมกับทำหน้าสงสัย

" ก็ไอ้กรมันไม่รู้ กูไม่ได้บอกมันไว้ มันนึกว่าเป็นเด็กใหม่ฝึกงาน" ผมเฉใฉตอบมันไป

" แต่มึงทำอะไรไว้อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ ไอ้ทัน"

"เออๆ ก็กูก็ขอโทษมึงอยู่นี่ไง แต่กูใส่ไปแค่ครึ่งเม็ดเองนะเว้ย เด็กมันคงยังไม่เคยมึง" มันพูดออกมาได้ไม่อายปาก

" ไอ้สัตว์" ผมสบทคำด่าก่อนที่จะคุยกับมันอีกสองสามประโยคแล้วพละเดินออกมา จริงๆผมต้องขอบใจมันด้วยซ้ำ ที่มันเอาของขวัญชิ้นงามมาให้ผม ผมเดินไปหาก่อนผู้จัดการ ไล่ดูบัญชี 2-3 หน้าด้วยความที่ไว้ใจกันมากผมเลยไม่ได้ดูบัญชีจนจบหน้า ก่อนเป็นผู้จัดการที่นี่ กรเป็นเพื่อนผมมานานความไว้ใจมันก็ต้องมีมากกว่า ผมถามเรื่องราวเด็กที่นอนอยู่ในห้องผม กรก็เล่าให้ฟังจนหมด เพราะผมฟังเรื่องราวแล้ว ผมเลยบอกกลับกรให้ไปจัดการเรื่องบางอย่างให้ผมที

ผมให้กร ทำสัญญาร่างขึ้นมา 1 ฉบับ แล้วเงินสด อีก 3 ล้านบาท ไปให้คนที่ว่าได้ชื่อว่าเป็นลุงชัย เพราะผมไม่อยากให้คนคนนั้นมายุ่งกับคนของผมอีก เมื่อจัดการธุระอะไรเสร็จเรียบร้อยผมก็รีบเดินขึ้นมายังห้องที่มีร่างบางนั้นนอนอยู่ ยังคงนอนหงายอยู่ท่าเดิมโดยมีผ้าห่มที่ผมดึงมาคลุมร่างเอาไว้ ผมเดินเข้าไปที่เตียง ถอดกางเกงและเสื้อออกจนเหลือแค่บ๊อกเซอร์แล้วนะเอาตัวเองหมดก็ไปอยู่ใต้ผ้าห่ม ค่อยใช้มืออีกข้างยก เอาศีรษะมาหนุนที่หัวไหล่ พลิกตัว ร่างบางให้มากอดแนบที่ร่างผม

"อืม...อุ่น..." เสียงอันแผ่วเบาที่หลุดออกมาจากปากของร่างบางนั้นทำให้ผมยิ้ม แล้วก้มจูบที่ศีรษะ มือทั้งสองข้างผมยังกอดรัดร่างบางไว้แน่นๆ เรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ว่ามันจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจก็ตาม แต่ผมจะไม่ยอมปล่อยคนคนนี้ไปเด็ดขาด คนที่มีผลต่ออิทธิพลในใจผม คนที่ทำให้ใจผมเต้นแรงได้ขนาดนี้ซึ่งไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน ยิ่งได้ฟังเรื่องราวที่ร่างบางได้เจอมาผมยิ่งอยากจะดูแลและรับผิดชอบ นี่แหละมั้ง ที่แม่ผมเคยพูดไว้ว่าถ้าเราเจอคนที่ ทำให้ใจเราเต้นแรงเมื่อไหร่คนนั้นแหละคือคนที่ใช่ ผมค่อยๆหลับตาลง กลิ่นหอมอ่อนที่มาจากตัว ของคนที่ผมกอดนั้นทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย ผมหลับลงในที่สุด

ความคิดเห็น