facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 3 NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2563 00:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 NC
แบบอักษร

ติวเตอร์ร้อนรักกับนักเรียนร้อนวิชา 

บทที่ 3 

 

“น่าตีจริงเม พูดอะไรอย่างนั้นนะ”

ติชิลานึกกระดากเมื่อเด็กสาวกล่าวตรงไปตรงมา หล่อนยังนอนหอบดวงตาลอยคว้างอยู่สักครู่ใหญ่ก่อนจะยกตัวขึ้นมานั่งประจันหน้ากับลูกศิษย์พลางใช้ปลายนิ้วเชยคางมนของเมธกา

“เก่งเหมือนกันนะเรา”

“ติวเตอร์สอนดีค่ะ”

เมธกาเอ่ยตอบเสียงใส หล่อนกำลังตื่นเต้นกับประสบการณ์ใหม่ที่เพิ่งเคยเรียนรู้ ร่างกายวัยสาวพลุ่งพล่านไปด้วยฮอร์โมนที่ถูกปลุกขึ้นมา

“ถ้าอย่างนั้นมาลองอีกสักรอบไหม พี่รู้ว่าเมยังไม่อยากหยุด”

ติชิลาโยนมาดติวเตอร์แสนเคร่งขรึมทิ้งไป เด็กสาวตรงหน้าเป็นผู้เติมชีวิตชีวาให้กับความแห้งแล้งโดดเดี่ยว และเมื่อไฟในกายจุดติดก็ยากที่จะดับลง

“นะเมนะ”

ไม่รอคำตอบจากเมธกา ติชิลาจูบที่ซอกคอของลูกศิษย์พลางเม้มลงไปจนกลายเป็นสีกุหลาบตอนที่หล่อนคลายออก เมธกาครางแผ่วไปกับสัมผัสที่อ่อนหวานกว่าเดิม

“แต่อีกเดี๋ยวพ่อจะกลับมาแล้วนะคะ อื้อ...”

“พี่จะเร่งให้เรามีความสุขกันเร็วๆ ก่อนคุณอากลับมาดีไหมคะ นะคะเม”

เมธกามีหรือจะปฏิเสธ ความสุขสมยังวิ่งวนให้ติดใจอยู่ในความรู้สึก และเมื่อติชิลาแค่ออกแรงผลักเบาๆ เมธกากันเอนกายกลับไปนอนหงายอยู่บนที่นอนนุ่มยับย่นเพราะบทเรียนที่ติชิลาเป็นผู้สอน ดวงตากลมโตราวกับลูกกวางน้อยจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ติชิลาคลี่ยิ้ม หล่อนจับท่อนขาเล็กของเมธกาให้แยกห่างโดยที่ตัวเองนั้นคุกเข่าอ้ากว้าง แล้วหล่อนก็แนบจุดสงวนของตนลงไปถูไถกับของเมธกา เด็กสาวถึงกับแหงนหน้าครางฮือ

“อุ้ยพี่ลูกจัน”

แคมน้อยเบียดแนบเนื้อปลุกเร้าอารมณ์จนไฟปรารถนาเริ่มคุโชนอีกครั้ง ติชิลาหลับตาพริ้มปล่อยใจให้เตลิดไปพร้อมกับขยับให้ตรงนั้นสัมผัสกันไปมา จนกระทั่งร่างกายเริ่มปลดปล่อยหยาดน้ำออกมาทั้งคู่หล่อนจึงได้เปลี่ยนท่า

หญิงสาวเบื้องบนลุกจากท่าคุกเข่ามาเป็นนั่งทับสับหว่างขาลงไปกับท่อนแยกของเมธกา ทำให้จุดอ่อนไหวได้บดเบียดแนบชิดกันเข้าไปถึงร่องหลืบ ติชิลาเองก็เพิ่งเคยทำท่าแบบนี้เป็นครั้งแรกและกำลังกระเจิดกระเจิงไปกับความแปลกใหม่ เม็ดสวาทของหล่อนถูไถไปกับช่อมแคมนูน นั่นคือหนทางไปสู่สวรรค์เมื่อหล่อนเริ่มกันบดขยี้มันลงไปกับช่องทางของเมธกา

“อ๊า เสียวมาก”

ติชิลาเผลอครางดังลั่น ส่วนเมธกาตอนนี้นอนดิ้นพล่านรับแรงกระแทก หน้าตาเต็มไปด้วยเหงื่อทั้งที่ห้องเปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ มือน้อยป่ายเปะปะจนติชิลาต้องคว้ามากุมไว้

“พี่ลูกจัน ฮื้อ ฮึก ดีมากเลยพี่ ฟินมากค่ะ โอ๊ย แรงได้อีกนะคะ”

เมธกาเองก็ไม่ยอมแพ้ เด็กสาวขยับโยกจุดกลางระหว่างตัวตอบโต้ รู้สึกถึงความเฉอะแฉะของหยาดน้ำที่หลั่งไหลออกมาระหว่างกันจนเปียกปอนมาถึงง่ามขา มองเห็นสีหน้าของติชิลาที่กำลังกัดฟันเมื่อร่างกายใกล้ถึงฝั่ง

“เม พี่ใกล้แล้ว เรามาช่วยให้เสร็จพร้อมๆ กันนะคะ”

ติชิลาปรือตามอง ท้องน้อยเริ่มปวดหนึบไปหมดแล้ว เมธกาพยักหน้ารับพร้อมกับยิ่งอ้าขาเปิดทางเพื่อให้แรงบดขยี้นั้นพาหล่อนเข้าเส้นชัย

“พี่ลูกจัน เต็มที่เลย เมเองก็ ก็ อ๊า...”

