facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จีบ ครั้งที่ 22 : ฟ้าจะอวดแฟนเพราะแฟนฟ้าน่ารัก

ชื่อตอน : จีบ ครั้งที่ 22 : ฟ้าจะอวดแฟนเพราะแฟนฟ้าน่ารัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2563 22:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จีบ ครั้งที่ 22 : ฟ้าจะอวดแฟนเพราะแฟนฟ้าน่ารัก
แบบอักษร

 

งานเทศกาลพลุประจำปี

ปีนี้เป็นปีที่มีการจัดงานเทศกาล ขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ที่สุด เพราะเป็นฉลองวันครบรอบ 20 ปี ซึ่งเป็นวันที่ผมขอคนน่ารักเป็นแฟนพอดิบพอดี

จึงทำให้พวกเราทั้งคู่เหาะรักมายังงานนี้ เอาจริง ๆ ก็ต้องบอกว่าเป็นผมซะมากกว่าที่อ้อนให้เขามาด้วย เพราะดูท่าทางเขาจะไม่อยากมา แต่จะให้มาเที่ยวงานนี้คนเดียวได้ไง

ก็ในเมื่อทุกคนในงานนี้เขามาเป็นคู่ ฮือ แต่ก็ต้องขอบคุณเขาที่ยอมตามใจนายข้ามฟ้าคนนี้แล้วมาด้วยกัน

"เดี๋ยวฟ้าไปเปลี่ยนเสื้อก่อนนะ ไปด้วยกันไหมครับ หรือจะรอฟ้าที่สวนแห่งนี้"

ข้ามฟ้าเมื่อเดินทางมาถึงงานแล้ว จึงจะทำการไปเปลี่ยนตามคนน่ารัก ที่ดูเหมือนเจ้าตัวจะใส่ทับเสื้อนักศึกษา ด้วยเหตุผลที่ว่า 'ยังไม่ได้อาบน้ำใส่ไปมันจะโดนเนื้อแล้วสกปรก' ผมก็ไม่เข้าใจเขาเลย เขาจะไม่ซักเลยหรือไงกัน

แต่ก็ไปห้ามเขาไม่ได้เขาทำอะไรแล้วสบายใจ ผมก็ปล่อยให้เขาได้ทำไป การที่เราเป็นแฟนกันไม่จำเป็นต้องไปบังคับเขาให้เป็นไปตามที่เราต้องการไปหมดซะทุกอย่าง ไม่งั้นมันจะอยู่ด้วยกันไม่ยาว แถมยังทำต่างฝ่ายต่างอึดอัดใจใส่กันอีก

เป็นแฟนผมแล้วทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ แต่อย่าไปทำอะไรที่มันเกินเหตุ เช่น การที่มีผมมีแฟนแล้วยังไปแอบรอบชู้ ผมยอมไม่ได้จริง ๆ ถ้าผมไม่รู้ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้ารู้เมื่อไหร่ทางใครทางมัน

เพราะผมเป็นคนที่เวลาคบใครผมก็คบเขาเพียงคนเดียว ต่อให้คนคนนั้นจะดูดีจะน่ารักเพียงไหน แต่เมื่อผมเลือกที่จะเป็นแฟนกับคนนี้แล้ว ผมก็จะซื้อสัตย์กับเขา จะไม่ทำให้เขาเสียใจเพราะผมเด็ดขาด

"เราขอรอที่สวนนี่ได้ไหมอะ เราอยากสูดอากาศสดชื่นแบบนี้ ระหว่างรอฟ้ามา" ค้ำคูณหันไปพูดด้วยน้ำเสียงอ้อน ๆ ใส่คนเป็นแฟน "นะ" คนน่ารักส่งเสียงออกมาอีกครั้ง เมื่อข้ามฟ้ายืนจ้องหน้าด้วยความเงียบ

"ก็ได้ครับ รอฟ้าอยู่นี่นะ ห้ามไปไหนโดยที่ฟ้าไม่รู้เด็ดขาด ห้ามคุยกับคนแปลกหน้ารู้ไหม ใครเอาขนมมาให้อย่ารับ ใครมานั่งด้วยให้เขยิบห่างจากเขารู้ไหม เพราะเราไม่รู้ว่าเขามาดีหรือมาร้าย" ที่ผมพูดสั่งไปแบบนั้นผมไม่หวงเขาหรอกแต่ผมแค่เป็นห่วงเขาเท่านั้น

