เฮ้ย เจ้านี่มันแวมไพร์ศัตรูเรา พวกเราจัดการเลย

หนอย//เอากรงเล็บข่วนหลัง

แกนะแกฆ่าเพื่อนข้า//เอากรงเล็บเข้าที่หน้าคิม

อย่าอยู่เลย//เวย์เข้ามาช่วยไว้ได้ทันโดยการใช้กรงเล็บแทงเข้าที่หลังของแวร์วูฟ

ไง เจอกันอีกแล้วนะ

ข้าไงข้าอยากเจอเจ้า//ขาถีบท้องแวร์วูฟตัวที่เหลือ

ไม่ใช่เว้ย คนอย่างข้าไม่ลดตัวลงมากับเจ้าพวกนี้หรรอก

เจ้าพวกนี้มันพวกแวร์วูฟปลายแถว ข้าแค่ออกมาหาอาหารปกติแหละแต่บังเองเจอเจ้าพอดีและกำลังถูกเจ้าพวกนี้รุม

เดียวดิ จะรีบไปไหนคุยกันก่อน//ดึงแขนคิม

ตามมา

ที่นี่แหละ

เป็นไงดูดีใช่ไหมล่ะ

ก่อนจะคุยข้ายังไม่รู้จักชื่อเจ้าเลย ข้าชื่อเวย์

เข้าเรื่องนะ รู้ใช่ไหมว่าระว่างแวมไพร์กับแวร์วูฟเราไม่ถูกกันบ้านเราสองคนจึงสอนให้เราเป็นศัตรูกัน

เอาตรงๆนะ คือ ข้าแค่ไม่อยากเป็นศัตรูกับเจ้า

ทำได้สิ เราไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรุกันก็ได้นิ เรื่องความแค้นมันผ่านมาหลายร้อยปี

ตั่งแต่บรรพบุรุษเราแล้วตอนนี้เราไม่ได้มีความแค้นต่อกันแล้วเราจะมาเป็นศัตรุสู้กันเองทำไม

เจ้าว่าจริงไหม

ก็คงต้องเป็นอย่างนั้น

แล้วนี่เจ้าจะไปไหน

ภาระกิจอะไร

งั้นหรอ ดูท่าจะอันตรายมากนะ

เดียวไปเป็นเพื่อนเอาไหม

เอาน่า เคยได้ยินป่ะ คนเดียวหัวหายสองคนเพื่อนตาย เอาจริงได้ยินมาอีกที หึ

อืม ไปกัน

แล้วเจ้ารู้ที่หมายหรือเปล่า

อ่อ ในป่านี้ข้ามาบ่อยข้าชำนานข้าจะช่วยเอง

ไปกันเถอะ

ดีจ้าาา เป็นไงกันบ้างค่ะ พอได้ไหมค่ะ มาดูกันว่าสองคนนี้จะเป็นไงต่อไป ได้ไม่ได้ยังไงก็คอมเม้นบอกด้วยน้า

กดไลค์แชร์ให้ด้วยน้า

เค้าจะพยายามเต็มที่รักนักอ่านทุกคนน้า

บายแล้วเจอกันตอนหน้า