email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ฝากติดตามผลงานของ "พันเก้า" ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : Sm-09 : คืน [1/2]

คำค้น : สิงห์ขังรัก,สิงห์คำราม,สิงห์ซอ,หึง,ดุ,ร้าย,yibo,wang yibo,nancy,momoland,พันเก้า,โหด,nc,เสือ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2565 18:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sm-09 : คืน [1/2]
แบบอักษร

 

Sm-09 

[คืน] 

 

สิงห์คำรามมาส่งฉันหน้าบ้าน ย้ำ! เขาจอดหน้าประตูรั้วบ้านฉันเลย! ทั้งที่ฉันพยายามร้องขอให้เขาจอดหน้าปากซอยหรือไม่ก็เยื้องๆ บ้านฉันไปหน่อย แต่เขาก็คือเขาอ่ะ เผด็จการเบอร์สุดมาก! 

 

“เสื้อนี่… เดี๋ยวฉันซักคืนให้นะ” พอลงมายืนบนพื้นถนน ฉันรีบปลดเสื้อเขาออกทันที จะคืนเขาเลยก็เกรงใจ รับผิดชอบหน่อยแล้วกัน 

 

“…” เฮียสิงห์… ฉันเรียกเขาแบบนี้แล้วกัน ขี้เกียจเรียกชื่อเต็มแล้ว นั่นแหละ เฮียสิงห์เงียบไม่ตอบอะไร ทำเพียงมองฉันด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะมองไปทางประตูรั้ว แววตาเขาเย็นเหยียบเล็กน้อย ฉันจึงหันมองตาม ตรงนั้นมีร่างสูงของใครคนหนึ่งกำลังเปิดประตูออกมาพอดี 

 

ฉันชะงักไปเช่นเดียวกับหมอนั่น อ่า…   ฉันหมายถึงสายซึง น้องชายคนเล็กหรือก็คือลูกชายสุดที่รักของเตี่ยกับม้า 

 

“…” สายซึงมองฉันสลับกับเฮียสิงห์ สีหน้ามีแววดูถูกหน่อยๆ ก่อนจะเมินสายตาหนีแล้วเดินเลียบถนนออกไป ดึกป่านนี้แล้วยังจะไปไหนอีกน่ะ แอบหนีเที่ยวอีกแน่ๆ 

 

เหอะ…   ลูกบังเกิดเกล้าจริงๆ 

 

“ฉันควรจะฟ้องม้าดีไหม น่าหมั่นไส้จริงๆ” ฉันพึมพำเบาๆ แล้วหันกลับมาหาเฮียสิงห์ เขาละสายตาจากสายซึงกลับมามองฉันเช่นกัน “เอ่อ ยังไงก็ขอบคุณเฮียมากนะคะที่ช่วยฉันไว้ ส่วนเสื้อนี่ฉันจะรีบซักแล้วรีบเอาไปคืน” 

 

“ยังไง?” 

 

“หะ…” ฉันเลิกคิ้วงุนงงเมื่อจู่ๆ ก็ถูกถามกลับ เฮียสิงห์ดับเครื่องยนต์ทั้งที่ยังคร่อมรถอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาหันมามองฉันตรงๆ 

 

“จะคืนเสื้อยังไง?” 

 

เออ… นั่นสิ ฉันไม่มีช่องทางการติดต่อเฮียสิงห์เลย ไม่รู้ด้วยว่าเขาเรียนที่ตึกไหนและเวลาไหนบ้าง แล้วอย่างนี้ฉันจะคืนเสื้อให้เขายังไงดีล่ะ? 

 

“ถ้างั้นขอไลน์เฮียไว้หน่อยค่ะ” ฉันหยิบโทรศัพท์ส่งให้เขา เฮียสิงห์ชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าเขามีแววประหลาดใจพาดผ่าน 

 

ทำไมเหรอ? ไม่คิดว่าฉันจะขอไลน์เขาง่ายๆ แบบนี้หรือไง? 

 

บอกไว้ก่อนนะว่าฉันไม่ได้มีจิตพิศวาสอะไรเขาเป็นพิเศษหรอกนะ แต่เพราะไม่อยากรู้สึกติดค้าง และอีกอย่าง… คำแนะนำของแยมส้มก็น่าสนใจใช้ได้ จากเหตุการณ์วันนี้ทำให้ฉันมีความคิดดีๆ ผุดเข้ามาในหัว 

 

การหลอกใช้เจ้าป่าเป็นไม้กันหมาป่า… มันก็เป็นความคิดที่ดี 

 

ทว่า…   เฮียสิงห์กลับมองโทรศัพท์ฉันนิ่งๆ ไม่ได้รับไปกดตามที่ใจคิด ฉันเลิกคิ้วหน่อยๆ ลืมไปเลยว่าคนอย่างสิงห์คำรามหวงความเป็นส่วนตัวจะตายไป เขายอมให้ไลน์ฉันง่ายๆ สิแปลก 

 

“อ้อ ไม่อยากให้สิเนอะ” ฉันพยักหน้าเข้าใจแล้วทำท่าจะเก็บโทรศัพท์ “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฝากเสื้อกับพี่เธียไปคืนก็ได้ค่ะ” 

 

ฉันเพิ่งนึกได้ว่าแยมส้มรู้จักกับพี่เธีย ก่อนนี้ก็คิดอยู่ว่าทำไมเขาหน้าคุ้นๆ 

 

“เดี๋ยว” เฮียสิงห์พูดมาคำเดียวก่อนจะคว้าโทรศัพท์ฉันไปกด ฉันยืนอึ้งมองเขาด้วยความงุนงง จนเขาส่งโทรศัพท์คืนมาให้แล้วสตาร์ทรถขับออกไป ฉันถึงกะพริบตาเรียกสติตัวเองกลับมา กดเปิดหน้าจอดูโปรไฟล์ไลน์ของเขา พลางพึมพำออกมาเบาๆ 

 

“หืม… เขาให้ไลน์ฉันจริงดิ?” 

  

 

เช้าวันต่อมา 

 

โทรศัพท์เครื่องบางวางอยู่บนโต๊ะหินอ่อนท่ามกลางสายตาสามคู่ซึ่งจับจ้องมันมากว่าสองนาทีแล้ว ฉันเหลือบมองแยมส้มสลับกับอาโป พวกนางก็มองฉันเป็นตาเดียวเช่นกัน 

 

“โอย พอเถอะ พวกแกจะอะไรกันนักหนา” ฉันหมดความอดทนจะคว้าโทรศัพท์แต่ถูกแยมส้มตัดหน้าหยิบไปก่อน 

 

“ไม่ได้นะแก! อุตส่าห์ได้ไลน์เฮียสิงห์มาแล้ว นี่มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อโคตรๆ เลยนะเว้ย!” 

 

ก็อย่างที่เห็น พอฉันบอกว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้น และได้ไลน์เฮียสิงห์มาได้ยังไง พวกหล่อนก็กลายสภาพเป็นแบบนี้แหละ นั่งจ้องโทรศัพท์ฉันราวกับมันเป็นทองคำล้ำค่า 

 

“ก็แค่ไลน์ไหมอ่ะ แกจะแอดไหมล่ะ เดี๋ยวฉันส่งให้” เริ่มจะรำคาญหน่อยๆ 

 

“บ้า ฉันแอดไปก็เท่านั้นป่ะ เฮียก็บล็อคฉันได้อยู่ดีแหละ อีกอย่างฉันก็ไม่ได้อยากจะแอดไลน์เขาด้วย” 

 

“เอ้า แล้วแกจะตื่นเต้นทำไมเนี่ย เอาโทรศัพท์ฉันคืนมาได้แล้ว” ฉันจะตอบแชทเจ้ขิมสักหน่อย ยัยบ้านี่ไม่ยอมคืนโทรศัพท์ให้สักที 

 

“โธ่ ยัยซอ ไหนๆ แกก็ได้ไลน์เฮียสิงห์มาแล้วอ่ะ ไม่คิดจะแชทไปหาเขาหน่อยเหรอ?” แยมส้มเอาโทรศัพท์ฉันไปไขว้หลัง ไม่ยอมส่งคืนง่ายๆ ฉันกรอกตาใส่ 

 

“แกจะให้ฉันทักอะไรเขา ฉันไม่ได้อยากจะคุยกับเขาสักหน่อย” 

 

“ก็นัดเขาเพื่อคืนเสื้อไง ถุงนั่นเสื้อเขาใช่ป่ะ?” แยมส้มพยักพะเยิดมาทางถุงผ้าข้างกายฉัน ซึ่งมันก็คือถุงใส่เสื้อแจ็คเก็ตของเฮียสิงห์จริงๆ นั่นแหละ เมื่อคืนฉันปั่นแห้งให้เขาแถมยังรีดให้เรียบร้อยเลยด้วย ตั้งใจว่าจะเอามาคืนให้เขาวันนี้นี่แหละ 

 

“มันก็ใช่ แต่ฉันคิดจะเอาไปฝากพี่เธียแทนอ่ะ แกมีไลน์พี่เธียใช่มะ ขอหน่อย” 

 

“อะไร๊! แกมีไลน์เฮียสิงห์แล้วแท้ๆ ทำไมไม่คืนกับเจ้าตัวโดยตรงเลยอ่ะ จะอ้อมโลกเพื่อ?” 

 

“ก็ฉันไม่อยากเจอเขานี่ แกไม่รู้หรอกว่าเวลาที่ฉันเจอเฮียสิงห์แต่ละทีมันรู้สึกยังไง” ฉันทำท่าขนลุกขนพอง แยมส้มกรอกตาใส่บ้าง ก่อนนางจะยกโทรศัพท์ฉันขึ้นมากดๆ อะไรสักอย่าง “แกทำไรอ่ะ?” 

 

“อ่ะ เอาคืนไป” นางโยนโทรศัพท์คืนฉันแล้วนั่งยิ้มร่า ไม่ปกติแน่ๆ รอยยิ้มนางปีศาจชัดๆ เลยนะนั่น! 

 

ฉันกดเปิดหน้าจอด้วยความไม่ไว้ใจเพื่อนรักเพื่อนร้ายสุดๆ พอเห็นข้อความบนแชทเท่านั้นแหละ ฉันกรี๊ดออกมาเลย 

 

“นี่แกทำบ้าอะไรเนี่ย!!” 

......... 

TALK 

ทำดีมากแยมส้ม น่าคบ 5555 บอกเลยว่าต่อไปนางจะทำดีกว่านี้อีก 

คู่นี้ต้องมีคนชงเยอะๆ ช่วยกันชงเข้มๆ จะได้สป๊าคกันไวๆ อิอิ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว