ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ดั่งดอกไม้บาน
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์แฮ่ก..แฮ่ก...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์นี่ชั้น...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย...
-
ซ่า!
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ฝ ฝน..ตกแล้วหรอ...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์คงต้องไปหลบฝนแถวๆนี้แล้วหล่ะมั้ง...
-
ชั้นเดินไปหาที่หลบฝนท่ามกลางฝนที่กระหน่ำลงมา
-
ชั้นเดินมาเรื่อยๆจนกระทั่งเข้าป่า..
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์นี่ชั้นหลงหรอเนี่ย!?!?!?!?
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ให้ตายสิ บอกพวกโซเฟียกับนาตาเลียให้รอที่ทะเลสาบซะด้วย...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์จะกลับไปยังไงหล่ะทีนี้....
-
ชั้นเดินวนรอบๆ
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์....
-
ท่านแม่หน่ะ เป็นห่วงเธอนะ!
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ตลกร้ายสิ้นดี
-
ชั้นค่อยๆหยุดเดิน
-
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์แม่คะ
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์เจ้าแมวน้อยตัวนี้มันเป็นอะไรหรอคะ?
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ทำไมดูมันตัวสั่นจัง
-
องค์ราชินีชั้นไม่ได้ว่างขนาดมาตอบอะไรเธอหรอกนะ วิโอล่า
-
ชั้นที่อุ้มเจ้าแมวน้อยก็เงียบลง
-
วิเลียม ซาเดรนจ์ท่านแม่
-
พี่เปิดประตูเข้ามา
-
วิเลียม ซาเดรนจ์ลูกอยากไปข้างนอก!
-
องค์ราชินีเอาสิลูกแม่
-
องค์ราชินีเดี๋ยวแม่จะพาไปนะลูก
-
แม่เดินผ่านชั้นไปก่อนจะหายไปกับพี่
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์แม่...
-
ชั้นกอดลูกแมวตัวน้อยนั้นแน่น
-
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์?
-
องค์ราชินีโอหังมากนะที่มาหาข้า!
-
..หม่อมชั้นมิอาจกล้าหรอกเพคะ
-
..เพียงแต่..
-
..หม่อมชั้นรู้ว่าพระองค์ต้องการบัลลังค์ขององค์ราชา
-
องค์ราชินีงั้นหรอ..
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์..
-
..พวกของหม่อมชั้นสามารถทำให้ท่านสมหวังได้
-
องค์ราชินี..
-
..ขอเพียงท่านต้องมาเป็นพวกของกลุ่มเรา
-
องค์ราชินีโอหังมาก บังอาจใช้ข้างั้นรึ
-
..หม่อมชั้นมิอาจทำเช่นนั้นได้เพคะ
-
..หรือพระองค์ไม่ต้องการบัลลังค์หรือเพคะ;)?
-
องค์ราชินี...
-
องค์ราชินีได้
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...
-
ชั้นที่แอบฟังอยู่ก็ค่อยๆเดินออกมา
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ต้องการบัลลังค์ท่านพ่อ...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ต้องกำจัด...
-
ถึงเวลาแก้แค้นซักที...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ใครหน่ะ!
-
ชั้นคือเธอไง.. วิโอล่า..
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์!!
-
ถึงเวลาแก้แค้นแล้ว...
-
แก้แค้นกับสิ่งที่นังนั่นทำกับเรา..
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...*กำมือแน่น*
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...
-
...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์นั่นสินะ...:)
-
-
ซ่า!!
-
ฝนตกลงมาอย่างหนัก
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...
-
ชั้นนั่งกอดเข่าอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ชั้นควรทำยังไงดี...
-
ชั้นกอดตัวเองแน่น
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ชั้นกำลังจะฆ่าแม่ตัวเองงั้นหรอ..
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ชั้นกำลังจะทำอะไรกันแน่..
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์...
-
ถ้าพระองค์โค่นราชินีได้ อย่างนี้พระองค์จะหม่เสียดายตำแหน่งองค์หญิงหรือพะยะค่ะ
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ตำแหน่ง...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ชั้น..
-
อา..ตำแหน่ง
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์!!
