พนันเเล้วว่าชาตินี้ไม่ขอรักผู้หญิงอย่างเธอ รับปากรับพนันครั้งนี้เเล้ว แต่จะขออ้อนจนกว่าจะได้หัวใจของเขามาครอง - พนันร้อน อ้อนรัก

อ้อนรัก 5 : When I fall.

ชื่อตอน : อ้อนรัก 5 : When I fall.

คำค้น : สายหมอก เจนนิช CHU ดราม่า อีโรติค NC Casino

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 267

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2564 13:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ้อนรัก 5 : When I fall.
แบบอักษร

อ้อนรัก 5

When I fall.

 

 

บ้านสายหมอก

หญิงสาวทรุดตัวลงทันทีที่กลับมาถึงห้อง ก่อนจะปล่อยโฮออกมาเสียงดัง

ภาพความทรงจำอันน่ารังเกียจระหว่างพ่อตนและเมียเด็กที่เข้ามาเป็นน้อยเหมือนกับภาพของสามีนอกโอวาทกับหญิงตัวเล็กบนเตียงไม่มีผิด

"ฮึก"

เจนนิชกลั้นน้ำตาต่อหน้าสายหมอก เพื่อหลบออกมาร้องไห้คนเดียวเหมือนที่เคยทำประจำ

นัยน์ตาสีน้ำตาลมันช่างว่างเปล่าเมื่อมองไปรอบห้องกว้าง มีเตียงขนาดคิงส์ไซส์ตั้งตะหง่านอยู่ เเต่กลับไร้เงาเจ้าของบ้านหลังนี้นานร่วมเดือน

ไม่แสดงว่าอ่อนแอก็ไม่ได้แปลว่าเธอไม่รู้สึกอะไร

ทว่าเมื่อเสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้น ใบหน้าของหญิงสาวที่เเดงปลั่งจากการร้องไห้หนัก กลับปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาซะอย่างนั้น

'จันทร์จ้าว'

เธอมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอมือถือ พลางกลอกตามองบนไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

ครู่หนึ่งที่ปลายจมูกเล็กสูดน้ำมูกแล้วทำแก้มป่อง ก่อนจะกดรับสายพร้อมกับปรับน้ำเสียงให้กลับมาเป็นปกติมากที่สุด

"ฮัลโหล"

( ฮัลโหล )

เสียงหวานดังผ่านมาจากปลายทาง กับหญิงสาวที่ชื่อว่า 'จันทร์จ้าว' น้องสาวของเจนนิช

เจนนิชใช้เงินที่ได้จากการเเต่งงานในทุกเดือนส่งเป็นค่าเทอมให้กับน้องสาวในประเทศญี่ปุ่น เเละหวังเพียงเเค่ว่าจันทร์เจ้าจะไม่ต้องใช้ชีวิตที่ขมขื่นแบบเธอ

เเม้ว่าการเเต่งงานกับสายหมอกจะทำให้เธอมีเงินมีทองใช้ ไม่ต้องทนอยู่บ้านหลังเดียวกันกับพ่อที่หลงเมียใหม่ก็ตาม

เเต่มันก็ต้องเเลกมาด้วยความกล้าเเละหน้าหนาให้พอที่จะฝ่าคำเหยียดหยาม

อันเหมือนกับเข็มนับร้อยเล่มปักลงมาที่เเผลเดิมซ้ำเเล้วซ้ำเล่า

( นึกว่าจะทำงานจนไม่รับซะอีกค่ะ )

"พี่ก็รับเเล้วนี่ไง พรุ่งนี้พี่จะโอนค่าเทอมให้นะจ้าว"

( พี่เจนให้จ้าวทำพาร์ทไทม์ไม่ได้หรอคะ ..แบบนี้พี่จะเหนื่อยนะคะ )

"ไม่.. พี่ไม่เหนื่อยหรอก พี่หมอกเขาดูเเลพี่ดีมาก ไม่มีขาดตกบกพร่องเลย เพราะงั้นเราต้องตั้งใจเรียนให้มาก"

( จริงเหรอคะ เเต่ทำไมน้ำเสียงพี่ฟังดูไม่ค่อยดีเลยล่ะคะ )

ประโยคสนทนาที่เเสนจะเรียบง่าย กลับทำให้หัวใจเจ้ากรรมของเจนนิชนั้นเจ็บปวด ทั้งยังห่วงคนไกลที่ไม่ได้เห็นหน้ามาหลายเดือนจับใจ

ไหนจะต้องเผชิญกับโลกที่โหดร้ายใบนี้ เเล้วต้องยืนหยัดด้วยตัวเองบนส้นเข็มนี่อีก

เกิดเป็นเจนนิชมันไม่ง่ายเลยแม้แต่นิดเดียว

"พี่เเค่เป็นหวัดน่ะ ช่วงนี้เราก็ดูเเลตัวเองหน่อยนะจ้าว อย่าทำให้พี่เป็นห่วง เข้าใจไหม"

( ถ้าจ้าวเรียนจบ จ้าวจะกลับไทยได้ใช่ไหมคะ )

"เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยคุยกันนะ เดี๋ยวพี่ต้องรีบนอนเเล้ว"

( โอเคค่ะ ยังไงก็รับสายจ้าวด้วยนะคะพี่เจน จ้าวคิดถึงบ้านค่ะ )

เจนนิชเงยหน้ามองเพดานเมื่อน้ำตาทำท่าจะไหลออกมา

เธอเม้มริมฝีปากที่สั่นสะริกเพื่อกลั้นเสียงสะอื้น ก่อนจะกัดฟันพูดเเต่ละประโยคออกไปทั้งน้ำตา

"อื้ม ตั้งใจเรียนนะ"

( คุยกับใคร )

( พี่เจนค่ะ )

( เมียพี่ฉันน่ะเหรอ )

( ใช่ค่ะ )

"นั่นใครจ้าว ฮัลโหล.. พี่ถามว่าใคร!" เธอที่นั่งฟังอยู่นานถามขึ้นด้วยสีหน้าเเตกตื่น เมื่อมีเสียงผู้ชายทุ้มๆ ดังเเทรกเข้ามาในสาย

( สวัสดีครับพี่สะใภ้ )

"นายเป็นใคร ทำไมถึงอยู่กับจ้าว"

( ผมเหนือเมฆ น้องพี่หมอกไงครับ หึ )

( พี่เหนือเอาคืนมานะคะ )

( ไม่มีทาง โดนลงโทษเเน่.. )

"จ้าว! จันทร์จ้าว!"

ดวงตาคู่สวยเบิกโพลง ก่อนจะละหูจากโทรศัพท์เเล้วพบว่าปลายทางวางสายไปเสียเเล้ว

เหนือเมฆ..

เธอรู้จักเจ้าของชื่อนี้ดี ลูกชายคนกลางของตระกูลคฤศิลคีรีทรัพย์ บุคคลที่เชื้อไม่ทิ้งเเถวจากพี่ชายของตัวเอง เขาเปลี่ยนผู้หญิงราวกับเปลี่ยนผ้าเช็ดหน้า

มันยิ่งทำให้เจนนิชอารมณ์ขึ้นกว่าเดิม เมื่อรู้ว่าผู้ชายอันตรายอย่างเขาอยู่ใกล้น้องสาวของเธอมากเกินไป

เพราะรู้ว่าการคบคนไม่รู้จักพอมันเจ็บปวดเเค่ไหน เเละมันต้องพบเจอกับอะไรบ้าง เธอก็ไม่อยากให้จันทร์จ้าวต้องมาเผชิญเรื่องที่เธอพึ่งเจอมาเหมือนกัน

'หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้..'

เเละเมื่อเจนนิชกดโทรกลับ เธอก็ไม่สามารถติดต่อเบอร์ของน้องสาวตัวเองได้อีกต่อไปเเล้ว

หญิงสาวกลอกสายตาไปมาอย่างชั่งใจ ก่อนจะสะบัดหน้าไร้ความคิดที่ไม่ดีออกจากหัว

หวังว่าเรื่องราวของเธอเเละสายหมอกจะเป็นความเเค้นที่ไม่ไปตกให้จันทร์จ้าวต้องรับผิดชอบเเทน

เพราะเธอรู้ดีว่าตัวของเธอเองนั้นเป็นสาเหตุทำให้สายหมอกเเต่งงานกับหญิงสาวที่เขามอบหัวใจให้ไม่ได้

เเละเพราะเธอเองที่เข้ามาเเทรกกลางโดยที่ไม่เต็มใจ ไหนจะพ่อกับเเม่ของสายหมอกที่ดูชอบเจนนิชเป็นพิเศษ จนเอ่ยปากว่าถ้าไม่ใช่เจนนิช พวกเขาจะไม่ยอมให้สายหมอกเเต่งงานกับใครเด็ดขาด

สถานการณ์ทุกอย่างมันบีบบังคับให้เจนนิช ..ต้องร้าย เพื่อปกป้องความรู้สึกของตัวเองบ้าง

เเละเพื่อทำให้เขาคนนั้นได้รู้สึกเหมือนที่เธอรู้สึก

"ตั้งสติเจนนิช มันไม่มีอะไรหรอก ..มันไม่มีอะไร"

ระหว่างที่หญิงสาวกำลังสติเเตก เพราะกลัวเหนือเมฆจะทำอะไรไม่ดีลับหลังเธอกับน้องสาว มือถือก็สั่นขึ้นอีกครั้ง

'สายหมอก'

( พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไปรับ อย่าลืมหาชุดสวยๆ ด้วยล่ะ )

ติ๊ด

ไม่วายเมื่อสายหมอกออกคำสั่งจบ เขาก็กดตัดสายเหมือนทุกครั้งที่เคยทำ

ไม่เคยมีคำถามว่าสบายดีไหม เป็นอะไรหรือเปล่า จากปากผู้เป็นสามี

มีเพียงเเค่น้ำเสียงห้วนๆ เเละสายตาเย็นชาที่ทอดผ่านเเววตาของเขามาให้เห็น

พูดดีกับเธอสักครั้งก็ไม่ได้ทำให้ดอกพิกุลทองในปากเขาร่วงหรอก

เพียงเเค่เขาไม่ทำเท่านั้นเอง..

"ฮึ่ก.. ฮือ"

เจนนิชปล่อยมือถือลงอย่างอ่อนเเรง ก่อนจะกอดเข่านั่งร้องไห้อยู่เงียบๆ คนเดียว

ทั้งที่ภาพทรงจำในวัยเด็กของเธอที่มีต่อเขา มันมีเเต่ความสวยงาม เเต่ในความทรงจำของเขากลับไม่เคยมีเด็กผู้หญิงคนนี้อยู่เลย

เเม้ว่าคิดถึงแล้วจะเจ็บปวด เเต่เจนนิชก็พร้อมจะยอมรับมันอย่างไร้ข้อแก้ตัวอยู่ดี

ยอมรับสภาพตัวเองที่เป็นแบบนี้ที่ก้มหน้ารับกรรมต่อไป

"ฮึ่ก.. สักวันฉันต้องทำได้"

เจนนิชยกมือขึ้นปาดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะสะอึกสะอื้นจนไหล่เล็กสั่นสะท้าน

"..เธอเลิกรักเขาได้เเน่"

 

 

 

 

 

#พนันร้อนอ้อนรัก

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว