ตอนที่4 ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์
-
คฤหาสน์ วินเซ็นต์
-
Vincentคิม พ่อมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย
-
Kimท่านพ่อ มีเรื่องอะไรหรือครับ
-
Vincentคือ ท่านลอร์ดเรียกให้เจ้าไปพบ
-
Kimงั้นหรอครับ
-
Vincentคืนนี้ แต่... ลูกโอเคนะ
-
Kimไม่เป็นไรครับผมโอเคผมจะไป
-
Vincentอืม ถึงยังไงพ่อก็ยังเป็นห่วง แถมยังไม่รู้ว่าเรื่องอะไรด้วย
-
Vincentพ่อว่าพ่อไปแทนให้ดีไหมลูก
-
Kimอย่าเลยท่านพ่อข้ารับมือได้
-
Kimอีกอย่างถ้าท่านพ่อไป ท่านลอร์ดจะไม่พอใจเอาได้นะครับ
-
Vincentเอาแบบนั้นหรอ ก็ได้ได้เรื่องอะไรเจ้าต้องรีบมาบอกพ่อนะ
-
Kimครับ ท่านพ่อ
-
คืนนี้ อยู่ๆท่านลอร์ดก็เรียกคิมให้ไปพบ คิมเองก็ยังไ่ม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่สิ่งที่คิมเป็นกังวนก็คือเมื่อครั้งอดีตที่ท่านลอร์ดเรียกคิมมาพบ เพราะแท้จริงแล้วอย่างที่ทุกคนรู้กันว่าหลายๆคนมักจะหมายตาและมองคิม เพราะคิมเป็นคนน่าตาน่ารัก เป็นที่ชอบของหลายคน ไม่เว้นแม้กระทั้งท่านลอร์ด ใช่ท่านลอร์ดชอบคิม
-
แต่คิมไม่เคยเล่นด้วยเลย เพราะคิมรู้ว่านั่นใครและไม่อยากให้ท่านลอร์ดมายุ่งกับคนอย่างเค้า ท่านน่าจะมีคนดีๆอยู่เคียงข้างมีผู้สืบทอดบัลลังก์ราชัน ไม่ใช่มารักกับคนอย่างเค้า เพราะงั้นคิมถึงได้กลัว และเป็นกังวน และไม่รู้จะมาไม้ไหนอีก
-
ค่ำคืน
-
ในที่สุดเวลาก้มาถึงคิมเตรียมแต่งตัวเพื่อเข้าไปพบกับท่านลอร์ด และเมื่อเสร็จก็ออกไปที่ปราสาทที่อยู่ใจกลางของที่นี่ และเข้าไปที่ห้องโถง ตรงกลางชั้นที่เหมือนขั้นบันไดจะมีเก้าอี้ลอร์ดอยู่นั่นคือที่นั่งของท่านลอร์ด คิมมาถึงก็มายืนรอประจำที่ เวลาที่เรียกคิมมาท่านลอร์ดมักจะไม่ให้ใครเข้านอกจากคิม
-
Alanท่านคิม เชิญขอรับผมจะรออยู่ที่นี่นะขอรับ
-
Kimอืม ข้าไปละ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์มาแล้วรึ คิมผู้น่ารัก หืม
-
Kimครับผมมาแล้ว
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์ไม่เจอกันซะนานเลย ข้าคิดถึงเจ้า // เชยคางคิมขึ้น
-
Kimครับพอดีไม่มีธุระอะไรผมก็ไม่มาหรอกครับ //หันหน้าไปทางอื่น
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์งั้นข้าต้องมีธุระให้เจ้าบ่อยๆใช่ไหมเจ้าถึงจะมาหาข้า
-
Kimนี่ท่าน! //มองหน้า
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์หึ ข้าล้อเล่นน่า แต่เจ้ามาหาข้าบ้างก็ดีนะ 55
-
Kimท่านมีอะไร ว่ามาเถอะ // ปัดมือออกเบาๆ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์รีบไปไหนละ คุยกันก่อนสิ
-
Kimท่านเรียกผมมาเพราะมีธุระใช่ไหมละ แล้วมัวมาคุยแบบนี้จะไม่เสียเวลาหรือครับ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์ไม่ต้องรีบหรอ อยู่คุยกันก่อนสิ หรือเจ้าไม่อยากคุยกับข้า // จับแก้มคิม
-
Kimก็เปล่าครับ อย่า //เอามือดันอกท่านลอร์ด
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์เจ้ารังเกลียดรึ
-
Kimไม่ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น
-
Kimคือท่านทำเช่นนี้มันดูไม่ดีนะครับ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์เห้อ ข้าเคยบอกแล้วไงว่าข้าชอบเจ้า แม้ว่าเจ้าจะไม่ชอบข้า
