ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค่กล้า

คำค้น : BlackUmbrella

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 93

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ค. 2563 10:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่กล้า
แบบอักษร

จากการได้พบและทักทายกับจานา ดูเหมือนว่าบีโฮจะมีอาการแปลกๆ เพราะเหมือนเขาจะแอบเหล่ตา มองจานา ซึ่งเป็นลักษณะคล้ายกับอาการของคนทั่วไปที่เวลาได้เจอกับคนที่ชอบ แต่นั้นเป็นอาการของบีโฮที่ได้เจอกับจานาครั้งแรก ถึงจะมีอาการเช่นแต่เป็นเขาเท่านั้นที่รับรู้ เพราะภายนอกเขายังคงพยายามทำทีท่านิ่งต่อหน้าทุกคน จึงไม่เป็นที่ผิดสังเกตุในสายตาใคร และเมื่อได้ฟังการสนสนทนาพูดคุยกันของเจเจกับจานา มันทำให้เขารู้สึกว่า จานาเป็นผู้หญิงที่เก่ง ฉลาด และใสใจคนอื่น ซึ่งนั้นเป็นเสน่ห์ของผู้หญิงที่เขาชอบ เมื่อนำมาประกอบกับรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูสวยหวาน มันยิ่งทำให้เขารู้สึกพิเศษขึ้นกว่าเดิม.. 

  ................... 

หลังจากการพบกันในครั้งนั้น ถึงบีโฮจะรู้สึกพิเศษกับจานาแต่เขาก็เก็บงำความรู้สึกนั้นไว้ เพราะคิดว่าคงไม่ได้เจอกันอีก เพราะอยู่กันคนละประเทศ แล้วจานาก็น่าจะมีคนรักแล้ว ซึ่งเขาก็ยังคงใช้ชีวิตตามปกติคือไปทำงาน ไปซ้อมเหมือนเดิม และด้วยตารางที่ยุ่งของเขา ก็ทำให้เขาลืมเรื่องของจานาไป 

     "หลังจากซ้อมเสร็จวันนี้ ฉันจะไปรับน้องสาวที่สนามบิน แล้วไปทานข้าวกันต่อ พวกนายไปด้วยกันไหม" 

เจเจพูดขึ้นมาในระหว่างที่พวกเขาพักเบรคจากการซ้อมเต้น เพื่อชวนทุกคนไปทานดินเนอร์ด้วยกัน บีโฮที่ได้ยินก็รู้สึกใจเต้นขึ้นทันที และรู้สึกดีใจอยู่ลึกๆ 

     "ผมกำลังควบคุมน้ำหนักอยู่ครับ" 

     "ผมก็เหนื่อยอยากพักผ่อนมากกว่า" 

ซอนแจและฮยอนอิน ตอบกลับเจเจไป เจเจถึงได้หันไปถามบีโฮกับแดซอง ซึ่งพวกเขาก็ตอบตกลงจะไปด้วย 

................... 

หลังซ้อมเสร็จ ซอนแจกับฮยอนอินก็กลับไปพัก ส่วนเจเจ บีโฮและแดซอง ก็อาบน้ำที่บริษัท และแยกกันไป โดยเจเจจะไปรับจานา ส่วนบีโฮกับแดซองจะไปรอที่ร้านอาหารที่จองไว้ เมื่อไปถึงร้านอาหารพวกเขาก็ได้ทักทายกันและพูดคุยระหว่างทานอาหาร 

      "นี่ถ้าสมมติว่ามีใครรู้ว่าเป็นฉันที่มากับผู้หญิงคงเป็นข่าวอ่ะ เพราะไม่มีใครรู้ว่าฉันมีน้องสาว" 

      "วันหนึ่งพี่ก็ต้องมีแฟน พี่จะกลัวอะไร ถ้าเป็นข่าวขึ้นมาจริงๆ ฉันมองว่ามันเป็นเรื่องที่ดีอยู่นะ เพราะเหมือนเป็นการเตือนให้แฟนคลับเริ่มเตรียมใจ" 

       "มันอาจดูเหมือนง่าย แต่มันยากมากเลยนะครับ เพราะพวกเขารักเรามาก การมีแฟนอาจทำให้พวกเขารู้สึกเสียใจได้ แล้วก็คาดเดาไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นตามมา" 