หงึก ๆ ค้ำคูณพยักหน้าตอบรับก่อนที่จะตอบออกไป

"อื้อ เรารู้แล้วฟ้า เราโตแล้ว เราดูแลตัวเองได้ ฟ้ารีบไปรีบมานะ"

"อืม ฟ้าไปก่อนนะ เดี๋ยวจะรีบมา"

ข้ามฟ้าเอ่ยออกไปพร้อมกับเดินถอยหลังออกมา โดยที่สายตายังจ้องไปที่แฟนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังเพลิดเพลินกับบรรยากาศที่เขาชอบ เฮ้อ ฟ้าจะรีบมานะครับ ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าของข้ามฟ้าดังออกไป จนทำให้ที่ตอนแรกบอกจะรออยู่ตอนนี้ หันหลังกลับไปมองด้วยความเคว้ง ๆ "รีบมานะฟ้า"

ในสายตาของค้ำคูณฉายความเหงาออกมาอย่างปิดไม่มิด เมื่อต้องกลับมาอยู่คนเดียวในที่ที่ไม่มีคนรู้จัก ที่คูณไม่อยากตามฟ้าไป เพราะคูณอยากลองอยู่คนเดียวดูบ้าง เพื่อมันจะทำให้คูณเก่งขึ้นฟ้าจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงคูณ

แต่ตอนนี้เมื่อได้ลอง คูณไม่อยากอยู่คนเดียวอีกแล้ว เพราะมันทำให้คูณคิดถึงคนที่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า หึ ค้ำคูณ ถอนหายใจออกมาพร้อมกลับหันไปมองวิวแม่น้ำที่ไกลสุดลูกหูลูกตาเพื่อรอฟ้ากลับมา

ในขณะที่ค้ำคูณกำลังเพลิดเพลินกับการดูบรรยากาศตรงหน้า ก็มีคนคนนึงที่เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก เพื่อนร่วมคลาสของค้ำคูณ

นทีมาเดินเที่ยวที่งานพลุทุกปี แต่ในทุกครั้งที่มามักจะมาเดินคนเดียว ทว่าตอนนี้คงไม่ต้องไปเดินคนเดียวอีกแล้วมั้ง นทีค่อย ๆ ย่างเท้าเข้าไปหาเขาคนนั้นที่ยืนอยู่ริมแม่น้ำ

"สวัสดีครับ ค้ำคูณ"

นทีเอ่ยเสียงทักทายออกไป เมื่อมาถึงตำแหน่งที่เขายืนอยู่ แต่ดูเหมือนเขาจะตกใจนะ ที่ผมส่งเสียงออกไป หึ น่ารักดี นทีเห็นคนตรงหน้ากำลังตกใจ จึงทำการยื่นมืออกไปเพื่อทำการลูบหัวปลอบ แต่ก็ต้องวืดเพราะค้ำคูณเบี่ยงหนีและเขยิบออกไปให้ห่างจากตัวของนที

"…….." ฟ้าบอกไม่ให้อยู่ใกล้คนแปลกหน้า แต่นทีไม่ใช่คนแปลกหน้านี่ แต่ที่ฟ้างอลคูณก็เพราะนที เพราะฉะนั้นคูณจะทำตามที่ฟ้าบอก เมื่อตัดสินใจได้แล้วค้ำคูณจึงเขยิบออกห่างจากนทีไป 2 เมตร ฟ้าคูณห่างแล้วเห็นไหม

เมื่อค้ำคูณเขยิบออกห่าง นทีจึงรู้สึกแปล๊บในใจที่โดนคนที่แอบชอบปฏิบัติกันแบบนี้

"เป็นอะไรรึเปล่า" นทีถามออกไป

ฟึบ ๆ ค้ำคุณส่ายหน้าปฏิเสธออกไป

"แล้…" ยังไม่ทันที่นทีจะพูดจบ ก็มีเสียงแทรกขึ้นมา

"คนน่ารัก" ข้ามฟ้าเอ่ยเรียกชื่อค้ำคูณออกไป พร้อมกับเดินเข้ามา

ค้ำคูณเมื่อได้ยินเสียงคนเรียก มันเป็นเสียงที่คุ้นเคย จึงหันไปมองทันที จากนั้นจึงออกวิ่งไปหาคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ไปยืนอยู่ในตำแหน่งที่นทีมองมาคงรู้แล้วว่าทั้งสองคนเป็นอะไรกัน

"ฟ้า เราไม่ได้ยืนใกล้นทีเลยนะ ไม่ได้พูดออกไปด้วย ฟ้าไม่โกรธกันใช่ไหม" คนน่ารักถามออกไปทันทีที่ถึงตัวของข้ามฟ้า ด้วยความที่กลัวคนข้าง ๆ จะโกรธจึงบอกออกไปก่อนที่ฟ้าจะคิดไปเองอีก

"เก่งมากครับ ฟ้าไม่โกรธคนน่ารักหรอกนะ รู้ไหม หืม" ข้ามฟ้าพูดออกไปพร้อมกับยกมือขึ้นไปลูบแก้มของคนน่ารักอย่างเบามือ

"อื้อ" สบายใจจัง

"เดี๋ยวคนน่ารักรอฟ้าอยู่ตรงนี้ก่อนนะ ฟ้าขอไปเคลียร์กับมันนิดนึง"

"ฟ้าจะไม่เจ็บตัวใช่ไหม"

"ไม่ครับ ไม่แน่นอน แค่พูดคุยกันนิดเดียวเองครับ เดี๋ยวฟ้ามานะ"

"อื้อ"

 

หลังจากนั้นข้ามฟ้าจึงหันหน้ามาเผชิญหน้ากับไอ้มนุษย์หล่อน้อยคนนี้ โดยการที่จ้องไปในดวงตาของมันที่บ่งบอกว่ายังไงมันก็ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด จากนั้นจึงก้าวเข้าไปหามัน

"กล้าดีนี่ กล้าย่างเท้าเขามาหาแฟนคนอื่นเขา ด้านอย่างที่ไอ้เมฆว่าจริง ๆ"

"แล้วไง สุดท้ายยังไงก็ต้องเป็นค้ำคูณอยู่แล้วที่ต้องเป็นคนเลือก" นทีพูดออกไปอย่างไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เพื่อความรักในครั้งนี้

"เหรอวะ" ข้ามฟ้าพูดออกไปด้วยสายที่เข้มขึ้นมาอย่างกะทันหัน จากนั้นจึงดันลิ้นชนกระพุงแก้มอย่างไม่สบอารมณ์

"แต่โทษทีนะ ที่เขาเลือกกูว่ะ หึ" ข้ามฟ้าเอ่ยออกไปพร้อมกับมองไล่ตั้งแต่หัวลงมาจนถึงเท้าแล้วค่อย ๆ เงยขึ้นไปประจันหน้ากับมันอีกครั้งนึง

"ก็ไม่เป็นไร เป็นได้ก็ไม่ใช่ว่าจะเลิกกันได้นี่หว่า หึ กูก็แค่อยากบอกให้รู้ไว้ว่ากูรอเสียบอยู่ ต่อให้เขาจะต้องบุบสลายไปบ้างก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูมาดูแลสานต่อเอง จะล้างให้สะอาดทุกซอกทุกมุมไม่เว้นแต่...ก๊อก หึ เป็นเสียงที่นทีกระดกลิ้นเพื่อส่งเสียงออกไปแทนคำพูด

"มึง!!! มึงไม่มีสิทธิ์มาพูดถึงแฟนกูแบบนี้!" พูดถึงผมผมยอมได้ แต่มันมาพูดดูถูกแฟนผมผมยอมไม่ได้

เมื่อข้ามฟ้าส่งเสียงดังออกมา ค้ำคูณที่ยืนอยู่ข้างหลัง จึงเดินประชิดตัวข้ามฟ้าทันที จากนั้นจึงจับแขนของเขาเอาไว้

"ฟ้าใจเย็น ๆ"

"จะให้ฟ้าใจเย็นได้ไง! ก็ในเมื่อมันพูดถึงคนน่ารัก ไม่ดี" ข้ามฟ้าในตอนนี้กำลังเลือดขึ้นหน้า

"ปล่อยเขาไปเถอะ ถึงยังไงเราก็ไม่ปล่อยให้เขาเข้ามาอยู่แล้ว ต่อให้เลิกกับฟ้าก็ตาม"

คำคำนี้เป็นคำที่ค้ำคูณพูดออกมา เพื่อให้ข้ามฟ้าหยุดเดือดแต่มันดันไปกระทบใจของอีกคนนึงที่ฟังอยู่

"เหอะ แล้วเจอกันวันแข่งเรือ เตรียมตัวเตรียมใจมึงเอาไว้ให้ ถ้าสติมึงไม่ดี ก็อาจจะตายก็เป็นได้นะ ไอ้ข้าม" นทีพูดจบจึงเดินกลับออกไปทันที พร้อมกับหัวใจที่มันเจ็บปวด

 

หลังจากที่นทีเดินออกไปค้ำคูณ จึงหันไปเช็คอารมณ์ของคนข้างตัว ที่ตอนนี้ยังยืนกัดฟันอยู่แบบนั้น

"ฟ้า เราไปหาอะไรกินกันไหม" ค้ำคูณพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของข้ามฟ้า ให้หลุดออกมาจากอารมณ์เดือด ๆ ของเขา

ข้ามฟ้าเมื่อได้เสียงคนน่ารักจึง หลับตาเพื่อข่มอารมณ์ของตัวเองเมื่อมันโอเคขึ้น จึงลืมตาขึ้นมามองคนตรงหน้า จากนั้นจึงเปลี่ยนเสียงพูดให้กลับไปเป็นปกติ

"ไปสิครับ คนน่ารักอยากกินอะไรเอ่ย ในบอกมาฟ้าสิ เดี๋ยวฟ้าจะพาไปครับ"

"อืม" คนน่ารักทำท่าทางคุ่นคิดออกมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู จนทำให้อารมณ์ที่หัวร้อนเมื่อกี้หายไปปลิดทิ้งเมื่อมองไปที่คนข้างตัว เขาเป็นความสบายใจในทุก ๆ อย่างของผม คนที่ทำให้อารมณ์ร้อน ๆ ของผม เย็นลงเพียงแค่เขาเรียกชื่อของผม

แค่นี้ก็พิสูจน์ได้แล้วว่าเขาคือคนพิเศษ เขาคือคนที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ผมอยากจะมีเขาอยู่ตรง ๆ นี้ไปเรื่อย ๆ การที่ผมตกหลุมรักแฟนตัวเองเป็นพัน ๆ ครั้ง แบบนนี้ผมจะตายไหมครับ

"เราคิดออกแล้วฟ้า" ค้ำคูณยิ้มมีความสุขออกมา เมื่อคิดในสิ่งที่ตัวเองอยากที่จะกินได้แล้ว

"หืม อยากกินอะไรเอ่ย"

"เราอยากกิน ปลาหมึกปิ้งตรงใกล้ ๆ กับทางเข้า เราเห็นคนซื้อเยอะแสดงว่ามันต้องอร่อยแน่ ๆ เลย"

"หึ คนน่ารักฟ้าก็นึกว่าจะกินอะไร ที่แท้กินของโปรดเองเหรอครับ หืม"

"ใช่ เราชอบ เราเลยอยากกิน เราขอซื้อเยอะ ๆ ได้ไหม"

"ได้สิเดี๋ยวฟ้าจ่ายเอง คนน่ารักอยากกินอะไรก็ตามสบายเลยครับ"

"แต่…"

"ไม่มีแต่ครับ ฟ้ารู้ว่าค้ำคูณกำลังจะพูดอะไรออกมา ไม่ต้องเกรงใจ คนน่ารักตัวนิดเดียวฟ้าเลี้ยงได้สบายอยู่แล้วครับ ต่อให้คนน่ารักซื้อของกินทั้งงานนี้ ฟ้าก็จ่ายไหว" ข้ามฟ้าพูดออกมาพร้อมกับกอดอกแล้วเชิดหน้าขึ้นเพื่อบอกว่ายังไงก็ไหว

จนทำให้คนที่กำลังมองอย่างค้ำคูณหัวเราะออกมา ข้ามฟ้าจึงหัวเราะตามไป มันเป็นเสียงหัวเราะที่คนทั้งคู่ตั้งใจเปล่งเสียงออกมาเพื่ออธิบายความรู้สึกที่มีอยู่ในใจตอนนี้ออกมา

หลังจากมี่พากันหัวเราะไปยกใหญ่ ข้ามฟ้าจึงเดินจูงมือผสานมือ ใจผสานใจ เพื่อมาซื้อปลาหมึกปิ้ง ที่แฟนผมอยากกิน แต่ดูเหมือนว่าคนจะเยอะจริง ๆ คนน่ารักคงต้องเมื่อยมากแน่นอนกว่าจะได้กิน

"คนน่ารัก"

"หือ" ค้ำคูณตอบรับข้ามฟ้าออกไป โดยที่ตามองอยู่ที่ปลาหมึก

"หันหน้ามาหาฟ้า"

พรึบ

"มีอะไรเหรอฟ้า" ค้ำคูณหันหน้ามาตามที่ข้ามฟ้าบอก

"คนเยอะแบบนี้ คนน่ารักต่อแถวไม่ไหวหรอกครับ"

"แต่...เราอยากกิน" ค้ำคูณพูดออกไปด้วยเสียงหงอย ๆ พร้อมกับดวงตาที่ดูผิดหวัง

"ฟ้าไม่ได้บอกว่าไม่ต้องกิน ฟ้าแค่อยากจะบอกว่าาคนมันเยอะ คนน่ารักไปนั่งรอตรงฟุตบาทข้าง ๆ แถวแทนก็แล้วกัน เดี๋ยวฟ้ายืนต่อแถวให้เองครับ"

"ฟะ...ฟ้า"

"ครับ"

"เราขอบคุณมากเลยนะ ขอบคุณจริง ๆ" คูณรู้สึกว่าคูณโชคดีที่มีเขาคนนี้อยู่ข้าง ๆ

"ไม่เป็นไรครับ แค่นี้สบาย ๆ ไปนั่งรอตรงนั้นนะ ใกล้ ๆ กับฟ้า"

"อื้อ"

"อื้อ แล้วก็ปล่อยมือฟ้าด้วยสิครับ"

คนน่ารักเดินไปนั่งตามที่ผมบอก แต่ติดตรงที่คนน่ารักไม่ปล่อยมือผมเลย ถึงแม้แถวมันจะใกล้กับฟุตบาทก็เถอะ

"ไม่ปล่อยได้ไหม เราไม่ปล่อยมือฟ้าได้ไหม"

"ทำไมหืม" ข้ามฟ้าถามออกไปอีกครั้ง เพราะคนที่กำลังนั่งตรงฟุตบาทอ้อนเก่งขึ้นเยอะ แต่ถึงจะไม่ได้อ้อนออกมาโต้ง ๆ ก็ตาม

"ไม่มีคำอธิบาย เราแค่อยากจับไม่ได้เหรอครับ "

นี่เป็นสิ่งที่คูณอยากทำเพราะใจคูณมันอยากไม่เห็นจะต้องมีเหตุผลมาอธิบาย แค่ใจมันอยากทำก็เท่านั้นเอง

ตึกตัก ตึกตัก "อะ...อืมก็ได้ครับ ถ้าเมื่อยก็ปล่อยได้เลยนะครับ ฟ้าไม่ว่ารู้ไหม"

"รู้ครับ แต่เราไม่เมื่อยหรอก"

"หึ ฟ้าจะคอยดูครับ"

ตลอดทั้งการรอซื้อปลาหมึกค้ำคูณก็ไม่ปล่อยมือจากข้ามฟ้าเลยจริง ๆ ยังคงนั่งมองคนที่กำลังยืนต่อแถวแบบนั้น โดยที่ไม่ละสายตาไปไหน

มีหลายครั้งที่ข้ามฟ้าหันมายิ้มในกับแฟนตัวเล็กที่นั่งจ้องมาที่ตัวของข้ามฟ้า โดยไม่ละสายตาไปจากแฟนของตนเอง

จนทำให้ข้ามฟ้าต้องยกมือถือขึ้นมาเพื่อถ่ายภาพแฟนเพื่อที่จะเอาไปอวดชาวโซลเชียล ถึงใครจะไม่ชอบก็ไม่เป็นไรครับ ก็แฟนผมน่ารักผมจะอวด จะอวดทุกวันด้วย

โพสต์

ข้ามฟ้า คนหล่อ อยู่กับ ค้ำคูณ คนน่ารัก

ถ้าการที่มายืนต่อแถวแทนเขา แล้วมีคนน่ารักแบบนี้มานั่งจับมือกันไว้ ต่อให้ต่อเป็นอีกสิบแถวผมก็ยังไหว ผมว่าผมเป็นโรคอะไรสักอย่าง คือผมชอบแฟนตัวเอง และมีอาการตกหลุมรักซ้ำๆ อาการแบบนี้มันคือไรครับ #ฟ้าจะอวดแฟนเพราะแฟนฟ้าน่ารัก

ถูกใจ คอมเมนต์ แชร์

@ แมน : หมั่นไส้ไอ้สัส ไปเที่ยวไม่ชวนพวกกู

@ ข้ามฟ้า คนหล่อ : @ แมน ก็มันเป็นเทศกาลที่เอาไว้มากับแฟน คนไม่มีแฟนแบบมึงน่ะ ไม่ต้องมาดีแล้ว

@ แมน : @ ข้ามฟ้า คนหล่อ จี๊ด เลย จี๊ด เลย ใช่สิ้ กูมันก็แค่คนไม่มีแฟน เหอะ

@ ข้ามฟ้า คนหล่อ : @ แมน โอ๋เอ๋ น้องแมนไม่นอยด์พี่ข้ามสิ เดี๋ยวพี่ข้ามตามพี่เมฆมาปลอบ @ เมฆ มาปลอบเพื่อนรักมึง

@ เมฆ : @ แมน ไปกวนอะไรมันเตี้ย

@ ข้ามฟ้า คนหล่อ : @ แมน @ เมฆ มีตงมีเตี้ยเว้ย เดี๋ยวนี้ พัฒนานี่หว่า

@ แมน : @ เมฆ เตี้ยเตี่ยมึงสิ

@ เมฆ : @ แมน เออ ไม่เตี้ยก็ไม่เตี้ย ถ้าอยากไปเดี๋ยวกูพาไป ไปไหม

@ แมน : @ เมฆ ไม่ไปแล้ว ขอบใจมึงมาก

@ เมฆ : @ แมน งั้นงานอื่นไปด้วยกันไหม

@ แมน : @ เมฆ ไป

ประกาศนะคะอีกประมาณ 20 นาที พลุฉลองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วนะคะ ใครที่กำลังซื้อของกินอยู่ ถ้าท่านซื้อเสร็จแล้วให้มาบริเวณที่จะทำการจุดพลุขึ้นนะคะ ถ้าท่านอยากจะรับชมเพราะที่ที่ทำการจุดพลุ จะทำให้พลุเห็นชัดกว่าคนที่อยู่นอกบริเวณนะคะ

อีก 20 นาที เองเหรอวะ จะทันไหมเนี่ย แต่คงจะทันแหละ เพราะถึงตาของผมแล้ว

"คนน่ารักจะเอาอันไหนครับ ขึ้นมาเลยมา ถึงตาเราแล้ว"

"อื้อ" ค้ำคูณรีบลุกขึ้นโดยที่กางเกงยังเลอะฝุ่นแบบนั้น

"เฮ้อ คนน่ารักนะคนน่ารัก เลอะไปหมด ทำไมไม่ปัด ก่อนที่จะเดินมาถึงร้านฮึ"

"ก็เรากลัวซื้อไม่ทันนี่"

"งั้นคนน่ารักซื้อไป เดี๋ยวฟ้าปัดให้เอง"

การที่ข้ามฟ้าเสนอออกไป ทำให้คนที่กำลังยืนเลือกปลาหมึกหน้าแดงขึ้นมาอย่างกะทันหัน

"กะ...ก็ได้"

ในเมื่อคนน่ารักอนุญาตข้ามฟ้า จึงลงมือปัดทันที โดยที่ใช้มือดึงกางเกงที่เปื้อนให้ห่างออกมาจาก้นของเขาเวลาปัดจะได้โดนไม่มาก ผมยังไม่อยากที่จะฉวยโอกาสกับเขา พึ่บ ๆ

"อา เรียบร้อยแล้วครับ"

"อื้อ ขอบคุณนะฟ้า"

"ยินดีครับ แล้วเสร็จหรือยัง"

"ใกล้แล้ว เรารอคุณลุงใส่น้ำจิ้มอยู่"

"ได้แล้วหนู" คุณลุงเอ่ยออกมมาเมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว

"เท่าไหร่ครับ" ข้ามฟ้าเอ่ยถามราคาออกไป

"50 บาทพ่อหนุ่ม"

เมื่อลุงบอกราคาออกมา ข้ามฟ้าจึงหยิบเงินส่งให้ลุงเต็มจำนวน

"นี่ครับลุง"

"ขอบใจมากหนู"

"ไปเถอะคนน่ารัก อีก 10 นาทีจะเริ่มแล้วครับ"

"อื้อ"

ข้ามฟ้าก้าวขาเดินออกไปโดยที่ไม่ลืมจูงคนข้างหลังไปด้วย แต่ระยะทางที่เดินกว่าจะถึงลานที่เขาจุดพลุก็ไม่ใกล้จากตรงนี้มากเท่าไหร่ ในตอนที่คนไม่เยอะแบบนี้

แต่ตอนนี้คนเยอะมากเนื่องจากกำลังทยอยกันเดินเข้าไปที่ลานเพื่อชมพลุ ผมจึงต้องพาเขาเดินตามทางคนข้างหน้ามาเรื่อย ๆ เพราะผมไม่สามารถที่จะแทรกตัวออกไปได้เลย

หลังจากที่ต้องสู้รบกับผู้คนมากมายที่อยู่รอบตัว จนสุดท้ายผมก็มาทันเวลาพอดี

"อื้อ เราร้อนมากเลยฟ้า เมื่อกี้หายใจแทบไม่ออก แต่พอได้มาสูดอากาศบริเวณนี้ ทำให้เราหายใจได้สะดวกมากขึ้นเลย"

ข้ามฟ้าไม่ได้ตอบอะไรออกไป นอกจากยกมือของตนเองขึ้นมา จากนั้นจึงทำการโบกไปโบกมาเพื่อให้คนข้างตัวคลายร้อนลงไปได้บ้าง

"อื้อ เย็น เราดีมากแล้ว ขอบคุณนะ"

ข้ามฟ้ายิ้มออกไปให้กับคนตรงหน้าที่กำลังมีความสุขกับบรรยากาศที่เขาชอบ แค่เขาชอบ คนที่พามาแบบผมก็ใจชื้นแล้วครับ

ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่พลุชุดแรกจะจุดแล้วนะคะ พลุชุดนี้มีชื่อว่ารักแรกพบ ถ้าพร้อมแล้วเชิญรับชมได้เลยนะคะ

ปุ้ง เมื่อเสียงพลุเริ่มจุด ข้ามฟ้าและค้ำคูณจึงหันไปมองตามทันที

พลุชุดนี้เป็นพลุที่แสดงเป็นรูปคนสองคนที่ยืนหันหน้าเข้าหากัน ท่ามกลางหมู่ดาวมากมายที่ระยิบระยับเต็มท้องฟ้า

"อื้อ สวยมากเลยฟ้า" ข้ามฟ้าไม่ตอบอะไรออกไปนอกจากมองหน้าคนข้างตัวที่กำลังมีความสุข ดีใจนะที่คนน่ารักชอบ

พลุชุดแรกก็ได้จบลงไปแล้วนะคะ ชุดไปต่อไปมีชื่อว่า คนน่ารัก

"ทำไมชื่อเหมือนที่ฟ้าเคยเรียกเราเลย" คนน่ารักหันไปถามคนข้างตัว

"เหรอ ฟ้าว่ามันอาจจะแค่คล้ายกันก็ได้ครับ"

"นั่นสิเนาะ" ค้ำคูณจึงไม่ติดใจอะไร และหันไปมองพลุชุดต่อไป

ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง พลุชุดที่สองเป็นพลุที่แสดงถึงภาพคนสองคนยืนกลางร่มให้กันและกัน

'ทำไมรูปที่แสดงอยู่บนท้องฟ้ามันคุ้น ๆ จัง' แต่ยังไม่ทันได้ไขข้อสงสัย พลุชุดนี้ก็ได้ทำการแสดงจบไปแล้ว

พลุดชุดต่อไปเป็นพลุชุดสุดท้าย คนที่มาชมพลุในวันนี้ อาจจะคิดว่าทำไมพลุในปีนี้มันถึงแตกต่างจากพลุในทุก ๆ ปี ที่มันไม่เหมือนเดิมก็เพราะว่าพลุชุดนี้ทางทีมงานไม่ได้จัดเตรียม แต่มีคนคนนึงที่เขาบอกให้แทนชื่อเขาเป็นน้องหมามาทำการจ้าง

ทางเราให้จุดพลุที่เขาได้ไปสั่งทำมา เพราะเขาบอกว่า วันนี้เป็นวันที่เขาขอคนที่เขาชอบเป็นแฟนวันแรก จึงอยากที่จะทำอะไรให้เขาจดจำไปตลอดชีวิต ว่าครั้ง ๆ นึง เราเคยรักกัน เขาขอมอบพลุทั้ง 3 ชุดนี้ ให้กับน้องแมวของเขา โดยที่พลุชุดสุดท้ายนี้ มีชื่อว่า น้องแมวของน้องหมา ไปรับชมกันได้เลยค่ะ

หลังจากพิธีกรพูดจบเสียงฮือฮา ก็ดังขึ้นไปทั้งบริเวณ จนทำให้ค้ำคูณที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่กล้าหันไปมองคนข้างตัวในตอนนี้

ปุ้ง พลุสุดสุดท้ายนี้เป็นพลุที่พิเศษ โดยที่พลุที่จุดขึ้นไปบนฟ้าแต่ละปุ้งจะฉายออกมาไม่เหมือนกัน

ฟ้ารักคูณ นี่คือปุ้งแรก

อยู่กับฟ้าไปนาน ๆ นะครับ นี่คือปุ้งที่สอง

หนึ่งปีมีแค่ 365 วัน แต่ถ้าจะให้มากกว่านั้น ก็มีแต่ความรักของฟ้าที่มีให้คูณ กลางคืนอ่ะเรียกไนท์ กลางใจอ่ะเรียก คูณ

และนี่ก็เป็นพลุชุดสุดท้ายที่ทำให้คนข้างตัวของข้ามฟ้าถึงกลับน้ำตาล่วงลงมา เมื่อเห็นสิ่งที่ข้ามฟ้าเตรียมให้ อึก คูณไม่รู้จะต้องพูดขอบคุณอีกสักกี่ครั้ง หรือต้องทำยังไงคูณ ถึงจะให้ฟ้าได้อย่างที่ฟ้าให้คูณได้บ้าง อึก

"เป็นอะไรหืม ร้องไห้ทำไม"

ข้ามฟ้าหันไปหาคนข้างตัวที่ต้องนี้น้ำตาไหลลงมาไม่หยุด เมื่อสิ่งที่ผมเตรียมมาให้เขามันจบลง จนตอนนี้เป็นบรรยากาศเงียบ ๆ ที่คู่รักแต่ละคู่ยืนคุยกันกอดกันในเทศกาลแห่งความสุขในครั้งนี้

"เราซึ้งใจมากเลยนะ ที่ฟ้าทำให้เรา อึก จนเราไม่รู้ต้องทำอะไรให้ฟ้าบ้างถึงจะเทียบเท่ากับสิ่งที่ฟ้าทำให้ ฮึก" น้ำตาที่กำลังไหลลงมามันเป็นน้ำตาแห่งความตื้นตันใจ

"โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะครับ ไม่ร้อง"

ข้ามฟ้าเอ่ยออกไปพร้อมกับเช็ดน้ำตาให้กับคนน่ารักที่อ่อนไหวง่าย

"ฟ้าบอกแล้วไงที่ฟ้าทำคือฟ้าอยากทำให้ และอยากให้วันนี้ของเราเป็นวันที่ดีที่สุดในความทรงจำของเราทั้งคู่ ต่อให้วันข้างหน้าเราอาจไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่อยากให้คนน่ารักรู้ไว้ว่า คนน่ารักจะอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจนายข้ามฟ้าคนนี้เสมอ รักนะครับ"

หลังจากคำว่ารักที่ข้ามฟ้าพูดออกมาทำให้น้ำตาของค้ำคูณร่วงรินลงมาอีกรอบ จนทำให้คนที่มองดูต้องคว้าตัวของคนขี้แงเข้ามาไว้ในอ้อมกอด และโยกตัวไปมาเพื่อปลอบใจคนที่กำลังอ่อนไหว

ในค่ำคืนที่แสนงดงาม มีหมู่ดาวมากมายพากันส่องแสงระยิบระยับออกมา เพื่อเป็นพยายานรักให้กับคนทั้งคู่ที่ยืนกอดกันใต้แสงจันทราดวงนี้

กระผมนายข้ามฟ้าจะขอรักนายค้ำคูณคนนี้

ชั่วนิจนิรันดร์

 

 

 

 

เข้ามาพูดคุยกัน ได้ที่เฟซบุ๊ก : นักเขียน หน้าใหม่ ได้นะคะ

สามารถเข้าไปเล่นแท็กในทวิตเตอร์ โดยใช้

#จีบคุณด้วยจดหมาย

ส่วนทวิตของไรท์ @Mousyツ

ไปเล่นกันเยอะ ๆ น๊า

ช่วยคอมเมนต์และรีวิวเพื่อเป็นกำลังให้นักเขียนด้วยนะคะ

 

ความคิดเห็น