นิยายเรื่องนี้ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้นักแสดงเสียหายหรืออย่างไรนิยายเรื่องนี้สร้าขึ้นจากการมโนของเราเอง

พร้อม

นี่ก็ผ่านมาเกือบอาทิตย์ได้แล้วมั้งครับที่ผมไม่ได้เจอ ไอหยิ่นมันผมไม่รู้ผมเป็นอะไรเหมือนกันครับแต่ผมคิดถึงมันเป็นห่วงมันกำลังคิดว่าตอนนี้มันทำอะไรอยู่มันสบายดีมั้ย

ออมสิน(ญ)ยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้พร้อม

พร้อมรับโทรศัพท์จากมือของออมสินมากดเข้าlineหยิ่น อย่างรวดเร็ว

แชท

ออมคนสวย

read

บทสนทนา

หยิ่นครับ block you

ตอนนี้น้ำใสๆค่อยๆไหลออกมาจากตาผม ผมไม่ได้ตอบอะไรมันกลับไปเพียงแค่ส่งโทรศัพท์คืนให้ออกมสินแล้วก็หันไปกอดบีเวอร์เพื่อต้องการความอบอุ่น

ตอนนี้บีเวอร์กอดตอบผมพร้อมกับลูบหลังปลอบผมตอนนี้ผมรู้สึกอุ่นใจมากเลย แต่ผมก็ยังสงสัยกับตัวเองอยู่เลยว่าทำไมผมต้องเสียใจขนาดนี้ด้วย

วันถัดมา

ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน

วันนี้พวกผมนั่งคุยเล่นกันปกติครับ แต่ที่ไม่ปกติคือวันนี้ไม่มีไอหยิ่นครับ แต่เดี๋ยวนะครับเหมือนผมจะเห็นไอหยิ่นแต่ว่า...

ผมรีบเดินไปหาหยิ่นทันทีที่เห็นครับ

ผมพูดพร้อมจับมือหยิ่น

หยิ่นสะบัดข้อมือออกแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะผมจับมือหยิ่นแน่นมาก

มาร์คพูดพร้อมกับเอามือพร้อมออกจากข้อมือหยิ่น

คำพูดนั้นของมาร์คทำให้ผมถึงกับไปไม่เป็น

ตอนนี้น้ำใสๆอาบลงที่ข้างแก้มของผม

ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากมองเค้าสองคนเดินออกไป

จบตอน!!