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์แต่ข้าก็ไม่ว่าอะไรข้าจะรอให้เจ้าเปิดใจ ไม่ว่านานแค่ไหนข้าก็รอได้
-
Kimท่านลอร์ดผมเคยบอกแล้วไงว่าท่านอย่ามาเสียเวลากับคนอย่างผมเลย
-
Kimท่านควรจะไปหาคนที่ดีกว่าผมผู้ที่จะมีทายาทให้ท่าน ไม่ใช่ผม
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์ข้าเข้าใจเจ้า แต่... ช่างมันเถอะ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์งั้นมาเข้าเรื่องกัน
-
Kimครับ เชิญว่ามาเลย
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์ข้ามีเรื่องอยากให้เจ้าช่วย
-
Kimเรื่องอะไรหรือครับ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์ภาระกิจ ข้ามีภาระกิจให้เจ้าไปทำ
-
Kimภาระกิจอะไรครับ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์เจ้ารู้ข่าวไหมว่าตอนนี้ มีแวมไพร์ทำผิดกฏกำลังหนีอยู่
-
Kimครับผมพอรู้ แถมมีฝีมือมากซะด้วย
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์อืม เขากำลังหนี จึงอยากจะให้เจ้าไปพาตัวกลับมารับโทษ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์ข้ารู้ว่างานนี้ไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า แต่ครั้นจะให้วินเซนต์ไปข้าเกรงว่าจะไม่ดีเพราะเขาทำงานช่วยข้ามาหลายวันติดกัน
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์คงจะล้ามากแล้ว วิเซ็นต์เลยเสนอให้เจ้าไป ข้าเองก็เห็นด้วย เพราะเจ้ามีฝีมือไม่ต่างจากพ่อเจ้า
-
Kimครับผมทราบแล้ว ช่วงนี้พ่อก็ดูเพลียๆด้วย ได้ผมจะไป
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์ได้ แต่เจ้ารับปากข้าอย่างนึงได้ไหม
-
Kimอะไรครับ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์//จับมือคิม เจ้าต้องกลับมาอย่างปลอภัย
-
Kimครับผมรับปาก พวกเราเป็นแวมไพร์นะ
-
ท่านลอร์ดเผ่าแวมไพร์หึหึ// ยิ้ม พรุ่งนี้เจ้าเดินทางได้เลย รายละเอียดเดียวข้าให้วินเซ็นต์บอกเจ้าอีกที
-
Kimมีแค่นี้ใช่ไหมครับ ผมขอตัวนะครับ
-
คิมก็เดินออกจากห้องโถงมาเจออลันแล้วพากันกลับคฤหาสห์ เมื่อมาถึง คิมรีบไปหาวินเซ็นต์เพื่อถามรายละเอียดของงานกับวินเซ็นต์
-
Kimท่านพ่อข้ากลับมาแล้ว
-
Vincentเจ้าเเป็นอย่างไรบ้าง
-
Kimข้าไม่เป็นไรท่านลอร์ดให้ผมมาถามรายละเอียดงานกับท่านพ่อ
-
Vincentอ่องั้นหรอพ่อเข้าใจแล้ว
-
Vincentชื่อของเขาคือ โนแลน เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ นี่รูป
-
Vincent
-
Vincentเขาทำการทดลองสิ่งต้องห้าม ที่จะนำภัยมาสู่เราและเมื่อท่านลอร์ดรู้เขาเมื่อเราส่งคนจะไปจับตัวมา ก็หนีไปได้ซะก่อน
-
Vincentเจ้าจงไปตามจับกลับมาที
-
Kimครับท่านพ่อ พรุ่งนี้ข้าจะรีบไป ตอนนี้ข้อไปเตรียมตัวก่อน
-
Vincentคิมเจ้าต้องรอดกลับมาได้ให้นะ พ่อเชื่อในตัวเจ้า
-
วันรุ่งขึ้นคิมเรียมตัวออกเดินทางแม้ไม่รู้ว่าจะใช่เวลาเท่าไรแต่สำหรับเขาแล้วมันเป็นภารกิจที่ไม่เลวท้าทายดี หึ
-
ไรท์นกน้อยตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมากเนอะ ชอบไม่ชอบยังไงคอมเม้นบอกกันด้วยนะอยากให้เพิ่มลดอะไรก้บอกกันได้นะคะ
-
ไรท์นกน้อยรักกันชอบกันกดไลค์คอมเม้นแชร์ให้ด้วนน้าาา
-
ไรท์นกน้อยรักทุกคนนไปแล้วค่ะบายเจอตอนหน้านะคะ
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()