ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD FRIEND 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2563 17:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD FRIEND 17
แบบอักษร

น้ำตาของฉันไหลรินจนหมอนของฉันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา หน้าอกของฉันมันบีบรัดเหมือนมีคนกำลังบีบหัวใจฉัน

 

ทำไมฉันถึงต้องชอบธันวาด้วยนะ ฉันได้แต่ตั้งคำถามขึ้นกับตัวเองไปหมด และหลับไปพร้อมกับความเจ็บปวด 

 

“อื้อ”ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาท่านกลางความมืด เมื่อรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังลูบหัวฉันอยู่

 

“ชู่ ฉันเอง”ฉันเกือบที่จะกรีดร้องออกมาด้วยความกลัวจากเมื่อตอนค่ำ แต่เมื่อฉันได้ยินเสียงที่คุ้นเคยจึงอุ่นใจขึ้นมา ฉันกำลังฝันอยู่หรือเปล่านะ

 

“ฮึกๆ”น้ำตาฉันไหลออกมาทันทีเมื่อคิดถึงเรื่องนั้น 

 

มือหนาเอื้อมมือมาปาดน้ำตาของฉันออกไปด้วยความนุ่มนวล ก่อนที่จะขยับตัวเข้ามาและเอาริมฝีปากหนามาจูบฉัน

 

ฉันตอบกลับสัมผัสนี้ไปด้วยความเต็มใจ ฝันนี้คงจะเป็นฝันที่ดีที่สุดสำหรับฉันแล้วล่ะมั้ง

 

ลิ้นอุ่นค่อยสอดแทรกเข้ากวาดชิมรสชาติในปาก มือหนาลูบหัวของฉันไปด้วยความทะนุถนอม

 

ไม่รู้เลยว่าจูบนี้มันยาวนานเท่าไหร่ แต่มันเป็นสัมผัสที่ดีที่สุดของฉันในชีวิต และฉันหลับลงไปอีกครั้งด้วยความเหนื่อยและปวดหัว

 

08.00

 

ฉันตื่นขึ้นมาควานหาข้างๆ หวังว่าจะพบกับธันวา แต่แล้วมันก็ว่างเปล่าราวกับไม่มีใครเข้ามา มันคงเป็นแค่ฝันสินะ แต่มันเหมือนกับเขาอยู่ที่นี่จริงๆ

 

ฉันอาบน้ำแต่งตัว เพราะว่าวันนี้เราจะไปเที่ยวพิพิธภัณธ์สัตว์น้ำที่อยู่ใกล้ๆนี่กัน

 

เมื่อฉันส่องกระจกก็พบว่าตาฉันบวมจนจากตาสองชั้นมันกลายเป็นชั้นเดียว ฉันพยายามเอาน้ำแข็งมาประคบแต่มันก็ช่วยได้แค่นิดเดียว

 

เมื่อฉันเดินออกมาที่ห้องโถง ก็เจอแค่ไม่กี่คนที่อยู่ข้างนอก

 

“คนอื่นยังไม่ตื่นกันหรอวะ”ฉันถามเอิร์ธที่นั่งดูทีวีอยู่

 

“เมื่อคืนเลิกดึกอะมึง น่าจะทยอยตื่นกันแล้ว มึงโอเคขึ้นแล้วใช่ไหม”เอิร์ธถามฉันเรื่องเมื่อคืนที่ฉันเกือบจะโดนใครก็ไม่รู้ลากไป

 

“ดีขึ้นแล้วมึง ขอบใจมาก”

 

ขณะฉันนั่งกินขนมปังกับเอิร์ธก็เริ่มมีคนทยอยกันออกมาจากห้องเรื่อยๆ และเมื่อธันวาเดินออกมาฉันก็นึกถึงเรื่องเมื่อคืนว่าฉันฝันไปหรือเขาเข้ามาหาฉันจริงๆ

 

แต่ธันวากลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และเมื่อคืนเขาคงจะอยู่กับแฟนเก่าเขาหรือเปล่า เพราะฉันเห็นเขาหายไปเลยตั้งแต่ฉันเดินออกมา 

 

นั่นสินะ ถึงอยากจะคิดเข้าข้างตัวเองมากแค่ไหนแต่ความจริงก็คือความจริง ฉันคงจะฝันไป

 

หลังจากนั่นเราก็ออกไปอควาเลี่ยมกันเมื่อทุกคนพร้อมแล้ว

 

“ไซซีห้ามไปไหนคนเดียวอีกนะรู้ไหม”พายุดุฉันเบาๆเมื่อขึ้นมาบนรถแล้ว

 

“ค่ะคุณพ่อออ”ฉันลากเสียงยาวๆเพื่อที่จะล้อเลียนพายุ

 

อควาเลี่ยมดุ๊กดิ๊ก

 

เอ่อ สาบานว่านั่นคือชื่อสถานที่ค่ะ หลังจากมาถึงเราก็เข้าไปกันข้างใน ด้วยความที่พายุเป็นห่วงฉันตั้งแต่เมื่อวานเลยอยู่กับฉันไม่ไปไหนเลย

 

“ธัน ดูปลาตัวนี้สิ น่ารักอะ ฮ่าๆ”สายตาฉันเหลือบไปเห็นทรายที่ยืนอยู่กับธันวา

 

นั่นมันทำให้ฉันยืนนิ่งไปสักพักนึง ก่อนพายุจะสะกิดเรียก

 

“นี่ซี อย่าคิดมากเลยนะ”พายุตบบ่าฉันเบาๆ เพราะพายุเป็นคนเดียวที่รู้ว่าระหว่างฉันกับธันวามันมีอะไรผิดปกติ

 

“มึงช่วยทำให้กูเลิกสนใจอย่างอื่นหน่อยได้ไหม”ฉันหันหน้าไปมองพายุ หน้าของพายุเลือนลางเพราะตาของฉันน้ำตามันเอ่อล้นไปหมด

 

พายุเข้ากอดฉันไว้แน่น และลูบหัวเบาๆ ด้วยความที่ในควาเลี่ยมค่อนข้างที่จะมืดเลยไม่ค่อยมีคนสนใจพวกฉันเท่าไหร่

 

น้ำตาของฉันไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง เสื้อของพายุเปียกไปด้วยน้ำตาของฉัน ทำไมช่วงนี้ฉันถึงอ่อนแอจังนะ

 

 ตอนนี้ไรท์เปิดขายนิยายเรื่องนี้แล้วนะคะ ไรท์จะขายเป็นไฟล์อ่านได้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั่วไป ไม่ใช่ขายหนังสือเป็นเล่ม เปิดขายให้กับคนที่ไม่อยากรอไรท์มาอัพหรืออยากอ่านต่อเนื่องให้จบเลย

เรื่องนี้จะขายอยู่ที่ 65 บาทนะคะ

🔺

ติดต่อสั่งซื้อได้ที่ช่องทาง LINE ID :lazystar48🔺 (ใครที่ไม่สามารถแอดไลน์ไรท์ได้ให้ทิ้งไอดีไลน์ไว้ที่คอมเม้นได้นะคะ)

❌ ช่องทางการชำระเงิน : บัญชีธนาคารไทยพาณิชย์/พร้อมเพย์/True wallet❌

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ ไรท์จะยังอัพให้จนจบเรื่องนะคะ​

 

 

ความคิดเห็น