-
มีเสียงปริศนาดังขึ้นมารอบๆตัวชั้น
-
เธอเองก็ต้องการตำแหน่งไม่ต่างจากแม่ของเธอหรอก..
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ไม่! ไม่จริง! ชั้น..
-
อย่าลืมสิ..
-
เงาสีดำปรากฎตัวราวกับกอดชั้นที่ด้านหลังไว้
-
เธอมีสายเลือดของนังอสรพิษนั่นอยู่นะ...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์แต่ชั้นไม่ได้เป็นเหมือนแม่นะ!!
-
ต่อให้เธอฆ่านังนั่นเธอก็ยังมีสายเลือดของความน่ารังเกียจนั่นอยู่!!!
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ไม่!!!!!
-
ชั้นปิดหูตัวเอง
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์พอได้แล้ว...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ชั้นกลัว...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ไม่เอาแล้ว...
-
เงาสีดำค่อยๆเคลื่อนตัวมาใกล้ชั้นก่อนจะหายเข้าไปในเงาของชั้น
-
วูบ!!
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์!...
-
ดวงตาสีแดงทับทิมของชั้นกลายเป็นสีดำสนิท
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ในที่สุด...
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ก็ควบคุมร่างนี้ได้ซักที...;)
-
ฉึก!!!
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์!!!
-
มูสออกไปจากร่างของเธอซะ
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์=อ้าก!!!!!!!=
-
เสียงกรีดร้องของชั้นกลายเป็นผช.
-
ก่อนที่ชั้นจะได้สติอีกครั้ง
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์!!
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์แค่ก!
-
ชั้นไอออกมาเป็นเลือด
-
เงาสีดำค่อยๆกลายร่างสูง
-
มูสอย่าได้คิดแม่แต่จะได้ควบคุมร่างกายของนายข้า!
-
มูสพุ่งตัวเข้าไปจัดการกับเงาสีดำ
-
มูสใช้มีดสั้นฟันเงาสีดำจนขาด2ท่อน
-
มูส!!!
-
แต่ทว่าเงาสีดำก็ค่อยๆกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วโจมตีเขาจนเขากระเด็น
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ม มูส!
-
มูสแค่ก...อึก
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์เจ้านี่มันตัวอะไรกัน...
-
มูสเวทย์มืดครับ..อึก
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์เวทย์ในตำนานนั่นหน่ะหรอ!?!?
-
มูสครับ..
-
เงาสีดำค่อยๆขยายตัวใหญ่ขึ้น
-
มูส(บ้าจริง!.. พลังเราเทียบกับเวทย์มืดไม่ได้เลย)
-
ควับ!!!
-
เงาสีดำพุ่งตัวมาที่ชั้น
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์ไม่นะ!!!!
-
มูสนายท่านวิโอล่า!!!!!!
-
เปรี้ยง!!!
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์*ลืมตา*
-
..ให้ตายสิ...
-
..ถ้ามาช้ากว่านี้ คงเละแล้วหล่ะมั้งคะ..
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์!!!
-
ชั้นน้ำตาไหลด้วยความดีใจ
-
วิโอล่า ซาเดรนจ์โอลิเวีย!!!
-
โอลิเวีย บริดจ์วอเตอร์ค่าๆ ชั้นเองค่ะ
-
อัลเลนระวังนายท่าน!!
-
ควับ!!
-
เปรี๊ยะ!!!
-
โอลิเวียสร้างบาเรียกันเงาสีดำที่จะพุ่งไปทำร้ายเธอ
-
เงาสีดำพยายามจะเข้าสิงเธอ
-
อัลเลนอย่าได้แม้แต่จะคิดแตะตัวนายข้า!!
-
เพล้ง!!!!
-
วาบ!!
-
บาเรนแตกออกพลางส่งแสงวาบออกมาจนเงาสีดำที้ก่อตัวเป็นร่างสูงก็กลับกลายเป็นเงาตามพื้นเช่นเคย
-
โอลิเวีย บริดจ์วอเตอร์เอาหล่ะ...
-
ตึง!!!
-
-
____________________
-
อย่าลืมคอมเมนค์เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ><
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()