Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CRYSTAL LOVE : 3 น้องเพื่อน 100%

ชื่อตอน : CRYSTAL LOVE : 3 น้องเพื่อน 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.8k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2564 18:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CRYSTAL LOVE : 3 น้องเพื่อน 100%
แบบอักษร

CRYSTAL LOVE

 

 

CRYSTAL

“คริสตัลลูก! ทำไมเดินตากฝนกลับมาบ้านอย่างนี้ละ”เมื่อฉันเดินเข้ามาในบ้านก็เจอกับคุณป้าที่กำลังนั่งถักถุงเท้าไหมพรมให้เจ้าแฝดอยู่เรียกชื่อขึ้นมา ฉันถึงกลับสะดุ้งแล้วมองกลับไป

“ขอโทษทีค่ะคุณป้า พอดีข้างนอกฝนตกนิดหน่อยคริสตัลเลยตัวเปียกกลับมา”ฉันตอบคุณป้ากลับไป

“รีบไปเปลี่ยนชุดเลยนะลูก..แล้วทานข้าวมาหรือยัง”ท่านถามฉันด้วยความเป็นห่วง

“ทานแล้วค่ะคุณป้า”

“งั้นรีบขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วเข้านอนเถอะลูก เดี๋ยวไม่สบายเอา”

“ค่ะ คุณป้า”ฉันตอบท่านพร้อมกับยิ้มส่งกับไป

หลังจากนั้นฉันก็เดินขึ้นมาบนห้องของตัวเองและรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำทันที และหลังจากฉันอาบน้ำเสร็จฉันก็เปลี่ยนเสื้อผ้าและรีบเดินมาที่โต๊ะทำงานภายในห้องนอนมันเป็นโต๊ะที่ใช้วางโน๊ตบุ๊คและมีไว้สำหรับฉันทำงานนั่นเอง เมื่อฉันเปิดโน๊ตบุ๊คขึ้นเสร็จก็รีบเปิดไปที่อัลบั้มภาพที่มีในเครื่องของตัวเองที่มีรูปฉันกับใครบางคนที่อยู่ในความทรงจำ มันเป็นภาพที่ฉันกับพี่แอลไปเที่ยวในสถานที่ต่างๆด้วยกันทุกๆเดือนแต่เป็นเดือนละครั้งและทุกครั้งเราต้องไปให้ไกลจากกรุงเทพ และรีบไปรีบกลับในวันเดียว เพราะกลัวว่าคนที่บ้านฉันจะสงสัยฉันนั่งมองภาพถ่ายที่แม้มันจะไม่เหมือนรูปคู่แต่เป็นเหมือนรูปที่ฉันถ่ายติดเค้าก็ตามด้วยความรู้สึกที่เสียใจฉันเคยคิดนะว่าหากฉันไม่ใช่น้องสาวของเฮียไวน์และเฮียแวร์ ฉันจะมีโอกาสได้คบกับพี่แอลอย่างเปิดเผยมั้ยแต่เอาจริงๆมันไม่มีทางเลย เพราะถึงแม้ว่าฉันจะเป็นคนอื่นพี่แอลก็ไม่มีทางรักฉันและคบกับฉันแน่นอน...

“พี่ใจร้ายมากเลยรู้มั้ย”ฉันพูดแล้วใช้มือเช็ดน้ำตาที่หางตาของตัวเอง ฉันไม่ได้อยากร้องไห้เลยนะจริงๆแต่มันไหลออกมาเอง

“ทำไมพี่ถึงไม่รักฉันบ้าง”ฉันได้แต่เอ่ยถอยคำความน้อยใจออกมา

‘ก็อกๆ คริสตัลเปิดประตูให้เฮียหน่อย’

เสียงเคาะประตูจากด้านนอกทำให้ฉันต้องพับหน้าจอโน้ตบุ๊คลงทันทีพร้อมกับใช้มือเช็ดน้ำตาที่กำลังเลอะบนใบหน้าออกด้วยความทุลักทุเล ฉันจะให้คนอื่นมาเห็นน้ำตาของฉันไม่ได้เด็ดขาด

“คร้าาาา คริสตัลกำลังไปเดี๋ยวนี้แหละ”ฉันตอบกลับไปด้วยความเสียงใส

‘แอ๊ดดดด’

เมื่อฉันเปิดประตูออกไปก็พบว่าเป็นเฮียแวร์กับเจ้ชีตาร์ที่ยืนอยู่หน้าประตูและพร้อมด้วยการถือแก้วนมของเจ้ชีตาร์ทั้งสองคนยืนมองฉันก่อนที่ฉันจะเปิดประตูให้เข้ามาในห้องนอนของฉันเอง

“เป็นอะไรรึป่าว ทำไมตาแดงๆ”เฮียแวร์ถามฉัน

“ป่าวนิคะ คริสตัลแค่ดูซีรี่ย์แล้วอินเกินไป”

“ฮ่าๆจริงเหรอคริสตัล หนูดูเรื่องอะไรอยู่บอกเจ้หน่อยสิเดี๋ยวเจ้จะไปดูบ้าง”เจ้ชีตาร์หัวเราะแล้วพูดขึ้น

“หยุดเลย เดี๋ยวติดอีก”เฮียแวร์ขัด

“เดี๋ยวชีตาร์ส่งลิ้งค์ไปทางไลน์ให้นะคะ ฮ่าๆ”ฉันตอบ

“แล้วนี่กินยาหรือยัง ได้ข่าวว่าตากฝนกลับมา”

“ยังเลยค่ะ พอดีคริสตัลอาบน้ำพึ่งเสร็จแล้วลืม”

“งั้นเดี๋ยวเฮียให้พี่หวานเอายามาให้”

“อ่ะ นี่นมจ้าดื่มนมร้อนๆก่อนนอนนะ”เจ้ชีตาร์ยื่นนมให้ฉัน

“ขอบคุณนะคะเฮีย เจ้ด้วยนะคะ”ฉันตอบ

“งั้นเฮียกับเจ้ไปก่อนนะ ฝันดีละ”เฮียพูดพร้อมกับยื่นมือมาขยี้ผมฉัน

“คร้าาา เฮียด้วยเจ้ด้วยรีบมีน้องให้คริสตัลอุ้มได้แล้ว”

“เฮียก็ปัมปั้มทุกวันอยู่”เฮียตอบ

“แวร์!! อายปากบ้าง”

“เฮียไปก่อนนะ ฮ่าๆ”

“ฝันดีนะคะ ทั้งสองคนเลย”

ฉันพูดตามหลังกลับไปจนทั้งคู่เดินลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเองที่อยู่ถัดไปไม่กี่ห้อง ฉันเดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก็รีบเปิดจอโน๊ตบุ๊คขึ้นมาแล้วรีบออกจากอัลบั้มรูปภาพที่เปิดค้างไว้ก่อนหน้านี้ทันทีจากนั้นไม่นานเสียงเคาะประตูจากด้านนอกของพี่หวานก็ดังเข้ามาพร้อมกับเอายามาให้ฉันหลังจากฉันทานยาเสร็จไม่นานยาก็เริ่มออกฤทธิ์ฉันจึงเข้านอนด้วยอาการที่ง่วงนอนสุดๆจนกระทั่งหลับไปด้วยความรู้สึกที่ไม่คิดอะไร....

 

เช้าอีกวัน

ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอาการเพลียๆนิดหน่อยเพราะเกิดจากฤทธิ์ยาที่ฉันทานเข้าไปเมื่อคืนฉันหันมองนาฬิกาที่อยู่ข้างหัวเตียงก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาสองโมงสามสิบแล้วทำไมวันนี้ถึงไม่มีใครขึ้นมาปลุกฉันละเนี่ย แต่ปกติฉันไม่ได้ให้คนขึ้นมาปลุกหรอกนะเพราะทุกวันฉันจะตื่นแต่เช้าอยู่แล้วแต่ถึงแม้จะตื่นเช้าแค่ไหนก็จะมีคนขึ้นมาปลุกตลอดแต่อย่างวันนี้ทำไมถึงแปลกแบบนี้

📲📲📲📲

ฉันหันไปมองเสียงมือถือที่ดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่องก่อนที่จะหันไปหยิบแล้วรับสาย

‘ฮัลโหลคาร่า’

‘ยัยคริส วันนี้เรามีนัดกันนะย๊ะ’

‘แกกก ฉันลืมมม’

‘อย่าบอกนะว่าแกพึ่งตื่น’

‘ใช่น่ะสิ’

‘เห้ยย ได้ไงทำไมพึ่งตื่นแกเป็นอะไรรึป่าว’

‘ป่าวๆแค่เพลียๆ’

‘งั้นวันนี้แกไม่ต้องมาเรียนก็ได้นะ เดี๋ยวฉันจดงานให้’

‘ไม่เป็นไรๆ’

‘สรุปแกเป็นไรมากมั้ย’

‘ไม่ๆ เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่ร้านเดิมแล้วกัน’

‘งั้นฉันสั่งของรอเลยนะ’

‘ได้สิ’

หลังจากที่ฉันวางสายเพื่อนสนิทของฉันแล้วฉันก็รีบเข้าห้องน้ำทันทีและรีบอาบน้ำให้เร็วมากกว่าปกติอีกด้วย ปกติแล้วฉันจะใช้เวลาเร็วที่สุดราวๆครึ่งชั่วโมงในการอาบน้ำแต่ครั้งนี้ฉันใช้แค่สิบห้านาทีก่อนที่จะออกมาแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาหลังจากนั้นไม่นานฉันก็รีบคว้ากระเป๋าแล้วลงไปข้างล่างเพื่อที่จะให้ลุงชวนไปส่งที่มหาลัยที่จริงวันนี้ฉันมีเรียนสิบโมงตรงแต่ฉันกับคาร่านัดกันที่ร้านกาแฟช่วงสองโมงเช้าแล้วฉันซึ่งตื่นสายเลยต้องรีบไปตามนัดของเพื่อนสาวที่นัดเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวานยังไงละแต่พอลงมาข้างล่างก็เจอกับเฮียไวน์ที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่เหมือนเฮียแกจะว่างมากด้วยนะประเด็น

“คริสตัล เป็นไงบ้าง”เฮียไวน์ถามฉันในขณะที่ฉันรีบ

“ดีขึ้นมากแล้วค่ะเฮีย”

“แล้วจะรีบไปไหน”

“คริสตัลนัดคาร่าไว้ที่ร้านกาแฟค่ะเฮีย”

“งั้นให้เฮียไปส่งมั้ย เพราะเฮียจะไปมอเหมือนกัน”

“เอางั้นก็ได้ค่ะเฮีย”

จากนั้นฉันจึงได้เปลี่ยนคนขับมาเป็นเฮียไวน์แทนลุงชวนเฮียไวน์ใช้เวลาขับรถไม่เกินยี่สิบนาทีก็มาถึงหน้ามอของฉันก่อนที่ฉันจะลงจากรถฉันก็เห็นใครบางคนที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุดในตอนนี้

“อ้าว นั่นมันไอ้แอลนี่หว่า”เสียงเฮียไวน์พูดขึ้นในขณะที่กำลังลดกระจกลงเพื่อที่จะทักเพื่อนตัวเอง

“ไอ้แอล มึงมาโพล่หัวอะไรอยู่ที่นี่”

“กูมาส่งเอวา แต่เอวาแวะซื้อกาแฟอยู่”เสียงอีกคนตอบกลับมาส่วนฉันที่พยายามหันหน้าไปทางอื่นก็ได้แต่เก็บความรู้สึกที่ไม่สามารถแสดงออกไปให้อีกคนได้รับรู้ได้

“ร้ายนะมึง มีข่าวดีก็ไม่บอกเพื่อนบ้างเลย”เฮียไวน์พูดแซวแต่อีกคนไม่ได้ตอบกลับอะไรจนกระทั่ง

“แล้วมึงละ มาทำอะไร”เสียงคนคนนั้นถามขึ้น

“อ้าวน้องกูก็เรียนอยู่ที่นี่ กูก็ต้องมาส่งน้องกูปะวะ”เฮียไวน์ตอบ

“อ่อ..กูลืมไป”

“คริสตัล ถึงแล้วนะ”เฮียไวน์หันมาพูดกับฉันฉันจึงหันหน้าไปแล้วดันไปสบสายตากับคนนอกกระจกทันทีแล้วทำไมตาต้องไปสบกันด้วยนะ ฉันได้แต่ด่าตัวเองในใจก่อนที่จะส่งยิ้มให้และทำสีหน้าตกใจ

“ค่ะเฮียเอ่อ..พี่แอลสวัสดีค่ะ”ฉันทำเป็นมองเห็นอีกคนพร้อมกับยกมือขึ้นสวัสดีแต่อีกคนนิ่งและมองฉันกลับมาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

“ไอ้แอล งั้นเดี๋ยวกูไปละถ้ามึงมาที่นี่บ่อยๆกูฝากดูแลคริสตัลด้วยล่ะ”

“เออ น้องเพื่อนก็เหมือนน้องกูปะวะ”พี่แอลตอบ

“เออๆ”

“คริสตัลเฮียไปก่อนนะ”

“ขับรถดีๆนะเฮีย”

“ครับ ตอนเย็นเดี๋ยวเฮียมารับเข้าใจมั้ย”

“เข้าใจแล้วค่ะ”

จากนั้นฉันจึงเดินลงจากรถเฮียไวน์แล้วมาหยุดตรงหน้าพี่แอลก่อนที่จะพูดว่า

“คริสตัลไปก่อนนะเฮีย”ฉันพูดออกไปด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่สดใส

ส่วนพี่แอลไม่ได้ตอบกลับฉันมาก่อนที่ฉันจะส่งยิ้มให้เค้าแล้วเดินเข้าไปในร้านที่คาร่ารออยู่ เมื่อฉันเดินเข้ามาถึงก็เจอกับเอวาที่เดินสวนฉันออกไปจากร้านเหมือนกันฉันได้แต่ยิ้มให้ตัวเองแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับตัวเองแล้วเดินไปยังโต๊ะของเพื่อนฉันที่กำลังนั่งรอฉันอยู่...

 

L

ผมมองใบหน้าของคนที่กำลังส่งยิ้มมาให้ผมพร้อมกับเปลี่ยนสรรพนามเรียกผมว่าเฮีย เหอะๆผมหัวเราะในใจก่อนที่จะหันหลังไปมองเธอที่กำลังเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับสีหน้าของผมที่เปลี่ยนไปเมื่อเห็นเป็นเอวาที่เดินออกมา

“พี่แอล เอวาซื้อขนมมาให้ด้วยนะคะ”

“ครับ งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งเอวาเลยนะเดี๋ยวเข้าเรียนไม่ทัน”

“งั้นก็ได้ค่ะ”

“เดี๋ยวตอนเย็นพี่มารับนะครับ”

“น่ารักมากเลยค่ะ เดี๋ยวเอวาจะรอนะคะ”

“ครับ เด็กดี”

ผมหันไปลูบศีรษะของคนที่นั่งอยู่ข้างๆก่อนจะออกรถเพื่อที่จะไปส่งเธอหน้าตึกคณะที่เธอเรียน ผมกับเอวาเรารู้จักกันมาเกือบปีแล้วครับผมชอบเธอและสนใจเธอตั้งแต่แรกเห็น ตอนแรกผมก็กะจะจีบเธอเล่นๆเหมือนกับทุกคนที่ผ่านมาแต่อยู่ๆทำไมผมถึงไปชอบเธอได้ก็ไม่รู้ตั้งแต่นั่นมาผมก็ตามจีบเธอมาตลอดจนมารู้ว่าเธอมีแฟนอยู่แล้วผมจึงถอยห่างออกมา แต่ใช่ว่าผมจะหยุดคุยหรือตัดความสัมพันธ์กับเธอไปเลยนะ แต่แค่ห่างออกมาและคอยซับน้ำตาให้เธอในเวลาที่เธอทะเลาะกับแฟนเธอมาตลอดแค่นั้น และมันก็เป็นแบบนี้มาได้เกือบสองปีแต่ในขณะเดียวกันผมก็มาเจอกับคริสตัลน้องของไอ้ไวน์เพื่อนสนิทของผม ครั้งแรกที่ผมเนอคเธอคือร้านอาหารในวันนั้นผมจำได้ว่าไอ้ไวน์ใช้ให้ผมไปรับเธอแทนมันที่ไปตามแซลลี่กลับบ้าน และครั้งแรกที่ผมเจอเธอ ผมค่อนข้างตกใจนิดหน่อยเพราะไม่คิดว่าน้องไอ้ไวน์จะสวยขนาดนี้ แต่ก็ได้แค่คิดเพราะว่าเธอเป็นน้องของเพื่อนสนิทตัวเอง แต่ใครจะคิดละว่าเธอจะมาสารภาพกับผมว่าเธอชอบผม แต่ตอนแรกผมก็ยังไม่เห็นด้วยกับการที่เธอเข้าหาผมหรอกนะ เพราะผมกลัวทำเธอเสียใจแล้วเสียเพื่อนแบบไอ้ไวน์ไปแต่ใครจะคิดว่าเป็นเธอเองที่เสนอให้ผมกับเธอคบกันในรูปแบบใดก็ได้ และผมทีแรกก็สนใจเธออยู่แล้วบวกกับรอเอวาเลิกกับแฟนเลยตกลงคบกับเธอแบบลับๆที่ห้ามให้ใครรู้ จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งปีที่ผมกับเธอคบกันมาจนถึงจุดสิ้นสุดเพราะเอวาเลิกกับแฟน เอาจริงๆตลอดเวลาที่คบกันมาผมมีความสุขนะถึงแม้จะไม่ได้ชอบหรือพิศวาสเธอเลยสักนิด หนึ่งผมไม่ชอบคนเรียบร้อย จืดชืดและขี้อายแบบคริสตัลผมชอบคนที่สดใสและอ้อนผมมากกว่า และเวลาผมอยู่กับคริสตัลมากสุดคือจูงมือ จับมือและกอดก็เท่านั้นมากกว่านั้นผมไม่เคยทำเลย หนึ่งเพราะความรู้สึกผิดลึกๆที่มีต่อไอ้ไวน์ผมเลยไม่กล้าแตะต้องเธอ และคิดว่าสักวันผมต้องเลิกกับเธออย่างแน่นอน เพราะเราทั้งคู่คงไม่สามารถคบกันได้นานหรอก จนกระทั่งเมื่อวานที่ผมบอกเลิกเธอผมก็แอบใจหายเหมือนกัน และยิ่งเธอมาจูบและกอดลาผมในตอนนั้นผมบอกไม่ถูกจริงๆว่ารู้สึกยังไง...

 

 

มาค่ะตอนที่สองใครอยากอ่านสามอีกคอมเม้นเลยจ้าไม่รู้ว่าเรื่องนี้ถูกใจคนอ่านรึป่าว แต่ไรท์ชอบนะ

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว