ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

บทที่ 1-1​ (25%)

          “เราสองคนต่างกัน ต่างกันมาก แต่เพราะความต่างทำให้อลินรู้สึกมั่นใจว่าจะช่วยเติมเต็มชีวิตส่วนที่ขาดหายของกันและกัน ความต่างจะทำให้ชีวิตคู่ของเรานั้นสมบูรณ์ขึ้นค่ะ”

           เสียงปรบมือดังก้องห้องจัดเลี้ยงหลังสิ้นเสียงสั่นเครือของหญิงสาวที่เปล่งผ่านไมโครโฟนบนเวทีงานแต่ง เธอและชายอันเป็นที่รักที่กุมมืออยู่ข้าง ๆ คือเจ้าของงานในค่ำคืนนี้ หยดน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาเต็มหน่วยตาล้วนมาจากความปลื้มปิติยินดีทั้งสิ้น

            เพราะเธอเชื่อแบบนั้น ‘อลินดา’ จึงตกลงปลงใจเลือกใช้ชีวิตคู่กับ ‘ทศกร’ คนรักที่คบกันมากว่าห้าปี คนที่ไม่มีอะไรเหมือนเธอเลยแม้แต่น้อย

 

               ผ่านมาแล้วสามเดือนทั้งคู่ใช้ชีวิตภายในบ้านหลังเล็กที่ร่วมแรงร่วมใจเสกสร้างขึ้นมาสำหรับเป็นเรือนหอในฝันหลังแต่งงาน ถึงแม้จะเป็นเพื่อนกันมาหลายปีก่อนตัดสินใจพัฒนาความสัมพันธ์ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังต้องใช้เวลาในการปรับตัวเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

               “วันนี้เรากลับดึกนะ” อลินดาเอ่ยบอกชายที่นั่งอยู่ตรงข้ามทั้งที่ในปากยังเต็มไปด้วยไส้กรอกและไข่ดาวจากจานอาหารเช้าที่ตัวเองเพิ่งรับประทานเข้าไป

               เพื่อเผื่อเวลากับวุ่นวายบนท้องถนนสาวออฟฟิศอย่างเธอจึงเลือกที่จะรับประทานอาหารเช้าให้เสร็จเรียบร้อยก่อนออกจากบ้านไปทำงาน

               “ดึกอีกแล้วเหรอ” เสียงค่อยปนน้อยใจถูกเปล่งออกมาจากผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี

               ตั้งแต่แต่งงานอยู่ด้วยกันแทบไม่มีวันไหนเลยที่อลินจะกลับบ้านตรงเวลาหลังเลิกงาน

               “ทำงานแบบเราก็ต้องเข้าสังคมน่ะ ลูกค้าเชิญมาจะปฏิเสธได้ไง ยิ่งวันนี้เป็นงานปาร์ตี้ของคุณสมฤดีอีกก็ยิ่งต้องไป”

               ด้วยอาชีพการงานของอลินที่เป็นเซลล์ขายรถแบรนด์ดังจากญี่ปุ่น เธอจึงกว้างขวางและรู้จักคนเป็นจำนวนมาก ไม่แปลกที่จะต้องออกงานสังคมอยู่บ่อยครั้งตามการเชื้อเชิญของคนรู้จักรวมไปถึงงานปาร์ตี้ของคุณสมฤดีที่ถูกจัดขึ้นแทบทุกสัปดาห์ เศรษฐินีย่านเมืองเก่าของจังหวัดคือลูกค้ารายแรกและรายใหญ่ของอลินนับตั้งแต่ที่เธอเข้าไปทำงานในบริษัทนี้ ด้วยความชอบพอและถูกอกถูกใจสาวเจ้าเป็นพิเศษรถทุกคันที่คุณสมฤดีซื้อจึงมีชื่ออลินดาเป็นผู้ขายมาโดยตลอดจนทำให้เธอเป็นท็อปเซลล์ของบริษัทติดต่อกันเกือบทุกเดือน

               “ไม่ไปไม่ได้เหรอ”

               ชายร่างโตได้แต่ก้มเขี่ยข้าวไปมาในจานอาหาร ถึงแม้เขาจะเข้าใจแต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ที่ต้องถูกปล่อยให้เฝ้ารอการกลับมาของหญิงอันเป็นที่รักคนเดียวที่บ้านอยู่เป็นประจำ

               “เป็นอะไร ทำหน้าเป็นหมาหงอยไปได้” ร่างบางกระตุกยิ้มก่อนจะรวบช้อนส้อมบนจานอาหารและหยิบแก้วน้ำส้มขึ้นมาดื่มเป็นอันเสร็จสิ้นมื้ออาหารเช้า เธอเดินอ้อมไปหาทศกรก่อนจะวางแขนทั้งสองกอดคอจากทางด้านหลังและกดจมูกลงบนแก้มของสามีอย่างเต็มรัก

               “เราจะรีบกลับนะ มะรืนนี้วันหยุดจะอยู่ให้ทศนอนฟัดทั้งวันเลยดีมั้ย” พูดเสร็จก็กดจมูกลงไปแรง ๆ อีกสองฟอดใหญ่เอาใจสามี

               “อืม” ชายหนุ่มได้แต่พยักหน้ารับ ยังไงเขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากทำใจ “ขับรถดี ๆ แล้วกัน” ริมฝีปากหยักถูกส่งประทับลงบนริมฝีปากบางของภรรยาอย่างแผ่วเบาเป็นการล่ำรา

ไรท์มี 3 นามปากกา น้า

ธ.ธีร์ >> แนวฟีลกู้ด ชาย-หญิง

SunTawan >> แนวฟีลกู้ด Y/boy love

ชาญกวี >> นิยายรัก

ฝากติดตามผลงานด้วยน้า

Love u all

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น