Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CRYSTAL LOVE : 2 อดีตคนเคยรัก 100%

ชื่อตอน : CRYSTAL LOVE : 2 อดีตคนเคยรัก 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.6k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2564 18:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CRYSTAL LOVE : 2 อดีตคนเคยรัก 100%
แบบอักษร

CRYSTAL LOVE

 

 

CRYSTAL

“มันเป็นใคร”พี่แอลถามฉันด้วยน้ำเสียงติดเย็นชา

“รุ่นพี่ในคณะค่ะ”ฉันตอบตามความจริง

“อย่าให้รู้นะ”พี่แอลพูดด้วยน้ำเสียงเข้มเหมือนกับทุกครั้งที่มีผู้ชายเข้ามาคุยกับฉัน

“รู้อะไรเหรอคะ”ฉันถาม

“เปล่า ไม่มีอะไรหรอก”

“อ่อ..ค่ะ”

“แล้วทานข้าวหรือยัง”

“ยังเลยค่ะ”

“แล้วทำไมยังไม่ทาน”

“เอ่อ..คริสตัลรอพี่น่ะค่ะเลยยังไม่ทาน”

“รอทำไม ฉันทานมาแล้้ว”พี่แอลตอบแล้วถอนหายใจ

“ทานแล้วก็ควรจะโทรมาบอกกันบ้างสิคะ”ฉันตัดสินใจพูดออกไป ความน้อยใจมันก่อตัวขึ้นมาตอนไหนก็ไม่รู้รู้ตัวอีกทีคือพลั้งปากพูดออกไปแล้ว

“ฉันไม่ได้ว่างโทรรายงานเธอทุกยี่สิบสี่ชั่วโมงนะคริสตัล”แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือทิ่มแทงใจฉันเหลือเกิน

“แต่เมื่อก่อนพี่แอลไม่ได้เป็นแบบนี้”

“นั่นมันเมื่อก่อน”เค้าตอบกลับมา

“พี่เปลี่ยนไปมากเลยนะคะ”

“เหรอ ฉันเปลี่ยนขนาดนั้นเลยเหรอ”

“เมื่อก่อนพี่ไม่ได้เป็นแบบนี้”

“ฉันเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วต่างหากละ”เสียงพี่แอลตอบฉัน

เราทั้งสองจึงเกิดความเงียบในระหว่างที่นั่งในร้านก็เริ่มมีนักศึกษาเข้ามาทานข้าวบ้างเป็นบางส่วน แต่ดีหน่อยที่พี่แอลอยู่คนละมหาลัยกับฉัน แต่ถึงแม้จะอยู่คนละมหาลัยแต่คนก็แอบรู้จักพี่แอลเยอะเหมือนกัน ฉันคงไม่ซวยมาเจอคนที่เค้ารู้จักหรอกนะ อุตส่าห์เลือกร้านที่มิดชิดแล้วแท้ๆ

“เอวาเธอเป็นยังไงบ้างคะ”ฉันเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อเลี่ยงที่จะทะเลาะกับคนตรงหน้า

“เธอไม่สบายฉันเลยพาไปหาหมอ”

“แล้วแฟนเธอไม่พาไปเหรอคะ พี่ถึงต้องพาไป”

“ถ้าเธอจะหาเรื่องชวนทะเลาะ กลับบ้านเถอะ”เค้าตอบกลับมาอย่างไม่ใส่ใจ

“ถ้าพี่ไม่คิดจะนัดคริสตัลออกมาจริงๆ ทีหลังไม่ต้องนัดก็ได้นะคะเพราะคริสตัลจะได้ไม่ต้องรอ”

“เธอรอฉันมาตลอด คริสตัล”

จบประโยคนี้ฉันก็เงียบลงทันทีที่เค้าพูดมันไม่ผิด ใช่ฉันรอเค้ามาตลอดถึงแม้จะรู้ว่าไม่เคยได้รับความรักจากเค้าเลยก็ตามถึงแม้จะรู้ว่ามันต้องเจ็บปวด แต่ฉันเป็นคนเลือกเอง...

