ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจนะคะ มีอะไรก็เข้ามาพูดคุยกันได้นะ :)

ชื่อตอน : บทที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2563 10:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2
แบบอักษร

 

 

ณ สตูดิโอ

 

“สวัสดีค่าพี่ๆทุกคน...ขอโทษที่มาสายนะคะ” ฉันกล่าวทักทายขึ้นทันทีที่มาถึงพร้อมกับเอ่ยขอโทษอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้ทุกคนต้องรอก็เพราะพี่แจนนะสิ!!! ดันลืมมือถือตอนที่เราใกล้ถึงแล้วให้ตายเถอะ!!!

“สวัสดีจ๊ะนาราไม่เป็นไรเลยนี่พึ่งผ่านมาแค่ห้านาทีเองอย่าคิดมากนาราไปแต่งตัวเถอะจะได้เริ่มกันเลย” พี่ผู้จัดพูดขึ้นนั่นทำให้ฉันยิ้มกว้างอย่างน่ารักออกไป

“ขอบคุณนะคะ...” แต่ในตอนนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงของบางคนดังขึ้นเสียงที่ฉันจำได้ดี และ จำขึ้นใจสุดๆ

“ทำงานให้สมกับเป็นมืออาชีพหน่อย ทำแบบนี้ต่อไปใครเขาจะอยากร่วมงานด้วย” คำพูดของเขาทำให้ฉันถึงต้องหันไปมองหน้าเขาพร้อมกับชี้นิ้วใส่ตัวเองถามพี่แจน

“นี่เขาว่าฉันหรือเปล่าพี่” พี่แจนพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะรีบพูดขึ้น

“ไปแต่งตัวเถอะนาราทุกคนกำลังรอ” พี่เขาพูดพร้อมกับรีบดึงฉันออกมาแต่ฉันก็ยังหันหน้าไปมองหน้าเขาไม่หยุดในขณะที่เขากำลังนั่งอ่านสคริปต์อยู่ก่อนที่จะมีแวบหนึ่งที่ฉันเห็นเขายิ้มมุมปากเล็กน้อยเหมือนจงใจให้ฉันเห็น!!!!

“หึ!! ฝากไว้ก่อนเถอะเดี๋ยวเอาคืนแน่”

 

20 นาทีต่อมา

 

“เอ๋....ดูใกล้ๆคุณก็น่ารักดีจังเลยนะคุณชิกิ” ฉันกระซิบขึ้นอย่างแผ่วเบาในขณะที่ที่กำลังถ่ายแบบอยู่ด้วยกัน...แถมตอนนี้เขายังโอบเอวฉันผ่านด้านหลังด้วย

“ก็แค่น่ารักงั้นเหรอ....คุณก็เคยเห็นใกล้มามากกว่านี้แล้วนิ” คำพูดที่เขาโต้ตอบมานั่นทำให้ฉันชะงักไปทันทีก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนท่าด้วยการหันหน้ามามองหน้าเขาแล้วยิ้มกว้างออกมา..

“ใช่ใกล้กว่านี้ก็เคยเห็นมาแล้ว...แต่มันก็น่าเสียดายที่มันเลือนลางเกินไปไงละงั้นขอดูใกล้ๆแบบนั้นได้อีกหรือเปล่าค่ะ” คำพูดที่แสนเชิญชวนของฉันทำให้เขาไปไม่เป็นทันทีก่อนที่หูของเขาจะแดงผ่าวขึ้นถึงขั้นที่ทำให้ช่างถ่ายรูปต้องตะโกนมาหาเราทั้งคู่เลย..

“ยิ้มให้กว้างกว่านี้หน่อยนะครับตอนนี้เหมือนปากพวกคุณสองคนจะเกร็งเกินไป” พอได้ยินดั่งนั้นเราสองคนก็หยุดคุยกันก่อนจะเริ่มทำงานกันอย่างจริงจังแม้บางครั้งฉันจะแอบหยอดๆเขาไปบ้างก็ตามแต่เจ้าตัวก็ยังพยายามเก๊กหน้านิ่งอย่างไม่รู้สึกอะไรอีกไม่นานก็ทนไม่ได้เชื่อสิ....

“ทนได้ก็ทนไปสิหึ!!”

อีกด้านหนึ่ง

“ให้ตายเถอะเธอนี่มันอะไรกันเนี่ย” ผมบ่นพึมพำขึ้นเบาๆในขณะที่กำลังนั่งพักอยู่ในห้องแต่งตัวหลังจากที่พึ่งถ่ายฉากแรกผ่านไป...

“เป็นอะไรงั้นเหรอน้องโยอารมณ์เสียเรื่องอะไรเอ่ย” พี่ช่างแต่งหน้าถามขึ้นในขณะที่กำลังแต่งหน้าเพิ่มให้ผมนั่นทำให้ผมส่ายหน้าเล็กน้อย

“เปล่าครับไม่มีอะไรแค่เหนื่อยนิดหน่อย”

“ใช่ไหมพี่ก็รู้สึกเหมือนหน้าน้องโยจะแดงๆนิดหน่อยไม่สบายหรือเปล่าจ๊ะ” หน้าแดง?? ผมนี่นะหน้าแดง??? เฮอะ!!! ตลกละไม่ใช่แน่นอน

“หน้าแดงยังไงครับก็ปกติดี” คำพูดของผมทำให้พี่ช่างแต่งหน้าถึงกับยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วบอกให้ผมส่องกระจกดู

“ก็ดูสิน้องโยหูแดงมากเลย...หน้าก็อมชมพูนิดๆนี่น้องโยเขินน้องนารางั้นเหรอ” คำพูดของพี่เขาทำให้ผมขำออกมาทันที

“ฮ่าๆๆๆ ผมจะไปเขินคนแบบนั้นได้ไงครับฮ่าๆๆๆ พี่อย่าพูดอะไรที่มันตลกสิ” ผมพูดอย่างกลบเกลื่อนสีหน้าของตัวเองก่อนที่จะสะบัดหน้าเล็กน้อยไล่ความคิดที่มีต่อเธอออกไปเพราะผมต้องตั้งใจทำงาน...แต่ให้ตายสิใบหน้าเธอลอยเข้ามาในหัวตลอดจริงๆ!!!!

“ขำอะไรอยู่เหรอค่ะดังออกไปถึงข้างนอกเลย” แต่ทันใดนั้นเองจู่ๆเสียงของเธอก็ดังขึ้นข้างๆหูผมนั่นทำให้ผมสะดุ้งอย่างตกใจเล็กน้อย!!!

“นี่เธอ!!! เข้ามาได้ไง” เธอมองหน้าผมนิ่งๆแล้วตอบอย่างหน้ามึน

“เดินเข้ามาไง”

“ก็รู้ว่าเดินเข้ามาแต่เข้ามาทำไมเพื่ออะไร”

“ก็เข้ามาดูว่าเมื่อไหร่คุณนักแสดงมืออาชีพจะแต่งตัวแต่งหน้าเสร็จสักทีเพราะคนที่กองรอคุณคนเดียวเลยนะ” คำพูดที่เธอยอกย้อนมาทำให้ผมแทบพูดอะไรไม่ออกให้ตายเถอะ

“ออกไปเลยเดี๋ยวเสร็จแล้ว”

“งั้นเหรอ...ว่าแต่ทำไมหูแดงขนาดนี้ละ” เธอพูดขึ้นมาอย่างมีเลศนัยนั่นทำให้ผมหันหน้าหนีจากสายตาของเธอที่กำล้งจ้องผมผ่านกระจกทันทีส่วนพี่ช่างแต่งหน้าก็รีบพูดเสริมขึ้น

“ก็น้องนาราน่ารักขนาดนี้น้องโยคงเขินเป็นธรรมดาสิค่ะ”

“ไม่ใช่สักหน่อยพูดมั่วๆผมก็แค่ร้อนมากก็เท่านั้นนี่พี่แต่งหน้าเสร็จแล้วใช่ไหมงั้นผมไปละ” พูดจบผมก็รีบลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินออกไปจากตรงนั้นทันทีก่อนที่ยัยตัวเล็กจะวิ่งตามหลังผมมาแล้วพูดขึ้นลอยๆ

“น่ารักจัง น่ารักจริงๆ น่ารักสุดๆ” ผมกำมือแน่นที่โดนเธอล้อก่อนจะหันไปมองค้อนใส่เธอนั่นทำให้เธอยิ่งมองหน้าผมพร้อมกับอมยิ้มอย่างพอใจ....

‘อ๊ากกกก!!! ผู้หญิงคนนี้วุ่นวายจริงๆ!!!!’

 

 

งืออออไรท์ต้องขอภัยนะคะที่ต้องปรับเปลี่ยนเนื้อหาของตอนนี้ทั้งหมดเนื่องจากว่าไรท์ลบออกโดยไม่ได้ตั้งใจ และ ไฟท์ต้นฉบับก็หายเลยต้องเขียนใหม่หมด...ขอโทษด้วยนะคะ

 

ความคิดเห็น