เมธกาเกร็งจนตาแทบค้าง เมื่อติชิลาเห็นดังนั้นก็รีบกดเอวแช่ค้างก่อนจะเงยหน้ากลั้นเสียง เส้นเลือดที่ไปหล่อเลี้ยงในช่องทางเต้นตุบๆ เมื่อพบกับการปลดปล่อยอีกครั้ง

“เหนื่อยจัง”

ร่างสูงผอมทิ้งกายลงไปนอนเคียงข้างอย่างหมดแรง ตอนนี้ทั้งคู่ได้แต่แข่งกันหอบหนักแต่ดวงตากลับเป็นประกายเมื่อหันไปสบตากัน

“น้องเมชอบไหมคะ”

เมธกาหลบตาด้วยความขัดเขิน ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าติวเตอร์ที่พ่อจ้างมากับตัวเองทำไมถึงได้มาลงเอยกันในสภาพแบบนี้

“พี่ลูกจันถามอะไรแบบนี้เล่า แล้วเมจะตอบยังไงล่ะเนี่ย”

“ไม่ต้องตอบก็ได้ค่ะ” ติชิลาหัวเราะสดใส “แต่ว่าตอนนี้เราต้องไปอาบน้ำแต่งตัวกันก่อนคุณอาจะกลับนะ”

เด็กสาวเบิกตากว้างเมื่อนึกได้ว่าใกล้ถึงเวลาที่บิดาจะกลับถึงบ้านแล้ว เมธกายันกายลุกจากเตียงอย่างยากเย็นเพราะเต็มไปด้วยความเมื่อยขบเหมือนไปวิ่งรอบสนามฟุตบอล ติชิลาต้องช่วยฉุดแขนขึ้นมาก่อนจะพากันเดินเข้าห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอนของเมธกานั่นเอง

ติชิลาเป็นคนเปิดน้ำจากฝักบัวชำระล้างคราบคาวให้เด็กสาวและตนเอง เมธกาสูงราวร้อยหกสิบเซ็นติเมตรจึงเตี้ยกว่าหล่อนที่สูงเกือบร้อยเจ็ดสิบ มองเห็นสีหน้าขัดเขินยามที่หล่อนลูบไล้ฟองสบู่และล้างออกให้แล้วก็นึกเอ็นดูจนต้องจูบลงไปที่ปากเล็กอีกครั้ง

ใครจะนึกว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะมาถึงขั้นนี้ได้ ทั้งที่ตอนแรกเหมือนจะไม่กินเส้นกันด้วยซ้ำเพราะเมธกาเป็นเด็กที่เอาแต่ใจจากการที่บิดาตามใจ ส่วนตัวหล่อนเองก็เป็นติวเตอร์ที่ค่อนข้างเอาจริงเอาจัง แต่หลังจากวันที่พบกันครั้งแรกเพียงแค่ไม่ถึงสองเดือนกลับมาลงเอยกันบนเตียง

“พี่ลูกจันยิ้มอะไรคะ”

เมธกาถามเมื่อเห็นอีกฝ่ายยิ้มบางๆ ติชิลาบีบจมูกโด่งด้วยความมันเขี้ยว

“คิดถึงวันที่เจอเมครั้งแรก”

“เมเป็นไงคะ”

“ดื้อ”

“พี่ลูกจันก็ดุเหอะ หน้าตาเหมือนครูห้องปกครอง”

เด็กสาวยู่หน้าใส่ ติชิลาส่ายหน้าพลางคว้าผ้าเช็ดตัวมาเช็ดให้เมธกาก่อนจูงมือกันออกจากห้องน้ำเพื่อแต่งตัว ติชิลานั่งลงบนเก้าอี้แล้วฉุดแขนให้เมธกานั่งบนตัก

“ปิดเรื่องของเราไว้เป็นความลับก่อนนะคะเม”

“ก็ได้ค่ะ พี่ลูกจันกลัวพ่อดุใช่ไหม”

“ใช่แล้ว มันคงดูไม่ดีที่เรา เอ่อ ทำแบบนี้ในสายตาผู้ใหญ่”

“แต่ว่าเรายังทำแบบนี้กันได้ใช่ไหมคะ ถ้าพ่อไม่อยู่”

ดวงตาซุกซนเปล่งแสงวาววับจนติชิลาต้องถอนหายใจ หล่อนกลัวว่าตนเองกำลังจะหลงเด็กเข้าแล้ว

“ก็ได้ แต่ห้ามเสียการเรียน ไม่อย่างนั้นคุณอาเลิกจ้างพี่ เราก็จะไม่ได้พบกันอีก”

“เมจะตั้งใจเรียน รับรองไม่ให้เสียชื่อติวเตอร์อย่างพี่ลูกจัน”

บทสนทนาต้องหยุดลงเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์หน้าบ้าน ติชิลาตัดใจอุ้มเด็กสาวลงจากตัก

“คุณอามาแล้ว รีบลงไปข้างล่างกันเถอะเม”

ร่างสูงโปร่งลุกขึ้นยืน เมธกาเขย่งเท้าขึ้นไปจูบที่ปากนุ่มของติชิลาก่อนที่ทั้งคู่จะออกจากห้องเพื่อไปรับหน้าบิดาของเด็กสาว

TBC 

เนื่องจากชื่อเดิมมีคนใช้ก่อนหน้านี้แล้ว ก็เลยขอเปลี่ยนชื่อเรื่องนะคะ 

 

ความคิดเห็น