“งั้นคริสตัลกลับก่อนนะคะ”ฉันพูดออกไปด้วยความน้อยใจก่อนจะลุกขึ้นแล้วหยิบกระเป๋าเพื่อที่จะเดินออกไปเรียกรถแท็กซี่ แต่ในขณะที่ฉันกำลังรอโบกรถแท็กซี่อยู่ จู่ๆก็โดนดึงแขนแล้วกระชากให้เดินตามไป ฉันมองแผ่นหลังของผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนของพี่ชาย และเป็นคนที่ฉันชอบตั้งแต่แรกเห็นด้วยความรู้สึกหลากหลายอารมณ์ในตอนนี้

“อย่าอวดเก่ง”เค้าพูดประโยคนี้ออกมาเมื่อเราทั้งคู่นั่งอยู่บนรถด้วยกัน

“คริสตัลเปล่า”

“รู้มั้ยว่านับวันนับวันเธอยิ่งทำตัวน่าเบื่อ”

“เพราะพี่ไม่เคยมองว่าคริสตัลดีอยู่แล้วนิคะ ในสายตาของพี่คริสตัลมันเลยเป็นคนน่าเบื่อ”

“รู้ตัวก็ดี”พี่แอลตอบพร้อมกับออกรถ

“พี่จะไปไหนคะ ส่งคริสตัลตรงป้ายรถเมล์ด้วยค่ะ”ฉันพูดขึ้นเพราะตอนนี้พี่แอลกำลังขับรถเลยป้ายรถเมล์ที่ฉันขึ้นประจำ

“ถ้าไม่อยากทำให้ฉันเบื่อก็ทำให้ฉันพอใจหน่อยสิ”

“พี่แอล จอดค่ะ”

“เธออยากให้ฉันเอ็นดูเธอไม่ใช่เหรอ หืม”

“แต่ไม่ใช่แบบนี้ค่ะ”

“เราคบกันมาหนึ่งปีเต็มๆแล้วนะคริสตัล”

“คบแบบไม่คบน่ะเหรอคะ”ฉันตอบกลับ

“เธอจำคำพูดของตัวเองในวันนั้นไม่ได้เหรอ”พี่แอลพูดขึ้นมันเลยทำให้ฉันนึกถึงเรื่องราวเมื่อปีก่อน

‘อย่าให้ใครรู้ว่าเราคบกัน’

‘คริสตัลรู้ค่ะ’

‘พี่ไม่อยากทำร้ายเรารู้มั้ย’

‘เป็นคริสตัลเองค่ะที่ผิด พี่แอลไม่ผิด’

ฉันย้อนนึกไปถึงคำพูดของตัวเองเมื่อปีก่อนหลังจากที่เราสองคนตกลงคบกันเรื่องนี้แม้แต่เพื่อนของฉันอย่างคาร่ายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันแอบคบกับเพื่อนของพี่ชายตัวเองแล้วไม่ต้องพูดถึงพวกเฮียๆเลยเพราะไม่มีใครรู้สักคนนี่ก็ผ่านมาปีหนึ่งแล้วที่ฉันกับพี่แอลเราแอบคบกันอย่างลับๆไม่รู้ว่าอยู่รอดมาถึงหนึ่งปีได้ยังไงเนาะ เพราะความสัมพันธ์ของเราไม่เหมือนกับหนุ่มสาวคนอื่นๆเลยด้วยซ้ำ จะไปไหนก็ต้องแอบจะเจอก็ต้องแอบเพราะมีหลายๆเหตุผลที่เราทั้งสองไม่อาจเปิดเผยได้

“แล้วพี่จะมาส่งคริสตัลตอนไหนเหรอคะ”ฉันถาม

“ทานข้าวที่ห้องเสร็จเดี๋ยวออกมาส่ง”พี่แอลพูดจบฉันก็แอบยิ้มทันที พี่แอลมักจะเป็นแบบนี้ตลอดถึงแม้ว่ามันจะเป็นเหมือนการตบหัวแล้วลูบหลังก็ตาม

“ขอบคุณมากนะคะ”ฉันหันไปตอบพร้อมกับยิ้มให้คนที่กำลังขับรถ

“อืม รู้แล้ว”

เมื่อเราทั้งคู่มาถึงห้องของพี่แอลที่คอนโดของเค้า ฉันเป็นผู้รับหน้าที่คอยช่วยเหลือเวลาเค้าทำอาหารเหมือนกับทุกครั้งที่ฉันมาที่นี่ พี่แอลมักจะทำอาหารให้ฉันทานทุกครั้งเพราะฉันทำทานเองไม่เป็น

“หิวหรือยัง”พี่แอลถามฉัน

“หิวแล้วค่ะ”ฉันตอบ

“งั้นทานข้าวกันเถอะ”เค้าพูดจบก็ตักกับข้าวใส่จานข้าวของฉันทันที

“พี่แอล นอกจากคริสตัลแล้วพี่เคยทำอาหารให้ใครทานรึป่าว”ฉันถามเค้าออกไปด้วยความอยากรู้

“ไม่เคย”พี่แอลตอบกลับมา

“จริงเหรอคะ”

“จริง”

📲📲📲📲

แต่ในขณะที่ฉันกำลังมีความสุขในช่วงเวลาสั้นๆเสียงมือถือของฉันก็ดังขึ้นพร้อมกับโชว์เบอร์ของคนที่ฉันกลัวมากที่สุด

‘เฮียไวน์’

ฉันเหลือบมองชื่อบนมือถือของตัวเองจนพี่แอลมองหน้าฉันแล้วถามว่าใครโทรมา ฉันจึงตอบว่าเฮียไวน์โทรมาพี่แอลพยักหน้ารับรู้ก่อนจะอนุญาตให้ฉันรับสายพร้อมกับเปิดลำโพง

‘ฮัลโหลค่ะเฮีย’

‘คริสตัลอยู่ไหน’

‘เอ่อ..มีอะไรรึป่าวคะ’

‘พอดีเฮียแวะมาทำธุระแถวมอเรา เฮียเลยแวะมารับกลับพร้อมกัน’

‘เฮียลืมไปรึป่าวคะว่าวันนี้คริสตัลไปทำงานที่บ้านคาร่า’

‘อ้าวเหรอ งั้นให้เฮียไปรับที่นั่นมั้ยละ’

‘ไม่ต้องค่ะๆ เดี๋ยวอีกสักพักคริสตัลก็กลับแล้วเดี๋ยวกลับเองก็ได้ค่ะ’

‘เอางั้นก็ได้ กลับบ้านดีๆละโทรหาเฮียด้วย’

‘โอเครค่ะเฮียไวน์ จุ๊บ’

ฉันคุยกับเฮียไวน์เสร็จก็วางสายทันทีหลังจากที่ฉันวางสายพี่แอลก็เอาแต่เงียบไม่ยอมพูดอะไรกับฉันอีกเลยจนฉันรู้สึกอึดอัด

“พี่แอลคะ คริสตัลอิ่มแล้ว”ฉันพูดขึ้นในขณะที่พี่แอลกำลังนั่งเขี่ยข้าวในชามเล่น

“คริสตัลฉันมีเรื่องจะบอก”อยู่ๆพี่แอลก็พูดขึ้นฉันจึงชะงักมองใบหน้าของคนตรงหน้าที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรัก

“อะไรเหรอคะ”ฉันถามเค้า

“ฉันว่าเราเลิกกันเถอะ”

สิ้นน้ำเสียงคนตรงหน้าฉันก็รับรู้ถึงการเต้นของหัวใจตัวเองทันทีในที่สุดมันก็มีวันนี้ วันที่เค้าบอกเลิกฉันเอาจริงๆฉันเฝ้าถามตัวเองมาตลอดว่าคบกันไปทำไมในเมื่อคนที่มีใจมีเพียงแค่คนเดียว ส่วนอีกคนเค้าไม่ได้มีใจให้เราเลยแม้แต่น้อย ฉันคิดไว้อยู่แล้วว่ามันต้องมีสักวันที่ฉันจะได้ยินคำนี้ออกมาจากผู้ชายตรงหน้า..

“ทำไม...”

“.........”คนตรงหน้าเงียบ

“เพราะอะไรเราถึงต้องเลิกกันเหรอคะ”ฉันถามเค้าออกไป

“.........”

“หรือเพราะคริสตัลยังดีไม่พอ”ฉันถามออกไปพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาเอง

“ทำไมอะ ทำไมอะพี่แอลทำไมเราต้องเลิกกันด้วย”

“เอวาเลิกกับแฟนเค้าแล้ว”

“นี่ใช่มั้ยคะคือเหตุผลที่พี่บอกเลิก”

“เธอก็รู้ว่า...พี่รอเค้ามาตลอด”เป็นคำว่าพีี่ที่หลุดออกมาจากปากพี่แอลในรอบปีที่คบกัน

“คริสตัลลืมไปค่ะว่าคริสตัลเป็นได้แค่ตัวสำรอง ในเมื่อตัวจริงตอนนี้เค้ากลับมาแล้วคริสตัลก็คงต้องไป”

“ขอโทษ”พี่แอลเอ่ยประโยคนี้ออกมา

“แต่ก่อนที่เราจะเลิกกัน คริสตัลขออะไรพี่แอลอย่่างได้มั้ยคะ”ฉันพูดพร้อมกับเช็ดน้ำตาที่หางตา

“อืม พี่ยอมเราทุกอย่าง”

หลังจากที่พี่แอลพูดจบฉันก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามทันทีแล้วเดินตรงไปนั่งที่ตักคนตรงข้ามที่ดูเหมือนว่าจะตกใจเมื่อเห็นว่าฉันมานั่งตักของเค้า ฉันค่อยๆโอบรอบคอของอีกคนก่อนที่จะโน้มใบหน้าลงไปจูบที่ริมฝีปากของอีกคนอย่างลึกซึ้ง

มันคือจูบลา...

“อืมมมส์”

ผ่านไปหลายนาทีฉันค่อยๆถอนริมฝีปากออกจากปากของอีกคนก่อนที่จะกอดอีกคนแล้วร้องไห้ออกมาไม่นานฉันจึงถอนกอดออกแล้วลุกขึ้นจากตักของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอดีตคนเคยรักของฉัน

“คริสตัล...”

“เรายังเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมใช่มั้ยคะ”ฉันถามพร้อมน้ำตาที่ไหลรินแล้วพยายามเอาหลังมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่กำลังเปอะเปื้อนใบหน้าออก

“ทำแบบนี้ทำไม”เค้าถามฉันกลับมาแต่ฉันเลือกที่จะไม่ตอบแล้วหันไปเก็บของ

“ขอบคุณสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมานะคะ”ฉันพูดจบก็คว้าเอากระเป๋าและมือถือของตัวเองแล้วเดินออกจากห้องของเจ้าของห้องทันที...

ในระหว่างทางเดินฉันได้แต่ปาดน้ำตาออกจากใบหน้าอย่างเวทนาตัวเอง มันจบแล้วจบทุกอย่างแล้วจริงๆต่อไปเราก็คงเป็นได้แค่คนรู้จักไม่สิคงเป็นได้แค่น้องของเพื่อนเหมือนเดิม...

 

 

 

มาแล้วจ้าาาาตอนที่สองของเราเดี๋ยวคืนนี้มาอีก จะลงสักสองตอนเพราะคึกมาก แต่อาจจะเป็นรอบดึกนะคะสงสารคริสตัลเนาะแต่ถ้าใครอยากติดตามเนื้อเรื่องในตอนต่อไปกดติดตามได้เลยจ้า 🥺🥰

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว