ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค้นที่ 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 97

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2563 14:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นที่ 17
แบบอักษร

แค้นที่ 17 

 

ไม่นานเสียงร่ำลือเรื่องร้านป้าสารภีมีสาวสวยมาช่วยขายก็ดังกระฉ่อนไปทั้งบาง ทำเอาร้านป้าสารภีมีลูกค้าเพิ่มขึ้นมาอีกหลายเท่า และกว่าเก้าในสิบคือลูกค้าผู้ชาย ทั้งเด็ก ทั้งแก่ มีมากันทุกช่วงวัย โดยที่วิญญาณน้ำเหนือไม่ทันได้ออกไปดลใจใครให้เข้าร้านเลยแม้แต่น้อย 

 

“ตั้งแต่เรามาอยู่กับป้าลูกค้าก็เพิ่มขึ้นเยอะเลยนะ….เอานี่ตังเรา เอาไปลงทะเบียนเรียนซะนะ” 

 

“ขอบคุณค่ะ แต่มันเยอะไปแล้วค่ะป้า” 

 

“ค่าแรงเราน่ะสามพัน แต่ป้าแถมให้อีกแปดพันสำหรับเป็นค่าลงทะเบียนเรียนกับค่าเสื้อผ้าอุปกรณ์การเรียน” 

 

ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ป้าสารภีไปถอนตังมาให้ยุ้ยมากขนาดนี้ ซึ่งยุ้ยถามน้ำเหนือไปน้ำเหนือก็ไม่รู้เรื่อง สุดท้ายยุ้ยก็ตัดสินใจที่จะรับไว้ เพราะยังไงมันก็ต้องใช้เงินเยอะแน่ๆ แม้จะเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐก็ตาม แล้ววันพรุ่งนี้ก็เป็นวันสอบคัดเลือกของมหาวิทยาลัยแล้วด้วย วันนี้ยุ้ยจึงต้องเตรียมชุดที่ดูสุภาพที่สุดเท่าที่จะหาได้ กับอ่านหนังสือทบทวนวิชาเพิ่มเติมอีกเล็กน้อยโดยมีน้ำเหนือเป็นคน(ผี)ช่วยติว 

 

การเข้าเรียนมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งนี้นั้นจริงๆ แค่ยื่นวุฒิ ม.6 ก็สามารถเข้าเรียนได้แล้ว แต่ที่ยุ้ยต้องสอบนั้นก็เพราะว่ายุ้ยต้องการจะเลือกเรียนสาขาที่ต้องการ 

 

“เฮ้ยๆๆๆ….สาวสวยมาว่ะ ผิดคณะเปล่าวะ” 

 

“ไปถามกันเลยซิวะ จะได้รู้ว่าเธอมาทำอะไร เผื่อจะได้ขอเบอร์ด้วย” 

 

เพียงแค่ยุ้ยเดินเข้าเขตคณะก็ทำเอาเหล่าชายหนุ่มหันมองกันจนเหลียวหลัง แล้วมีบางคนก็ลุกมาสอบถามหวังช่วยเหลือผสมกับการหม้อไปด้วย 

 

“คนสวยมาทำไรแถวนี้จ๊ะ หรือว่ามีผิดคณะ เพราะปกติคณะนี้จะมีแต่ผู้ชายนะจ๊ะ” 

 

“ออ ไม่ผิดหรอกค่ะ ฉันมาสอบคณะสัตวศาสตร์ค่ะ ไม่ผิดคณะนะคะ” 

 

“ออ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ผิดครับ ว่าแต่ไหนๆ เราก็สอบคณะเดียวกันแล้ว จะสะดวกไหมถ้าผมจะขอเบอร์หรือไลน์ไว้เผื่อจำเป็นต้องติดต่อกันน่ะครับ” 

 

“ยังไม่ให้ดีกว่านะคะ ว่าแต่ห้องสอบไปทางไหนคะ” 

 

“ทางนี้เลยคร้าบบบบบบ” 

 

เหล่าชายหนุ่มที่มาสอบต่างพากันรีบเดินนำทางไปห้องสอบกันอย่างคึกคัก ในใจภาวนาให้หญิงสาวสอบติดมากกว่าตัวเองสอบติดอีก เพราะถ้ายุ้ยสอบติดจะกลายเป็นดอกไม้งามประจำสาขากันเลยทีเดียว แล้วการเรียนที่เหลืออีกสี่ปีคงจะมีความสุขกันน่าดู 

 

เมื่อมีคนนำทางแล้วยุ้ยก็ไม่ต้องเสียเวลาเดินหาห้องเองเลย เมื่อตรวจสอบชื่อตัวเองว่าตรงกับห้องสอบแล้วยุ้ยก็หาที่นั่งรอหน้าห้องพร้อมกับอ่านช็อตโน๊ตที่เตรียมมาด้วยไปเรื่อยๆ ซึ่งก็มีคนพยายามตามจีบด้วยการทำเป็นขอให้ช่วยติวบ้าง หรือ มาทำทีเป็นเสนอติวให้บ้าง หรือไม่ก็ทำเป็นถามนู่นถามนี่ไปเรื่อย ซึ่งยุ้ยก็ตอบทุกคนแต่ตอบแบบเว้นระยะห่างเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาอะไรภายหลัง 

 

‘โอ๊ยยย….ข้อนี้ลืมไปแล้ว ตอบอะไรเนี่ย’ 

 

‘......’ 

 

‘ออๆ ขอบคุณมากค่ะ’ 

 

ยุ้ยเองไม่ได้เป็นเด็กเรียนดีมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แม้จะท่องหนังสือมาดีแค่ไหนมันก็มีลืมเป็นธรรมดา แต่ในขณะที่ยุ้ยกำลังนั่งขยี้หัวเนื่องจากความเครียดที่คิดคำตอบไม่ออก กระแสจิตจากน้ำเหนือก็สั่งมาถึงเธอ แล้วมันก็ทำให้ยุ้ยยิ้มออก เพราะมันคือคำตอบที่เธอกำลังนั่งคิดหัวแทบแตกอยู่นั่นเอง 

 

การสอบผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ข้อไหนยุ้ยทำเองได้ก็ทำไป ข้อไหนทำไม่ได้ก็ปล่อยผ่านบ้างขืนได้คะแนนเต็มก็คงจะผิดสังเกตเกินไป มีเป็นบางข้อเท่านั้นที่เธอจะให้น้ำเหนือช่วย โดยกะให้คะแนนนั้นผ่านเกณฑฑ์ตามที่มหาวิทยาลัยกำหนดเก็พอ 

 

ในการสอบคั้งนี้ไม่ใช่การสอบเพื่อหาหัวกะทิที่ดีที่สุดของแต่ละรุ่น แต่เป็นการวัดความรู้พื้นฐานว่าเหมาะสมที่จะเรียนคณะสัตวศาสตร์นี้หรือไม่ ไม่ว่าใครที่คะแนนผ่านตามเกณฑ์ที่กำหนดก็มีสิทธิ์ที่จะได้เรียนในคณะนี้ทั้งหมด  

 

“เป็นไงบ้างครับยุ้ย ทำได้ไหมครับ” 

 

“น่าจะได้เกินครึ่งอยู่นะคะ” 

 

“ผมก็คิดว่าผมน่าจะผ่าน เราน่าจะได้เข้าคณะเหมือนกันนะครับ” 

 

“ออ ค่ะ” 

 

พอเดินออกจากห้องสอบมา ผู้ชายหลายคนก็พยายามมาชวนยุ้ยคุยเช่นเดิม ยุ้ยก็ตอบไปเนือยๆ เช่นเดิม สกลิจีบสาวพวกนี้ยังสู้พวกมากินข้าวที่ร้านป้าสารภียังไม่ได้เลย ยุ้ยเลยไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เพียงแต่ไม่ทำแข็งเกินไปจนกลายเป็นความแค้นต่อกันก็พอ 

 

ยุ้ยหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องเก่าของน้ำเหนือขึ้นมาดูเวลาแล้วบอกขขอตัวจากทุกคน ในตอนที่น้ำเหนือเกิดอุบัติเหตุจนถึงแก่ชีวิตนั้นได้มีตำรวจเข้ามาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว และได้เก็บทรัพย์สินทั้งหมดของน้ำเหนือไว้คืนสารภี จึงไม่มีอะไรหาย แล้วด้วยความรักลูก สารภีจึงได้ทำการชาร์จแบตไว้ให้เต็มเสมอแม้จะไม่ได้เปิดใช้ พอเห็นว่ายุ้ยต้องมาเรียนเธอก็มอบให้ยุ้ยมาใช้ด้วยเลย 

 

ยุ้ยเคยถามน้ำเหนือนะว่าน้ำเหนือคิดมาหรือไม่ที่เธอมายึดแล้วใช้ของที่เคยเป็นของน้ำเหนือมาก่อนเช่นนี้ แต่น้ำเหนือก็ไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้ตัวดีกว่าตัวเองนั้นตายไปแล้ว หวงไปก็ใช้อะไรไม่ได้อยู่ดี สู้เอาให้ยุ้ยใช้แล้วให้ยุ้ยช่วยดูแลแม่ตัวเองให้ดีซะดีกว่า 

 

เมื่อยุ้ยกลับมาถึงที่ร้านแล้วยุ้ยก็ช่วยสารภีในการจัดการรับลูกค้าและดูแลร้านเป็นอย่างดีจนปิดร้านเช่นเดิมแล้วก็แยกย้ายกันพักผ่อน วันรุ่งนี้ผลสอบก็ประกาศแล้ว เพราะสมัยนี้นั้นใช้การตรวจด้วยระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น ที่เหลือคือการปรับปรุงหน้าเว็บเพื่อประกาศผล แล้วตอนเช้าเว็บก็เปิดให้ทุกคนเข้าตรวจเช็ครายชื่อของตนได้ ซึ่งยุ้ยเองก็เช่นกันที่รีบจัดการงานในร้านแล้วมาตรวจสอบชื่อของตัวเอง 

 

“ผ่านแล้วค่ะคุณน้ำเหนือ ขอบคุณที่ช่วยนะคะ” 

 

น้ำเหนือไม่ได้กล่าวอะไร หรือพยายามจะสื่อทางจิตอะไร แต่ทำเพียงยิ้มแล้วพยักหน้าให้เท่านั้น ยุ้ยเองก็ยิ้มอย่างยินดีแล้วรีบไปบอกข่าวดีให้สารภีได้รู้ ซึ่งสารภีก็แสดงความยินดีด้วยการทำหมูเด้งกับน้ำจิ้มซีฟู๊ตชุดใหญ่มาให้ยุ้ยเพื่อเป็นการฉลองกันทันที 

 

“เดี๋ยวหนูไปจ่ายค่าลงทะเบียนเรียนกับไปซื้อชุดก่อนนะคะ แล้วจะพยายามกลับมาช่วยให้เร็วที่สุดค่ะ” 

 

“ไม่เป็นไรลูก ตามสบายเลย เดี๋ยวป้าทำเท่าที่ไหวเอง ถ้าไม่ไหสวก็แค่ปิดร้านเร็วหน่อยก็พอ” 

 

“ได้ค่ะป้า ยังไงก็ดูแลตัวเองด้วยนะคะ” 

 

สำหรับสารภีนั้นขี่มอเตอร์ไซด์หรือขับรถยนต์ไม่เป็นจึงมีแต่จักรยานเก่าๆ ที่เอาไว้จ่ายตลาด ยุ้ยจึงได้เดินไปขึ้นรถรับจ้างที่อยู่ไม่ไกลจากร้านมากนักเพื่อเดินทางไปยังมหาสวิทยาลัย การลงทะเบียนและจ่ายเงินนั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไร เพียงแค่ชั่วโมงเดียวยุ้ยก็โผล่มาที่ร้านขายเสื้อผ้าและอุปกรณ์การเรียนสำหรับนักเรียนนักศึกษาแล้ว มันเป็นร้านที่น้ำเหนือแนะนำมา แถมไม่ใช่แนะนำธรรมดาแต่ลอยนำยุ้ยมาด้วยตัวเองเลยแหละ 

 

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่ากำลังหาอะไรหรือเปล่าคะ” 

 

“ออ พอดีกำลังหาชุดนักศึกษาสาขาสัตวศาสตร์ค่ะ” 

 

“ปีหนึ่ง ของมหาลัย XXX ใช่ไหมคะ” 

 

“ใช่ค่ะ” 

 

เมื่อเห็นฟญิงสาวที่มาต้อนรับ กับวิญญาณน้ำเหนือที่ออกอาการตื่นเต้นที่ได้เจอนั้นก็ทำให่ยุ้ยรู้แล้วล่ะว่าทำไมถึงอยากให้มาซื้อที่ร้านนี้จัง ถ้าเป็นคนยุ้ยก็อยากจะศอกใส่หน้าอกน้ำเหนือแรงๆ สักทีเหมือนกันที่แสดงอาการแบบไม่คิดจะเก็บเลยแม้แต่น้อย ยังดีที่เป็นวิญญาณเลยไม่มีใครเห็นท่าทางประหลาดๆ แบบนั้น 

 

ไม่นานยุ้ยก็ถูกดำการวัดตัวพร้อมกับให้ลองชุด แล้วทางร้านก็ได้จัดชุดใส่ถุงพร้อมอุปกรณ์ที่จำเป็นให้จนเรียบร้อย สำหรับสาขาสัตวศาสตรืฯี้ไม่ได้มีข้อห้ามข้อบังคับที่ต้องใส่ชุดนักศึกษาหรือชุดที่ต้องเรียบร้อยอะไรนัก สามารถใส่ชุดช็อปคลุมทับชุดไปรเวตได้ จะบังคับใส่ชุดนักศึกษาในวันพิธีการกับวันสอบเท่านั้น ยุ้ยจึงไม่ต้องซื้อหลายชุดมาก จึงทำให้มีเงินเหลือสำรองไว้พอสมควร ยุ้ยจึงได้ไปที่ธนาคารต่อเพื่อทำการเปิดบัญชีแล้วทำการฝากเงินเอาไว้ให้เรียบร้อย 

ความคิดเห็น