แดซองได้พูดอธิบายเรื่องที่หากว่าพวกเขามีแฟนหรือเดทกับใครขึ้นมา 

       "แล้วจะไม่มีแฟนกันหรือยังไง จะอยู่กับแฟนคลับไปจนแก่? หรือในขณะที่แฟนคลับมีแฟน มีชีวิตเป็นของตัวเองและใช้ชีวิตนั้นในแบบที่ตัวเองต้องการ แต่พวกคุณจะใช้ชีวิตนั้นเพื่อแฟนคลับหรอ" 

      "ย่าาห์จานา มันเป็นเรื่องที่อธิบายยากและอ่อนไหวกับความรู้สึกมากกว่าที่แก่คิด" 

      "ถ้าเขารักพี่ในแบบที่พี่เป็นพี่ ยังไงเขาก็รัก แต่ถ้าเขารักพี่เพราะพี่เป็นในแบบที่เขาต้องการ วันหนึ่งเขาจะผิดหวัง ที่พี่เป็นในแบบนั้นไม่ได้ ฉันเชื่อว่าแฟนคลับของพี่เขามีเหตุผลและรักที่พี่เป็นพี่นะ" 

หลังจากที่ทุกคนได้ยินประโยคนั้นของจานา ก็ทำให้พวกเขาเริ่มคิดขึ้นมา ส่วนบีโฮนั้นแน่นอนว่าเขาคงฟังอย่างเงียบๆ เป็นธรรมดาของคนที่เวลาได้อยู่ใกล้กับคนที่แอบชอบบ 

      "แล้วแกละ แกมีแฟนละหรอ ทำไมไม่พามาด้วย" 

เจเจจึงถามกลับจานาไป 

      "เปล่า!! ฉันก็ทำแต่งานนี้แหละ" 

      "แล้วแกพูดเหมือนบอกให้พี่ไปมีแฟน ไปใช้ชีวิต ทั้งๆที่แกก็ไม่ต่างจากพี่เนี่ยนะ" 

      "ก็เพราะถ้าพี่มีแฟน พ่อแม่อาจจะเปลี่ยนจุดสนใจ จากฉันเป็นพี่แทนไง พ่อแม่ถามเรื่องนี้กับฉันตลอด" 

      "ฉันว่านั้นคือเหตุผลที่แกอยากให้พี่มีแฟนมากกว่า" 

จานาเธอจึงได้หัวเราะขึ้นมา เพราะถึงเธอจะเป็นอิสระทางการใช้ชีวิต แต่เธอก็ทุ่มเทให้กับการทำงานเป็นอย่างมาก บีโฮก็ได้รู้ว่าจานาเธอยังไม่มีแฟน เขาแอบยิ้มและดูเหมือนจะมีความสุขขึ้นมา แล้วพวกเขาก็ได้เปลี่ยนเรื่องคุย เป็นการถามไถซึ่งกันและกันแทน 

      "ถามอะไรหน่อยสิ ทำงานด้วยกัน อยู่ด้วยกันตลอดเลยหรอ" 

      "ไม่หรอกครับ ตารางงานของพวกเราไม่ตรงกันทั้งหมด มีงานแตกต่างกันไป ตรงกันเฉพาะเวลาซ้อม หรืออยู่ด้วยกันตลอดในช่วงแสดงคอนเสิร์ตเท่านั้นเอง" 

บีโฮได้ตอบคำถามของจานาไป ดูเหมือนเขาจะเริ่มมีบทสนทนา หลังจากที่รู้ว่าจานาไม่มีแฟน เขากล้าถามและกล้าพูดคุยมากขึ้น 

      "แล้วพี่ละครับ เห็นว่าทำธุรกิจเป็นไงบ้างครับ" 

      "ก็ดีขึ้นเรื่อยไป ก็กำลังขยายธุรกิจมาที่นี่ ช่วงนี้คงต้องบินไป บินไปมาเรื่อยๆ เพราะมันยังไม่เข้าที่ แล้วบ้านก็กำลังสร้าง เลยต้องมาดูด้วยตัวเอง อยากให้ออกมาตามแบบที่ต้องการ" 

"เหนื่อยแย่เลยนะครับ" 

"เราคงไม่ต่างกันเท่าไหร่มั่ง" 

แล้วพวกเขาก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนคำถามและความคิดไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาแยกย้าย... 

ความคิดเห็น