email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ZD2] พี่เดียร์มีคาถาไล่ผี

ชื่อตอน : ZD2] พี่เดียร์มีคาถาไล่ผี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2563 15:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ZD2] พี่เดียร์มีคาถาไล่ผี
แบบอักษร

ตื่นค่ะเรนเดียร์!

หล่อนมีนัดกับผู้ และนี่ก็ใกล้ถึงเวลานัดแล้ว อย่าลืมนะว่าหล่อนใช้เวลาแต่งตัวอย่างต่ำสองชั่วโมงน่ะ

ยัยกวางปีศาจที่อยู่ภายใต้จิตสำนึกก่นร้องเรียกสติ

เพราะงั้นถึงแม้ว่าฉันอยากกระชากหนุ่มน้อยสุดหล่อนามว่าเซนต์เข้าไปย่ำยีในห้องมากแค่ไหน แต่สุดท้ายฉันก็ต้องหักห้ามใจให้จบลงตรงนี้ที่หน้าประตู

เฮ้อ... เสียดาย #.#

"ปากหวานจังเลยนะคะน้องเซนต์"

"เซนต์พูดจริงๆครับ ก่อนหน้านี้เซนต์กังวลมาก เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เซนต์ต้องย้ายมาอยู่นอกบ้าน แถมยังไม่มีเพื่อนมาด้วย ก็ยังคิดอยู่เลยครับว่าต้องอยู่แบบเหงาๆไม่มีคนรู้จัก แต่ตอนนี้โล่งอกแล้วเพราะอย่างน้อยก็มีพี่เดียร์ครับ" ก็เป็นซะแบบนี้ ชอบยิ้มหล่ออ่อยพี่ ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้ต้าว

"พี่เดียร์อยู่ใกล้ๆแค่นี้ไม่ต้องกลัวเหงานะคะ มีอะไรให้ช่วยหรืออยากมีเพื่อนกินข้าวก็เคาะห้องได้เลย" ฉันพูดยิ้มๆเชิงหยอกล้อ จริงๆไม่ได้หยอก นี่เอาจริง อย่าเผลอไปเคาะตอนดึกเชียว เตือนในใจแล้วนะ >°<

"ครับ ขอบคุณมากๆเลยครับ"

"ค่ะ งั้นพี่เดียร์ไม่รบกวนแล้วค่ะ น้องเซนต์จะได้พักผ่อน อย่าลืมนะคะ ถ้ามีอะไรให้พี่เดียร์ช่วยก็เคาะประตูได้เลยไม่ต้องเกรงใจ หรือถ้า..." ฉันขยับเข้าไปใกล้คนที่กำลังรอฟัง "คืนนี้กลัวผีไม่กล้านอนคนเดียว เรียกให้พี่เดียร์มานอนเป็นเพื่อนได้น้าาา พี่เดียร์มีคาถาไล่ผีค่ะ" เป็นอีกครั้งที่เด็กน้อยแสดงอาการตกประหม่า อดขำไม่ได้จริงๆ เอ็นดูความน่ารัก

"คิกๆ ตอนนี้พี่เดียร์คงน่ากลัวกว่าผีแล้วใช่ไหมคะ"

"ไม่ใช่แบบนั้นครับ เซนต์รู้ว่าพี่เดียร์แกล้งครับ" พูดติดจะเขินอายพลางลูบท้ายทอยตัวเองกลบเกลื่อน แต่แก้มแดงๆนี่ล่ะ กลบเกลื่อนด้วยอะไรดีน้าาา ด้วยริมฝีปากสวยๆของพี่ดีไหม คิดเองฟินเอง

"ดูทำหน้าเข้าเถอะ เอ็นดูจริงๆเลย" ฉันพูดกลั้วขำพร้อมกับบีบแก้มนุ่มนิ่มเบาๆ แก้มที่แดงอยู่แล้วเลยแดงไปกันใหญ่

"โอเคค่ะ ไม่แกล้งแล้วค่ะ พี่เดียร์กลับห้องดีกว่า ไว้วันหลังจะมาแกล้งอีก คิกๆ บ้ายบายนะคะ"

