email-icon

หนุ่มหล่อลูกครึ่งคนธรรพ์กับนาคที่ขยันลบความจำของสาวสัตวแพทย์หน้าตาน่าเอ็นดู

สัตว์เลี้ยงน่าสงสาร

ชื่อตอน : สัตว์เลี้ยงน่าสงสาร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ค. 2563 21:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สัตว์เลี้ยงน่าสงสาร
แบบอักษร

ทีที ชำเลืองมองร่างบางที่เดินตามเขาไปขึ้นรถ อย่างพอใจ เธอยังไม่รู้สึกตัวสินะว่าโดนมนตร์สะกดของเขาอยู่ ลูกหลานพญานาคอย่างเขามีฤทธิ์พอจะสะกดมนุษย์จิตอ่อนไหวให้เชื่อฟังได้สั้นๆ เพียงแต่คุณตาเขา หรือลุงเขาไม่ค่อยใช้พลังอันนี้เพราะมันดูเหมือนรังแกมนุษย์ที่อ่อนแอกว่า

แต่ทีทีไม่อายที่จะใช้ โดยเฉพาะถ้าเหยื่อน่ารักน่ากินแบบนี้ สลิลหน้าตาน่าเอ็นดู ตาโตสดใส พวงแก้มใสน่าแกล้งให้ช้ำ รูปร่างก็กระทัดรัดพกพาสะดวก ถูกสเป็คเขาพอควร เขาเองก็ไม่ได้มีผู้หญิงข้างกายมาสักพัก อาจถึงเวลาหาคนควงใหม่

ส่วนจะนานแค่ไหนก็อยู่ที่สลิลเองว่าดึงดูดใจเขาได้นานหรือเปล่า

แต่แล้ว ร่างบางกลับนิ่งงัน สองขาเรียวหยุดเดิน “เอ๊ะ เราจะไปไหนนะคะ ?”

ทีที อึ้ง เซ็งนิดหน่อยที่มนตร์คลายเร็วไป แต่เขาเตรียมคำตอบไว้แล้ว “ไปคอนโดฉัน เปลี่ยนเสื้อผ้า” ดวงตาเย็นชาจ้องสลิล “ส่วนเธอไปชดใช้ให้ฉัน”

สลิลกลืนน้ำลายเอื๊อก ! หน้าซีด ! ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นวาบหวิวกับคำชวนกำกวมของเขาเลย เธอปากสั่น “ชดใช้ยังไงคะ ?”

ทีที เปิดประตูรถสปอร์ตของเขาให้เธอ “ฉันมีญาติผู้ใหญ่ ป่วย อยากให้ไปดูแลหน่อย เธอเรียนสัตวแพทย์ ได้ข่าวว่าเก่งไม่ใช่หรือ ?”

สลิลถอนหายใจโล่งอก ! แล้วก็ยิ้มร่าเริง “ได้ค่ะ ด้วยความยินดี” เพราะถ้าแค่ดูอาการสัตว์เลี้ยงแลกกับการเผลอเทกากหมูลงรองเท้าแบรนด์เนมของเขา เธอก็คิดว่าคุ้ม ดีกว่าเสียเงินซื้อใหม่ให้เขาแน่ๆ

ร่างบางจึงนั่งลงเจี๋ยมเจี้ยมในรถสปอร์ตคันหรูคาดเข็มขัดเรียบร้อยและบอกตัวเองว่า มันก็แค่ไปเยี่ยมไข้สัตว์เลี้ยงน่าสงสารสักตัวน่า

..อย่าคิดมาก

————

คอนโดของทีที อยู่ในมุมลึกลับของกรุงเทพฯ มีต้นไม้ปลูกล้อมรอบหนาทึบเหมือนป่ารกๆ ดิบๆ ทีทีพาสลิลขึ้นลิฟต์ไปจนถึงห้องบนสุด

แล้วสลิลก็ร้องว้าวในใจ.. เพราะคอนโดของเขากว้างครอบคลุมทั้งชั้น ตกแต่งหรูหราสไตล์หนุ่มโสดคูลๆ สีเทาสีขาว เธอกลืนน้ำลายทุกอย่างดูแพงระยับไม่น่าจับต้อง

“มานี่” ผู้ชายแววตาเย็นชาสั่ง ทำให้สลิลเดินตามไปอย่าง งงๆ ดวงตาสวยหวานของหญิงสาวจ้องแผ่นหลังเขาแล้วก็กระพริบถี่ๆ เริ่มตกใจ เพราะเขาพาเดินเข้าห้องนอน !

สลิลอึกอัก เหงื่อซึม “ไม่เข้าห้องนอนได้ไหมคะ ?” เธอเบรคตัวเองหยุดเดินทันที !

ใบหน้าหล่อเหลาหันมาปรายตามอง แล้วก็เลิกคิ้วกวนๆ แต่ในเมื่อหญิงสาวยังจ้องหน้าเขาทำท่ากระอักกระอ่วน..

หมับ ! ทีทีคว้ามือเรียวไว้แล้วจูงไปที่ห้องน้ำ ปากก็ตอบเรียบๆ “ญาติฉันนอนที่นี่”

ในห้องน้ำที่ติดกับห้องนอนนี้ สลิลจึงเห็น เต่าสีเขียวคล้ำๆ ตัวใหญ่เท่าฝ่ามือผู้ชายสักคน มีรอยชอล์กเขียนบนหลัง ดูเผินๆ เหมือน กระดานดำ กลมๆ

สลิลรีบก้มลงดู เจ้าเต่ากำลังนอนหลับตานิ่งๆ ดวงตาโตคู่สวยของเธอเบิกกว้างกว่าเดิม “นี่มันเต่าตนุนิคะ ? อยู่นอกทะเลแบบนี้ก็ได้หรือคะ ?”

ทีทีตอบเซ็งๆ “เค้าอยู่ทุกที่แหละ ถ้าไปได้ไปหมด บนฟ้ายังอยู่ได้เลยมั้ง” ความจริงแล้วเต่าตัวนี้เป็นเต่าวิเศษทำจากทองคำ มีตัวเดียวในสามโลก พระอินทร์ประทานมาให้พ่อของเขา คีตเทพกรรณ และเจ้าตนุมันก็อยู่มาเรื่อยๆ เป็นเพื่อนเล่นเขาตั้งแต่ตัวจิ๋วกว่านี้ จนทีทีนับถือมันเหมือนญาติผู้ใหญ่คนนึง

สลิลขมวดคิ้ว เธอยังไม่เชี่ยวชาญเรื่องเต่าเท่าไร เคยแต่อ่านๆ มา แต่เจ้าเต่าสัตว์เลี้ยงของเขาดูน่าสงสาร มันหลับนิ่งเหมือนป่วยเธอจึงถาม “อาการเป็นไงบ้างคะ ? แล้วทำไมเอาชอล์คไปเขียนกระดองเขาด้วยคะ ?”

ทีทีตอบเนือยๆ “ก็เขาบ่นๆ ทั้งวัน กินเท่าเดิม แต่เรอเสียงดังกว่าเดิม เหม็นด้วย ไม่รู้เป็นอะไร ชอบโผล่มาใกล้ๆ ไม่รู้ตัว ดึกๆ ก็มองไม่เห็น เลยเอาชอล์กสะท้อนแสงขีดๆ ไว้ ไม่งั้นเผลอเหยียบก็โกรธอีก ขี้เกียจง้อ”

สลิลหันไปมองทีที สายตาเป็นมิตรเป็นครั้งแรก “บ่นด้วยหรือคะ ?” เธอเคยได้ยินคนบอกหมาตัวเองบ่นแมวตัวเองบ่น แต่ไม่เคยได้ยินใครบอกเต่าของตัวเองบ่น เธออมยิ้ม พี่เขาก็มีมุมตะมุตะมิเหมือนกัน

รอยยิ้มหวานพิมพ์ใจของสลิลทำให้ทีทีกระพริบตาถี่ๆ รู้สึกแปลกๆ เขาเอามือวางที่หน้าอกก่อนตอบ “อือ บ่น น่ารำคาญมาก ช่วยจัดยาให้หน่อยเหอะ ไม่ไหว ทั้งบ่นทั้งเรอ เดินไปทั้งบ้าน ไม่มีแรงก็จะไป”

เขาเดินเข้าไปใกล้ แววตาสีอ่อนเป็นประกาย “รับรักษาไหม ?” ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้

สลิลอึ้ง แก้มระเรื่อ ใจสั่นหวิวๆ เผยอปากจะตอบ แต่แล้ว

“เอิ๊กกกกก ! รำคาญญญญ จีบกันอยู่ได้ ! คนจะนอน !”

สลิลและทีทีหันขวับ แล้วหญิงสาวก็อ้าปากค้าง ! เพราะเจ้าเต่าที่หลับอยู่กำลังจ้องเธอ ปากขยับพูดเป็นภาษาคน “อีหนู อย่าไปใกล้มัน มันแค่อยากจะซั่ม เชื่อลุง ! หนีไป !”

สลิลหันมามองทีที หน้าเหวอสุดขีด “ตะ เต่าของพี่ พะ พูด ได้ !”

ทีทีหน้าหงิกบึ้งตึง เขากลั้นหายใจ ...

จุ๊บ ! ยื่นหน้าไปจูบหญิงสาวอย่างดูดดื่ม กวาดลิ้นชิมความหวานหอมอย่างพอใจ มือคลำอกสาว ลูบขยำสะโพกไม่เคยมือชายราวกับกลัวไม่มีโอกาสหนหน้า

สลิลทุบอกเขาแรงๆ ! ไม่ยอม ! เขิน ! ว้าวุ่นสับสนไปหมด !

ทีทีจึงปล่อยเธอให้หายใจ เขาจ้องหน้าเธอ

“ขอโทษนะ ฉันเสียใจจริงๆ ที่ต้องทำแบบนี้”

แล้วดวงตาเขาก็กลายเป็นสีทอง..

ลบความจำเธออีกครั้ง เพราะไอ้คุณลุงเต่าเวรของเขาดันตื่นมาขัดจังหวะพอดี !

————

#ธัญท้าแต่งรอบที่1

ความคิดเห็น