พนันเเล้วว่าชาตินี้ไม่ขอรักผู้หญิงอย่างเธอ รับปากรับพนันครั้งนี้เเล้ว แต่จะขออ้อนจนกว่าจะได้หัวใจของเขามาครอง - พนันร้อน อ้อนรัก

อ้อนรัก 7 : Hold on plane.

ชื่อตอน : อ้อนรัก 7 : Hold on plane.

คำค้น : สายหมอก เจนนิช CHU ดราม่า อีโรติค NC Casino

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 252

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.พ. 2564 02:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ้อนรัก 7 : Hold on plane.
แบบอักษร

อ้อนรัก 7

Hold on plane.

 

 

ใบหน้าขาวซีดไร้สีซับเลือดหลับตาพริ้มราวกับเจ้าหญิงนิทรา เธอนอนหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมออยู่บนเตียงขนาดคิงส์ไซส์

ชุดราตรีสีเเดงสุดหรูถูกถอดออกไป บัดนี้เหลือเสื้อยืดตัวโคร่งกับบ็อกเซอร์สีกรม

ใบหน้าคมคายนิ่งเรียบ นั่งมองคนบนเตียงด้วยสายตาที่เเฝงอารมณ์ความรู้สึกอันคาดเดาได้ยากมานานหลายนาที

"ป้าแย้มครับ"

ป้าแย้มเเม่บ้านที่คอยดูเเลบ้านหลังนี้เวลาสายหมอกไม่อยู่ เดินเข้ามาเมื่อได้ยินเสียงเรียก

"คะ คุณหมอก"

"ช่วงผมไม่อยู่ เธอทำอะไรบ้าง"

"คุณเจนนิชไปเรียนค่ะ กลับมาก็เอาเเต่หมกตัวอยู่บนห้อง หรือไม่ก็ปลูกต้นไม้ที่สวนหลังบ้านค่ะ"

"เเล้วพ่อเธอล่ะครับ มาหาบ้างหรือเปล่า"

"ไม่เลยค่ะ มีเเต่เมียของท่านค่ะที่มา"

"เฮ้อ คนพวกนี้" เจ้าของคาสิโนหนุ่มเกือบหลุดสบถหยาบออกมา

เรื่องของเธอทุกเรื่องจะถูกรายงานโดยคนของสายหมอก เพราะฉะนั้นเขาจึงรับรู้ทุกอย่าง

เพียงเเต่มันอยู่ที่ว่าเขาจะพูดมันออกมาหรือเปล่าเท่านั้นเอง

"คุณเจนโดนตามราวีเเทบทุกวันเลยค่ะ ที่มหา'ลัย" เมื่อสบอากาศคุณป้าเเม่บ้านก็เอ่ยปากฟ้องทันที

เธอทนเห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กอย่างเจนนิชต้องต่อสู้กับคำด่าทอต่อไปไม่ได้เเล้ว มิหนำซ้ำผู้ชายคนเดียวที่ควรจะปกป้องเธอก็ดันเมินเฉยอีก

หัวใจผู้หญิงด้วยกัน เธอเข้าใจดี

"ผมไม่ชอบยุ่งเรื่องของผู้หญิง" สายหมอกตอบหน้าตาย

"เเต่เธอเป็นภรรยาของคุณเเล้วนะคะ" หญิงอายุวัยใกล้ห้าสิบปีตอบพร้อมรอยยิ้ม

สายหมอกสบสายตาคู่สนทนา เเต่อาการเย็นชาที่เขาเเสดงออกมาก็ทำให้ป้าเเย้มเหนื่อยใจ

เพราะป้าเเย้มเป็นคนเดียวที่เห็นเบื้องหลังของเจนนิชทุกอย่าง เธอก็เหมือนหญิงสาวปกติทั่วไป ไม่ได้ดูร้ายกาจเหมือนอย่างที่หลายคนได้เข้าใจ

หลายครั้งเลยด้วยซ้ำที่เจนนิชดูอ่อนล้า เเต่เธอก็ต้องเชิดหน้าใส่คำด่าทอมากมายที่ถาโถมเข้ามา ไม่เเสดงความรู้สึกออกมาต่อหน้าคนเหล่านั้น

"คุณหมอกกลับมาดูคุณเจนบ้างเถอะนะคะ เธอดูเหงามาก บางครั้งก็ไม่ยอมทานข้าวค่ะ"

"ถึงมีผม เธอก็ไม่ยอมกิน"

"ยอมสิคะ พอเธอรู้ว่าคุณหมอกจะบินกลับไทย เธอก็รีบเตรียมตัวไปรับเลยนะคะ"

"ป้าครับ เธอเเค่อยากหย่ากับผม"

สายหมอกส่ายหน้าติดรำคาญ เขาเเค่ไม่อยากหลงกลเด็กสาวคนนี้อีก เพราะครั้งนึงเขาก็เคยเชื่อใจ สุดท้ายเธอนั่นเเหละกลับร้ายที่สุด

จะมองยังไงให้น่าสงสาร ในเมื่อเธอมักชอบสร้างเรื่องวุ่นวายใจให้เขาไม่ได้หยุดได้หย่อน

อาทิ เช่น งานในวันนี้ไงล่ะ เขาต้องใช้เงินปิดปากทุกคนเพราะไม่อยากให้เรื่องเผยเเพร่ออกไป