"ครับ" น้องอมยิ้มพร้อมพยักหน้าหงึกหงัก ฉันเองก็ตัดใจหันกลับมาเปิดประตูเข้าห้อง

ถ้าไม่ติดที่ว่าเย็นนี้ฉันมีนัดล่ะก็นะ จะเสนอตัวเข้าไปช่วยน้องปูเตียงและตบท้ายด้วยการเล่นผีผ้าห่มกัน หื้มมม >\\\<

 

LINE

night : ส่งโลเคชั่น

night : เจอกันครับคนสวย

 

หึ... เบะปากได้ม้ะ?

อันที่จริงผู้ชายทุกคนที่ฉันเล่นด้วยก็ล้วนแล้วแต่จัดอยู่ในระดับไฮคลาสทั้งนั้น รวมถึงพี่ไนท์ช่างกล้องสุดเท่ห์ที่ฉันยอมมาตามนัดวันนี้ด้วย ฉันคิดว่าเขาน่าจะมีชั้นเชิงมากพอในการเนรมิตดินเนอร์ให้ฉันประทับใจ แต่บอกตามตรงพอได้เห็นโลเคชั่นที่เขาส่งมาให้ ฉันก็ได้แต่ยืนส่ายหัวพร้อมกับโยนเดรสลูกไม้สีหวานลงบนเตียง ก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้าเลือกมินิเดรสเปรี้ยวซี้ดแสบปากที่แขวนเรียงไว้เป็นร้อยตัว และวันนี้ฉันก็เลือกที่จะสวมมินิเดรสสายเดี่ยวสีแดงสดเว้าโชว์แผ่นหลังนวลเนียนนิดหน่อยพอให้เเสบตาเล่น

ถ้าคิดว่าจะเข้าหากันและทำเรื่องแบบนั้นอย่างง่ายดายล่ะก็ เขาคิดผิด...

แรดแต่ไม่มั่วยั่วแต่ไม่เอาน่ะ เคยได้ยินไหม?

 

@Izy Pub Za

 

เสียงดนตรีผสมผสานกับแสงไฟกระพริบหลากสีสันต์ระทึกใจดีจริงๆ แต่ดูเหมือนว่าพวกผู้ชายข้างในนี้จะเจอสิ่งที่ระทึกใจมากกว่า เพราะทันทีที่สาวสวยเจ้าเสน่ห์อย่างฉันก้าวเท้าเข้ามา ดวงตานับสิบคู่ก็มองตามตาเป็นมัน บางคนเต้นอยู่ดีๆก็ถึงกับหยุดเต้นเพื่อมองฉัน

แต่พูดก็พูดเถอะ ฉันชินแล้วค่ะ

อ้อ เผื่อว่าใครสงสัยและคิดว่าฉันไม่มีเพื่อน จริงๆฉันมีเพื่อนค่ะ ไปช้อปปิ้งหรือปาร์ตี้กันบ้างตามอารมณ์ แต่น้อยครั้งมากที่ฉันจะพาพวกนางมารู้จักผู้ชายที่ฉันคุย ก็แค่คุยเดี๋ยวก็เบื่อไม่จำเป็นต้องรู้จักให้เสียเวลา เพราะแบบนั้นวันนี้ฉันถึงได้ฉายเดี่ยวไง

"คุณเรนเดียร์ใช่ไหมครับ"

เด็กเสิร์ฟเดินเข้ามาถาม และฉันพอจะเดาออกแหละนะว่าคนที่นัดฉันมาเขามาคงมาถึงก่อนแล้ว

"ค่ะ ใช่ค่ะ"

"เชิญทางนี้เลยครับ คุณไนท์รออยู่แล้วครับ"

เป็นไปอย่างที่คิด น้องเด็กเสิร์ฟพาฉันเดินขึ้นมาบนชั้นสอง และเป็นที่รู้ๆกันดีว่าชั้นสองของ Izy เป็นโซนส่วนตัวสุดๆ ไม่สิ ใช้คำว่าห้องวีไอพีสำหรับลูกค้าที่ต้องการความเป็นส่วนตัวถึงจะถูก

เฮอะ! นี่กะจะกินเหล้า แล้วกลืนฉันไปพร้อมๆกับเหล้าเลยหรือไงกัน มันไม่ดูถูกกันไปหน่อยเหรอ

เสียงเคาะประตูดังสองสามครั้ง ก่อนที่ประตูจะเปิดออก ส่งฉันถึงที่ น้องเด็กเสิร์ฟก็ก้มหัวให้แล้วปลีกตัวออกไป

อารมณ์เหมือนมาส่งเด็กสาววัยใสให้ให้เสี่ยจอมบ้ากามอะไรเทือกนั้นน่ะ

"น้องเดียร์ ดีใจที่มาครับ"

คนตัวสูงในเสื้อยืดกางเกงยีนส์สบายๆเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะรั้งเอวพาไปนั่งที่โซฟาด้วยกัน

เข้าข่ายเสี่ยแล้วจริงๆ...

"ค่ะ เดียร์ไม่ชอบผิดคำพูด รับปากแล้วว่าจะมาก็ต้องมาค่ะ" ฉันพูดด้วยแววตามีเลศนัยพร้อมยกขานั่งไขว้ห้างตามสไตล์

"ครับ ชอบจังคนพูดคำไหนคำนั้น" อ่าฮะ ก็เชื่อแหละว่าชอบ สายตาเยิ้มๆนั่นสำรวจร่างกายฉันอย่างโจนจ้วงแทบขยุ้มขยำกันให้รู้แล้วรู้รอด

"ชอบมากไหมคะ" แต่นั่นก็กลายเป็นเรื่องสนุกสำหรับฉันอีกแล้ว

"ชอบมาก มากแบบที่..." ใบหน้าหล่อเหลาที่ค่อนข้างชัดเจนว่าต้องการอะไรเคลื่อนเข้ามาใกล้ "ไม่เคยต้องอดทนมากมายขนาดนี้มาก่อนเลยครับ" พร้อมต่อประโยคด้วยน้ำเสียงแหบสั่น สายตาเจ้าเล่ห์จับจ้องอยู่ที่ริมฝีปาก แต่ไม่ทันได้ลิ้มลองฉันก็ยกนิ้วขึ้นแตะห้ามไว้ก่อน

นี่อดทนแล้วเหรอ?

"เดียร์ว่าเราดื่มอะไรกันก่อนดีไหมคะ" ฉันพูดยั่วๆพร้อมลูบคลึงริมฝีปากสีสวยอย่างแผ่วเบา แน่นอนว่านั่นยิ่งเป็นการปลุกปั่นอารมณ์พี่ไนท์เข้าไปใหญ่ เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับจูบที่ปลายนิ้วฉันทิ้งท้าย

"น้องเดียร์ดื่มอะไรดีครับ"

"แล้ว...พี่ไนท์คิดว่า...เดียร์ควรดื่มอะไรดีคะ" คำถามนี้มันแฝงไปด้วยมุมมองบางอย่าง มันจะทำให้เราได้รู้ว่าผู้ชายมองเราเป็นแบบไหน

"สวย เซ็กซี่ ร้อนแรงแบบน้องเดียร์ก็คงจะเหมาะกับ..." พูดเว้นวรรคก่อนจะหันไปหยิบแก้วบนโต๊ะที่เตรียมไว้ "Dry Martini..."

โอ้วววว~

Dry Martini

ก็ถ้าฉันเป็นเด็กสาวไร้เดียงสาอ่อนต่อโลกล่ะก็บอกได้เลย ดื่ม Dry Martini เข้าไปไม่ถึงแก้วมีคอพับ และถึงแม้ว่าฉันจะจัดจ้านหรือเป็นสายตี้สายยั่วยังไง แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันจะโปรดปรานไอ้เจ้าค็อกเทลที่ใช้แค่เหล้าเพียวๆหรอกนะ

"หรือว่า...มันเเรงไปครับ" ฉันหลุดยิ้มเมื่อพี่ไนท์ทำสายตาท้าทาย

"เดียร์ก็อยากจะรู้เหมือนกันค่ะ..." แก้วในมือพี่ไนท์เข้ามาอยู่ในมือฉันหลังจบประโยค "ระหว่างค็อกเทลกับพี่ไนท์อะไรจะทำให้เดียร์เมาได้มากกว่ากัน"

พอเห็นว่าฉันเองก็รุกไม่หยุดเขาก็ดูเหมือนจะชอบใจ ยิ้มกริ่มอย่างคนเหลี่ยมจัด ก่อนจะหันไปหยิบแก้วตัวเองขึ้นมาบ้าง

"อยากรู้ก็ต้องลองครับ"

เคร้ง~

พี่ไนท์ไม่ละสายตาจากฉันเลยแม้กระทั่งตอนกระดกเหล้าเข้าปาก ฉันไม่ได้เขินอายอะไรสักนิด เพราะพี่ไนท์ไม่ใช่ผู้ชายคนแรกที่นั่งโลมเลียฉันเหมือนอย่างตอนนี้ แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเปิดเผยความหื่นเบอร์แรงเว่อร์อย่างเขา

ทั้งกลิ่นและรสชาติของค็อกเทลที่ฉันดื่มเข้าไปมันช่างบาดลึก ฉันไม่ใช่คนคอแข็ง แต่ก็ไม่ได้คออ่อนถึงขนาดให้ผู้ชายมอมได้ง่ายๆ

"น้องเดียร์รู้ไหมครับ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนสวย และมีเสน่ห์น่าค้นหาเหมือนน้องเดียร์มาก่อนเลย" ผู้ชายพออยากได้เรามากๆก็มักจะสรรหาคำพูดดีๆให้เราคล้อยตาม แล้วคิดว่าฉันเคยได้ยินประโยคลักษณะนี้มากี่ครั้งแล้วล่ะ

"อะไรในตัวเดียร์ที่น่าค้นหาเหรอคะ" เขายิ้มพร้อมกับเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้อีก

"ทุกอย่างครับ ทุกอย่างที่เป็นเรนเดียร์" พร้อมปลายนิ้วที่ค่อยๆแตะลงมาที่แก้ม ลากลงมาเรื่อยๆจนถึงปลายคาง กำลังจะโน้มลงมาสัมผัส เป้าหมายคือริมฝีปากของฉัน

"ใจร้อนจังเลยค่ะพี่ไนท์" แต่ก็ได้แค่นั้นเพราะฉันขัดขวางโดยการแตะริมฝีปากไว้อีกครั้ง

"พี่ก็เพิ่งรู้ครับว่าตัวเองใจร้อนมากขนาดนี้ น้องเดียร์รู้ไหมว่าพี่ต้องข่มใจมากมายแค่ไหน พี่ชอบน้องเดียร์นะครับ เรา..." เขาลดมือฉันลง "ลองมากระชับความสัมพันธ์กันดีไหม พี่อยากรู้จักน้องเดียร์มากกว่านี้" ในตอนที่ริมฝีปากเกือบจะแนบกันฉันก็เป็นฝ่ายดันอกเขาให้นอนราบลงบนโซฟา

"อยากรู้จักเดียร์มากกว่านี้จริงๆเหรอคะ" ฉันถามด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่ มือก็ไม่หยุดนิ่งลากผ่านลงมาถึงหน้าท้อง

"นะ น้องเดียร์" ถึงกับเสียงสั่น

"ถ้าอยากรู้จัก ก็จะได้รู้จักค่ะ" ฉันค่อยๆปลดเข็มขัดของพี่ไนท์ออก ในขณะที่เขาเองก็ช่วยขยับให้ฉันถอดได้สะดวก

"ใครกันแน่ครับที่ใจร้อน"

"ก็พี่ไนท์น่า...กินนี่คะ" ดวงตาคมมันวาวจ้องมองฉันอย่างสื่อความหมาย อารมณ์บางอย่างกำลังครอบงำ

"พี่ขอกินก่อนไม่ได้เหรอครับคนสวย" ฉันขึ้นไปนั่งทับหน้าท้องเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะดีดตัวขึ้นมานั่ง

"ไม่เอาสิคะ ให้เดียร์กินเร้าใจกว่า" พี่ไนท์ยิ้มกริ่มเชื่อฟังไม่ดึงดัน แม้แต่ตอนที่ฉันเริ่มมัดสองแขนของเขาด้วยเข็มขัด ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นสำหรับเขามากกว่า

คิดว่าฉันเป็นพวกซาดิสม์จริงๆน่ะเหรอ?

"ชอบแบบนี้เหรอครับ"

"แล้วพี่ไนท์ไม่ชอบเหรอคะ" มัดเสร็จฉันก็โน้มใบหน้าให้มาอยู่ในระดับเดียวกัน

"ชอบ ชอบมากครับ..." ฉันยิ้มยั่วๆแล้วทำท่าว่าจะจูบเขา แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะผละออกห่าง "น้องเดียร์ อย่าแกล้งพี่สิครับ" คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อยเมื่อไม่ได้ดั่งใจ

"เปล่านะคะ เดียร์ก็แค่...อยาก...เริ่มจาก...ตรงนี้"

คำว่าตรงนี้หลุดออกมาในตอนที่มือฉันลากไปถึงขอบกางเกง คนโดนยั่วหนักลอบกลืนน้ำลาย ใบหน้าแดงซ่านบ่งบอกความปรารถนาอย่างชัดเจน นั่นยิ่งทำให้ฉันได้ใจบรรจงปลดกระดุมกางเกงออก จะว่าไปฉันก็แอบตกประหม่าเหมือนกัน เห็นแรงๆร้ายๆแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะชินกับเรื่องพรรค์นี้นะ โดยเฉพาะการถอดกางเกงผู้ชายอย่างหญิงใจร่านแบบนี้แล้วด้วย ขนลุก~

เพราะว่าฉันทนทำมันไม่ไหวอีกต่อไปถึงได้ผละออกแล้วลุกขึ้นยืน และนั่นมันก็ทำให้คนที่กำลังเคลิ้มได้ที่เปลี่ยนสีหน้ากะทันหันอย่างงุนงง

"หยุดทำไมครับน้องเดียร์"

"เดียร์ไม่มีอารมณ์ค่ะ" ฉันตอบห้วนๆตีสีหน้าเรียบนิ่งพร้อมหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายบ่า

"ไม่มีอารมณ์ แต่เมื่อกี้..."

"ถ้าพี่ค้าง เดียร์แนะนำให้ช่วยเหลือตัวเองนะคะ อาจไม่มันส์เท่าไหร่แต่ก็ไม่เดือดร้อนใครแน่นอน..." ฉันยกยิ้ม "แล้วเจอกันโอกาสหน้านะคะ บาย" โบกมือให้เก๋ๆก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินออกมา

"อ้อ พี่ไนท์คะ เดียร์ขอฝากไว้อีกเรื่อง...." แต่ก็ต้องหันกลับมา "สถานที่ที่ควรพาสาวๆไปดินเนอร์คือร้านอาหารค่ะ ไม่ใช่ร้านเหล้า" เขาทำหน้าเหวอๆพร้อมกับรีบเด้งตัวลุกขึ้นมาทำท่าจะพูด

แต่ฉันหาได้สนไม่ สะบัดผมใส่แล้วเดินออกจากห้อง ปล่อยให้พี่ไนท์เรียกชื่อตามหลังอยู่แบบนั้น

ขอโทษนะคะ ฉันแรด แต่ก็แรดมีรสนิยมมากกว่าที่คิด ถามว่าชอบผู้ชายยังไง ฉันชอบผู้ชายนิสัยรวยและโรแมนติค พูดง่ายๆคือมีเงินไม่พอต้องมีกลยุทธหมัดเด็ดในการสร้างความประทับใจให้ผู้หญิงด้วย ไม่ใช่พออยาก ก็พามาสถานที่เสี่ยงภัยแล้วกระโจนเข้าใส่ทันที มันง่ายไป ในเมื่อตั้งใจจะเข้าหากันแค่เรื่องเซ็กซ์ก็ให้มันลงทุนหน่อย

ถึงแม้ว่าสุดท้ายจะโดนฉันชิ่งก็เถอะ ฮ่าๆ...

 

วันต่อมา

ปี๊น ปี๊น

อะไรยังไง ยังเช้าอยู่เลยรถติดอะไรขนาดนี้ ฉันว่าฉันก็ไม่ได้สายนะ เช้ากว่าปกติด้วยซ้ำ

เฮ้อ มันควรจะเช้าเป็นที่แสนสดใสไม่ใช่เหรอ แต่ไหงกลายเป็นว่าฉันต้องมานั่งขับรถหน้ามุ่ยไม่ประสบอารมณ์แบบนี้กันเล่า โอเค! ถ้าอยากรู้ฉันจะบอกให้ก็ได้ ก็ก่อนหน้านี้สิบห้านาทีฉันไปเคาะประตูห้องน้องเซนต์น่ะสิ แต่น้องดันไม่อยู่ ให้เดาคงออกจากคอนโดมาแล้ว เพราะแบบนั้นฉันก็เลยมีอาการซังกะตายอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ

โถ่ อุตส่าห์ทำแซนวิชใส่กล่องไปอ่อย เอ้ย!!! ไปให้เป็นอาหารเช้า แต่โชคก็ไม่เข้าข้างกันเลยอ่ะ ถอนหายใจครั้งที่ยี่สิบ หน้าผู้ก็ไม่ได้เห็น ซ้ำร้ายรถก็ติดไม่ขยับ ไฟแดงกี่ชั่วโมงคะถามจริง เซ็ง!!

ฉันพ่นลมหายใจพรืดใหญ่พร้อมเอนศีรษะพิงเบาะนั่งอย่างเบื่อหน่าย แต่ในตอนที่สายตามองสำรวจออกไปทางนอกกระจกนั่นเอง ฝั่งขวามือของฉันน่าสนใจมาก ผู้ชายในชุดนักศึกษา สวมหมวกกันน็อคนั่งอยู่บน Yamaha Filano สีเขียวมิ้นต์น่ารักดี ยังไม่เห็นหน้า แต่ดูจากบุคลิกแล้ว หน้าตาดีแน่นอน

อ๋าาาา~ ไม่ปล่อยให้เรด้าฉันทำงานนาน เขาคนนั้นเปิดกระจกหมวกกันน็อคขึ้น ตาถลนสิคะ นี่แทบแหกปากร้อง

"น้องเซนต์"

ใครจะคิดว่าหัวใจที่ห่อเหี่ยวอยู่จะพองโตขึ้นมาดื้อๆเพียงแค่ได้เห็นใบหน้าด้านข้างของหนุ่มน้อยที่สร้างความประทับใจให้ฉันตั้งแต่แรกพบ

ฉันไม่ลังเลรีบลดกระจกรถลงก่อนจะโผล่หน้าออกไปเพื่อทักทายคนที่กำลังมองไปที่สัญญาณไฟจราจร

"มอนิ่งค่ะสุดหล่อ..." เจ้าตัวหันกลับมา อึ้งไปสามวินาที "นึกว่าหนุ่มน้อยที่ไหนซะอีก"

"พี่เดียร์" ก่อนจะคลี่ยิ้มจนตาเป็นสระอิเมื่อเห็นว่าเป็นฉัน โอ้ยยยย ใจพี่บางเป็นกระดาษ A4 แล้วน้อง

"พี่เดียร์ว่าตัวเองตื่นเช้าแล้วนะคะ ยังมีเด็กแถวนี้ตื่นเช้ากว่าอีก ไปเคาะห้องก็ไม่เจอตัว" ฉันแอบแซว

"พี่เดียร์ไปหาเซนต์เหรอครับ ขอโทษทีครับเซนต์รีบออกมาทำธุระให้คุณแม่" น้องตอบและยังคงไว้ด้วยรอยยิ้มสดใส

"ค่ะ พี่เดียร์ทำแซนวิช เลยทำเผื่อน้องเซนต์ด้วย... ไหนๆก็เจอกันแล้ว งั้นก็..." ฉันหันกลับมาหยิบกล้องพลาสติกใสที่บรรจุแซนวิชไว้สองชิ้นใหญ่ๆ "นี่ค่ะ น้องเซนต์เก็บไว้กินนะคะ วันนี้เจอศึกหนักแน่ๆ"

"โห ขอบคุณมากๆเลยครับ" เห็นน้องชอบพี่ก็ปลื้มอยากหยิกแก้มสักที

"เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นรอยยิ้มน่ารักๆก็พอค่ะ" พอฉันเอ่ยขอ น้องเซนต์ผู้น่ารักก็เงยหน้าจากล่องแซนวิชขึ้นมาก่อนจะคลี่ยิ้มที่ทำเอาใจเหลวเป็นน้ำ "ชื่นใจจังมีกำลังใจเรียนแล้ว" แอบจีบเบาๆแบบหวังผล

ขอถามหน่อย บนโลกใบนี้จะมีผู้ชายสักกี่คนที่เขินได้น่ารักเท่าน้องเซนต์

"ครับ จะไฟเขียวแล้ว พี่เดียร์ขับรถดีๆนะครับ" เอ๋? เหลือสิบห้าวินาทีสุดท้ายแล้ว เร็วเกินยังเตาะไม่สะใจเลย

"ดะ เดี๋ยวค่ะเซนต์ พี่เดียร์ยังไม่รู้เลยค่ะว่าน้องเรียนคณะไหน" ฉันตั้งตารอคำตอบ แต่น้องเซนต์กลับทำท่าครุ่นคิดไม่ตอบในทันที

"พี่เดียร์ลองทายเล่นๆดูครับ" เห็นหน่อมแน้มๆแบบนี้ก็มีลูกเล่นกับเขาด้วยเหมือนกันเหรอเนี่ย

"วิศวะแน่ๆ" หล่อคูลเบอร์นี้ต้องมีช็อปมีเกียร์แล้วป่ะ?

"ฮ่ะๆ ทำไมคิดแบบนั้นครับ"

"ก็เด็กวิศวะงานดีทั้งนั้นเลยนี่คะ" อุ๊ปส์ ปิดปากตัวเองแทบไม่นั้น นี่พลั้งเผลอพูดจาไม่รักษาภาพลักษณ์หรือนี่ โอ้ยยย อย่าเพิ่งเข้าใจพี่ผิดน้าาา ฮื้อ~

"พี่เดียร์ทายผิดครับ เพราะฉะนั้น...ไว้ถ้าเจอเซนต์ที่มอ เซนต์จะบอกนะครับ..." อ้าว ผิดเหรอ "จะไฟเขียวแล้ว ขับรถดีๆนะครับ บาย" หัวเราะน้อยๆก่อนจะหันไปเตรียมตัวออกรถ

"นะ น้องเซนต์คะ แต่..." ไปโน่นแล้วไม่ทันได้คุยกันจบเลย

ปี๊น~ ปี๊น~

รถที่อยู่ข้างหลังบีบแตรไล่ ฮัลโหล จะไม่ให้เวลาฉันปิดกระจกเข้าเกียร์เลยหรือไง!!! รีบขนาดนี้ไม่มาตั้งแต่ตีสามล่ะยะ

น้องเซนต์ตัวแสบก็เถอะ แว้นไปถึงไหนแล้ว ว่าจะขับตามหลังก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เก๋งกับมอเตอร์ไซต์อ่ะนึกออกไหม อย่าให้เจอที่มอก็พอจะแสบใส่คืนบ้าง

.

.

ค่อยเป็นค่อยไปนะพี่น้าาาา ค่อยเป็นค่อยไปเหมือนไรท์เนี่ย 5555 กว่าจะมาได้

ขอบคุณทุกกำลังใจจ้าาาา 🥰😍

ความคิดเห็น