คงไม่ดีต่อตัวเจนนิชเท่าไหร่ ถ้ามีนักข่าวมือดีไปพาดหัวข่าวใหญ่ว่า 'ภรรยานักธุรกิจพันล้าน เมาหัวราน้ำ' อะไรทำนองนั้น

แต่ก็ใช่ว่าเพราะความพิศวาทในเรือนร่างของเธอ เเต่มันเป็นเพราะกลัวว่าเธอจะนำพาเรื่องราวร้ายๆ มาเเปะป้ายจนนามสกุลของเขานั้นต้องป่นปี้ก็เท่านั้นเอง

"ผู้หญิงคนนี้ขู่ผมเรื่องหย่าทุกวัน"

"ผู้หญิงมักจะปากไม่ตรงกับใจหรอกค่ะคุณหมอก"

"นั่นก็ใช้ไม่ได้กับทุกคน"

ป้าเเย้มยิ้มให้กับคนหัวรั้น เเต่ก็อย่างว่า เรื่องของผัวเมียก็เป็นเรื่องของคนสองคน ปัญหานี้เธอช่วยอะไรมากไม่ได้ เเต่ป้าเเย้มเเค่หวังว่าคนเหล่านั้นจะเลิกรังควานเจนนิชเสียที

"ใจดีกับเธอสักครั้งเถอะนะคะ ป้าไม่อยากให้เธอมาร้องไห้กับป้าอีกเเล้ว"

นัยน์ตาคมเลื่อนมองใบหน้าหวานด้วยสายตานิ่งเรียบ เขาไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้กับเด็กผู้หญิงคนนี้เเม้เเต่น้อย

"สามีควรเป็นที่พึ่งพาของภรรยานะคะคุณหมอก"

สายหมอกพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เขาก็เคยคิดเอาไว้ว่าจะสามารถเป็นสามีที่ดีได้ ..เเต่เเค่ไม่ใช่กับเธอ

"เบื้องหลังของคุณทั้งคู่ ป้าก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เเต่ถ้าคุณหมอกลองมาอยู่ใกล้เธอเหมือนที่ป้าอยู่ คุณจะมองเห็นความน่ารักของเธอค่ะ" ป้าเเย้มพูดไปตามตรง

"ป้าไปพักผ่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมอยู่เอง"

"ขอบคุณค่ะคุณหมอก"

เมื่อป้าเเย้มพูดจบ เธอก็เดินออกจากห้องไปทันที

สายหมอกยังคงยึดมั่นเเน่วเเน่ ว่าผู้หญิงตรงหน้าเขา ไม่มีทางได้รับหัวใจเขาอย่างเเน่นอน

เขาจะไม่มีวัน ..รักคนที่ใจคอโหดร้ายอย่างเธอเด็ดขาด

"หึ" จู่ๆ ใบหน้าคมคายก็เเสยะยิ้มขึ้น

ดวงตาคู่สวยลืมขึ้นมองด้วยสายตาอันพร่ามัว เจนนิชมองเห็นภาพของเขาด้วยความเลือนลาง

"พี่หมอก.." เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อเขาเสียงค่อย

"ถ้าดีขึ้นเเล้ว ฉันจะได้กลับ" เจ้าตัวทำท่าจะลุกหนี เเต่เจนนิชก็เริ่มทำหน้าเบะเล็กน้อย

"อย่าไป.."

เขานิ่งชะงักไปครู่นึง พร้อมกับก้มมองคนตัวเล็กที่กำลังรั้งเเขนเอาไว้ด้วยท่าทีอ่อนเเรง

เธอคงไม่รู้ว่าพูดอะไรออกไปในยามที่สติยังกลับมาไม่ครบ เพราะถ้าเจนนิชมีสติครบถ้วนดี สายหมอกรู้ดีว่าเธอจะไม่พูดคำนั้นออกมาเเน่นอน

เจนนิชหลับตาลงอีกครั้ง เเต่ยังคงเกี่ยวรั้งฝ่ามืออุ่นๆ ของคนตรงหน้าเอาไว้

ปลอดภัย.. เธอเเค่รู้สึกปลดอภัยเวลาเขาอยู่ใกล้

ใบหน้าของเธอเริ่มผ่อนคลายลงเมื่อได้รับไออุ่นจากเขา ความอบอุ่นที่ไม่เคยได้รับมันมาก่อน

"เเค่ครั้งเดียวก็เเล้วกัน" สายหมอกพึมพำกับตัวเอง

เมื่อพูดจบคนตัวสูงก็กลับลงไปนั่งที่เดิมเเล้วกุมมือของเธอเอาไว้ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

"อืม.." คนตัวเล็กครางในลำคอเสียงเหมือนลูกเเมวน้อย

บัดนี้ฝ่ามืออุ่นของเขากำลังถูกเธอครอบครองเเนบไว้ข้างเเก้มเป็นที่เรียบร้อยเเล้ว

เขาเอาเเต่วางสายตาไว้ที่เเก้มใส เธอดูไร้พิษสงเหลือเกินตอนหลับใหล ไม่คิดเลยว่าตอนตื่นมาจะคนละขั้วได้ขนาดนี้

สายหมอกหยิบมือถือขึ้นมาเเล้วกดโทรออกหาคนสนิททันที

( ครับท่าน )

"ส่งคนไปขู่เมียใหม่ของท่านรัชพล ว่าถ้าไม่เลิกยุ่งกับเมียกู"

ใบหน้าคมคายพูดเสียงเย็นเยียบ พลางเปรยสายตามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาคาดเดาได้ยาก

"กูจะยิงทิ้ง"

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว